Mag-log inShare
ตอนที่ 4 ขึ้นเขา
Petsa ng paglalathala:
2026-09-11 10:41:35ตอนที่ 4 ขึ้นเขา
เด็กทั้งสองกินจนแทบไม่เหลือเศษอาหารในชาม “อร่อยจัง!” ซืออี้พูดพลางเลียริมฝีปาก แล้วใช้มือเช็ดตาม หลินหยวนพยักหน้าเห็นด้วย แม้จะไม่พูดอะไร แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเด็กหญิงก็บอกถึงความพึงพอใจได้เป็นอย่างดี จื่ออันหลานเก็บชามมาล้างหลังบ้าน นางหลับตาลงและนึกในใจ “แลกเปลี่ยนสินค้า” [กรุณาวางสิ่งของที่ต้องการแลกเปลี่ยนไว้ตรงหน้า] จื่ออันหลานวางผักป่าและเห็ดหูหนูที่เหลือลงบนพื้น [กำลังประเมินมูลค่า... ผักป่า: 5 เหวิน, เห็ดหูหนู: 10 เหวิน รวมทั้งสิ้น: 15 เหวิน ท่านต้องการแลกเปลี่ยนเป็นสินค้าหรือเงิน?] “สินค้า” นางตอบในใจ [สินค้าที่ท่านสามารถแลกได้ด้วยมูลค่า 15 เหวิน: น้ำมันพืช (5 เหวิน) เกลือ (3 เหวิน) น้ำตาล (4 เหวิน) ตะหลิว (5 เหวิน) ชามไม้ (5 เหวิน) ตะเกียบไม้ (2 เหวิน) กรุณาเลือกสินค้าที่ต้องการ] จื่ออันหลานคิดอย่างรอบคอบ ครอบครัวของนางขาดแคลนทุกอย่าง แต่ด้วยเงินเพียงเท่านี้ นางต้องเลือกสิ่งที่จำเป็นที่สุดก่อนในตอนนี้ “ขอน้ำมันพืช น้ำตาล ตะหลิว และตะเกียบไม้” [คำสั่งซื้อของท่านได้รับการยืนยัน รวมมูลค่า 14 เหวิน คงเหลือ 1 เหวิน ในบัญชีของท่าน สินค้าจะถูกส่งมอบให้ท่านทันที] ทันใดนั้น ผักป่าและเห็ดหูหนูที่วางอยู่บนพื้นก็หายไป แล้วแทนที่ด้วยขวดน้ำมันพืชเล็กๆ ถุงน้ำตาลขนาดเล็ก ตะหลิว และตะเกียบไม้สิบคู่ “ท่านแม่! เอาของพวกนั้นมาจากไหน?” ซืออี้ที่เพิ่งเดินมาร้องถามด้วยความประหลาดใจ ดวงตากลมโตเบิกกว้าง “แม่เอาไปแลกกับพ่อค้าที่ผ่านมาแถวนี้ ตอนที่พวกเจ้ายังไม่ตื่นน่ะ” นางโกหกเล็กน้อย ไม่อยากให้เด็กๆ รู้เรื่องระบบประหลาดที่อยู่ในหัวของนาง อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ตอนนี้ “พ่อค้าใจดีจัง ให้ของเยอะแยะเลย” ซืออี้พูด “ใช่ แต่ของพวกนี้มีไม่มาก วันนี้พวกเราจะขึ้นเขาไปเก็บของป่ากัน” จื่ออันหลานบอก “จริงหรือท่านแม่?” ซืออี้ถามอย่างตื่นเต้น “ใช่ บนภูเขาคงมีของป่ามากมายกว่าผักป่าธรรมดาแถวนี้ ถ้าเราหาเห็ดป่าที่มีราคาหรือสมุนไพรหายากได้ เราอาจจะแลกของได้มากกว่านี้” หลังจากพูดคุยกันเสร็จ ทั้งสามคนก็เตรียมตัวออกเดินทาง จื่ออันหลานหยิบตะกร้าไม้ไผ่สองใบเล็ก ให้ลูกๆ ถือคนละใบ ส่วนนางสะพายตะกร้าใบใหญ่และถือมีดเล่มเล็กที่มีอยู่ติดตัวไป ทั้งสามเดินออกจากกระท่อมมุ่งหน้าไปยังเส้นทางที่ทอดขึ้นสู่ภูเขา อากาศยามเช้ายังคงเย็นสบาย แต่แสงแดดเริ่มส่องแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเดินขึ้นภูเขาไปได้สักพัก พวกเขาก็เริ่มพบพืชและเห็ดหลากหลายชนิดมากขึ้น “ท่านแม่! เห็ดนี่กินได้หรือไม่?” หลินหยวนเอ่ยพลาง ชี้ไปที่ใต้พุ่มไม้พุ่มหนึ่ง จื่ออันหลานรีบเดินเข้าไปดู และต้องกลั้นหายใจด้วยความตื่นเต้น เมื่อเห็ดตับเต่าที่นางรู้จักในโลกปัจจุบัน เห็ดนี้อร่อยมาก “เห็ดตับเต่า!” นางอุทานออกมา “หลินหยวน เจ้าเก่งมาก” นางค่อยๆ เก็บเห็ดใส่ตะกร้าและใบไม้แยกไว้ต่างหาก “ท่านแม่ นั่นอะไร?” ซืออี้ชี้ไปที่พุ่มไม้ที่มีผลสีแดงห้อยอยู่ “เก๋ากี้!” จื่ออันหลานร้องอย่างดีใจ “มันคือผลเก๋ากี้ เป็นสมุนไพรบำรุงร่างกาย” ทั้งสามช่วยกันเก็บผลเก๋ากี้ใส่ตะกร้าด้วยความดีใจ ทำให้พวกเขาลืมความเหนื่อยล้าไปชั่วขณะ เมื่อเดินสำรวจต่อไป พวกเขาก็พบเห็ดอีกหลายชนิด “พอสำหรับวันนี้แล้ว” จื่ออันหลานบอก เมื่อเห็นว่าตะกร้าใบใหญ่เต็มแล้ว และแดดเริ่มร้อนจัด “เรากลับบ้านกันเถอะ” ระหว่างทางกลับ จื่ออันหลานรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ลองแลกสิ่งของในระบบร้านค้าพิศวงด้วยของที่พวกเขาเก็บมาได้ นางหวังว่าจะได้อาหารและเครื่องใช้ที่จำเป็นมากขึ้น “ท่านแม่ พวกเราจะเอาของพวกนี้ไปแลกกับพ่อค้าคนเดิมใช่ไหม?” หลินหยวนถาม ขณะที่พวกเขาเดินลงจากภูเขา “ใช่จ้ะ” จื่ออันหลานตอบ ยังคงไม่อยากเปิดเผยเรื่องระบบประหลาดในหัวของนาง “แม่คิดว่าวันนี้เราจะได้ของดีๆ กลับมาแน่นอน” เมื่อกลับมาถึงกระท่อม ทั้งสามช่วยกันล้างของป่าที่เก็บมาได้ จื่ออันหลานแบ่งของออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งเก็บไว้ทำอาหาร อีกส่วนหนึ่งเตรียมไว้สำหรับแลกของในระบบ “หลินหยวน ซืออี้ แม่จะเอาของไปแลกกับพ่อค้านะ” นางเดินออกไปด้านนอกกระท่อมไกลพอสมควร เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครมองเห็น นางก็หลับตาลงและเรียกใช้ระบบ “แลกเปลี่ยนสินค้า” [กรุณาวางวัตถุดิบที่ต้องการแลกเปลี่ยนไว้ตรงหน้า] จื่ออันหลานวางเห็ดตับเต่า เห็ดป่า ผลเก๋ากี้ และสมุนไพรอื่นๆ ที่เก็บมาได้ลงบนพื้น [กำลังประเมินมูลค่า... เห็ดตับเต่า: 150 เหวิน เห็ดป่าทั่วไป: 40 เหวิน ผลเก๋ากี้: 30 เหวิน สมุนไพรอื่นๆ: 20 เหวิน รวมทั้งสิ้น: 240 เหวิน (รวมกับยอดเดิม 1 เหวิน เป็น 241 เหวิน) ท่านต้องการแลกเปลี่ยนเป็นสินค้าหรือเงิน?] จื่ออันหลานแทบจะร้องออกมาด้วยความดีใจ นี่เป็นจำนวนเงินที่มากกว่าที่นางคาดไว้มาก "สินค้า" จื่ออันหลานตอบในใจ [กรุณาเลือกสินค้าที่ต้องการ] หน้าต่างสีฟ้าใสปรากฏขึ้นตรงหน้านาง แสดงรายการสินค้าหลากหลายที่สามารถแลกได้ด้วยจำนวนเงินที่มีอยู่ จื่ออันหลานมองดูรายการอย่างละเอียด "รองเท้าคู่ใหม่สำหรับเด็ก... 50 เหวิน" นางอ่านในใจ "แป้งสาลีคุณภาพดี 5 กิโลกรัม... 80 เหวิน ซีอิ๊ว 1 ขวด... 30 เหวิน ซอสถั่วเหลือง 1 ขวด... 35 เหวิน หม้อทองเหลือง 1 ใบ... 45 เหวิน" "ข้าต้องการรองเท้าเด็กสองคู่ แป้งสาลี 5 กิโลกรัม ซีอิ๊ว 1 ขวด ซอสถั่วเหลือง 1 ขวด และหม้อทองเหลือง 1 ใบ" นางตัดสินใจ [รายการสั่งซื้อของท่าน: รองเท้าเด็ก (2 คู่) 100 เหวิน, แป้งสาลี 5 กิโลกรัม 80 เหวิน, ซีอิ๊ว 1 ขวด 30 เหวิน, ซอสถั่วเหลือง 1 ขวด 35 เหวิน, หม้อทองเหลือง 1 ใบ 45 เหวิน รวมทั้งสิ้น: 290 เหวิน ยอดเงินของท่านไม่เพียงพอ กรุณาเลือกใหม่] จื่ออันหลานถอนหายใจเบาๆ นางลืมคำนวณราคารวม "ข้าต้องการรองเท้าเด็กสองคู่ แป้งสาลี 5 กิโลกรัม ซีอิ๊ว 1 ขวด และซอสถั่วเหลือง 1 ขวด" นางแก้ไขคำสั่ง [รายการสั่งซื้อของท่าน: รองเท้าเด็ก (2 คู่) 100 เหวิน, แป้งสาลี 5 กิโลกรัม 80 เหวิน, ซีอิ๊ว 1 ขวด 30 เหวิน, ซอสถั่วเหลือง 1 ขวด 35 เหวิน รวมทั้งสิ้น: 245 เหวิน ยอดเงินของท่านไม่เพียงพอ กรุณาเลือกใหม่] จื่ออันหลานขมวดคิ้ว นางมีเพียง 241 เหวิน ยังขาดอีก 4 เหวิน "ข้าต้องการรองเท้าเด็กสองคู่ แป้งสาลี 5 กิโลกรัม และซีอิ๊ว 1 ขวด" นางตัดสินใจตัดซอสถั่วเหลืองออกไปก่อน [รายการสั่งซื้อของท่าน: รองเท้าเด็ก (2 คู่) 100 เหวิน, แป้งสาลี 5 กิโลกรัม 80 เหวิน, ซีอิ๊ว 1 ขวด 30 เหวิน รวมทั้งสิ้น: 210 เหวิน ยอดคงเหลือ: 31 เหวิน ยืนยันการสั่งซื้อ?] "ยืนยัน" จื่ออันหลานตอบ [กำลังดำเนินการ... การแลกเปลี่ยนสำเร็จ! สินค้าของท่านจะถูกส่งมาในไม่ช้า] แสงสีฟ้าวาบขึ้นตรงหน้านาง และสินค้าที่สั่งก็ปรากฏขึ้นบนพื้น รองเท้าสองคู่ที่ทำจากผ้าและหนังอย่างดี ถุงแป้งสาลีขนาดใหญ่ และขวดซีอิ๊ว จื่ออันหลานรีบเก็บทุกอย่างใส่ตะกร้าและเดินกลับไปที่กระท่อม "หลินหยวน! ซืออี้! แม่กลับมาแล้ว!" นางเรียกลูกๆ พลางวางตะกร้าลงบนพื้น เด็กทั้งสองวิ่งมาดูด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นสิ่งของในตะกร้า "ท่านแม่! รองเท้าใหม่!" หลินหยวนอุทานด้วยความดีใจ "ใช่จ้ะ" จื่ออันหลานยิ้ม หยิบรองเท้าคู่แรกที่มีขนาดใหญ่กว่าส่งให้หลินหยวน และอีกคู่ให้ซืออี้ "ลองดูซิว่าพอดีหรือไม่" เด็กทั้งสองรีบถอดรองเท้าเก่าที่ขาดและสวมรองเท้าใหม่ทันที "พอดีเลยท่านแม่!" ซืออี้ร้องอย่างดีใจ เดินไปมาเพื่อทดสอบรองเท้าใหม่ "นุ่มมาก!" "ของข้าก็พอดีเช่นกัน" หลินหยวนพูดพลางยิ้มกว้าง "ท่านแม่ได้อะไรมาอีกหรือ?" จื่ออันหลานหยิบถุงแป้งสาลีและขวดซีอิ๊วออกมาให้ดู "แป้งสาลีและซีอิ๊ว วันนี้เราจะทำบะหมี่กินกัน" "บะหมี่!" เด็กทั้งสองร้องพร้อมกันด้วยความตื่นเต้น "ใช่แล้ว และเราจะใช้เห็ดตับเต่าที่เก็บมาได้วันนี้ทำน้ำซุปด้วย" จื่ออันหลานบอก "มาช่วยแม่เตรียมอาหารกันเถอะ" ทั้งสามช่วยกันเตรียมอาหารมื้อพิเศษ จื่ออันหลานนวดแป้งสาลีอย่างชำนาญ แม้ว่าในชีวิตก่อนหน้านี้นางจะไม่เคยทำบะหมี่เองมาก่อน แต่สัญชาตญาณของเจ้าของร่างเดิมยังคงอยู่ "หลินหยวน ช่วยแม่หั่นผักหน่อย" นางบอกลูกสาว "ซืออี้ เจ้าช่วยแม่ล้างเห็ดนะ" ขณะที่เด็กๆ ช่วยกันคนละหน้าที่ จื่ออันหลานรีดแป้งให้เป็นแผ่นบางๆ แล้วพับซ้อนกันและหั่นเป็นเส้นบะหมี่ นางต้มน้ำในหม้อใบเก่าที่ยังพอใช้ได้ และเริ่มปรุงน้ำซุปด้วยเห็ดตับเต่า กลิ่นหอมของเห็ดตับเต่าเริ่มลอยอบอวลไปทั่วกระท่อม ทำให้ท้องของทุกคนร้องจ๊อกๆ ด้วยความหิว เห็ดตับเต่าจะมีกลิ่นที่เฉพาะตัว นอกจากนี้ เนื้อสัมผัสของเห็ดตับเต่าจะมีความแน่น หนึบคล้ายเนื้อสัตว์ และมีลักษณะเด้งเหมือนเยลลี่ เมื่อนำมาปรุงอาหาร เห็ดตับเต่าจะให้รสชาติที่อร่อย นุ่มลื่นคอ คล้ายกับหูฉลามตุ๋น "อีกไม่นานก็เสร็จแล้ว" จื่ออันหลานบอก ขณะที่นางใส่ซีอิ๊วลงในน้ำซุป กลิ่นหอมยิ่งเข้มข้นขึ้น เมื่อบะหมี่สุก นางตักใส่ชามให้ลูกๆ คนละชาม และตักน้ำซุปเห็ดราดลงไป "กินได้แล้ว" นางบอกพร้อมรอยยิ้ม "ขอบคุณท่านแม่!" เด็กทั้งสองพูดพร้อมกัน ก่อนจะเริ่มตักบะหมี่เข้าปาก "อร่อยมากท่านแม่!" หลินหยวนชม ดวงตาเป็นประกาย "เห็ดนี่รสชาติคล้ายเนื้อสัตว์มาก!" "ใช่! อร่อยที่สุด!" ซืออี้เห็นด้วย ปากเปื้อนน้ำซุป จื่ออันหลานยิ้มกว้าง "กินให้อิ่มนะ พรุ่งนี้เราจะออกไปหาของป่าอีก" หลังจากกินอาหารเสร็จ ทั้งสามช่วยกันล้างชาม จื่ออันหลานเก็บแป้งสาลีที่เหลือไว้อย่างดี เพื่อใช้ในวันต่อไป
Pinakabagong kabanata
เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง ตอนที่ 38 ตอนพิเศษ ๕ (จบ)
ตอนที่ 38 ตอนพิเศษ ๕ (จบ)รุ่งเช้า แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านหน้าต่าง ทำให้ห้องสว่างไสว จื่ออันหลานตื่นขึ้นมาให้นมลูกขณะที่เหลียนอู่หลงกำลังทำอาหารอยู่ในครัว เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เขาเดินไปเปิดประตู“ซ่งฮูหยิน!” เหลียนอู่หลงทักทายด้วยความประหลาดใจซ่งฮูหยินยิ้มกว้าง “ข้าได้ยินข่าวว่าแม่นางจื่อคลอดแล้ว จึงรีบมาแสดงความยินดีและนำของขวัญมาให้หลาน”เหลียนอู่หลงรีบเชิญแขกเข้าบ้าน “เชิญท่านเข้ามาข้างในก่อน”“จื่ออันหลานอยู่ในห้องนอนกับลูกน้อย” เหลียนอู่หลงบอก “ข้าจะพาท่านไปพบ”เมื่อขึ้นไปบนชั้นสองของบ้าน ซ่งฮูหยินรีบเดินเข้าไปหาจื่ออันหลานที่กำลังอุ้มจื้อเหวินอยู่พอดี“โอ้! น่ารักน่าชังจริงๆ” ซ่งฮูหยินอุทาน เมื่อเห็นทารกน้อย “เขาหน้าตาเหมือนเจ้ามาก จื่ออันหลาน”จื่ออันหลานยิ้มเล็กน้อย “ขอบคุณที่ท่านมาเยี่ยม ข้าไม่คิดว่าท่านจะมาเร็วเช่นนี้”“เจ้าคือคู่ค้าคนสำคัญของข้านะ” ซ่งฮูหยินหัวเราะเบาๆ “ข้านำของขวัญมาให้เจ้าและลูกน้อยด้วย”ซ่งฮูหยินวางกล่องไม้ลงและเปิดออก ภายในมีชุดเสื้อผ้าเด็กอ่อนหลากสี ทำจากผ้าไหมอย่างดี พร้อมกับเครื่องประดับเงินเล็กๆ สำหรับเด็กจื่ออันหลานรู้สึกซาบซึ้งใจ “ท่านใจดีเหลื
เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง ตอนที่ 37 ตอนพิเศษ ๔
ตอนที่ 37 ตอนพิเศษ ๔สองเดือนต่อมาดวงจันทร์กลมโตลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงสีเงินสาดส่องลงมายังบ้านไม้สองชั้น ทุกอย่างเงียบสงบ มีเพียงเสียงจักจั่นร้องแว่วๆ มาจากสวนด้านหลังบ้านภายในห้องนอนใหญ่ จื่ออันหลานนอนพิงหมอนอยู่บนเตียง มือลูบท้องที่นูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าของนางดูอิ่มเอิบและมีความสุข แม้จะมีความเหนื่อยล้าแฝงอยู่ในดวงตาก็ตามเหลียนอู่หลงนั่งอยู่ข้างเตียง มือใหญ่จับมือภรรยาไว้อย่างทะนุถนอม เขาไม่ได้ห่างจากข้างกายนางเลยในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เพราะรู้ว่าใกล้ถึงเวลาคลอดแล้ว“วันนี้เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง?” เหลียนอู่หลงถามเสียงนุ่ม ดวงตาฉายแววเป็นห่วงจื่ออันหลานยิ้มอ่อนๆ “ข้าสบายดี แค่รู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย”“เจ้าควรพักผ่อนให้มาก” เหลียนอู่หลงกล่าว “ท่านหมอบอกว่าอาจจะอีกไม่กี่วัน”จื่ออันหลานพยักหน้า มือลูบท้องอีกครั้ง “ลูกของเราดูเหมือนจะกระวนกระวายในช่วงนี้ เขาเตะบ่อยมาก”เหลียนอู่หลงวางมือลงบนท้องของภรรยา รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าเมื่อรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวเล็กๆ ภายใต้ฝ่ามือ “เขาแข็งแรงเหมือนพ่อของเขา และดื้อรั้นเหมือนแม่ด้วย”ทั้งสองหัวเราะเบาๆ ก่อนที่ประตูห้องจะถูกเคาะเบ
เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง ตอนที่ 36 ตอนพิเศษ ๓
ตอนที่ 36 ตอนพิเศษ ๓ฤดูหนาวผ่านไปอย่างเชื่องช้า จนกระทั่งวันหนึ่ง จื่ออันหลานสังเกตเห็นว่าหิมะเริ่มละลาย แสงแดดอ่อนๆ ส่องลงมาบนพื้นดิน บ่งบอกว่าฤดูใบไม้ผลิกำลังจะมาถึง“ท่านพี่ดูสิเจ้าคะ หิมะเริ่มละลายแล้ว” จื่ออันหลานชี้ให้เหลียนอู่หลงดูนอกหน้าต่างเหลียนอู่หลงพยักหน้า “ใช่ ฤดูใบไม้ผลิกำลังจะมาถึงแล้ว อีกไม่นานต้นไม้ก็จะเริ่มแตกใบอ่อน”จื่ออันหลานลูบท้องที่นูนใหญ่ของตัวเอง ตอนนี้นางท้องแก่เต็มที่แล้ว การเคลื่อนไหวลำบากมาก แต่นางก็ยังมีความหวังที่จะได้ของบางอย่างจากระบบร้านค้าพิศวงก่อนที่ลูกจะคลอด“ท่านพี่...” จื่ออันหลานเรียกสามีเบาๆ“มีอะไรหรือ?” เหลียนอู่หลงหันมาถาม“ข้าอยากให้ท่านช่วยข้าหน่อยได้ไหมเจ้าคะ?” นางถามอย่างลังเล“ช่วยอะไร? บอกมาได้เลย”“ข้าอยากให้ท่านขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรและผักป่าให้ข้าหน่อยได้ไหมเจ้าคะ?” จื่ออันหลานถาม “ตอนนี้หิมะละลายแล้ว น่าจะมีสมุนไพรและผักป่าบางชนิดเริ่มงอกขึ้นมาแล้ว”เหลียนอู่หลงขมวดคิ้ว “เจ้ายังอยากได้สมุนไพรและผักป่าอีกหรือ? ทำไมถึงชอบของพวกนั้นนัก?”จื่ออันหลานก้มหน้า ไม่กล้าสบตาสามี “ข้า...ข้าเพียงแค่อยากกินน้ำแกงที่ทำจากสมุนไพรและผักป่าเจ้าค่
เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง ตอนที่ 35 ตอนพิเศษ๒
ตอนที่ 35 ตอนพิเศษ๒ทุกเช้าจื่ออันหลานจะดื่มยาสมุนไพรที่หมอหญิงหลิวอิงเยว่ให้มา อาการคลื่นไส้ค่อยๆ ทุเลาลง แต่ความอยากอาหารกลับเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอาหารรสเปรี้ยวเช้าวันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส อากาศสดชื่น จื่ออันหลานตื่นแต่เช้าตรู่ เตรียมอาหารเช้าให้ทุกคนในบ้าน หลังจากที่ทุกคนรับประทานอาหารเช้าเสร็จ จื่ออันหลานหยิบตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กและมีดพกออกมา แม้จะเข้าสู่ช่วงต้นฤดูหนาวแล้วแต่ก็ยังมีผักป่าและผลไม้ป่าที่อยู่รอบ ๆ บ้าน“เจ้าจะไปไหนหรือ?” เหลียนอู่หลงถามเมื่อเห็นภรรยากำลังเตรียมตัวออกจากบ้าน“ข้าจะไปเก็บผักป่าและผลไม้ป่าแถวๆ นี้เจ้าค่ะ” จื่ออันหลานตอบพร้อมรอยยิ้ม “ข้าอยากกินผลไม้เปรี้ยวๆ”เหลียนอู่หลงขมวดคิ้ว “ในสวนของเราก็มีผักและผลไม้มากมาย ทำไมต้องไปเก็บในป่าด้วย? อีกอย่าง เจ้ากำลังตั้งครรภ์ ไม่ควรเดินไกลๆ”“ข้าไม่ได้ไปไกลหรอกเจ้าค่ะ แค่แถวๆ ชายป่าหลังบ้านเรานี่เอง” นางตอบ “อีกอย่าง ผลไม้ป่าบางชนิดมีรสชาติพิเศษที่หาไม่ได้ในสวนของเรา”“ถ้าอย่างนั้น ข้าจะไปกับเจ้า” เหลียนอู่หลงเสนอ“ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ ข้าไปเองได้ ไม่ไกลจากบ้านเราเท่าไหร่”เหลียนอู่หลงยังคงลังเล แต่เมื่อเห็นสีหน้ามุ่งมั่นของภรร
เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง ตอนที่ 34 ตอนพิเศษ ๑
ตอนที่ 34 ตอนพิเศษ ๑บ้านของหมอหญิงอยู่ที่ปลายหมู่บ้าน เป็นบ้านไม้หลังเล็กที่มีสวนสมุนไพรอยู่รอบๆ กลิ่นหอมของพืชสมุนไพรนานาชนิดลอยมาแตะจมูกตั้งแต่ยังเดินมาไม่ถึงตัวบ้าน จื่ออันหลานเคาะประตูเบาๆไม่นานนัก หญิงวัยกลางคนผมเกล้ามวยเรียบร้อย สวมชุดสีเขียวอมฟ้าก็เปิดประตูออกมา ใบหน้าของนางดูอ่อนโยนแต่แฝงไว้ด้วยความเฉลียวฉลาด ดวงตาคมกริบมองมาที่ผู้มาเยือนทั้งสอง“อ้า จื่ออันหลาน” หมอหญิงหลิวอิงเยว่ทักทายด้วยรอยยิ้ม เพราะนางเป็นคนทำคลอดลูกคนที่สองให้จื่ออันหลานเองกับมือ “และนี่ก็คือหลินหยวนสินะ เจ้าโตขึ้นมากเลย”“สวัสดีเจ้าค่ะ” หลินหยวนเอ่ยด้วยรอยยิ้มกว้าง โค้งคำนับเล็กน้อย“เข้ามาสิ เข้ามา” หมอหญิงเชิญทั้งสองเข้าบ้านภายในบ้านของหมอหญิงเต็มไปด้วยตู้ไม้ที่บรรจุสมุนไพรนานาชนิด กลิ่นหอมของยาสมุนไพรลอยอวลในอากาศ มีโต๊ะไม้ตัวใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง บนโต๊ะมีครกหินและอุปกรณ์บดยาหลายชนิด ด้านหนึ่งของห้องมีเตียงไม้สำหรับตรวจคนไข้ปูด้วยผ้าขาวสะอาด“มีอะไรให้ข้าช่วยหรือ?” หมอหญิงถาม หลังจากเชิญให้ทั้งสองนั่งและรินชาให้จื่ออันหลานมองไปที่หลินหยวนเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาที่หมอหญิง “ข้า... ข้าคิดว่าตัวเองอา
เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง ตอนที่ 33 ความรักที่ผลิบาน
ตอนที่ 33 ความรักที่ผลิบานเช้าวันใหม่มาถึง แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอน จื่ออันหลานลืมตาขึ้นช้าๆ พบว่าเหลียนอู่หลงยังคงนอนกอดนางอยู่ ใบหน้าของเขาดูสงบและมีความสุข นางมองใบหน้าของสามีอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้น พยายามไม่ปลุกเขาแต่เหลียนอู่หลงรู้สึกตัวทันที เขาลืมตาขึ้นและยิ้มให้ภรรยา “ยังเช้าอยู่เลยจะรีบไปไหน”“ข้าต้องไปเตรียมอาหารเช้าแล้ว”เหลียนอู่หลงดึงนางกลับลงมานอนข้างๆ เขา “รออีกสักครู่ได้ไหม? ข้าอยากอยู่กับเจ้าแบบนี้อีกสักพัก” “แต่เด็กๆ จะตื่นในไม่ช้านี้” จื่ออันหลานเอ่ยเสียงแผ่ว ก้มหน้างุดเพราะเขินอาย เมื่อเห็นแผ่นหน้าอกแกร่งเปลือยเปล่าแบบชัดเจนกว่าเมื่อคืน“เมื่อวานพวกเขาวิ่งเล่นทั้งวัน คงยังไม่ตื่นหรอก” เหลียนอู่หลงกล่าว ก่อนจะจูบแก้มของภรรยาทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเล็กๆ ก็ดังมาจากบันได ตามด้วยเสียงเคาะประตูรัวๆ“ท่านแม่? ท่านพ่อ? พวกท่านตื่นหรือยัง?” เสียงของซืออี้ดังขึ้นจากหลังประตูจื่ออันหลานและเหลียนอู่หลงมองหน้ากันก่อนจะหัวเราะเบาๆ“พวกเราตื่นแล้ว” เหลียนอู่หลงตอบ“ข้าหิวแล้ว” ซืออี้บอก “และข้าตื่นแต่เช้าเพื่อเป็นเด็กดี”จื่ออันหลานกลั้นหัวเ
Maaari mong magustuhan
ท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่147.3K viewsฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย261.2K viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว97.3K viewsท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว409.5K viewsบัดซบสิ้นดี ทะลุมิติทั้งที ดันต้องสวมบทตัวร้ายทิ้งพระเอก
จิรัฐติกาล561 viewsบุตรสาวตัวกลมของนางร้าย
ไป๋เจวี๋ย279 viewsโปรดอย่ารักข้าเพียงเพราะนางสนม
นามปากกาหมึกบ้านสวน99 viewsคำสาปรักฮูหยินตัวร้าย
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน341 views
