ตอนที่ 10 : ความจริงที่ต้องแบกรับ

        

        ‘28 กุมภาพันธ์ .. วันนี้จู่ ๆ ภาสก็มาขอเลิก เขาบอกว่าครอบครัวของเขาบังคับให้เขาไปแต่งงานกับคนระเดียวกัน คนที่เหมาะสมกับบ้านเขา.. โลกทั้งใบของฉันพังทลายลงแล้ว’

        ‘2 มีนาคม .. ฉันพยายามยื้อและคุยกับเขาเพราะวันนี้เขามาเก็บเสื้อผ้าออกจากคอนโดของเรา แต่เขาไม่แม้แต่จะสบตาด้วยซ้ำ.. ทำไมถึงใจร้ายใส่กันได้ขนาดนี้’

        ‘3 มีนาคม .. วันนี้ทั้งวันพยายามโทรหาเขาเพื่อที่จะขอโอกาสมาคุยกันให้รู้เรื่องแต่เขาไม่รับโทรศัพท์ฉันเลย.. ไม่อยากจะเชื่อด้วยซ้ำว่าความรักที่มีให้กันตลอดระยะเวลา 5 ปีมันจะสูญเสียไปภายในวันเดียวอย่างไม่ยุติธรรม’

        ‘15 มีนาคม .. วันนี้ลองไปดักรอที่คณะ แต่เหมือนเขาจะหลบหน้าฉัน ภาสไม่ยอมแม้แต่จะติดต่อกัน เหมือนตัดขาดฉันออกไปจากชีวิตเขา.. ไหนว่าเราจะมีอนาคตร่วมกันไง? ไหนว่าจะสร้างครอบครัวที่น่ารักด้วยกัน? แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น!’

        ‘18 มีนาคม.. ขอร้องล่ะ ฉันอยากได้แค่คำอธิบาย ความรักของเราไม่มีค่าพอให้เอาชนะทุกอุปสรรคได้จริง ๆ หรอ หรือฐานะทางสังคมสำคัญมากจริง ๆ เรา..ไม่ดีพอสำหรับเธอแล้วใช่ไหมในตอนนี้’

        ‘27 มีนาคม .. เหงาจัง ที่ที่ไม่มีภาสอยู่มันไม่มีความสุขเลย เรายังรอภาสอยู่นะ อย่างน้อย ๆ ให้เราได้เห็นหน้าเธอ หรือบอกลากันดี ๆ สักครั้งได้ไหม’

        ‘14 เมษายน .. เขาดูมีความสุขกับคนนั้นจัง รูปที่เขาโพสถึงงานหมั้น เธอคงลืมเราไปแล้วจริง ๆ สินะ’

        ‘29 เมษายน .. เหนื่อยจัง ทรมานไปหมด เรายังลืมเธอไม่ได้เลยภาส ยิ่งเห็นดอกอะโคไนต์บนหลังเรามันยิ่งทำให้เราคิดถึงเธอ.. เราไม่อยากลบมัน เราไม่อยากให้มันหายไป แต่เราทรมานมากจริง ๆ’

        ‘5 มิถุนายน .. เราพอแล้วนะ เรารู้แล้วว่าเราควรจะหายไปถึงจะลบทุกอย่างออกไปได้ ขอแสดงความยินดีกับรักครั้งใหม่.. ที่ไม่มีแม้แต่เราในความทรงจำของเธอนะภาสมา’

        

        เมฆินทร์พลิกหน้ากระดาษจนมาหยุดอยู่ที่ความว่างเปล่าไร้ตัวอักษรใดใด น้ำตาใสใสเอ่อคลอล้นดวงตาคู่สวยจนมันไหลลงที่ข้างแก้มทั้งสอง เขารู้สึกและเข้าใจถึงความเศร้าและหมดหวังที่ลมหนาวสัมผัสอยู่ในช่วงเวลานั้น เขาเคยเห็นมันในความทรงจำรวมถึงรับรู้ได้ทุกความเจ็บปวดที่เจ้าของร่างได้รับ เขานึกสงสารลมหนาวจับใจ และนึกเวทนากับการตัดสินใจครั้งสุดท้ายที่เจ้าตัวจบชีวิตของตัวเอง

        ‘มันเป็นวิธีที่ไร้ค่า การจากไปเพราะผู้ชายคนเดียวคนอย่างเขาไม่มีวันทำ… แต่ก็นั่นแหละ บางทีลมหนาวอาจจะทนแบกรับไม่ไหวก็ได้’

        แต่ถ้าให้เขามองในมุมมองที่เห็นแก่ตัว.. ถ้าลมหนาวไม่ตัดสินใจแบบนั้น คงเป็นตัวเขาเองที่ล่องลอยวนเวียนอยู่ที่ไหนสักที่ อาจจะเป็นนรก หรือสวรรค์ หรือความว่างเปล่าที่ไร้จุดจบไร้หนทาง การกระทำของลมหนาวคนเก่าทำให้เขามีร่างกาย มีชีวิตได้ใหม่อย่างตอนนี้

        ดวงตาที่กำลังร้อนผ่าวค่อย ๆ ปิดลงช้า ๆ ดำดิ่งสู่ความเงียบอย่างสมบูรณ์ แม้ยากที่จะทำใจยอมรับกับความจริงหลายอย่าง แต่มีทางเดียวคือเดินหน้าต่อไปก่อน เรียนรู้โลกใบนี้ให้มากที่สุดก่อนแล้วกัน

        

        

        เขาเด้งตัวเองให้ลุกขึ้นจากเตียงตรงไปยังโต๊ะทำงานอีกครั้ง เปิดแล็ปท็อปขึ้นมา นิ้วเรียวพิมพ์คำค้นหาที่เขาได้ยินจากแม่พราวฟ้าและข้อความในไดอารี่ที่เป็นการยืนยันอีกเสียงว่าเรื่องพวกนี้สำคัญมากลงไปในช่องเสิร์ชด้วยหัวใจที่เต้นระรัว

        “Pistil”

        มันคือชื่อเรียกหนึ่งในเพศรองของโลกนี้ที่มีประชากรมากที่สุด... สิ่งที่จะยืนยันว่าพวกเขาเป็น Pistil คือลายกิ่งก้านต้นไม้บนหลัง และสามารถตั้งครรภ์ได้

        ‘เดี๋ยวนะ...ท้องได้เหรอ? บ้าไปแล้ว!’

        เมฆินทร์ขมวดคิ้ว ในโลกเดิมของเขาผู้ชายยังท้องไม่ได้เลยด้วยซ้ำ โคตรมหัศจรรย์ ทฤษฎีคล้ายกับนิยายที่แฟนคลับชอบแต่งเลยนะ ซึ่งเขาเองก็เคยถูกนำมาเขียนแฟนฟิคแนวนี้อยู่บ่อยครั้ง

        แต่นี่มันไม่ใช่เรื่องในนิยาย... มันคือร่างกายของเราตอนนี้ ร่างกายที่ไม่ได้อยู่ในการควบคุมของเราอีกต่อไป ความรู้สึกเย็นวาบแล่นไปทั่วสันหลังเมื่อตระหนักได้ถึงความจริงข้อนี้

        ปลายนิ้วเรียวขยับเลื่อนเมาส์จนข้อมูลในส่วนต่อไปปรากฏขึ้น

        “Stamen”

        คราวนี้เขาเปล่งเสียงออกมาพลางสายตาไปโฟกัสที่คำว่า Venom Stamen ซึ่งมีคำอธิบายที่ตรงกับข้อมูลบางส่วนที่คุณแม่พราวฟ้าเคยบอกไว้ คือกลุ่มคนที่มีร่างกายอ่อนแอแต่มีความสามารถพิเศษในการสร้างพิษรักที่ใช้ควบคุมหรือทำให้ Pistil อ่อนแอได้ และวิธีเดียวที่จะถอนพิษหรือบรรเทาอาการของพิษนั้นได้คือการสัมผัส หรือการมีสัมพันธ์อันลึกซึ้งที่ได้จาก Anti Stamen เท่านั้น

        เมฆินทร์กวาดสายตาอ่านข้อมูลต่าง ๆ อย่างละเอียด แต่เขามั่นใจได้อย่างหนึ่งว่าแม่พราวฟ้าค่อนข้างกลัวผลกระทบจากพิษของมัน และบนแผ่นหลังของลมหนาว

        ไม่สิ...บนหลังของเขามันคือสัญลักษณ์ของเวน่อมสเตเมนที่ภาสเป็นคนสร้างเอาไว้ พอเขาได้อ่านข้อมูลเรื่อย ๆ ก็เริ่มเข้าใจและเห็นว่าดอกไม้พิษบางทีก็มีข้อดีสำหรับคนที่รักเดียวใจเดียวมั่นคงในรัก แต่ก็มีข้อเสียสำหรับคนที่รักสนุก หรือคนที่มีสถานะแค่เป็นแฟนกันแล้วจู่ ๆ เลิกกันไปแบบลมหนาว มันต้องมาวุ่นวายเข้าสู่กระบวนการรักษาพิษหรือขับพิษของดอกไม้ออกจากตัว

        การอ่านข้อมูลเหล่านี้ ทำให้เมฆินทร์เริ่มเข้าใจโลกใบใหม่ และร่างกายใหม่ที่เขาต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วย