Accueil / LGBTQ+ / เกิดใหม่อีกครั้งขอเป็นตัวร้าย / 01 เกิดเพื่อจาก(2)            

Partager

01 เกิดเพื่อจาก(2)            

last update Date de publication: 2025-12-07 00:59:24

01

เกิดเพื่อจาก(2)

           

           อลินดานั่งร้องไห้เสียใจแต่เมื่อเธอได้ยินเสียงเคาะประตู เธอก็รู้ทันทีว่าเป็นเปมิกาคนรักของเธอนั่นเอง จริง ๆ แล้วเธอก็ไม่อยากจะเปิดประตูสักเท่าไหร่แต่เธอเกรงใจเพื่อนห้องข้าง ๆ เพราะตอนนั้นเธอยังอยู่หอพักและหลังจากเหตุการณ์นั้นเธอก็ย้ายมาอยู่บ้านกับพ่อและแม่ของเธอ

ทันทีที่อลินดาเปิดประตูเปมิกาก็พูดขึ้นมาทันที “อันดาฟังปริมก่อนนะ” อลินดาเดินหันหลังเข้าห้องโดยไม่สนใจคำพูดของเปมิกา

“มันต้องมีอะไรมาอธิบายอีกปริมทุกอย่างมันก็ฟ้องอยู่แล้วไม่เห็นจะต้องอธิบาย”อลินดาพูดออกมาทั้งน้ำตาเธอไม่เคยคิดว่าคนที่เธอรักจะทำอย่างนี้กับเธอได้ลงคอ

“อันมันยังไม่มีอะไรเกินเลยนะ ปริมแค่เผลอไปกับคำอ้อนของน้องเขาก็เท่านั้น ปริมน้อยใจอันที่อันบอกเลิกปริม ปริมขอโทษอันทุกเรื่องเลยนะ ต่อจากนี้ปริมจะไม่ทำอะไรแบบนี้อีกแล้วนะ”เปมิกาพล่ามขอโทษอลินดาไม่หยุดปาก

“ปริมไม่รู้เลยใช่มั้ยว่าวันนี้คือวันอะไร” อลินดาถามย้ำเพื่อความมั่นใจว่าปริมห่วงเพื่อนมากกว่าความรักของเธอ

“ปริมไม่รู้หรอกอัน ปริมจำไม่ได้ยังไงซะปริมก็ขอโทษอันนะ” เปมิกาเอ่ยขอโทษอลินดาซ้ำ ๆ แต่เธอก็ยังจำมันไม่ได้อยู่ดีว่าวันนี้มันสำคัญอย่างไรกว่าเปมิกาจะรู้ว่ามันเป็นวันอะไรอลินดาก็ยกโทษให้เธอเสียแล้ว

อลินดาไม่พูดอะไรออกมาเธอทิ้งตัวลงนอนบนเตียงก่อนจะร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ เปมิกาลงไปนอนกอดอลินดาจากข้างหลังอย่างแน่นแต่อ้อมกอดของปริมในครั้งนี้มันช่างเจ็บปวดเหลือเกิน “อันปริมขอโทษนะ” เปมิกาจับอลินดานอนหงายก่อนจะขึ้นคร่อมกายของเธอไว้อลินดาพยายามขัดขืนแต่เธอก้สู้แรงออดอ้อนของเปมิกาไม่ไหว เปมิกาเคลื่อนใบหน้าลงไปใกล้อลินดาอย่างช้า ๆ ก่อนที่จะบรรจงจูบอย่างแผ่วเบา

อลินดาผู้อ่อนไหวดั่งแมวน้อยมีหรือจะชนะเปมิกาผู้แข็งแกร่งอย่างราชสีห์ได้ เปมิกาใช้บทเพลงรักอันเร่าร้อนมอบให้อลินดาจนเธออ่อนปวกเปียกและยอมยกโทษให้เปมิกาในที่สุด

ทุกครั้งที่ทะเลาะกันเปมิกาจะต้องมาง้อเธอทุกครั้งและจบบนเตียงเสียทุกครั้งไป เปมิกาเธอเป็นคนมีเสน่ห์ใครอยู่ใกล้เป็นต้องหลงรักและครั้งนี้มันก็ได้ผลเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาจะบอกว่าอลินดาโง่ก็ไม่ได้เพราะคำว่ารักคำเดียวที่ทำให้เธอทนอยู่จนทุกวันนี้

อลินดาที่นั่งเหม่อคิดไปไกลถึงเรื่องในอดีตน้ำตาไม่รู้มาจากไหนหลั่งไหลลงมาเป็นเม็ด ๆ เธอใช้มือปาดน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาจนหมดสิ้น วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของเธอ อลินดาตั้งใจว่าจะทำให้พ่อและแม่ของเธอมีความสุขที่สุด

รถเคลื่อนมาจอดภายในบริเวณที่พักริมทะเล บรรยากาศโดยรอบช่างดูสดชื่นน้ำทะเลใส ๆ สะท้อนกับแสงแดด ลมเย็น ๆ ที่พัดมากระทบกับใบหน้ามันทำให้หัวใจเบิกบายได้ดีทีเดียว

“ถึงเสียที เหนื่อยเหมือนกันนะนี่” องอาจที่ขับรถมาหลายชั่วโมงพูดออกมาพร้อมกับบิดขี้เกียจ

“พ่อคะ แม่คะ อันว่าเราเอาของขึ้นไปไว้บนห้องอาบน้ำแต่งตัวแล้วเราลงไปหาอะไรกินกันดีไหมคะ” อลินดาพูดพร้อมกับเปิดท้ายรถเพื่อเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บบนห้อง

“มาลูก แม่ช่วยนะ ตัวเล็กแค่นี้จะขนคนเดียวได้ยังไง” อัมพาผู้เป็นแม่เห็นลูกสาวหอบของพะรุงพะรังเห็นแล้วก็นึกสงสารจึงช่วยอลินดาอีกแรง “มา พ่อช่วยด้วยอีกแรง พ่อคนเดียวก็ได้มั้ง พ่อยังหนุ่มยังแน่นอยู่เลย ฮ่า ๆ ๆ” ทั้งสามหัวเราะให้กับความขี้โม้ของพ่อ

เมื่อสามคนพ่อแม่ลูกแยกย้ายกันเข้าที่พัก อลินดาถึงหยิบมือถือขึ้นมาดูจึงเห็นเบอร์ที่ไม่ได้เป็นร้อย ๆ สาย อลินดาตั้งใจว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะทนกับนิสัยแย่ ๆ ของเปมิกา อลินดาตั้งใจตัดขาดความสัมพันธุ์กับเปมิกาแต่ในตอนนั้นสายเรียกเข้าโชว์บนหน้าจอมือถือไม่ต้องดูก็รู้ว่าเป็นใครโทรเข้ามา อลินดากดรับสายเพื่อที่จะได้เคลียร์กันให้จบ ๆ ไป

“...” อลินดาที่กดรับสายแต่เธอก็ยังไม่พูดอะไรออกมา

“อันได้ยินที่ปริมพูดมั้ย” เปมิกาพูดออกมาทันทีที่อลินดารับสาย

“อันได้ยิน ปริมเรา...” อลินดากำลังจะเอ่ยบางคำออกมาแต่เปมิกาชิงพูดขึ้นมาก่อน

“อันอย่าเพิ่งพูดอะไรเลย เอาเป็นว่าปริมขอโทษนะ ตอนนี้อันอยู่ไหนปริมจะไปหา” เปมิการ้อนรนใจอยากไปหาอลินดาตินนี้และเดี๋ยวนี้

“ปริมไม่ต้องมาหรอกอันขอเวลาพักผ่อนส่วนตัวสองสามวันกับพ่อและแม่ของอัน” อลินดาพูดจบเธอก้ตัดสายทันที สุดท้ายเธอก็ยังไม่ได้บอกเลิกเปมิกาอยู่ดี

เปมิกาที่ร้อนใจอยากจะไปเจออลินดาให้ได้เดี๋ยวนี้เธอจึงคิดหาหนทางที่จะรู้ให้ได้ว่าอลินดาอยู่ที่ไหน

“เป็นไงล่ะปริมทำตัวเลว ๆ ไว้เยอะเจอแบบนี้ก็ดีเหมือนกันจะได้สำนึก” ‘เขมนิจ’ แม่ของเปมิกาที่เห็นลูกสาวนั่งร้อนใจจึงพูดออกมาอย่างเวทนาในตัวลูกสาว

“แม่คะ แม่ก็รู้ว่าปริมกำลังร้อนใจทำไมต้องมาซ้ำเติมปริมด้วยคะ” เปมิกาหน้าบึ้งใส่แม่เหมือนจะร้องไห้

“แม่รู้ว่าปริมร้อนใจแล้วปริมรู้ไหมเวลาที่ปริมออกไปเที่ยวกลางคืนแล้วหนูอันดาไม่ร้อนใจหรือยังไง ปริมรู้ไหมทุกคืนที่ปริมออกไปเที่ยวสนุกกับเพื่อน ๆ แล้วกลับไม่ตรงเวลาที่บอกกับหนูอันดา แล้วหนูอันดาโทรไปแล้วปริมไม่รับ อันดาเขาก็ร้อนใจโทรมาหาแม่ว่าปริมกลับบ้านหรือยังแทบจะทุกครั้ง ปริมรู้หรือยังว่าอันดารักปริมมากนะแต่ครั้งนี้แม่ว่าอันดาน่าจะโกรธจริง ๆ และน่าจะไม่ยอมปริมง่าย ๆ หรอก” เปมิกานั่งฟังที่แม่เล่ายิ่งทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองมันเลวจริง ๆ ปล่อยให้คนที่รักเธอมากขนาดนี้เจ็บช้ำน้ำใจไม่รู้กี่ครั้ง

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เกิดใหม่อีกครั้งขอเป็นตัวร้าย   02 อุบัติเหตุ

    02อุบัติเหตุญาณิสา ‘ใยไหม’ เด็กสาววัย 19 ปี เธอกำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยชั้นปีที่ 1 คณะบริหารธุรกิจ เธอเป็นลูกสาวของนักธุรกิจ บ้านของเธออยู่ข้าง ๆ บ้านของเปมิกานั่นเอง ญาณิสาเป็นลูกสาวคนเดียว เธอเป็นเด็กที่ค่อนข้างแก่นแก้วเป็นเพราะเธอถูกเลี้ยงแบบตามใจมาตั้งแต่เด็ก แม้ว่าญาณิสาจะมีความแก่นแก้วแต่เธอมีความน่ารักอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว“ใยไหม ลูกเก็บของเสร็จหรือยังเราต้องไปแล้วนะคะ” ‘ญาณี’ แม่ของเธอร้องบอกให้รีบ ๆ เพราะวันนี้พ่อของเธอมีประชุมตอนบ่ายแต่ตอนนี้ญาณิสาก็ยังไม่มีท่าทีจะลงมาสักที“เสร็จแล้วค่ะ” สาวน้อยหน้าตาน่ารักวิ่งถือของพะรุงพะรังลงมาจากชั้นบนของบ้าน“มัวทำอะไรอยู่ใยไหมแม่รอหนูเป็นชั่วโมงแล้วเนี่ยเดี๋ยวพ่อของลูกก็ไปประชุมไม่ทันเสียการเสียงานหมด” ญาณีบ่นให้ลูกสาวที่โตแค่ไหนก็ยังทำตัวเป็นเด็ก ๆ ไม่เลิกเสียที“หนูก็มาแล้วนี่ไงคะ บ่นเป็นคนแก่อยู่ได้แม่นะแม่” ญาณิสาเดินไปพูดใกล้ ๆ แม่ของเธอเพื่อยั่วโมโห“เด็กคนนี้เถียงคำไม่ตกฟากจริง ๆ เลย” ญาณีบ่นพึมพำให้ลูกสาวไม่รู้จักโตของเธอญาณิสาออกเดินทางไปประชุมกับ ‘อภิชาติ’ พ่อของเธอไม่ใช่ว่าเธอเป็นการเป็นงานหรอกนะเพียงเธออยากไปเที่ยวทะเล

  • เกิดใหม่อีกครั้งขอเป็นตัวร้าย   01 เกิดเพื่อจาก(2)            

    01เกิดเพื่อจาก(2) อลินดานั่งร้องไห้เสียใจแต่เมื่อเธอได้ยินเสียงเคาะประตู เธอก็รู้ทันทีว่าเป็นเปมิกาคนรักของเธอนั่นเอง จริง ๆ แล้วเธอก็ไม่อยากจะเปิดประตูสักเท่าไหร่แต่เธอเกรงใจเพื่อนห้องข้าง ๆ เพราะตอนนั้นเธอยังอยู่หอพักและหลังจากเหตุการณ์นั้นเธอก็ย้ายมาอยู่บ้านกับพ่อและแม่ของเธอทันทีที่อลินดาเปิดประตูเปมิกาก็พูดขึ้นมาทันที “อันดาฟังปริมก่อนนะ” อลินดาเดินหันหลังเข้าห้องโดยไม่สนใจคำพูดของเปมิกา“มันต้องมีอะไรมาอธิบายอีกปริมทุกอย่างมันก็ฟ้องอยู่แล้วไม่เห็นจะต้องอธิบาย”อลินดาพูดออกมาทั้งน้ำตาเธอไม่เคยคิดว่าคนที่เธอรักจะทำอย่างนี้กับเธอได้ลงคอ“อันมันยังไม่มีอะไรเกินเลยนะ ปริมแค่เผลอไปกับคำอ้อนของน้องเขาก็เท่านั้น ปริมน้อยใจอันที่อันบอกเลิกปริม ปริมขอโทษอันทุกเรื่องเลยนะ ต่อจากนี้ปริมจะไม่ทำอะไรแบบนี้อีกแล้วนะ”เปมิกาพล่ามขอโทษอลินดาไม่หยุดปาก“ปริมไม่รู้เลยใช่มั้ยว่าวันนี้คือวันอะไร” อลินดาถามย้ำเพื่อความมั่นใจว่าปริมห่วงเพื่อนมากกว่าความรักของเธอ“ปริมไม่รู้หรอกอัน ปริมจำไม่ได้ยังไงซะปริมก็ขอโทษอันนะ” เปมิกาเอ่ยขอโทษอลินดาซ้ำ ๆ แต่เธอก็ยังจำมันไม่ได้อยู่ดีว่าวันนี้มันสำคัญอย่

  • เกิดใหม่อีกครั้งขอเป็นตัวร้าย   01 เกิดเพื่อจาก

    01เกิดเพื่อจาก เช้าวันเสาร์ที่แสนสดใสของใครหลายๆ คนแต่คงไม่ใช่สำหรับอลินดา เธอกำลังเตรียมของที่จะออกเดินทางไปเที่ยวกับครอบครัวที่วางแผนกันไว้ตั้งแต่เดือนที่แล้วด้วยใจที่ขุ่นมัวแม้วันนี้จะเป็นวันสำคัญที่สุดของชีวิตเธอ นั้นก็คือวันคล้ายวันเกิดของอลินดานั่นเอง “พ่อขาแม่ขาเตรียมของกันเสร็จหรือยังคะหนูพร้อมแล้วนะคะ” อลินดาเก็บซ่อนเรื่องราวของเธอไว้ในใจไม่ให้พ่อกับแม่ของเธอต้องเสร้าใจไปกับเธอ เรื่องราวความรักของอลินดากับเปมิกาพ่อแม่ของทั้งสองคนรับรู้มาโดยตลอดและไม่ได้ห้ามอะไรที่ลูกสาวของตนจะมีความรักกับเพศเดียวกันขอแค่ให้ลูกสาวมีความสุขแค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับคนเป็นพ่อแม่ “มาแล้ว ๆ ลูกพ่อแกนั่นสิไม่รู้แต่งองค์ทรงเครื่องอะไรมากมายแค่นี้ก็หล่อจนใจแม่จะละลายอยู่แล้ว” ‘อัมพา’แม่ของอลินดาพูดแซว ‘องอาจ’พ่อของอลินดาพ่อและแม่ของเธอเป็นคนอารมณ์ดี ใจดีกับทุกคน ทั้งสามคนหัวเราะอย่างมีความสุขก่อนที่จะออกเดินทางกันอย่างสนุกสนานครื้นเครงทั้งสามสลับกันขับรถเพราะจุดหมายปลายทางใช้เวลาเดินทางไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น “อันดาอีกไม่กี่

  • เกิดใหม่อีกครั้งขอเป็นตัวร้าย   บทนำ

    บทนำ สถานบันเทิงแห่งหนึ่ง เสียงเพลงดังอีกทึกกึกก้องไปทั่วบริเวณมีนักท่องราตรีมากหน้าหลายตาออกมาโยกย้ายไปตามเสียงเพลงรวมไปถึง ‘เปมิกา’(ปริม) สาวนักท่องราตรีเธอชอบออกมาดื่มด่ำเสียงเพลงกับเพื่อนทุก ๆ วันศุกร์ เข็มนาฬิกาใกล้แตะเลขสิบสองผู้คนที่มาเที่ยวต่างร้องเพลงกันเสียงดังบ้างก็เมามายจนไม่รู้ว่าตนเองกำลังทำอะไรแปลก ๆ ออกมา “ปริมแกรู้มั้ยว่าฉันรักมันมากแค่ไหน” ‘ญาริน’คร่ำครวญกับความรักครั้งเก่าที่เธอโดนผู้ชายที่เธอทุ่มเททั้งกายและใจให้ หักหลังเธอไปมีผู้หญิงใหม่ แม้เรื่องราวจะผ่านมาเป็นเวลาหลายเดือนแล้วก็ตามเธอยังคงคร่ำครวญทุกครั้งที่ออกมาดื่มแล้วเมาได้ที่ “รู้สิทำไมฉันจะไม่รู้ ช่างมันเถอะผู้ชายควาย ๆ ปล่อยให้มันไปได้กับผู้หญิงควาย ๆ อย่างยัยนั่นดีน่ะแล้ว แกสวยขนาดนี้หาใหม่หล่อกว่ามันได้อีกเป็นโหลเชื่อฉันสิญาริน” เปมิกาที่ตอนนี้ก็เมาไม่ต่างจากญารินแต่เธอพอที่จะมีสติหลงเหลืออยู่บ้างแม้จะน้อยนิดก็ตาม “เฮ้ย! พวกแกฉันว่าเรากลับกันก่อนเถอะพรุ่งนี้ฉันมีนัดทานข้าวกับพ่อแม่กลัวตื่นไม่ทันเดี๋ยวโดนดุอีก” ‘ณิชา’ เพื่อนอีกคนในกลุ่ม สาวสว

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status