Share

ตอนที่ 5

ร่างผอมบางก้าวเท้าเข้าสู่โรงครัวของจวนอย่างเงียบเชียบ ทำให้เห็นภาพที่บ่าวรับใช้ของโรงครัวกำลังนั่งทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย จมูกโด่งรั้นได้กลิ่นหอมหวานของอาหารปรุงสุกกระจายไปทั่วบริเวณ สายตามองบ่าวแต่ละคนที่ก้มหน้าก้มตากินอาหารอย่างมีความสุขด้วยสายตาโมโห

หน๋อย! พวกคนใช้ได้กินของอร่อยๆ แต่กลับให้คุณหนูอย่างหลี่หนิงหนิงกินอาหารที่ดูเหมือนกับของเหลือแบบนั้นหรอ

เดี๋ยวได้เจอแน่

"แม่ครัวจีอยู่ไหน?" เสียงหวานทว่าน้ำเสียงมีความแข็งกระด้างเอ่ยถามเสียงดัง

บรรดาคนงานในครัวที่กำลังง่วนอยู่กับการกินอาหารหันขวับมามอง ก่อนที่สตรีร่างท้วมผู้หนึ่งจะยืนลุกขึ้นแสดงตัว

"ข้าอยู่นี่ ท่านคือ..?" จีถิงหลัวกวาดสายตาพิจารณาหลี่หนิงหนิงตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าพร้อมกับคิดว่าสตรีร่างผอมตรงหน้าคือผู้ใด แม่ครัววัยกลางคนนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อจำได้ว่าใบหน้างดงามทว่าซีดเซียวของคนตรงหน้าคือใครจึงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจ

"คุณหนูใหญ่!" แม้ใบหน้านี้จะเปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อสี่ปีก่อนไม่น้อย แต่เค้าโครงความงามเช่นนี้ย่อมเป็นคุณหนูใหญ่ที่เกิดจากฮูหยินเอกผู้ล่วงลับอย่างแน่นอน

"ยังดีที่เจ้ายังจำได้"

"ท่าน..เหตุใดท่านถึงได้.." หายดีแล้ว คำหลังจีถิงหลัวไม่ได้เอ่ยออกไป แต่สีหน้าของแม่ครัวใหญ่นั้นเต็มไปด้วยความตกตะลึง บ่าวรับใช้คนอื่นๆ ก็เช่นกัน

"ได้อะไร?" แววตาของหลี่หนิงหนิงเต็มไปด้วยความหาเรื่อง เสียงที่ใช้ก็มีความกดข่มอย่างเห็นได้ชัดซึ่งหลี่หนิงหนิงคนเก่าไม่มีทางที่จะมีท่าทีเช่นนี้

แต่แล้วจะทำไมล่ะ? ในเมื่อเธออยู่ในฐานะคุณหนูใหญ่ของจวนย่อมมีสิทธิ์ที่จะแสดงท่าทีต่อบ่าวไพร่แบบนี้ได้อยู่แล้ว ไม่ใช่ว่าตัวเธออยากหาเรื่องทั้งๆ ที่พึ่งเข้ามาอยู่ในร่างของคนอื่น แต่เพราะการกระทำของคนพวกนี้มันเกินไปจนเธอทนไม่ได้ต่างหากล่ะ หากยังยอมต่อไปเธอและบ่าวรับใช้อย่างเสี่ยวลี่ก็ต้องโดนไปเรื่อยๆ

"ปะ..เปล่าเจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่มีธุระอะไรกับบ่าวหรือเจ้าคะ" คนเป็นแม่ครัวตอบ ในหัวพยายามคิดว่าเหตุใดคุณหนูที่สติไม่สมประกอบถึงได้กลับมามีท่าทีอย่างคนปกติ

"ธุระหรือ? อ้อ มีสิ ข้าต้องการทราบว่าเหตุใดสำรับของคุณหนูใหญ่เช่นข้าถึงได้มีแค่นี้ แม่ครัวจีพอจะให้คำตอบข้าได้หรือไม่?" ว่าจบหลี่หนิงหนิงก็ชี้ไปยังอาหารบนถาดที่ให้บ่าวรับใช้ของตนถือมา

จีถิงหลัวเองก็เห็นว่าในนั้นคืออาหารที่ตนบอกให้ลูกมือจัดเตรียมให้เรือนของคุณหนูใหญ่จริงๆ

"คือ..คือว่า"

ร่างบางไม่รอให้อีกฝ่ายแก้ตัวชิงเอ่ยขึ้นก่อน "อาหารสำหรับข้าที่มีฐานะเป็นถึงคุณหนูใหญ่ของจวนต่อหนึ่งสำรับต้องมีจานเนื้อ หมู หรือไก่หนึ่งอย่าง จานปลาหนึ่งอย่าง น้ำแกงหนึ่งอย่าง จานผักหนึ่งอย่าง ข้าวหนึ่งถ้วย ของหวานหนึ่งอย่าง แต่นี่กลับมีเพียงข้าวไม่ถึงถ้วยกับผัดผัก ไม่สิ เรียกว่าเศษผักซะมากกว่า สำรับอาหารคุณหนูใหญ่อย่างข้าเหตุใดถึงมีแค่สองอย่างเจ้าอธิบายมาสิว่าเพราะเหตุใด?"

แม่ครัวชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะสบตากับบ่าวในครัวที่เริ่มทำท่าอึกอัก 

หลี่หนิงหนิงกอดอกมองพวกนางอย่างคาดคั้นรอคำตอบ

จีถิงหลัวมองซ้ายขวาเพื่อหาตัวช่วยแต่บ่าวรับใช้ที่อยู่ด้วยกันต่างพากันก้มหน้าก้มตา ก่อนที่สายตาของนางจะมองเห็นบ่าวรับใช้กลุ่มหนึ่งที่อยู่ด้านนอกในใจก็ปรากฏหนทางรอด ไม่รอช้าแม่ครัวใหญ่รีบส่งสายตาบางอย่างไปให้หนึ่งในนั้น บ่าวคนนั้นเข้าใจในทันทีรีบขยับถอยหลังออกจากหน้าโรงครัวไปอย่างแนบเนียน

หญิงวัยกลางคนพยายามรักษาสีหน้าให้เป็นปกติ ขณะที่หลี่หนิงหนิงมองด้วยแววตาเอาเรื่องแล้วถามย้ำอีกครั้ง

"ตอบคำถามข้ามาสิแม่ครัวจี"

จีถิงหลัวกลืนน้ำลายลงคอพยายามถ่วงเวลาอย่างเต็มที่ ขอเพียงฮูหยินรองมาถึงก่อนนางอาจรอดพ้นจากเคราะห์ครั้งนี้ไปได้!

"หรือว่าคนของโรงครัวพวกเจ้ายักยอกอาหารในส่วนของคุณหนูใหญ่อย่างข้า" หญิงสาวว่าพร้อมเปรยตาไปยังจานสำรับที่แต่ละคนยังกินไม่เสร็จ ดูสิ แต่ละอย่างดูดีกว่าอาหารคุณหนูอย่างเธอเสียอีก

"ไม่ใช่นะเจ้าคะ! / พวกบ่าวไม่กล้าเจ้าค่ะ!" บ่าวรับใช้คนอื่นๆ ที่ได้ยินต่างพากันปฏิเสธจ้าละหวัน

คุณหนูใหญ่กล่าวเช่นนั้นไม่ต่างกับการบอกว่าพวกตนลักขโมยของ โทษของการลักขโมยของของเจ้านายคือจะต้องถูกโบยยี่สิบครั้งและขายออกจากจวนแถมยังต้องถูกจับส่งทางการ

เป็นตายอย่างไรพวกนางก็ไม่อาจรับผิดข้อหานี้ได้!

บ่าวรับใช้แต่ละคนต่างพากันลุกเข่าโขกศีรษะปฏิเสธสุดฤทธิ์เพื่อให้ตนเองพ้นผิด

"แล้วอย่างไร?"

ภายในโรงครัวบรรยากาศเงียบงัน แต่กลับตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก เหล่าบ่าวไพร่พากันก้มหน้าไม่กล้าเอ่ยวาจา เมื่อเห็นหลี่หนิงหนิงยืนกอดอกจ้องมองแม่ครัวใหญ่ด้วยสายตาคมกริบ

เมื่อถูกกดดันหนักเข้าจีถิงหลัวที่เป็นเพียงบ่าวรับใช้แก่ๆ ไหนเลยจะมีความอดทนมากถึงขนาดนั้น นางจึงได้เอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก "คะ..คือว่า เป็น..เป็นคำสั่งของ-" ในตอนที่แม่ครัวจีกำลังจะเอ่ยออกมาเสียงแหลมของใครบางคนก็ดังขัดขึ้นมาเสียงก่อน

"มีเรื่องอะไรกัน!"

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 10

    "ท่านพี่ เรื่องนี้เป็นความผิดของข้าเองเจ้าค่ะ เป็นข้าที่ละเลยหน้าที่ไม่ระวังจนเกิดเรื่องเช่นนี้ ข้าจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยโดยเร็ว!" ร่างอรชรรีบลุกไปคุกเข่าต่อหน้าสามีเพื่อรับความผิดเอง เพราะหากให้เขาเป็นฝ่ายลงมือจัดการคงต้องรู้แน่ว่าเรื่องทุกอย่างเกิดมาจากตนนางจะปล่อยให้เขารู้ไม่ได้!หลี่อี้เทียนได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้ารับทราบ "จัดการให้เรียบร้อย หากจัดการไม่ได้หน้าที่ดูแลจวนข้าจะยกให้มู่หว่านทำแทน" สั่งพร้อมเอ่ยขู่ไปในทีเขาไม่ต้องการให้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นที่จวนมิเช่นนั้นหากมีข่าวออกไปว่าจวนสกุลหลี่ดูแลบุตรสาวไม่ดีจะส่งผลต่อชื่อเสียงและภาพลักษณ์ของตระกูลและตัวเขาเองเมื่อได้ยินชื่อของสตรีอีกคนในเรือนหูฟางซินก็ตาเบิกกว้างพร้อมกว่าด้วยอาการลนลาน"ไม่นะเจ้าคะ! ข้า..ข้าจะจัดการเรื่องนี้เอง และจะ..จะลงโทษทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างที่สุดแน่นอนเจ้าค่ะ" หูฟางซินก้มหน้าเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ นางจะไม่มีวันยอมให้อำนาจในมือของตนอาจจะตกไปอยู่ในมือของคนอื่นเด็ดขาดแม้ว่าจะต้องเสียคนของตนไปมากน้อยแค่ไหนก็ตามหลี่อี้เทียนได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าพอใจแล้วหันไปหาบุตรสาวแล้วเอ่ย

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 9

    ยามเว่ย (13.00 น.)หลี่อี้เทียนที่พึ่งกลับมาถึงจวนใบหน้าเคร่งขรึมเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าจากงานราชการยังไม่ทันได้นั่งพักดี ฮูหยินรองคนโปรดของตนก็น้ำตาคลอรีบเข้ามาคุกเข่าต่อหน้าพร้อมทั้งกล่าวฟ้องอย่างน่าสงสาร"ท่านพี่! ท่านต้องให้ความเป็นธรรมแก่ข้านะเจ้าคะ!"หลังจากที่หูฟางซินกลับไปที่เรือนเพื่อตั้งหลักใช้เวลาคิดหาทางออกเกือบชั่วยามก็หาทางออกสำหรับเรื่องนี้ได้ไว้เรียบร้อยแล้ว นางวางแผนกับบุตรสาวว่าจะความผิดทั้งหมดจะต้องโยนให้จีถิงหลัว เพราะอย่างไรเสียนังบ่าวชั้นต่ำนั่นก็ไม่กล้าที่จะพาดพิงมาถึงนางอยู่แล้วหากมันกล้าลองดีละก็ตนจะส่งคนไปจัดการครอบครัวของมันที่อยู่ข้างนอกซะ!ส่วนนังเด็กหนิงหนิงนั่นพอเอาเข้าจริงมันก็คงไม่กล้าที่จะพูดอะไรหรอก ที่แล้วมานางสั่งสอนไปตั้งเท่าไหร่แล้วคงจะหวาดกลัวนางอยู่บ้างหลี่อี้เทียนขมวดคิ้วก่อนทอดสายตามองสตรีตรงหน้า หูฟางซินคือฮูหยินรองที่เขารับเข้ามาหลังจากที่แต่งฮูหยินเอกอย่างเฉินอิงหลิวได้เพียงหนึ่งปี แม้นางจะเป็นเพียงบุตรสาวพ่อค้าแต่กลับมั่งคั่งร่ำรวยช่วยส่งเสริมเขาได้เป็นอย่างดี อีกทั้งนางเป็นสตรีที่รู้จักเอาอกเอาใจวางตัวในฐานะฮูหยินรองได้เหมาะสมจึงทำให้

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 8

    นานวันฝั่งมนุษย์ก็ยิ่งมีจำนวนคนล้มตายมากมาย ทหารจากห้าแคว้นรวมกันเคยมีจำนวนหลายล้านคนก็ลดเหลือไม่ถึงล้านนาย ในเวลานั้นเองมีแม่ทัพคนหนึ่งนามว่า 'ซ่งจื่อหวง' ซึ่งเป็นแม่ทัพผู้เก่งที่สามารถรับมือกับราชาปีศาจได้อย่างหลายกระบวนท่าถือว่าเป็นผู้ที่เก่งที่สุดในบรรดาแม่ทัพคนอื่นๆ ได้เสนอเจรจายุติสงครามกับราชาปีศาจโดยที่ไม่ฟังคำสั่งของกษัตริย์แคว้นตน ออกคำสั่งให้กองกำลังทั้งหมดของมุนษย์หยุดสู้รบและยอมจำนนแด่ราชาปีศาจเพื่อชีวิตของคนที่เหลืออยู่ราชาปีศาจหรงมู่เหยียนแต่เดิมก็ไม่ใช่คนคิดอยากเปิดสงครามและเห็นแก่ความมีจิตใจที่ดีเห็นแก่ส่วนรวมของแม่ทัพใหญ่ผู้นั้นจึงยอมเจรจาด้วยใช้เวลาไม่นาน โดยได้ข้อสรุปว่าหนึ่ง ฝั่งมนุษย์จะต้องยินยอมให้สังหารเหล่ากษัตริย์แต่ละแคว้นที่เป็นผู้มีความคิดเริ่มต้นเปิดสงครามเพื่อเป็นการไถ่โทษให้กับแดนปีศาจสอง ทุกๆ ร้อยปีทุกแคว้นจะต้องส่งขบวนบรรณาการไปที่แดนปีศาจสาม ฝั่งมนุษย์จะต้องทำพันธะสัญญาเลือดกับราชาปีศาจเพื่อไม่ให้ฝั่งมนุษย์คิดก่อสงครามอีก หากมีมนุษย์คนใดคิดฝ่าฝืนก็จะตายภายในเจ็ดวันหากไม่ตกลงราชาปีศาจหรงมู่เหยียนก็ไม่คิดที่จะปล่อยมนุษย์เอาไว้และประกาศว่าจะล้างบาง

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 7

    ภายในท้องพระโรงอันโอ่อ่าของแคว้นซ่ง เหล่าขุนนางในชุดขุนนางเต็มยศยืนเรียงรายตามลำดับยศ ศูนย์กลางของการประชุมคือองค์ฮ่องเต้ผู้ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกร สีพระพักตร์เรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยบารมี ขุนนางแต่ละฝ่ายทยอยรายงานสถานการณ์บ้านเมืองตามหน้าที่ของตน"ทูลฝ่าบาท บัดนี้ผลผลิตทางการเกษตรของแคว้นเราอุดมสมบูรณ์กว่าปีก่อน ทุกพื้นที่ได้รับการดูแลอย่างทั่วถึง ราษฎรเริ่มมีความเป็นอยู่ดีขึ้นตามลำดับพ่ะย่ะค่ะ คาดว่าผลผลิตในปีนี้อาจจะเพิ่มขึ้นอีกราวๆ สามส่วนเพียงพอสำหรับสำรองในหน้าหนาวพ่ะย่ะค่ะ" ขุนนางฝ่ายเกษตรกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงมั่นใจ"ด้านการค้าก็รุ่งเรืองพ่ะย่ะค่ะ" ขุนนางฝ่ายเศรษฐกิจก้าวออกมารายงาน "พ่อค้าจากต่างแคว้นเดินทางมาแลกเปลี่ยนสินค้ามากขึ้น ท่าเรือทางเหนือก็ได้รับการปรับปรุงใหม่ ทำให้การขนส่งสะดวกขึ้นมาก คาดว่าเงินเข้าท้องพระคลังในปีนี้จะมีมากขึ้นกว่าปีก่อนเกือบสองส่วน""สถาณการณ์ด้านกองทัพเป็นอย่างไรบ้าง?" ฮ่องเต้หันพระพักตร์ไปตรัสถามอีกฝั่งแม่ทัพใหญ่ที่รับผิดชอบเรื่องนี้ก็ก้าวออกมาขานรับ "ทูลฝ่าบาท กองทัพของเรายังคงแข็งแกร่ง ซ้อมรบเป็นประจำ ขณะนี้ไม่มีภัยคุกคามจากศัตรูภายนอก ดินแดนชาย

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 6

    หลี่หนิงหนิงหันไปตามเสียง ก็เห็นร่างของสตรีหน้าขาวเด่นผู้หนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับหลี่เสวี่ยเหมยน้องสาวต่างมารดาของนางคนตรงหน้าก็คือฮูหยินรองของจวน หูฟางซิน มารดาของหลี่เสวี่ยเหมย ภรรยาคนโปรดของบิดาของหลี่หนิงหนิงใบหน้าของอีกคนขาวโดดเด่นจากการทาแป้ง ริมฝีปากทาสีแดงสด ส่วนคิ้วก็เขียนเป็นทรงขีดเล็กๆ ลากยาวไปจนถึงหางตานี่เทรนแต่งหน้าของคนยุคนี้เป็นแบบนี้หรอเนี่ย?"ท่านแม่จัดการมันเลยเจ้าค่ะ! " หลี่เสวี่ยเหมยฟ้องมารดาพร้อมหันมายกยิ้มเยาะให้คนเป็นพี่สาวมารดานางมาแล้ว นังหลี่หนิงหนิงถูกตีตายแน่!"ข้าถามว่ามีเรื่องอะไรกัน แล้วหลี่หนิงหนิงเจ้ามาทำอะไรที่นี่?" หูฟางซินเอ่ยถามอีกครั้งพร้อมกับส่งสายตามาดร้ายไปยังร่างผอมของลูกเลี้ยงที่สติไม่ดีของตนหวังว่าจะได้ท่าทีหวาดกลัวอย่างที่เคยเป็น"ข้ามาจับขโมยที่ยักยอกของในจวน"คนเป็นฮูหยินรองชะงักไปเล็กน้อยเมื่อนังเด็กบ้าที่สติไม่ดีกลับตอบโต้ตนและมีสายตาอย่างคนปกติหรือมันจะหายดีอย่างที่เหมยเอ๋อร์ของนางพูดจริงๆ?"ขโมย ขโมยอะไร? ใครจะไปยักยอกของๆ เรือนเจ้ากัน!"หลี่หนิงหนิงหรี่ตาลงรอยยิ้มร้ายปรากฏบนริมฝีปาก "ฮูหยินรอง เหตุใดท่านถึงได้รู้ว่าของๆ เรือนข้า

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 5

    ร่างผอมบางก้าวเท้าเข้าสู่โรงครัวของจวนอย่างเงียบเชียบ ทำให้เห็นภาพที่บ่าวรับใช้ของโรงครัวกำลังนั่งทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย จมูกโด่งรั้นได้กลิ่นหอมหวานของอาหารปรุงสุกกระจายไปทั่วบริเวณ สายตามองบ่าวแต่ละคนที่ก้มหน้าก้มตากินอาหารอย่างมีความสุขด้วยสายตาโมโหหน๋อย! พวกคนใช้ได้กินของอร่อยๆ แต่กลับให้คุณหนูอย่างหลี่หนิงหนิงกินอาหารที่ดูเหมือนกับของเหลือแบบนั้นหรอเดี๋ยวได้เจอแน่"แม่ครัวจีอยู่ไหน?" เสียงหวานทว่าน้ำเสียงมีความแข็งกระด้างเอ่ยถามเสียงดังบรรดาคนงานในครัวที่กำลังง่วนอยู่กับการกินอาหารหันขวับมามอง ก่อนที่สตรีร่างท้วมผู้หนึ่งจะยืนลุกขึ้นแสดงตัว"ข้าอยู่นี่ ท่านคือ..?" จีถิงหลัวกวาดสายตาพิจารณาหลี่หนิงหนิงตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าพร้อมกับคิดว่าสตรีร่างผอมตรงหน้าคือผู้ใด แม่ครัววัยกลางคนนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อจำได้ว่าใบหน้างดงามทว่าซีดเซียวของคนตรงหน้าคือใครจึงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจ"คุณหนูใหญ่!" แม้ใบหน้านี้จะเปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อสี่ปีก่อนไม่น้อย แต่เค้าโครงความงามเช่นนี้ย่อมเป็นคุณหนูใหญ่ที่เกิดจากฮูหยินเอกผู้ล่วงลับอย่างแน่นอน"ยังดีที่เจ้ายังจำได้""ท่าน..เหต

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status