로그인ออสติน เขาเป็นชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลาออกไปทางงดงามเสียมากกว่า เขายังมีผิวพรรณดีแบบฉบับสตรีอีกด้วย แต่ความงดงามของเขา เขากลับมีร่างกายกำยำสมชายชาตรีและบุคลิกดี พูดจาไพเราะ เป็นลูกชายคนสุดท้องในบรรดาพี่น้องสองคนที่เขาเป็นชายเพียงคนเดียว ส่วนพี่สาวของเขากำลังได้รับแต่งตั้งเป็นองค์ราชินีแห่งอาณาจักรโอเรียน่า เขามีครอบครัวที่สุขสบายตั้งแต่เกิดด้วยพ่อของเขาเป็นนักรบและวีรบุรุษ เขาเจริญรอยตามบิดาจึงได้ไปเล่าเรียนตั้งแต่อายุเก้าขวบ ไม่กลับมาบ้านอีกเลย จนกระทั่งพี่สาวของเขาต้องมาตายในวันอภิเษกกับองค์กษัตริย์โดยไม่ทราบสาเหตุ เขาจึงกลับเมืองหลวงเพื่อสืบการตายของพี่สาวที่เป็นที่รักคนเดียวของเขา ท่ามกลางเรื่องราวกลางสืบต่างๆ นานา แต่ทว่าจุดพลิกผันของเฮนรี่ คือได้เข้ามาตีสนิทกับ "เอ็ดเวิร์ด มอนเนิร์ด ดยุกแห่งเอดินเฟรด"
더 보기แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องกว้างที่สุดในปราสาทหลังใหญ่บนเนื้อที่ลายร้อยเอเคอร์ ภายในห้องใหญ่ที่สุดในปราสาท บนเตียงมีหญิงสาวร่างอวบอิ่มนอนทอดกายบนเตียงของเขาถึงสามคน รวมถึงเขาด้วย ยังไม่รวมหญิงสาวที่เปลือยร่างนอนอยู่บนพื้นอีกสี่คนรวมเป็นเจ็ดคนที่นอนกับเขา พวกเธอต่างเพลียจากเซ็กส์อันเร่าร้อนตลอดห้าวันที่ผ่านมา โดยที่เขาไม่รู้เหน็ดเหนื่อยแต่อย่างใด ถ้าอยากให้สลบต้องใช้เหล้าองุ่นจำนวนมากหลายสิบขวดเขาถึงจะหยุดมีเซ็กส์ คนที่จัดหญิงสาวมาปรนเปรอเขาต้องไม่ต่ำกว่าห้าคน
มากสุดก็เกือบยี่สิบคน บางครั้งก็เอาเขาไม่อยู่เหมือนกัน แต่ก็ต้องหามาให้เขาเรื่อยๆ แต่ว่าหญิงสาวเหล่านั้นต้องเต็มใจนอนกับเขา ถ้าหญิงสาวคนนั้นไม่เต็มใจด้วยเขาก็ไล่ออกไปทันทีพร้อมกับทองคำหนึ่งก้อนเป็นค่าเสียเวลา แต่ถ้าผู้หญิงคนใดปรารถนานนอนกับเขา หญิงสาวเหล่านั้นก็จะได้มากสามารถเลี้ยงตัวเองไปได้หลายเดือนเลยล่ะ เขานั่งลงบนเตียงหยิบแก้วเงินลวดลายเถาวัลย์องุ่น ลักษณะทรงสูงมีด้ามจับด้านล่าง เขายกแก้วนั้นขึ้นดื่ม เขารู้สึกว่ามือเรียวของหญิงสาวบนเตียงของเขาจับดุ้นของเขาขึ้นลง แล้วใช้ปากครอบครองทั้งดุ้นที่ดมไม่หมดปาก แค่หัวดุ้นปากของเธอก็แทบฉีกแล้ว มือหนาของเขากดหัวของเธอลงบนดุ้นของเขา “ดูดให้มันดีๆ หน่อย ดูดให้เหมือนตรงนั้นที่เขมือบข้าเมื่อคืนสิวะ” เขาพูดด้วยเสียงที่ดูหงุดหงิดไม่สบอารมณ์ ขณะที่มือของเขาจับหัวเธอเลื่อนขึ้นลงหนักๆ ริมฝีปากบางแทบฉีก “ออ…อ๊อก…อ๊อก…อึก” เธอร้องครางในลำคอ ริมฝีปากยังดูดุ้นของเขาอย่างหนักหน่วง จนกระทั่งเขาปล่อยน้ำกามออกมาใส่โพรงปากของเธอจนเอ่อล้นออกมา เธอใช้มือเรียวปาดน้ำกามเข้าไปในโพรงปาง หญิงสาวอีกอีกคนมองใบหน้าหล่อเหลาอ่อนหวานดวงตาดุจเหยี่ยว จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากเป็นกระจับได้รูป เรือนร่างอุดมไปด้วยกล้ามเนื้อน่าสัมผัส นอกจากนี้เขายังมีผิวขาวเนียนละเอียดราวกับผิวเด็ก แต่ทว่าเต็มไปด้วยบาดแผลจากการศึกอย่างโชกโชนมาจากการทำศึกและการลอบสังหาร ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่คนอย่างเขาต้องพบเจอ “นายท่าน… ให้ข้าบำเรอท่านนะเจ้าคะ” หญิงสาวอีกคนที่นอนอยู่บนเตียงขึ้นมานั่งบนดุ้นของเขา จับดุ้นของเขาเข้าไปในกลีบร่องของเธอช้าๆ มันทั้งเจ็บและเสียวอย่างมาก เขาใช้มือหนากดลงสะโพกลงบนดุ้นของเขาโดยทันที เธอร้องครางระงมด้วยความเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยได้รับจากใคร นอกจากเขาคนนี้ “โอ้ว…โอ้ว…อ๊ะ…อ๊ะ…อร๊าย!!!” นางร้องครางสั่นกับดุ้นของเขาที่ใหญ่และยาวกว่าชายใดที่นางพบเจอ หญิงสาวอีกคนที่อยู่บนเตียงลืมตาขึ้นใช้มือเรียวลูบไล้เต้านมเปลือยเปล่าของเธอ ส่วนหญิงสาวอีกคนก็จูบที่โหนกแก้มของเขาที่ปราศจากหนวดบนใบหน้า “ซี๊ด… อร๊าย… อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊ะ…อร๊าย!!!” นางร้องครางด้วยความเสียวซ่านแทบขาดใจ เขาจับสะโพกบางกดลงบนดุ้นของเขาให้มิดลำดุ้นของเขาที่ยังไม่แข็งตัวเลยด้วยซ้ำ “หุบปากชะ! ถ้าไม่เงียบอย่าหาว่าข้าไม่เตือน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงข่มขู่ นางใช้มือเรียวปิดปากเอาไว้ เพราะนางรู้ว่าถ้าเขาสั่งให้หยุด แต่หากคนนั้นไม่ทำตามผลรับที่เกิดขึ้นกับนางจะเลวร้ายแค่ไหน .............................. ก๊อกๆ สวัสดีนักอ่านทุกๆ คน เราอยากมาทักทายทุกคนกับตอนแรก เราเลยเอา NC มาเสิร์ฟให้ตอนแรกเลย เนื้อหาในเรื่องจะเป็นแบบนี้นะฮะ ใครยังไม่เคยอ่านนิยาย Yaoi ของเราไปตามอ่านได้นะฮะ มีทั้ง 2P และ 3P NC ฉ่ำๆ ทุกตอน ใครไหวมาจิกหมอนและเข้าสู่โลกนิยายกับเรา เราจะไม่ทำให้ทุกๆ ผิดหวังแน่นอน อิอิ อย่าลืมคอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะฮะ สัญญาจะเข้ามาอัปเดตนิยายลงบ่อยๆ น๊าภายในห้องอาบน้ำขนาดมหึมาซึ่งตั้งอยู่ด้านในสุดของตำหนักกลาง มีเพดานสูงทอดโค้งประดับกระจกสีสันพลิ้วไหว แสงแดดอ่อนจากปลายบ่ายส่องลอดผ่านเข้ามา ทำให้ละอองไอน้ำที่ลอยฟุ้งขึ้นจากสระน้ำอุ่นดูระยิบระยับราวหมอกเวทมนตร์ สระน้ำสีมรกตขนาดใหญ่ กินพื้นที่เกือบครึ่งห้อง ถูกแกะสลักลายกุหลาบรอบขอบหินอ่อน เสียงน้ำไหลเบา ๆ ดังเป็นจังหวะกล่อมใจ นางกำนัลสาวสองคน ในชุดบางเบาเดินเรียงโรย กลีบกุหลาบแดงสด ลงในผืนน้ำที่คุกรุ่นไปด้วยไออุ่นของสมุนไพร บางกลีบลอยเอื่อยอย่างช้า ๆ กลิ่นหอมหวานของดอกไม้ผสมกับ กลิ่นเครื่องหอมอำพัน และ ไม้จันทน์ ที่นางกำนัลอีกสี่คนกำลังค่อย ๆ เทจากขวดแก้วสลักลวดลายทองลงสู่สระ เมื่อหยดน้ำหอมแตะผิวน้ำ ก็ลอยกลิ่นหรูหราเย้ายวนคล้ายอ้อมกอดล่องหนลูบไล้ผ่านผิวกาย ออสติน ชายหนุ่มนักรบผู้เพิ่งกลับจากสงคราม กำลังเอนกายพิงขอบสระด้วยท่าทางผ่อนคลาย ผิวกายเปลือยเปล่ามีหยดน้ำเกาะพราวอยู่บ้าง สายตาหลับพริ้ม ผมเปียกแนบศีรษะ เหงื่อและฝุ่นจากสนามรบถูกชำระจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงร่างกายแกร่งกล้าใต้ผืนไอน้ำ “เฮ้อ…” เขาถอนหายใจยาว ขณะเงียบสงบนิ่งอยู่กับตนเอง ความคิดของเขาไหลย้อนกลับไปยังเหตุการณ์ในโรงอาบน
เสียงกลองศึกและธงชัยโบกสะบัดเมื่อกองทัพของดยุกออสติน ลีออนเทียส แห่งเวลวาเรนนั้นเคลื่อนเข้ามาใกล้ประตูเมืองหลวง กองทหารเรียงแถวอย่างสง่างามใต้แสงตะวันยามสาย ชัยชนะเหนือเมืองโนกันสะท้อนอยู่ในทุกย่างก้าวของม้าและทุกสายตาที่มองมายังบุรุษบนหลังอาชาแต่แล้ว… เมื่อมองเห็นท้องฟ้าและสังเกตทิศของแสงอาทิตย์ ออสตินพลันนึกขึ้นได้“ข้าต้องเข้าเฝ้านี่” ออสตินหลุบตาลงมองเสื้อเกราะที่มีทั้งฝุ่นดิน และกลิ่นอับจากการเดินทางสามวันไม่หยุดพัก… ช่างไม่คู่ควรจะเข้าเฝ้ากษัตริย์ผู้สูงศักดิ์อย่างกษัตริย์เอ็ดเวิร์ดเลยแม้แต่น้อย เขาหันไปสั่งนายทหารข้างกายด้วยเสียงเรียบ“นำเสื้อผ้าใหม่มาให้ข้า ส่งไปที่โรงอาบน้ำในตลาดข้างประตูเมืองด้วย” ออสตินพูดจบกระโดดลงจากหลังม้า ดึงผ้าคลุมที่เต็มไปด้วยคราบฝุ่น แล้วพาดบ่าพลางเดินมุ่งหน้าเข้าไปยังอาคารไม้โบราณที่ป้ายหน้าประตูเขียนไว้ชัดเจนว่า… โรงอาบน้ำแกรนโดเรียสภายในอาคารโรงอาบน้ำแกรนโดเรียสกว้างขวาง กลิ่นสมุนไพรอ่อนๆ ลอยคลุ้งในไอน้ำ ผู้คนมากมายเป็นผู้ชายด้วยกันทั้งสิ้น เพราะโรงอาบน้ำของที่นี่เป็นโรงอาบน้ำชาย นุ่ม มักจะเห็นหนุ่มหรือชายแก่ต่างเปลือยกายครึ่งตัว หรือไม่ก็ลงไปอาบ
“ดยุกแห่งเวลวา เจ้าคิดสิ่งใดอยู่หรือ” เสียงทักทายของชายหนุ่มที่คุ้นเคย บัดนี้เขาได้เป็นกษัตริย์มาสามปีแล้ว เขานั้นได้รับตำแหน่งนี้ไม่ใช่ด้วยความเสน่หาเพียงอย่างเดียวจากเอ็ดเวิร์ด แต่ทว่าเขาออกไปทำสงครามขยายอาณาจักร โดยมีเอ็ดเวิร์ดเป็นผู้บัญชาการและเขาก็ช่วยคิดแผนการชนะร่วมกับเหล่าขุนนาง หลังๆ มานี่มีข้าศึกรุกรานมากนัก ตลอดสามปีที่ผ่านมา เขาก็อาสาทำศึกไต่ลำดับขุนนางจากบารอนจนได้รับตำแหน่งดยุกรองจากกษัตริย์เพียงเท่านั้น เพราะเอ็ดเวิร์ดไม่ได้ตั้งใครเป็นแกรนด์ดยุก“ข้ากังวลสมรภูมิโนกัน ข้าอยากอาสาไปออกรบ ลงนามให้ข้าด้วย” ออสตินพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ออสติน ลีออนเทียส ดยุกแห่งเวลวาเรน ใจคอเจ้าจะทิ้งให้ข้าอยู่วังเพียงคนเดียวอีกแล้วหรือ” เอ็ดเวิร์ดพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยสบอารมณ์ กว่าออสตินจะกลับมาจากสนามรบครั้งที่แล้วก็ใช้เพลาหลายเดือน เจอหน้าแต่ละครั้งไม่เคยถึงเดือนเลยด้วยซ้ำ เอ็ดเวิร์ดเองก็อยากจะไปด้วยแต่ติดพันราชกิจ เพราะขึ้นครองราชย์และได้ไม่นาน ถ้ายังไปรบไร้ซึ่งผู้สำเร็จราชการบัลลังก์ก็ไม่ปลอดภัยอีก“การศึกเป็นเช่นนี้ จะให้ข้านิ่งนอนใจได้อย่างไร ข้าเป็นทหารรับใช้ในกษัตริย์เอ็ดเวิร์ด และ
ห้าปีต่อมาหลังจากที่องค์กษัตริย์คัสซานเดอร์สวรรคตด้วยไข้ป่าหลังจากออกไปล่าสัตว์ เพราะช่วงสองถึงสามปีก่อนที่จะสวรรคต คัสซานเดอร์ชอบล่าสัตว์เป็นพิเศษ สัตว์เหล่านั้นที่ล่ามาได้เขาได้นำมากินกับข้าราชบริพารในวัง และยังแจกจ่ายอาหารให้กับผู้คนยากไร้ที่มาพักพิงในโบสถ์ต่างๆ ภายในเมืองหลวง แต่ก็ไม่บ่อยนัก นอกจากเสียจากวันสำคัญที่จะทำอาหารแจกจ่าย และบริจาคขอใช้ยามจำเป็นที่โบสถ์และวิหารทั้งในเมืองและนอกเมืองการล่าสัตว์ของเขานั้นไม่ใช่เพราะความสนุกรื่นเริงใจเพียงอย่างเดียว แต่ว่าแฝงไปด้วยความทุกข์ใจที่อยากระบายออกมา นั้นคือเรื่องการเมืองและเรื่องราชินีแอนน์อันเป็นที่รักตลอดเพลาที่ราชินีแอนน์จากไป จนถึงวันนี้คัสซานเดอร์ไม่เคยแต่งงานใหม่เลย ทั้งที่ขุนนางต่างให้เขาพิจารณาหาพระราชินีพระองค์ใหม่ คัสซานเดอร์จึงทำเป็นหูทวนลมไม่ฟังในสิ่งที่พวกเขาร้อง และยังแต่งตั้งเอ็ดเวิร์ดเป็นผู้สำเร็จราชการ และยังให้ปราสาทอีกหลังหนึ่งด้วย ปราสาทหลังนั้นก็คือปราสาทเบอร์มิงเชียร์ เป็นปราสาทหลังเดิมหรือเป็นบ้านเกิดของคัสซานเดอร์ เอ็ดเวิร์ดจึงมีนามใหม่ว่า เอ็ดเวิร์ด มอนเนิร์ด ดยุกแห่งเอดินเฟรดและเบอร์มิงเชียร์ภายหลังกา