เกิดใหม่มาเป็นจางลี่ ยุค 80

เกิดใหม่มาเป็นจางลี่ ยุค 80

last updateآخر تحديث : 2026-07-13
بواسطة:  มังกรเคราمكتمل
لغة: Thai
goodnovel12goodnovel
لا يكفي التصنيفات
31فصول
439وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

จางลี่ พนักงานบริษัทชื่อดังแห่งหนึ่ง เธอได้เกิดใหม่มาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่มีชื่อเดียวกับเธอหลังจากที่เธอประสบอุบัติเหตุบนท้องถนน มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ แล้วทีนี้เธอจะทำอย่างไร

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1

1

          เสียงฝีเท้าเรียวสวยของหญิงสาวสะสวยน่ารักกำลังเดินตรงไปยังลานจอดรถ ซึ่งมีรถของเธอจอดอยู่ที่ประจำในคอนโดสุดหรูแห่งหนึ่ง รถเก๋งคันสีดำเทาสุดหรูของเธอซึ่งเปรียบเสมือนเพื่อนไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดก็ได้สตาร์ทเครื่องยนต์ก่อนที่เธอจะขับออกจากคอนโดสุดหรู

          เช้ามืดที่ยังไม่มีแดดส่องถึงพื้นนี้ทำให้หญิงสาวร่างบางขับรถง่ายและสะดวกรวดเร็ว อาจเป็นเพราะวันนี้เป็นวันหยุดก็เลยรถไม่ติด แต่ก็พอมาให้เห็นเป็นประปรายอยู่บ้าง

          “ทำงานที่เหลือให้เสร็จแล้วลาหัวหน้าไปเที่ยวต่างประเทศดีกว่า”

          หญิงสาวพูดกับตนเองพร้อมด้วยรอยยิ้ม

หากเธอทำงานที่เหลือที่บริษัทเสร็จเรียบร้อยเธอก็จะใช้วันลาไปท่องเที่ยวที่ต่างประเทศ

          จางลี่ หญิงสาวที่กำลังขับรถเก๋งสุดหรูนี้เธอเป็นพนักงานบริษัทชื่อดังแห่งหนึ่งในเมือง ที่เป็นหญิงสาวที่มีใบหน้าสะสวยน่ารักเป็นที่หมายปองของชายหนุ่ม แต่เธอเป็นคนที่ไม่สนใจผู้ชายคนไหนทั้งนั้น ชีวิตประจำวันของเธอนั้นก็จะทำงาน เที่ยวเล่น พักผ่อนและท่องเที่ยวต่างประเทศวนกันไปตามแบบของเธอ แล้ววันนี้เธอมีงานที่ยังทำไม่เสร็จตั้งแต่เมื่อวานเหลือค้างเอาไว้ เธอก็เลยอยากทำให้งานให้เสร็จในช่วงวันหยุดนี้เพื่อที่จะทำให้ตนเองว่าง

          “ไปประเทศไหนดีนะ”

          จางลี่กำลังครุ่นคิดอยู่ว่าจะไปท่องเที่ยวที่ประเทศไหนดีขณะที่กำลังขับรถอยู่บนท้องถนน

แล้วด้วยวันนี้เป็นวันหยุดเธอก็เลยทำตัวตามสบายไม่จำเป็นต้องกดดันตนเองจนเกินไป

          “อะไรเนี่ย ไฟแดงอีกแล้ว ทั้งที่วันนี้เป็นวันหยุดนะ ฉันละเซ็ง”

          จางลี่พูดบ่นสัญญาณไฟจราจรบนท้องถนน

          สัญญาณไฟแดงนั้นหยุดรอนานทั้งที่เช้ามืดนี้ก็ไม่มีรถสวนไปมาเลย ทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย

          !?

          ขณะที่จางลี่กำลังรอสัญญาณไฟจราจร จู่ๆ ก็มีรถสิบล้อขับมาด้วยความเร็วแล้วส่ายไปมาอย่างกับว่าคนขับรถสิบล้อไม่สามารถควบคุมพวงมาลัยได้ ทำให้รถสิบล้อนั้นพุ่งตรงมายังรถของจางลี่ที่จอดรอสัญญาณไฟจราจร

          ปัง!

          รถสิบล้อพุ่งชนรถของจางลี่ที่จอดรอสัญญาณไฟจราจรอย่างเต็มแรง รถเก๋งสุดหรูพลิกคว่ำไปหลายตลบ หญิงสาวไม่ทันรู้ตัวเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เธอไม่สามารถร้องขอความช่วยเหลือหรือไม่สามารถขับรถหนีออกไปตั้งแต่แรกได้เลย ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวมาก คนที่อยู่ในรถเก๋งอย่างจางลี่เสียชีวิตทันทีโดยไม่ทันได้รู้สึกถึงความเจ็บปวด ความตั้งใจที่จะไปทำงานให้เสร็จแล้วใช้วันลาเพื่อไปท่องเที่ยวต่างประเทศมันก็กลายเป็นเรื่องที่ไร้ความหมาย

          แล้วหลังจากนี้จะเป็นอย่างไร

          .

          .

          . 

          ภาพที่เห็นตรงหน้านี้ทุกอย่างมันดูมืดไปหมด มองไม่เห็นอะไรนอกจากความมืดมิดที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง มันคือที่ไหนกันนะ

          หญิงสาวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่เธอประสบอุบัติเหตุบนท้องถนน เธอกวาดตามองดูรอบตัว แต่เธอก็มองอะไรไม่เห็น แล้วร่างบางของเธอก็นอนอยู่ที่ไหนสักแห่งที่ไม่ใช่โรงพยาบาล หากประสบอุบัติเหตุก็ควรจะอยู่ในโรงพยาบาลไม่ใช่เหรอ ถ้าอย่างนั้นหมายความว่า เธอตายไปแล้วน่ะสิ

          “ที่นี่ที่ไหน ฉันตายไปแล้วใช่ไหม”

          ความทรงจำชั่วขณะที่เธอนึกขึ้นมาได้นั้นเป็นภาพความทรงจำตอนที่เธอขับรถแล้วรอสัญญาณไฟจราจรบนท้องถนนที่มีแต่ความเจริญ แล้วเธอก็ถูกรถสิบล้อชนเข้าอย่างจังโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว ถูกชนขนาดนั้นแต่ยังมีชีวิตรอดมาได้นับว่าเป็นความโชคดีของเธอหรือไม่ก็ปาฏิหาริย์ช่วยเอาไว้ได้

          ถ้าอย่างนั้นที่นี่คือที่ไหน มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

          “เราต้องลุกขึ้นยืน”

          ถึงจะมองไม่เห็น แต่หญิงสาวร่างบางอย่างจางลี่ก็ไม่คิดที่จะนอนแน่นิ่งอยู่กับที่แบบนี้ไปตลอด เธอยืนขึ้นพลางมองดูรอบตัว แต่ก็ไม่พบอะไรที่มองเห็น

          จางลี่เดินตรงไปข้างหน้าแล้วมือทั้งสองยื่นไปข้างหน้าเผื่อว่าจะได้สัมผัสหรือหยิบจับอะไรเอาไว้ได้

          !?

          มือทั้งสองของเธอสัมผัสกับอะไรบางอย่างได้ พอลูบคลำก็รู้สึกได้ ลักษณะของมันเหมือนกับแผ่นไม้ขรุขระไม่เรียบ

          “กำแพงสินะ”

          จางลี่เข้าไปใกล้กำแพงจนแนบชิดติดตัวแล้วเดินติดข้างกำแพงเผื่อจะเจอทางออก

          “ที่เราอยู่ตอนนี้คงจะเป็นห้องของที่ไหนสักแห่งหนึ่ง หาทางออกได้เดี๋ยวคงรู้แหละ”

          จางลี่พูดกับตนเองพลางคิดว่าถ้ามีห้องยังไงก็ต้องมีทางออก แล้วตัวเธอเองตอนนี้ก็รู้สึกกลัวขึ้นมาเล็กน้อยที่อยู่ในที่มืดเป็นเวลานาน หญิงสาวร่างบางเดินติดอยู่กับกำแพงไม้อยู่ครู่หนึ่ง มือของเธอก็สัมผัสกับอะไรบางอย่างที่ทำให้รู้สึกเย็น พอเอามือไปลูบคลำดูก็รู้ได้ทันทีว่าสิ่งนี้เป็นลูกบิดประตู

          “นี่แหละทางออก”

          จางลี่คิดเช่นนั้นก่อนจะเปิดประตูเพื่อออกไปจากห้องนี้

          พอเปิดประตูออกมาก็พบกับแสงสว่าง

แล้วเบื้องหน้าของเธอนั้นก็เป็นทางเดินที่มีฝั่งซ้ายและฝั่งขวา

          “น่าจะเป็นบ้านคน”

          มันก็ต้องเป็นบ้านคนแหละ แล้วที่จางลี่ยืนอยู่ตอนนี้ก็คงจะเป็นภายในบ้าน แล้วห้องที่ออกมาเมื่อครู่ก็เป็นห้องนอน พอมองกลับเข้าไปข้างในก็เห็นเตียงนอนและตู้เสื้อผ้า

          “บ้านใครกันนะ โอ๊ย!”

          จู่ๆ จางลี่ก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างรุนแรงจนทำให้หญิงสาวร่างบางคนนี้ทรุดลงกับพื้นอย่างช่วยไม่ได้

          มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมเธอถึงได้ปวดหัวรุนแรงขนาดนี้

          …

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
31 فصول
บทที่ 1
1 เสียงฝีเท้าเรียวสวยของหญิงสาวสะสวยน่ารักกำลังเดินตรงไปยังลานจอดรถ ซึ่งมีรถของเธอจอดอยู่ที่ประจำในคอนโดสุดหรูแห่งหนึ่ง รถเก๋งคันสีดำเทาสุดหรูของเธอซึ่งเปรียบเสมือนเพื่อนไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดก็ได้สตาร์ทเครื่องยนต์ก่อนที่เธอจะขับออกจากคอนโดสุดหรู เช้ามืดที่ยังไม่มีแดดส่องถึงพื้นนี้ทำให้หญิงสาวร่างบางขับรถง่ายและสะดวกรวดเร็ว อาจเป็นเพราะวันนี้เป็นวันหยุดก็เลยรถไม่ติด แต่ก็พอมาให้เห็นเป็นประปรายอยู่บ้าง “ทำงานที่เหลือให้เสร็จแล้วลาหัวหน้าไปเที่ยวต่างประเทศดีกว่า” หญิงสาวพูดกับตนเองพร้อมด้วยรอยยิ้ม หากเธอทำงานที่เหลือที่บริษัทเสร็จเรียบร้อยเธอก็จะใช้วันลาไปท่องเที่ยวที่ต่างประเทศ จางลี่ หญิงสาวที่กำลังขับรถเก๋งสุดหรูนี้เธอเป็นพนักงานบริษัทชื่อดังแห่งหนึ่งในเมือง ที่เป็นหญิงสาวที่มีใบหน้าสะสวยน่ารักเป็นที่หมายปองของชายหนุ่ม แต่เธอเป็นคนที่ไม่สนใจผู้ชายคนไหนทั้งนั้น ชีวิตประจำวันของเธอนั้นก็จะทำงาน เที่ยวเล่น พักผ่อนและท่องเที่ยวต่างประเทศวนกันไปตามแบบของเธอ แล้ววันนี้เธอมีงานที่ยังทำไม่เสร็จตั้งแต่เมื่อวานเหลือค้างเอาไว้ เธอก็เลยอยากทำให้
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
บทที่ 2
2 “โอ๊ย! ปวดหัวจะตายอยู่แล้ว” จางลี่ปวดหัวอย่างรุนแรงจนต้องทรุดตัวลงกับพื้น ร่างบอบบางของหญิงสาวทุรนทุราย ดิ้นรนด้วยความทรมานอย่างแสนสาหัส เธอไม่รู้ว่าทำไมมันถึงเป็นอย่างนั้น “นี่มันอะไรกัน” ขณะที่จางลี่ปวดหัวอยู่นั้นก็มีภาพความทรงจำที่เหมือนกันฉากหนังเข้ามาในหัวของจางลี่ แล้วในขณะที่มีความทรงจำเข้ามาในหัว เธอก็จะปวดหัวอย่างรุนแรง “ออกไปนะ ออกไปจากหัวของฉัน” จางลี่มองเห็นภาพของหญิงสาวคนหนึ่ง มันเป็นความทรงจำของหญิงสาวที่มีใบหน้าเหมือนกับเธอ จางลี่ทั้งปวดหัวและทั้งสับสนว่ามันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้อย่างไรกันแน่ ทุกอย่างมันมั่วและสับสนวุ่นวายไปหมด เมื่อภาพความทรงจำเข้ามาในหัวทั้งหมด อาการปวดหัวที่เป็นอยู่นั้นมันก็เริ่มจางหายไป ความเจ็บปวดทุเลาลงจนไม่รู้สึกว่าปวดหัวอีกเลย ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติ จางลี่รู้สึกงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร “มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ” จางลี่พลางกวาดตามองดูรอบตัวก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยความยากลำบาก ถึงแม้อาการปวดหัวจะหายไป แต่ร่างกายรู้สึกถึงความหนักอึ้งราวกับว่า
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
บทที่ 3
3 ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแบบนี้ก็คงช่วยอะไรไม่ได้ คงมีแต่ต้องยอมรับความจริงกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า เรื่องของจางลี่คนก่อนจบแล้ว ต่อไปก็เป็นเรื่องของจางลี่คนปัจจุบันที่ยังไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลากลางคืน สามีของจางลี่จะออกไปกินเหล้าเที่ยวผู้หญิงกับเพื่อนของเขาโดยไม่สนใจว่าจางลี่จะเป็นอย่างไร แล้วไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจางลี่ที่เขารู้จักนั้นไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว ถึงแม้มู่เฉินจะรู้ว่าภรรยาตนเองเสียชีวิตเขาก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไรทั้งนั้น ซึ่งมันก็เป็นเรื่องดีสำหรับจางลี่คนปัจจุบันที่จะได้ไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายพรรค์นั้น !? ขณะที่จางลี่กำลังคิดหาวิธีเพื่อที่จะออกไปจากบ้านหลังนี้ เธอก็เห็นบางอย่างตรงหน้า มันเหมือนกับกระจกส่องหน้าที่สามารถสะท้อนภาพได้ “อะไรหว่า” จางลี่สงสัยว่าสิ่งที่เห็นอยู่นั้นมันคืออะไรกันแน่ เธอจึงเอามือไปสัมผัสด้วยความอยากรู้อยากเห็น ปลายนิ้วเรียวสวยค่อยๆขยับเข้าไปสิ่งที่เห็นตรงหน้าช้าๆก่อนที่ปลายนิ้วจะสัมผัสมัน “งงอ่า ไม่เข้าใจ โอ๊ย!” หลังจากที่ปลายนิ้วสัมผัส จางลี่ก
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
บทที่ 4
4 หลังจากจางลี่วิ่งหนีสามีออกมาอยู่นอกบ้าน จนมาถึงช่วงค่ำเธอก็ยังไม่กลับเข้ามาบ้าน เพราะถ้าหากกลับเข้าไปตอนนี้มีหวังโดนทำร้ายร่างกายอีกแน่ เธอก็เลยรอเวลาให้สามีออกไปข้างนอกบ้านเสียก่อน แล้วดูเหมือนว่าสามีของเธอกำลังเดินออกจากบ้านไปดื่มเหล้าตามที่คิดเอาไว้ (ไปสักที ไอ้สวะเอ๊ย) จางลี่ไม่คิดที่จะอยู่บ้านหลังนี้อีกต่อไป เธอใช้เวลาค่ำคืนนี้เก็บของที่จำเป็นอย่างพวกเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเท่าที่จะเอาไปได้ เธอไม่คิดที่จะทนอยู่กับผู้ชายเฮงซวยที่ชอบใช้กำลังกับผู้หญิงแบบนี้ “เท่านี้ก็พอแล้ว” แล้วความโชคดีของจางลี่อีกอย่างก็คือเธอไม่ได้จดทะเบียนสมรส ก็เลยไม่ต้องไปทำเรื่องหย่า แต่เสียอย่างเดียวคือเธอไม่ได้รับมรดกของบ้านหลังนี้เลย ถึงมันจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ แต่สำหรับจางลี่ไม่ได้สนใจกองมรดก ขอเพียงแค่ได้ออกไปจากชีวิตของผู้ชายพรรค์นี้ แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว จางลี่ออกจากบ้านแล้วตรงไปยังจุดที่มีเกวียนวัวจอดอยู่ เธอต้องการที่จะออกจากเมืองนี้ก็เลยนั่งเกวียนวัวแล้วไปยังสถานีรับส่งผู้โดยสารซึ่งอยู่ไกลจากที่นี่ไปไกลพอสมควร แต่เธอไม่มีทางเลือก ไม่ว่ายังไ
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
บทที่ 5
5 จางลี่ไม่ปล่อยให้เสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ เธอตัดสินใจไว้แล้วว่าจะขายของกิน แต่จะขายอะไรนั้นเอาไว้หลังจากกลับมาจากการไปเดินสำรวจภายในเมืองเสฉวนเสียก่อน “เมืองเสฉวนสมัยก่อนเป็นแบบนี้เองเหรอ” จางลี่พูดกับตนเองพลางกวาดสายตามองดูรอบตัว ปี 1988 เป็นช่วงเวลาที่จางลี่อยู่ในตอนนี้ เป็นยุคที่กำลังก่อเกิดการพัฒนา ถึงอย่างนั้นชาวบ้านก็ยังมีชีวิตอยู่ด้วยความยากลำบากไม่ต่างกับหลายปีที่ผ่านมา แต่ช่วงเวลานี้ถือว่าดีขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะ ชาวบ้านส่วนใหญ่มีงานทำเป็นหลักเป็นแหล่งพอที่ได้เงินมาใช้จ่ายภายในครอบครัว แล้วช่วงเวลานี้ก็แตกต่างกับช่วงเวลาในปัจจุบันเยอะมาก จางลี่ที่มักจะออกเดินทางท่องเที่ยวต่างประเทศหรือท่องเที่ยวตามเมืองชนบทเข้าใจในจุดนี้เป็นอย่างดี จางลี่เดินสำรวจเส้นทางด้วยตัวคนเดียวเพื่อมาดูว่าชาวบ้านในเมืองขายของกินอะไรบ้าง พอเดินมาตามเส้นทางในเมืองก็พบร้านรถเข็นที่ขายของกินอยู่ข้างถนน ขนมจีบกับซาลาเปาถือเป็นของกินที่ชาวบ้านส่วนใหญ่มักจะขายกัน ขายของหาเงินหาทองทั้งที จางลี่ไม่อยากขายอะไรเหมือนกับชาวบ้าน เธออยากขายของกินที่มันดูแตกต่างไปจาก
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
บทที่ 6
6 เช้ามืดของวันใหม่ จางลี่ตื่นมาเตรียมของเพื่อที่จะนำของมาขายบริเวณหน้าบ้านซึ่งอีกไม่นานนี้ก็จะมีชาวบ้านออกจากบ้านเพื่อไปทำงานของตนเองหรือไม่ก็ออกมาสูดบรรยากาศยามเช้า ทัศนวิสัยและบรรยากาศของเมืองเสฉวนนั้นสดใสไม่มีมลพิษ หากเทียบกับยุคปัจจุบันแล้วให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด บริเวณหน้าบ้านที่มีแคร่ไม้ไผ่ตั้งอยู่นี้จะกลายเป็นสถานที่ขายของของจางลี่ แล้วพอมาถึงเวลาช่วงเช้าแดดออกส่องถึงพื้น จางลี่ก็นำเนื้อแดดเดียวทอดกรอบและถังหูลู่มาวางไว้บนถาดก่อนจะยกออกไปตั้งบนโต๊ะที่เตรียมเอาไว้หน้าบ้าน “เอาล่ะ แค่นี้ก็เสร็จแล้ว” จางลี่พูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะนั่งลงที่แคร่หน้าบ้าน รอลูกค้าเข้ามาซื้อของคาวและของหวานที่ทำสดใหม่ กลิ่นหอมของเนื้อแดดเดียวทอดกรอบส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจจนชาวบ้านที่อยู่บริเวณนั้นต้องเหลียวมองมาที่ต้นกำเนิดของกลิ่น พอรู้ว่ากลิ่นหอมนี้มาจากกลิ่นของเนื้อแดดเดียวทอดกรอบ ชาวบ้านจึงตามกลิ่นเพื่อมาดูให้แน่ใจ หญิงสาวร่างบางที่ไม่คุ้นหน้าคุ้นตานี้เป็นเจ้าของของเนื้อแดดเดียวทอดกรอบ “สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
บทที่ 7
7 ในแต่ละวัน หลังจากขายของเสร็จเรียบร้อย จางลี่ก็จะหาเวลามาดูแลพืชผักสวนครัวที่ตนเองปลูกบริเวณข้างบ้าน แล้วก็ดูแลไก่ที่เลี้ยงไว้หลังบ้าน เธอเลี้ยงไก่แบบระบบปิดเพื่อไม่ให้ไปรบกวนชาวบ้านที่อยู่ละแวกนี้ พืชผักสวนครัวที่ปลูกขึ้นมานี้จางลี่เองก็เอามาตั้งขายอยู่บ้างเป็นบางครั้ง ส่วนไก่ไม่ได้ขาย แต่จะขายไข่ไก่แทน แล้วราคาขายนั้นเธอขายถูกกว่าตลาดสด พวกชาวบ้านที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงก็จะมาซื้อพืชผักและไข่ไก่ที่ร้านของจางลี่ ไม่ต้องเดินทางไปซื้อที่ตลาด ธุรกิจส่วนตัวของจางลี่กลายเป็นที่รู้จักในละแวกนั้น ทำให้เธอไม่ค่อยมีเวลาหลงเหลือให้พักผ่อน แต่มันก็ดีที่เธอได้เงินมาใช้จ่ายตามที่ตนเองต้องการ “จะว่าไปบ้านเช่ามันโทรมมากเลยนี่นา เราต้องปรับปรุงซ่อมแซมแล้ว” จางลี่พูดบ่นกับตนเองก่อนจะมองดูรอบบ้านทั้งภายในและภายนอก เธออยากปรับปรุงซ่อมแซมบ้านเช่าหลังนี้ที่เธออาศัยอยู่ แต่บ้านหลังนี้เป็นเพียงแค่บ้านเช่าเท่านั้นไม่สามารถทำตามความต้องการของตนเองได้ จางลี่ก็เลยเข้าไปปรึกษาพูดคุยเกี่ยวกับการปรับปรุงซ่อมแซมบ้านกับคุณยายอี้ ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือคุณยายอี้อนุญาต
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
บทที่ 8
8 “นี่ๆเธอ ฉันได้ยินมาว่าจางลี่จะขุดหลุมทำบ่อปลาที่หลังบ้านด้วยนะ” “จริงเหรอ เธอเอาเงินมาจากไหนตั้งเยอะแยะ” “นั่นสินะ ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน” นี่ไม่สิ่งที่ชาวบ้านทั่วไปจะพูดออกมาให้ได้ยินกันง่ายๆว่าใครเป็นคนยังไง แต่สำหรับชาวบ้านบางคนที่ไม่สนห่าเหวอะไรก็มักจะเอาเรื่องของคนอื่นมาเล่าสู่กันฟังอย่างสนุกปาก ใช่แล้ว หญิงวัยกลางคนสองคนนี้ที่ดูใบหน้าเป็นตัวประกอบพวกนี้หยิบยกเอาเรื่องของจางลี่มาพูดคุยกัน “ไม่แน่นะว่าบางทีเธออาจจะเอาเงินมาจากคุณยายอี้ก็ได้นะ” “เป็นไปได้ ก็คุณยายอี้น่ะทั้งใจดีและเชื่อคนง่ายอยู่ด้วย” “ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ฉันแล้วสงสารคุณยายอี้” หญิงวัยกลางคนสองคนนี้ก็พูดไปตามที่ไม่ได้เห็นเป็นความจริง แต่พวกเธอพากันคิดและแต่งขึ้นมาว่ามันน่าจะเป็นอย่างนั้น ซึ่งมันไม่ใช่เลยสักนิด เจียงและเหนียง หญิงวัยกลางคนที่ชาวบ้านละแวกนี้รู้จักเป็นอย่างดีว่าชอบเอาเรื่องของชาวบ้านคนอื่นมาเล่าสู่กันฟัง ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องใส่สีเติมสีเข้าไปเพื่อเพิ่มความอรรถรสในการนินทาว่าร้ายมากยิ่งขึ้น อย่างเช่นตอนนี้ พวก
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
บทที่ 9
9 “จางลี่ เธอน่ะมาอยู่ที่นี่นานแล้วยัง” “สองสามเดือนเห็นจะได้ ฉันเองก็จำไม่ค่อยได้เหมือนกัน” “งั้นเหรอ คือว่าฉันก็ไม่ค่อยจะมีเพื่อน ฉันมาหาเธอตลอดได้ไหม” “ได้สิ ใครห้าม แล้วนายจะหน้าแดงทำไม” “ปะเปล่า ไม่มีอะไร ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้แหละ” “พิลึกคน” สำหรับจางลี่แล้วเธอไม่รู้ว่าแค่พูดคุยกันทำไมต้องหน้าแดงด้วย เธอไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น แล้วโดยส่วนตัว จางลี่ในตอนนี้ไม่แลมองผู้ชายคนไหนเป็นคนพิเศษ ต่อให้เข้ามาดีแค่ไหนก็ไม่ได้อยู่ในสายตาของจางลี่หรอกนะ “เอาล่ะ ฉันขอตัวก่อนนะ ถ้าว่าแล้วเดี๋ยวฉันมาหาใหม่” “อืม เอาแตงโมไปกินด้วยสิ เดี๋ยวฉันใส่ถุงให้” ไห่เทาไม่ทันจะได้พูด จางลี่ก็ลุกจากแคร่พร้อมถาดแตงโมเข้าไปในบ้านก่อนจะเดินออกมาจากบ้านพร้อมกับแตงโมที่อยู่ในถุงหิ้ว “นี่แตงโม เอาไปกินด้วย” “ขอบคุณ งั้นฉันไปก่อนนะ” “อืม” หลังจากไห่เทากลับไป จางลี่ก็นั่งเล่นอยู่ที่แคร่เหมือนอย่างเคย แต่เธอไม่ได้นั่งอยู่เฉยหรอกนะ เธอนำวัตถุดิบออกมาจากมิติเพื่อทำของขายเตรี
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
บทที่ 10
10 ชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์หลายคนไม่รู้ว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้ แต่ก็ไม่มีใครสนใจว่าทำไมเกิดเรื่องแบบนี้ พวกเขาสนใจเพียงแค่การกระทำของคนที่กำลังทะเลาะกันอยู่ตอนนี้ ใช่แล้ว ชาวบ้านในละแวกนี้กำลังดูจางลี่ตบตีมนุษย์ป้าอย่างเจียงและเหนียงอย่างมันมือ “เป็นไงล่ะอีพวกห่า นินทาชาวบ้านชาวช่องกันดีนัก” จางลี่ใช้ฝ่ามือกระหน่ำมนุษย์ป้าอย่างไร้ความปราณี เธอไม่สนใจว่าใครจะมองเธอยังไง ขอเพียงแค่ได้บรรเลงความสะใจแค่นี้ก็พอ “จางลี่ ป้าขอโทษนะ ป้าจะไม่นินทาหนูอีกแล้ว” “ป้าก็ด้วย ป้าจะไม่ทำอีกแล้ว” เจียงและเหนียงที่ตกอยู่ในสภาพที่น่าสมเพชต้องยกมือขึ้นมากราบขอโทษในสิ่งที่พวกเธอได้กระทำลงไป ใบหน้าและร่างกายของพวกเธอบอบช้ำไปทั้งตัว แต่จางลี่กลับไม่สนใจไยดี แล้วเธอก็กำลังคิดอยู่ว่าจะลงโทษพวกปากหมาปากนี้ยังไง “มันสายไปแล้ว” ขณะที่ฝ่ามือของจางลี่กำลังพุ่งตรงไปยังใบหน้าของเจียง ฝ่ามือของเธอก็ถูกหยุดเอาไว้ด้วยมือหนาใหญ่ แล้วคนที่เข้ามาหยุดมือเธอเอาไว้ก็คือไห่เทาที่กลับไปเมื่อครู่นี้เอง “ไห่เทา ปล่อยฉันนะ”
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status