ใส่ร้าย

จางเสี่ยวหนิงมองเห็นความเชื่อใจที่กำลังจะพังทลายในแววตาของภรรยาและพ่อ มันเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าบาดแผลใด ๆ และกระตุ้นให้เขาลุกขึ้นสู้เพื่อความยุติธรรมที่เพิ่งจะได้สัมผัส

"ท่านพ่อ! ท่านหนิงเอ๋อ!" จางเสี่ยวหนิงก้าวไปข้างหน้าอย่างหนักแน่น ดวงตาของเขาฉายแววแน่วแน่ "ข้าเข้าใจดีว่าความผิดพลาดในอดีตทำให้พวกท่านไม่เชื่อใจ แต่คราวนี้... ข้าพูดความจริง!"

เขาหันไปทางผู้เฒ่าจาง "ท่านพ่อทราบดีว่าข้าเปลี่ยนไปแล้ว ข้าหาปลาได้มากมาย และข้าก็รักหนิงเอ๋อกับลูก ๆ มากกว่าสิ่งใด ข้าไม่มีวันทำลายครอบครัวนี้อีก! ถ้าท่านไม่เชื่อ... ท่านไปถามเถ้าแก่ร้านเหล้าที่ตลาดได้เลย! ข้าไม่ได้ซื้อเหล้ามาตั้งแต่เมื่อวาน!"

ผู้เฒ่าจางลังเล พยายามมองหาความจริงในดวงตาของลูกชาย ความตื่นเต้นของจางเสี่ยวหนิงเมื่อตอนกลับบ้านพร้อมอาหารดูเหมือนจะเป็นของจริง แต่คำพูดของป้าฉิงอี้ก็หนักแน่นเกินไป

"แล้วเงินเล่า? เงินที่หายไปอธิบายว่าอย่างไร?" ผู้เฒ่าจางถามเสียงเครียด

ทันใดนั้น หนิงเอ๋อ ที่เงียบมานานก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แต่มีความเด็ดเดี่ยวซ่อนอยู่

"ท่านพ่อ! ลูก... ลูกก็เชื่อว่าท่านพี่ไม่ได้ทำ" หนิงเอ๋อกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบา พร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม

"แต่เงินมันหายไปจริงๆ เจ้าค่ะ... และถ้าไม่ใช่ท่านพี่... ใครกันที่รู้ว่าเงินนั่นซ่อนอยู่ตรงไหน?"

หนิงเอ๋อรู้ดีว่ามีเพียงเธอและผู้เฒ่าจางเท่านั้นที่รู้เรื่องถุงเงินใต้ที่นอน เธอไม่เคยบอกสามีเลย

จางเสี่ยวหนิงหันไปเผชิญหน้ากับภรรยา และตัดสินใจใช้ความสามารถพิเศษที่เขาได้รับมาเพื่อยุติความกังวลของเธอ

"หนิงเอ๋อข้าขอเวลาเจ้าสามชั่วยามในการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวข้า ขอให้เจ้าเชื่อใจในตัวข้า" จางเสี่ยวหนิงหันมากล่าวกับภรรยาเจ้าของร่างเดิม

"ข้าจะลองเชื่อใจท่านพี่สักครั้ง"หนิงเอ๋อกล่าวด้วยความเป็นกังวล

"หากเป็นเช่นนั้น เจ้าพาข้าไปดูที่จุดเกิดเหตุว่าเงินนั้นหายไปตรงที่ใด" จางเสี่ยวหนิงบอกภรรยา

"ได้เจ้าค่ะท่านพี่" หนิงเอ๋อกล่าวแล้วพาจางเสี่ยวหนิงไปยังที่เก็บเงินที่หายไป

พรุ่งนี้สินะคือจุดเกิดเหตุจางเสี่ยวหนิงกล่าวเขาจึงหันไปหาหนิงเอ๋อภรรยาของตนและบอกให้เธอออกไปรอด้านนอก

"ท่านพี่จะทำอะไร!"

"ข้าจะขอเก็บหลักฐาน ร่องรอยของคนร้าย เจ้าออกไปรอข้าด้านนอก หากข้าไม่เรียก ห้ามผู้ใดเข้ามา" จางเสี่ยวหนิงหันมาบอกกับหนิงเอ๋อด้วยน้ำเสียงเข้ม

"เจ้าค่ะท่านพี่" หนิงเอ๋อกล่าวแล้วก็เดินกลับออกมาจากจุดเกิดเหตุเพื่อรอสามีของ

จางเสี่ยวหนิงกระตุ้นพลังแห่งการสำรวจระบบ! เขาต้องการตรวจสอบพื้นที่รอบ ๆ และหาเบาะแสเกี่ยวกับเงินที่หายไป

ระบบแจ้งเตือน: กำลังทำการตรวจสอบ... ตรวจพบร่องรอยการสัมผัสล่าสุดที่ถุงเงิน/บริเวณใต้ที่นอน.

-ร่องรอยที่ 1: ลายมือของผู้เฒ่าจาง (การหยิบถุงเงินขึ้นมา)

-ร่องรอยที่ 2: เศษเส้นใยผ้าจากชุดที่คุ้นเคย (ไม่ตรงกับจางเสี่ยวหนิง หรือหนิงเอ๋อ)

-ร่องรอยที่ 3: ร่องรอยกลิ่นบุหรี่/ยาฉุนจาง ๆ และกลิ่นน้ำมันปลาที่สดใหม่ บนเส้นใยผ้าที่พบบริเวณช่องลมใต้เตียง

> จางเสี่ยวหนิงฉุกคิดถึงบางสิ่งในทันที!

"หนิงเอ๋อ! ข้ารู้แล้วว่าใครทำ!" จางเสี่ยวหนิงพูดด้วยน้ำเสียงอันตื่นเต้นที่เปลี่ยนเป็นความโกรธแค้น

จางเสี่ยวหนิงรีบออกไปหาหนิงเอ๋อที่รออยู่ด้านนอกแล้วบอกกับภรรยาว่า"ข้าไม่ได้แตะต้องเงิน แต่มีคนเข้าบ้านเราในขณะที่เราไม่อยู่!"

"ใครกันท่านพี่?" หนิงเอ๋อถามอย่างหวาดระแวง

"เป็นแผนการของป้าฉิงอี้! ข้าแน่ใจว่านางใช้ให้สามีของนางมาขโมยเงินเพื่อใส่ร้ายข้า!" จางเสี่ยวหนิง กล่าวอย่างหนักแน่นพร้อมกวาดตามองไปรอบ ๆ

ผู้เฒ่าจางยังคงไม่เชื่อ "เหลวไหล! ป้าฉิงอี้เป็นเพื่อนบ้านกันมานาน นางไม่มีทางทำเรื่องชั่วช้าเช่นนั้น!" ผู้เฒ่าจางยังคงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเพราะไม่เชื่อใจในตัวของบุตรชายตนเองและคิดว่าคงกลับตัวไม่ได้น่าจะเป็นคนขโมยเงินเพื่อนำไปซื้อเหล้าและกลับไปเล่นกันพนันอีกแน่

"ถ้าเช่นนั้นข้าจะพิสูจน์ให้ท่านเห็น ณ บัดนี้!" จางเสี่ยวหนิงคว้ามีดหั่นปลาที่เพิ่งลับเสร็จ ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

"ข้าจะตามไปที่บ้านป้าฉิงอี้และบังคับให้สารภาพ! ท่านพ่อ ท่านหนิงเอ๋อ พวกท่านจะอยู่ดูความจริงที่นี่ หรือจะไปเป็นพยานกับข้าที่นั่น?!"

ไม่รอคำตอบจากทั้งสอง จางเสี่ยวหนิงก็วิ่งออกจากบ้านไปในความมืด หนิงเอ๋อมองหน้าผู้เฒ่าจางอย่างไม่มั่นใจ แต่ด้วยความรักและความหวังที่มีต่อสามีคนใหม่นี้ เธอตัดสินใจที่จะติดตามเขาไป

"ลูกจะตามท่านพี่ไปเจ้าค่ะ! ลูกต้องรู้ความจริง!"

ผู้เฒ่าจางถอนหายใจยาว รู้สึกถึงความวุ่นวายที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่ด้วยความกังวลในตัวลูกชาย เขาจึงตัดสินใจตามไปเช่นกัน

เมื่อไปถึงบ้านของป้าฉิงอี้ จางเสี่ยวหนิงก็พังประตูเข้าไปอย่างแรง ท่ามกลางความตกใจของสองสามีภรรยาที่กำลังนั่งหัวเราะอย่างมีความสุขกับแผนการที่กำลังจะประสบความสำเร็จ

"จางเสี่ยวหนิง! แกเข้ามาทำอะไรในบ้านคนอื่น! บุกรุกยามวิกาลอย่างนี้แกอยากติดคุกหรือไง!" ป้าฉิงอี้ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

จางเสี่ยวหนิงไม่พูดพร่ำทำเพลง เขากวาดสายตามองรอบห้องอย่างรวดเร็ว และสายตาของเขาก็หยุดอยู่ที่กระเป๋าเครื่องมือหาปลาของสามีป้าฉิงอี้ที่วางอยู่มุมห้อง เขาเห็นร่องรอยคราบโคลนที่คล้ายกับบริเวณรอบบ้านของเขา!

"ไอ้เฒ่า! แกเป็นคนขโมยเงินของเมียข้าไปใช่หรือไม่?!" จางเสี่ยวหนิงตะคอกเสียงดัง พร้อมยกมีดหั่นปลาชี้ไปทางสามีของป้าฉิงอี้

สามีป้าฉิงอี้หน้าซีดเผือดด้วยความกลัว ป้าฉิงอี้เห็นท่าไม่ดีจึงรีบออกรับแทน

"พูดบ้าอะไรของแก! สามีข้านั่งดื่มชาอยู่กับข้าทั้งคืน! ไม่มีใครขโมยเงินของแกหรอก! แกคงจะเอาไปซื้อเหล้าแล้วลืมไปเอง!"

จางเสี่ยวหนิงเดินตรงไปที่สามีของป้าฉิงอี้ และดึงกระเป๋าเครื่องมือออกมาอย่างรวดเร็ว!

"ถ้าข้าผิดจริง... ก็พิสูจน์ให้พวกเขาทุกคนเห็นว่าแกบริสุทธิ์!" จางเสี่ยวหนิงกระตุ้นพลังแห่งการตรวจสอบขั้นสุดท้าย! เขาตรวจสอบกระเป๋าเครื่องมือและรอยขาดของกางเกงที่สามีป้าฉิงอี้ใส่อยู่

-ระบบแจ้งเตือน: ตรวจสอบเสร็จสิ้น! พบเศษผ้าที่ตรงกับร่องรอยที่สอง ภายในกระเป๋าเครื่องมือ! และพบร่องรอยถุงเงินถูกซ่อนอยู่ในตะกร้าปลาเก่าที่ถูกทิ้งไว้ด้านนอกบ้าน!

จางเสี่ยวหนิงยิ้มเยาะอย่างเหี้ยมเกรียม "พวกแกไม่มีทางปฏิเสธได้แล้ว!"

เขาหันไปทางผู้เฒ่าจางและหนิงเอ๋อที่ยืนตกตะลึงอยู่หน้าประตู "ท่านพ่อ! หนิงเอ๋อ! เงินอยู่ที่นั่น! ในตะกร้าปลาเก่าด้านนอกบ้านพวกมัน!"

หนิงเอ๋อรีบวิ่งออกไปดูอย่างรวดเร็ว เมื่อนางจะเข้าใกล้ตะกร้าปลาเก่ากับถูกป้าซิงอี้และสามีของนางขวางทางไม่ให้เข้าใกล้

"นั่นพวกแกจะทำอะไร! ออกไปจากบ้านของข้านะ" ป้าฉิงอี้และสามียังคงไม่ยอมวิ่งเข้าไปขวางหนิงเอ๋อเพื่อไม่ให้เข้าใกล้จุดที่พวกเขาเก็บซ่อนเงินเอาไว้

"หากพวกท่าน ไม่ได้เอาเงินของบ้านข้าไป ก็อยากขวางทาง ให้ข้าได้พิสูจน์ความจริง ว่าสามีของท่าพูดความจริงทุกประการ" หนิงเอ๋อพยายามวิ่งเข้าไปใกล้กับตะกร้าปลาเก่าแต่ดูเหมือนสามีของป้าฉิงอี้ออกอาการพิรุธ...