Share

ตอนที่ 10

"ท่านพี่ เรื่องนี้เป็นความผิดของข้าเองเจ้าค่ะ เป็นข้าที่ละเลยหน้าที่ไม่ระวังจนเกิดเรื่องเช่นนี้ ข้าจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยโดยเร็ว!" ร่างอรชรรีบลุกไปคุกเข่าต่อหน้าสามีเพื่อรับความผิดเอง เพราะหากให้เขาเป็นฝ่ายลงมือจัดการคงต้องรู้แน่ว่าเรื่องทุกอย่างเกิดมาจากตน

นางจะปล่อยให้เขารู้ไม่ได้!

หลี่อี้เทียนได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้ารับทราบ "จัดการให้เรียบร้อย หากจัดการไม่ได้หน้าที่ดูแลจวนข้าจะยกให้มู่หว่านทำแทน" สั่งพร้อมเอ่ยขู่ไปในที

เขาไม่ต้องการให้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นที่จวนมิเช่นนั้นหากมีข่าวออกไปว่าจวนสกุลหลี่ดูแลบุตรสาวไม่ดีจะส่งผลต่อชื่อเสียงและภาพลักษณ์ของตระกูลและตัวเขาเอง

เมื่อได้ยินชื่อของสตรีอีกคนในเรือนหูฟางซินก็ตาเบิกกว้างพร้อมกว่าด้วยอาการลนลาน

"ไม่นะเจ้าคะ! ข้า..ข้าจะจัดการเรื่องนี้เอง และจะ..จะลงโทษทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างที่สุดแน่นอนเจ้าค่ะ" หูฟางซินก้มหน้าเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ นางจะไม่มีวันยอมให้อำนาจในมือของตนอาจจะตกไปอยู่ในมือของคนอื่นเด็ดขาดแม้ว่าจะต้องเสียคนของตนไปมากน้อยแค่ไหนก็ตาม

หลี่อี้เทียนได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าพอใจแล้วหันไปหาบุตรสาวแล้วเอ่ยต่อ "เจ้าพอใจแล้วใช่หรือไม่?"

เมื่อได้ยินคำถามนี้หลี่หนิงหนิงก็นิ่งไปเล็กน้อย

ทำไมคำถามดูใส่ใจแปลกๆ จะมาไม้ไหนเนี่ย?

ต้องบอกก่อนว่าในความทรงจำของหลี่หนิงหนิงคนก่อนบิดาอย่างหลี่อี้เทียนไม่เคยถามคำถามที่แสดงถึงความใส่ใจอะไรแบบนี้เลยแม้แต่น้อย

หลี่หนิงหนิงจึงตัดสินใจถามออกไปเพื่อลองเชิง "หากข้าบอกว่าไม่พอใจท่านพ่อจะทำอย่างไรเจ้าคะ?"

"หากเจ้าไม่พอใจก็บอกมาว่าต้องการให้จัดการอย่างไร เพราะเรื่องนี้เกี่ยวกับเจ้า"

เมื่อถูกเปิดทางหลี่หนิงหนิงก็ยิ้มกริ่มพลางเปรยตาไปมองแม่เลี้ยงที่นั่งคุกเข่าอยู่ด้วยสายตาร้ายๆ

ถึงตาเธอเอาคืนแทนหลี่หนิงหนิงคนเก่าบ้างแล้ว!

"ข้าไม่ได้เรียกร้องสิ่งใดมาก ขอเพียงซ่อมแซมเรือนให้อยู่ได้โดยไม่ต้องกลัวว่าจะพังทลาย และอยากขอให้ฮูหยินรองเมตตาหาบ่าวรับใช้เพิ่มสักคนสองคนเพื่อช่วยเหลือยามจำเป็นก็พอเจ้าค่ะ ในเรือนของข้ามีเพียงเสี่ยวลี่คนเดียวทำอะไรไม่ค่อยสะดวกนัก หากไม่มีคนมาช่วยดูแลเรือนเพิ่มเกรงว่าต่อไปข้าจะต้องได้ทำงานช่วยนางเสียเอง ส่วนสิ่งอื่นๆ ก็แล้วแต่ท่านพ่อจะพิจารณาตามสมควร" เสียงหวานเอ่ยด้วยท่าทางเกรงอกเกรงใจเสียเต็มประดาแต่ความจริงแล้วต้องการแฉว่าหูฟางซินทำอะไรกับหลี่หนิงหนิงไว้บ้าง

ให้ได้รู้สะบ้างว่าคนโปรดของตัวเองน่ะทำอะไรลับหลังเอาไว้ เหอะๆ

"เจ้าว่าอะไรนะ?" เสียงของหลี่อี้เทียนคล้ายจะมีโทสะเล็กน้อยเมื่อได้ยินเรื่องความเป็นอยู่ของบุตรสาวคนโต "เรือนของเจ้ามีบ่าวรับใช้เพียงแค่คนเดียวหรือ?"

"เจ้าค่ะ"

ดวงตาคมของหลี่อี้เทียนวาวโรจน์ด้วยโทสะ เขาไม่คิดเลยว่าหูฟางซิน ฮูหยินรองที่ตนไว้เนื้อเชื่อใจจะกล้าละเลยบุตรสาวคนโตของเขาถึงเพียงนี้ แม้ว่าตนจะไม่ได้สนใจความเป็นอยู่ของอีกฝ่ายเพราะนางกลายเป็นคนไร้ประโยชน์แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะให้ละเลยดูแลความเป็นอยู่

เขาตวาดก้องตวัดสายตาไปอย่างฮูหยินรองของตนที่นั่งตัวสั่นอยู่ "ฟางซิน! เจ้าเป็นฮูหยินรองมีหน้าที่ดูแลจวนและทุกคน ข้ามอบหน้าที่ดูแลเรือนให้แก่เจ้าเพราะไว้ใจแต่เจ้ากลับปล่อยปละละเลยถึงเพียงนี้เชียวหรือ!"

หากเรือนนี้ถูกเผยแพร่ออกไปคนจะมองตนเช่นไร!

หูฟางซินหน้าซีดเผือดลนลานเข้ามากอดขาหลี่อี้เทียน "ท่านพี่! ข้า... ข้าผิดไปแล้ว ได้โปรดเมตตาด้วย!"

คราวนี้นางหวาดกลัวของจริงแล้ว ไม่คิดว่านังเด็กบ้าจะกล้าเอ่ยเปิดโปงนางต่อหน้าผู้เป็นสามีเพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงจะขี้ขลาดไม่กล้าเอาจริงอย่างที่ท้า

เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้!

หลี่อี้เทียนสะบัดแขนเสื้ออย่างไม่ใยดีพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

"ตั้งแต่วันนี้ อำนาจในการดูแลจวนนี้ข้าจะยกให้มู่หว่านดูแลชั่วคราว พ่อบ้านหลวนไปแจ้งฮูหยินสามด้วย"

"ขอรับนายท่าน"

"ท่านพี่ ไม่นะเจ้าคะ!" หูฟางซินโวยวายไม่ยอมรับแต่ก็ถูกสามีของตนตัดบทและไล่ออกจากเรือน

"พ่อบ้านหลวนให้คนมาพาฮูหยินรองไปส่งที่เรือนหากไม่มีคำสั่งจากข้าห้ามออกจากเรือนเด็ดขาด"

"ขอรับนายท่าน" คนเป็นพ่อบ้านรับคำสั่งแล้วเรียกบ่าวรับใช้ที่อยู่ด้านนอกให้เข้ามาเชิญคนโปรดของนายท่านกลับเรือน

"ไม่นะเจ้าคะท่านพี่! ท่านจะมอบอำนาจดูแลจวนให้มู่หว่านไม่ได้นะเจ้าคะ ท่านพี่!" ร่างอรชรพยายามขัดขืนแรงของบ่าวรับใช้พลางร้องบอกสามีตน แต่ก็ไม่อาจสู้แรงได้จึงได้แต่กรีดร้องทั้งๆ ที่ถูกลากไปอย่างนั้น

"ขอบคุณเจ้าค่ะท่านพ่อ" หลี่หนิงหนิงเอ่ยขอบคุณบิดาตามมารยาทเก็บซ่อนความยินดีไว้ภายใน แต่ก็ไม่วายยกยิ้มเย้ยให้คนที่ร้องจะเป็นจะตายเพราะถูกยึดอำนาจ

สม น้ำ หน้า!

ในขณะที่หญิงสาวกำลังสะใจอยู่นั้นเสียงทุ้มของผู้เป็นบิดาก็เอ่ยขึ้น

"เจ้าเองก็กลับไปพักผ่อนที่เรือนเถิดพึ่งหายป่วย"

ใบหน้างามพยักหน้าหงึกหงักอย่างคนไม่คิดอะไรก่อนจะขอตัวลากลับโดยไม่รู้มีสายตาของหลี่อี้เทียนจับจ้องมองจากด้านหลัง

ดวงตาเจ้าเล่ห์วาววับพร้อมกับความคิดบางอย่างในใจที่ไม่มีใครรู้

บางที บุตรสาวที่เขามิเคยใส่ใจผู้นี้ อาจเป็นผู้พาเขาไปสู่ความรุ่งโรจน์ได้ในไม่ช้า...

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 10

    "ท่านพี่ เรื่องนี้เป็นความผิดของข้าเองเจ้าค่ะ เป็นข้าที่ละเลยหน้าที่ไม่ระวังจนเกิดเรื่องเช่นนี้ ข้าจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยโดยเร็ว!" ร่างอรชรรีบลุกไปคุกเข่าต่อหน้าสามีเพื่อรับความผิดเอง เพราะหากให้เขาเป็นฝ่ายลงมือจัดการคงต้องรู้แน่ว่าเรื่องทุกอย่างเกิดมาจากตนนางจะปล่อยให้เขารู้ไม่ได้!หลี่อี้เทียนได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้ารับทราบ "จัดการให้เรียบร้อย หากจัดการไม่ได้หน้าที่ดูแลจวนข้าจะยกให้มู่หว่านทำแทน" สั่งพร้อมเอ่ยขู่ไปในทีเขาไม่ต้องการให้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นที่จวนมิเช่นนั้นหากมีข่าวออกไปว่าจวนสกุลหลี่ดูแลบุตรสาวไม่ดีจะส่งผลต่อชื่อเสียงและภาพลักษณ์ของตระกูลและตัวเขาเองเมื่อได้ยินชื่อของสตรีอีกคนในเรือนหูฟางซินก็ตาเบิกกว้างพร้อมกว่าด้วยอาการลนลาน"ไม่นะเจ้าคะ! ข้า..ข้าจะจัดการเรื่องนี้เอง และจะ..จะลงโทษทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างที่สุดแน่นอนเจ้าค่ะ" หูฟางซินก้มหน้าเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ นางจะไม่มีวันยอมให้อำนาจในมือของตนอาจจะตกไปอยู่ในมือของคนอื่นเด็ดขาดแม้ว่าจะต้องเสียคนของตนไปมากน้อยแค่ไหนก็ตามหลี่อี้เทียนได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าพอใจแล้วหันไปหาบุตรสาวแล้วเอ่ย

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 9

    ยามเว่ย (13.00 น.)หลี่อี้เทียนที่พึ่งกลับมาถึงจวนใบหน้าเคร่งขรึมเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าจากงานราชการยังไม่ทันได้นั่งพักดี ฮูหยินรองคนโปรดของตนก็น้ำตาคลอรีบเข้ามาคุกเข่าต่อหน้าพร้อมทั้งกล่าวฟ้องอย่างน่าสงสาร"ท่านพี่! ท่านต้องให้ความเป็นธรรมแก่ข้านะเจ้าคะ!"หลังจากที่หูฟางซินกลับไปที่เรือนเพื่อตั้งหลักใช้เวลาคิดหาทางออกเกือบชั่วยามก็หาทางออกสำหรับเรื่องนี้ได้ไว้เรียบร้อยแล้ว นางวางแผนกับบุตรสาวว่าจะความผิดทั้งหมดจะต้องโยนให้จีถิงหลัว เพราะอย่างไรเสียนังบ่าวชั้นต่ำนั่นก็ไม่กล้าที่จะพาดพิงมาถึงนางอยู่แล้วหากมันกล้าลองดีละก็ตนจะส่งคนไปจัดการครอบครัวของมันที่อยู่ข้างนอกซะ!ส่วนนังเด็กหนิงหนิงนั่นพอเอาเข้าจริงมันก็คงไม่กล้าที่จะพูดอะไรหรอก ที่แล้วมานางสั่งสอนไปตั้งเท่าไหร่แล้วคงจะหวาดกลัวนางอยู่บ้างหลี่อี้เทียนขมวดคิ้วก่อนทอดสายตามองสตรีตรงหน้า หูฟางซินคือฮูหยินรองที่เขารับเข้ามาหลังจากที่แต่งฮูหยินเอกอย่างเฉินอิงหลิวได้เพียงหนึ่งปี แม้นางจะเป็นเพียงบุตรสาวพ่อค้าแต่กลับมั่งคั่งร่ำรวยช่วยส่งเสริมเขาได้เป็นอย่างดี อีกทั้งนางเป็นสตรีที่รู้จักเอาอกเอาใจวางตัวในฐานะฮูหยินรองได้เหมาะสมจึงทำให้

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 8

    นานวันฝั่งมนุษย์ก็ยิ่งมีจำนวนคนล้มตายมากมาย ทหารจากห้าแคว้นรวมกันเคยมีจำนวนหลายล้านคนก็ลดเหลือไม่ถึงล้านนาย ในเวลานั้นเองมีแม่ทัพคนหนึ่งนามว่า 'ซ่งจื่อหวง' ซึ่งเป็นแม่ทัพผู้เก่งที่สามารถรับมือกับราชาปีศาจได้อย่างหลายกระบวนท่าถือว่าเป็นผู้ที่เก่งที่สุดในบรรดาแม่ทัพคนอื่นๆ ได้เสนอเจรจายุติสงครามกับราชาปีศาจโดยที่ไม่ฟังคำสั่งของกษัตริย์แคว้นตน ออกคำสั่งให้กองกำลังทั้งหมดของมุนษย์หยุดสู้รบและยอมจำนนแด่ราชาปีศาจเพื่อชีวิตของคนที่เหลืออยู่ราชาปีศาจหรงมู่เหยียนแต่เดิมก็ไม่ใช่คนคิดอยากเปิดสงครามและเห็นแก่ความมีจิตใจที่ดีเห็นแก่ส่วนรวมของแม่ทัพใหญ่ผู้นั้นจึงยอมเจรจาด้วยใช้เวลาไม่นาน โดยได้ข้อสรุปว่าหนึ่ง ฝั่งมนุษย์จะต้องยินยอมให้สังหารเหล่ากษัตริย์แต่ละแคว้นที่เป็นผู้มีความคิดเริ่มต้นเปิดสงครามเพื่อเป็นการไถ่โทษให้กับแดนปีศาจสอง ทุกๆ ร้อยปีทุกแคว้นจะต้องส่งขบวนบรรณาการไปที่แดนปีศาจสาม ฝั่งมนุษย์จะต้องทำพันธะสัญญาเลือดกับราชาปีศาจเพื่อไม่ให้ฝั่งมนุษย์คิดก่อสงครามอีก หากมีมนุษย์คนใดคิดฝ่าฝืนก็จะตายภายในเจ็ดวันหากไม่ตกลงราชาปีศาจหรงมู่เหยียนก็ไม่คิดที่จะปล่อยมนุษย์เอาไว้และประกาศว่าจะล้างบาง

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 7

    ภายในท้องพระโรงอันโอ่อ่าของแคว้นซ่ง เหล่าขุนนางในชุดขุนนางเต็มยศยืนเรียงรายตามลำดับยศ ศูนย์กลางของการประชุมคือองค์ฮ่องเต้ผู้ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกร สีพระพักตร์เรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยบารมี ขุนนางแต่ละฝ่ายทยอยรายงานสถานการณ์บ้านเมืองตามหน้าที่ของตน"ทูลฝ่าบาท บัดนี้ผลผลิตทางการเกษตรของแคว้นเราอุดมสมบูรณ์กว่าปีก่อน ทุกพื้นที่ได้รับการดูแลอย่างทั่วถึง ราษฎรเริ่มมีความเป็นอยู่ดีขึ้นตามลำดับพ่ะย่ะค่ะ คาดว่าผลผลิตในปีนี้อาจจะเพิ่มขึ้นอีกราวๆ สามส่วนเพียงพอสำหรับสำรองในหน้าหนาวพ่ะย่ะค่ะ" ขุนนางฝ่ายเกษตรกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงมั่นใจ"ด้านการค้าก็รุ่งเรืองพ่ะย่ะค่ะ" ขุนนางฝ่ายเศรษฐกิจก้าวออกมารายงาน "พ่อค้าจากต่างแคว้นเดินทางมาแลกเปลี่ยนสินค้ามากขึ้น ท่าเรือทางเหนือก็ได้รับการปรับปรุงใหม่ ทำให้การขนส่งสะดวกขึ้นมาก คาดว่าเงินเข้าท้องพระคลังในปีนี้จะมีมากขึ้นกว่าปีก่อนเกือบสองส่วน""สถาณการณ์ด้านกองทัพเป็นอย่างไรบ้าง?" ฮ่องเต้หันพระพักตร์ไปตรัสถามอีกฝั่งแม่ทัพใหญ่ที่รับผิดชอบเรื่องนี้ก็ก้าวออกมาขานรับ "ทูลฝ่าบาท กองทัพของเรายังคงแข็งแกร่ง ซ้อมรบเป็นประจำ ขณะนี้ไม่มีภัยคุกคามจากศัตรูภายนอก ดินแดนชาย

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 6

    หลี่หนิงหนิงหันไปตามเสียง ก็เห็นร่างของสตรีหน้าขาวเด่นผู้หนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับหลี่เสวี่ยเหมยน้องสาวต่างมารดาของนางคนตรงหน้าก็คือฮูหยินรองของจวน หูฟางซิน มารดาของหลี่เสวี่ยเหมย ภรรยาคนโปรดของบิดาของหลี่หนิงหนิงใบหน้าของอีกคนขาวโดดเด่นจากการทาแป้ง ริมฝีปากทาสีแดงสด ส่วนคิ้วก็เขียนเป็นทรงขีดเล็กๆ ลากยาวไปจนถึงหางตานี่เทรนแต่งหน้าของคนยุคนี้เป็นแบบนี้หรอเนี่ย?"ท่านแม่จัดการมันเลยเจ้าค่ะ! " หลี่เสวี่ยเหมยฟ้องมารดาพร้อมหันมายกยิ้มเยาะให้คนเป็นพี่สาวมารดานางมาแล้ว นังหลี่หนิงหนิงถูกตีตายแน่!"ข้าถามว่ามีเรื่องอะไรกัน แล้วหลี่หนิงหนิงเจ้ามาทำอะไรที่นี่?" หูฟางซินเอ่ยถามอีกครั้งพร้อมกับส่งสายตามาดร้ายไปยังร่างผอมของลูกเลี้ยงที่สติไม่ดีของตนหวังว่าจะได้ท่าทีหวาดกลัวอย่างที่เคยเป็น"ข้ามาจับขโมยที่ยักยอกของในจวน"คนเป็นฮูหยินรองชะงักไปเล็กน้อยเมื่อนังเด็กบ้าที่สติไม่ดีกลับตอบโต้ตนและมีสายตาอย่างคนปกติหรือมันจะหายดีอย่างที่เหมยเอ๋อร์ของนางพูดจริงๆ?"ขโมย ขโมยอะไร? ใครจะไปยักยอกของๆ เรือนเจ้ากัน!"หลี่หนิงหนิงหรี่ตาลงรอยยิ้มร้ายปรากฏบนริมฝีปาก "ฮูหยินรอง เหตุใดท่านถึงได้รู้ว่าของๆ เรือนข้า

  • เกิดใหม่เป็นสตรีบรรณาการของราชาปีศาจ   ตอนที่ 5

    ร่างผอมบางก้าวเท้าเข้าสู่โรงครัวของจวนอย่างเงียบเชียบ ทำให้เห็นภาพที่บ่าวรับใช้ของโรงครัวกำลังนั่งทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย จมูกโด่งรั้นได้กลิ่นหอมหวานของอาหารปรุงสุกกระจายไปทั่วบริเวณ สายตามองบ่าวแต่ละคนที่ก้มหน้าก้มตากินอาหารอย่างมีความสุขด้วยสายตาโมโหหน๋อย! พวกคนใช้ได้กินของอร่อยๆ แต่กลับให้คุณหนูอย่างหลี่หนิงหนิงกินอาหารที่ดูเหมือนกับของเหลือแบบนั้นหรอเดี๋ยวได้เจอแน่"แม่ครัวจีอยู่ไหน?" เสียงหวานทว่าน้ำเสียงมีความแข็งกระด้างเอ่ยถามเสียงดังบรรดาคนงานในครัวที่กำลังง่วนอยู่กับการกินอาหารหันขวับมามอง ก่อนที่สตรีร่างท้วมผู้หนึ่งจะยืนลุกขึ้นแสดงตัว"ข้าอยู่นี่ ท่านคือ..?" จีถิงหลัวกวาดสายตาพิจารณาหลี่หนิงหนิงตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าพร้อมกับคิดว่าสตรีร่างผอมตรงหน้าคือผู้ใด แม่ครัววัยกลางคนนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อจำได้ว่าใบหน้างดงามทว่าซีดเซียวของคนตรงหน้าคือใครจึงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจ"คุณหนูใหญ่!" แม้ใบหน้านี้จะเปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อสี่ปีก่อนไม่น้อย แต่เค้าโครงความงามเช่นนี้ย่อมเป็นคุณหนูใหญ่ที่เกิดจากฮูหยินเอกผู้ล่วงลับอย่างแน่นอน"ยังดีที่เจ้ายังจำได้""ท่าน..เหต

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status