LOGINShare
ก้อนน้ำแข็งรุกหนัก
publish date:
2026-08-27 17:14:21
Latest chapter
เกียร์รักปักใจ Heart engineer ก้อนน้ำแข็งรุกหนัก
เมื่อไม่มีเสียงแซวของเพื่อน ภายในห้องก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ดวงตาคู่สวยเหลือบมองหน้าของพี่รหัสที่ไร้แว่นตาบดบัง ขอบตาลึกแถมเป็นหมีแพนด้าขนาดนั้น ไม่มีอะไรชัดเจนไปกว่านี้แล้วพราวแกนี่มัน....ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าและก็อยากหยุมหัวตัวเองที่เมาแล้วรั่วไม่ไหว ในหัวของเธอตอนนี้มีแต่คำแซวของพี่เวนิสกับพี่เสือวนไป แล้วสภาพของพี่ไนท์มันก็เข้าเค้ากับประโยคที่ว่า 'จัดหนักแต่เช้าเลยนะมึง'ฮืออออออออใช่แน่ๆ มันต้องใช่แน่ๆหลักฐานคาตาขนาดนี้ จะให้คิดในแง่ดีได้ขนาดไหน ชายหญิงอยู่ด้วยกันตอนเมาก็เหมือนน้ำกับไฟ แล้วสภาพของเธอตอนตื่นขึ้นมามันชวนให้คิดว่าโดนพี่รหัสจิ้มจุ่มไปแล้วจริงๆทางด้านไนท์ที่ตกอยู่ในสภาพทั้งแข็งและค้างก็ทำตัวไม่ถูกไม่แพ้กัน ใบหน้าหล่อเหลาที่ไม่มีแว่นสายตาแสร้งทำเป็นนิ่งสนิท ตรงข้ามกับเสียงหัวใจของที่เต้นแรงและดัง ถ้ายังอยู่ในท่านี้นานๆ รับรองได้เลยว่าตบะแตกแน่ๆ"อ่ะ... ใส่ซะ เดี๋ยวเป็นหวัด"ไนท์เป็นฝ่ายพูดก่อนและก้มไปหยิบบราเซียยื่นให้ ถึงหน้าของเขาจะนิ่ง แต่หูทั้งสองข้างกลับแดงไม่ไหว ภาพความขาว ความเนียน และสัมผัสนุ่มๆ ที่ติดในหัวมันช่างกวนใจ ความเป็นสุภาพบุรุษสั่งให้เข
เกียร์รักปักใจ Heart engineer เสือซุ่ม (จัดไปกี่น้ำ)
"ห้ามพูดนะพี่ไนท์"พราวตะวันพูดพร้อมกับใช้สองมือปิดปากพี่รหัส ความอายทำให้เธอลืมไปเลยว่าไม่ได้ใส่เสื้อในด้วยซ้ำ ใบหน้าสวยทั้งแดงทั้งลนลาน แค่คิดถึงภาพที่มีอะไรกัน แก้มของเธอก็ร้อนผ่าวอย่างกับยืนอยู่หน้าเตา'พราวอย่าขยับ''อื้อ! ปล่อยพราวนะ''พราวจะถอดเสื้อพี่ให้หมดเลย'แล้วไอ้คำพูดเมื่อคืนก็ผลุบๆ โผล่ๆ เขัามาในหัวอยู่ได้ เมาแล้วรั่ว รุกใส่พี่เขาขนาดนี้มีหรือจะอยู่รอดและปลอดภัย แล้วสภาพของพี่ไนท์ก็ยิิ่งตอกย้ำว่าใช่ ต้องใช่แน่ๆ "พราว...ปล่อยมือ"ไนท์เค้นเสียงสั่ง เมื่อคืนได้จับ มาเช้านี้ได้เบียด ใครช่วยอะไรเขาได้บ้าง สองเต้านุ่มๆ กำลังบดเบียดถูไถผ่านเสื้อยืดตัวบาง ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกด้วยความทรมาน เพราะท่อนล่างมันดันเสือกตื่นตัว"ไม่ค่ะ พี่ไนท์ห้ามพูดเรื่องเมื่อคืนนะ"ในเมื่อหูของเธอไม่พร้อมฟัง มีหรือจะยอมทำตาม มือเล็กๆ ยังคงทำหน้าที่ตามสมองสั่งต้องปิดปากของพี่ไนท์ให้เงียบที่สุด แม่งเอ้ยยย...สภาพอย่างนี้จะทำอะไรได้ ยิ่งขยับก็ยิ่งไปกระตุ้นให้มันตื่นตัวมากขึ้นตามสัญชาตญาณดิบของผู้ชาย ถึงเขาจะมั่นใจว่าตัวเองเป็นสุภาพบุรุษมากพอ แต่ยั่วขนาดนี้มันก็อาจจะ 'หลุด' ได้ ยิ่งเขาพยายามจะสะบัดมือเล
เกียร์รักปักใจ Heart engineer โดนตกเข้าให้แล้ว
"ตื่นแล้วเหรอยัยขี้เมา"จากที่จะแอบดูเขาแล้วหนีกลับหอไปตั้งหลักเท่ากับถูกจับได้ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ จะวิ่งหนีไปนอนก็คงไม่ทันแล้วจริงๆ "พะ....พี่ไนท์"เพราะไม่ทันตั้งตัวก็เลยยิ่งเลิ่กลั่กเข้าไปใหญ่ แค่เห็นหน้าก็สะท้านไปถึงหัวใจ แว่นตาที่ใส่หายไปไหน แล้วทำไมขอบตาถึงได้คล้ำขนาดนั้น สภาพพี่ไนท์เหมือนคนไม่ได้นอนมาก แล้วนั่นก็ตอกย้ำให้พราวตะวันเชื่อว่าเมื่อคืนจัดหนักแน่'พราวอย่าขยับ...''อยู่นิ่งๆ น่ะดีแล้ว''บอกว่าอย่าถอดไง'แค่ภาพที่รีรันคงยังไม่พอ สมองก็เลยสั่งให้เธอนึกถึงคำพูดบางช่วงบางตอนได้ เสียงทุ้มที่สั่งเธอว่า 'อย่าขยับ' ที่จำได้เลือนๆ หมายถึงอะไร เธอต้องโยกเก่งขนาดไหน ถึงได้บอกให้เธอ 'อยู่นิ่งๆ' แล้วหลังจากภาพตัด พี่เขาโซโล่ให้เองเลยเหรอแปร้ดดดด....จินตนาการ🔞ที่เลิศล้ำของพราวตะวันทำหน้าเธอแดงก่ำ เธอไม่กล้าสบตาคู่คมนาน ถึงหน้าหล่อๆ จะดูนิ่งแต่เธอเห็นแววหงุดหงิดซ่อนในนั้น ไม่ต้องถามก็พอจะเดาได้มั้งว่าวีรกรรมตอนเมาของเธอคงหนักหนาสาหัสจริงๆ"จะไปไหน?"ไนท์เลิกคิ้วถาม สายตาคู่คมจ้องมองน้องรหัสตัวดีที่สร้างเรื่องไว้ เมื่อคืนเขานอนไม่หลับก็เพราะใคร พอตื่นมาก็ยังจะทำตัวลั
เกียร์รักปักใจ Heart engineer อารมณ์ค้าง
อารมณ์ที่ค้างทำหน้าหล่อๆ หงุดหงิดไม่ไหว ไนท์นอนแผ่มองเพดานห้องด้วยความรู้สึกท้อแท้ในใจ เขาต้องมานอนทรมานอย่างนี้เพราะใคร ทั้งจับ ทั้งบด ใครมันจะทนได้ แล้วพอนึกถึงสัมผัสนุ่มๆ นิ่มๆ เต็มไม้เต็มมือทีไร ไอ้ 'ตรงนั้น' ของเขามันก็ยิ่งแข็งโด่ไม่ยอมลง"แล้วกูต้องนอนในสภาพนี้เหรอวะ"ไนท์รู้สึกสงสารตัวเองจับใจ ในเมื่อไม่มีทางเลือกเขาก็เลยต้องปล่อยให้ตัวเองนอนนิ่งอยู่แบบนั้นไป แต่ผ่านไปห้านาทีแล้วน้องชายของเขาก็ยังแข็งโป้กเหมือนเดิม"เลิกคิดได้แล้วไอ้ไนท์"ว่าให้ตัวเองที่สลัดภาพคนเมาออกจากหัวไม่ได้ แววตาหวานๆ เยิ้มๆ รอยยิ้มยั่วๆ ยังกวนใจ แล้วไอ้ที่บดๆ ใส่ก็ยิ่งทำเขาอารมณ์ค้างเติ่ง"อืมมม..."คนเมางึมงำ ดูเหมือนกำลังฝันดี ส่วนคนที่มีสติดี ต้องสู้รบกับอารมณ์ที่พุ่งพล่านในใจ คืนนี้เป็นคืนที่ต่อให้ข่มตานอนก็คงนอนไม่ได้ ไนท์คิดพลันถอนหายใจ"นี่กูมานอนทรมานอะไรตรงนี้วะ"ถามตัวเองที่ยังไม่ลุกไปไหน ไนท์เหลือบสายตาไปมองคนข้างกายที่นอนไม่สนโลกเลย"หลับสบายเลยนะ"ว่าให้คนเมาที่ชิ่งหลับไป ถึงเธอจะกอดหมอนข้างนอนแต่มันก็ยังมีบางส่วนโผล่มาให้เห็นรำไร เนินอกขาวๆ นั้นเขาเพิ่งได้จับมา มีหรือจะจำความรู้สึกไม่ได้ ผ
เกียร์รักปักใจ Heart engineer ยั่วไม่ไหว
คนเมาไม่ร้อง ไม่โวยวาย ต่างจากไนท์ที่ออกอาการ หน้าหล่อๆ ของเขาแดงซ่านเมื่อรู้ว่าเผลอจับตรงที่ไม่สมควรจับเข้าให้แล้วตึกตัก...ตึกตักก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายตอนนี้ทำงานหนักแทบรับไม่ไหว สัมผัสนุ่มๆ หยุ่น เต็มไม้เต็มมือมันก่อกวนใจ ตัวเล็กๆ แค่นี้ไม่รู้ไปขนเนื้อนมมาจากไหน ถึงเขาจะได้ฉายา 'ก้อนน้ำแข็ง' แต่ก็มีความรู้สึกตามสัญชาตญาณผู้ชาย ไนท์ดึงสติตัวเองที่เตลิดไปไกล พอตั้งสติได้ก็รีบดึงมือออกทันทีแต่...ยัยเด็กขี้เมากลับไม่ยอม!!"ม่ายยยให้เอาออก"มือเรียวเล็กของคนเมาคว้าหมับไม่ให้มือหนาขยับไปไหน ในหัวของคนเมาคิดอะไรอยู่ เขาไม่รู้เลยจริงๆ"พราว... ปล่อยมือพี่"ไนท์พยายามเค่นเสียงดุใส่ ตรงนั้นมันไม่ใช่ที่ที่เขาควรจับและควรเว้นระยะห่างไว้เพื่อความปลอดภัย ต่อให้เป็นก้อนน้ำแข็งพอเจอของร้อนเข้าไป แววตานิ่งๆ ก็สั่นไหวไปไม่ถูกเหมือนกัน"ไม่ปล่อย พราวไม่ชอบเอาเปรียบใคร พราวจับของพี่ พี่ก็จับของพราว จะได้เจ๊ากันไง ห้ามเอามือออกเลยน้าาา"คนเมาดื้อไม่ไหว เธอกดมือของพี่รหัสให้แนบชิดชนิดไม่มีช่องว่างให้หายใจ อุณหภูมิในร่างกายของไนท์ตอนนี้พุ่งสูงทะลุเพดานแล้ว"พี่จับแล้วไง ทีนี้ปล่อยได้หรือยัง"ในเมื่อต่อ
เกียร์รักปักใจ Heart engineer น้ำแข็งต้านไม่ไหว
"พราวจะอยู่ต่อ""พี่ไนท์ปล่อยพราววว""ป้าเปิ้ลช่วยพราวด้วยยยย"คนตัวเล็กโดนพี่รหัสหิ้วพาดบ่าเดินออกจากร้านไม่สนสายตาใคร เขาทั้งห้าม ทั้งเตือนว่าอย่าดื่มเพราะรู้ดีว่าเหล้าสูตรเด็ดของสาย 59 มันแรงขนาดไหน ต่อให้คอทองแดงอย่างพี่ต้นก็ยังต้องพักยกเพราะมึนไม่ไหว แล้วยัยเด็กนี่ไปเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงได้ยกเอา ยกเอา "แก้วนี้พราวเองค่ะ""พี่ต้นส่งมาได้เลย""ไม่ๆๆๆ พี่ไนท์อย่ายุ่ง"พอคิดถึงสาเหตุที่ยัยเด็กนี่เมาเขาก็ถอนหายใจ กำปั้นเล็กๆ ทุบแผ่นหลังกว้างดัง 'ตุ้บตั้บ' แต่ไนท์ไม่ได้รู้สึกเจ็บหรือระคายอะไร และกว่าจะพาคนเมามาถึงที่หอพักได้ก็เหนื่อยเอาเรื่อง"ห้องไหนวะ"มาถึงหอพัก แต่ปัญหาคือไม่รู้ว่าน้องอยู่ห้องไหน ไนท์ในสภาพกึ่งอุ้มกึ่งแบกถือวิสาสะค้นกระเป๋าสะพายไหล่สีแดงเชอรี่หวังจะเจอกุญแจ หรือไม่ก็คีย์การ์ดที่มีน่าจะมีเบอร์ห้องติดไว้ แต่กระเป๋าของผู้หญิงมันมีหลายช่องเกินกว่าที่เขาจินตนาการได้ คิ้วเจ้มขมวด ปากก็พึมพำว่าให้ ดวงตาคมฉายแววท้อใจ นี่มันกระเป๋า หรือเขาวงกตกันแน่วะ!"พราว บอกเลขห้องมา"ไนท์ถามคนตัวเล็กที่เมาจนหน้าแดง "หืมมม เลขห้องเหรอคะ?"คนเมาปรือตาขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาที่ดูจริงจ
You may also like
เฉิ่มนักรักซะเลย
นันทิกานต์62.9K viewsMy Bad Boy วิศวะคลั่งรักเมียเด็ก
เอวาริณ ชาริณ30.3K viewsอคิณ พี่ชายโคตรดุ | Brother Love
Chugar_Chup68.9K viewsBad Love คู่หมั้นตัวร้าย กับนายวิศวะเลว
เอวาริณ ชาริณ10.6K viewsเด็กเปรตของเจเจ้ วัยรุ่น 18++
มนต์ศิขริน239 viewsMy Ruthless Cross: ร้ายพ่ายรักมาเฟียวิศวะ
Wabibi2.7K viewsCODE GUY กับดักร้ายนายพี่รหัส
B.crazy’115 viewsบงการรัก
นังหมูปีศาจ84 views
