تسجيل الدخولمشاركة
ธาตุแท้
تاريخ النشر:
2026-06-15 23:41:09ตอนที่ 8
ธาตุแท้ เสียงเครื่องยนต์ของรถลีโอค่อย ๆ ขับออกไปจากหน้าบ้าน เฌอรีนก้าวลงมาจากรถด้วยสีหน้าติดเกรงใจ เธอหันไปโค้งเล็กน้อยเป็นการขอบคุณ ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าบ้าน ทันทีที่ก้าวเข้ามาในโถง ร่างสูงในชุดช็อปก็ยืนกอดอกพิงเสาอยู่แล้วลูกคลื่นสายตาคมกริบจ้องร่างเล็กเหมือนรออยู่ก่อน น้ำเสียงทุ้มต่ำกระแทกออกมาอย่างจงใจ “ระริกระรี้เชียวนะ…มึงนี่คงคันมากสินะ ถึงได้ยิ้มให้ผู้ชายคนนั้นเต็มปากเต็มคำ” เฌอรีนชะงักไปทั้งตัว ใจหวิวทันที รีบก้มหน้าพูดเสียงแผ่ว “ไม่ใช่นะคะ หนูแค่…เขามาส่งเพราะเกรงใจเรื่องตอนบ่าย” ลูกคลื่นหัวเราะหยัน เดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว ดวงตาคมวาวโรจน์ “ทำตัวเรียบร้อยต่อหน้าคนอื่นมาตั้งนาน…ในที่สุดธาตุแท้ก็โผล่มาแล้วสิ ยิ้มหวานนักหนาเวลามีผู้ชายเข้าหา มึงคงรอจังหวะแบบนี้ใช่มั้ย?” “ไม่ใช่ค่ะ หนูไม่ได้…คิดแบบนั้นจริง ๆ นะ” เธอส่ายหน้ารัว ๆ เสียงสั่นเครือ “แม่กูนี่ก็จริง ๆ นะ…” เสียงทุ้มต่ำลากยาว กดข่มทุกถ้อยคำ “แค่มองคนยังมองไม่ออกเลย ว่ามึงเป็นยังไงกันแน่” เฌอรีนตัวแข็งทื่อทันที ดวงตาไหววูบเหมือนถูกตบกลางใจ ลูกคลื่นยกคิ้วขึ้นน้อย ๆ ก่อนจิกกัดซ้ำอย่างโหดร้าย “ระวังหน่อยล่ะ…อย่าให้ท้องไม่มีพ่อขึ้นมาจริง ๆ ก็แล้วกัน” คำพูดนั้นกรีดลึกเหมือนมีดลงตรงกลางอก เฌอรีนกัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด น้ำตารื้นเต็มสองตา แต่ยังพยายามยกมือไหว้เล็กน้อย “.......” “น่ารังเกียจสิ้นดี” ลูกคลื่นแค่นหัวเราะสั้น ๆ ก่อนสะบัดหน้า หมุนตัวก้าวขึ้นบันไดไปอย่างไม่แยแส ปล่อยให้เสียงฝีเท้าดังก้องหายไปทีละขั้น รุ่งเช้า แสงแดดส่องลอดผ้าม่านเข้ามาในห้องอาหารขนาดใหญ่เฌอรีนนั่งอยู่ตรงมุมโต๊ะเงียบ ๆ ใช้ช้อนตักข้าวอย่างระมัดระวัง เสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน ไม่นานประตูห้องอาหารเปิดออก ลูกคลื่นก้าวเข้ามาในชุดช็อปเรียบร้อย แผ่นหลังกว้างตรงไปยังเก้าอี้ของตัวเอง แม่บ้านรีบกุลีกุจอเข้ามายกถาดอาหารเช้ามาวางตรงหน้า เมื่อเขาทรุดตัวลงนั่ง สายตาคมกวาดไปเห็นเฌอรีนที่กำลังก้มหน้าก้มตากินเงียบ ๆ คิ้วเข้มขมวดทันที ริมฝีปากหยักกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา ก่อนจะเอ่ยเสียงดังฟังชัด “แดกไม่ลงแล้ว…มึงไปไกล ๆ กูหน่อยสิ เห็นหน้าแล้วข้าวแทบติดคอ” เฌอรีนชะงักช้อนในมือสั่นจนกระทบจานเบา ๆ เธอเงยหน้าขึ้นชั่วครู่ ดวงตาสั่นระริก ก่อนจะรีบก้มหน้าลงเหมือนเดิม พูดเสียงเบาหวิวแทบไม่พ้นริมฝีปาก “ขอโทษ…งั้นจะไปนั่งที่อื่น” หญิงสาวรีบวางช้อนลง ยกแก้วน้ำขึ้นแต่แทบกลืนไม่ลง ลุกขึ้นกอดจานของตัวเอง เดินหลบออกไปอีกมุมโต๊ะอย่างเงียบเชียบ ลูกคลื่นปรายตามองตาม ดวงตาคมเย็นเยียบ เขายกช้อนตักข้าวเข้าปาก แต่รสชาติกลับจืดชืดเหมือนกระดาษ ทว่าเขายังฝืนทำหน้าเรียบเฉยราวกับไม่รู้สึกอะไร ตัดภาพมาที่มหาลัย บรรยากาศภายใต้โดมกีฬาขนาดใหญ่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงเชียร์จากเหล่ารุ่นพี่และน้องปีหนึ่งที่เข้ามาร่วมกิจกรรมชมรมกีฬา วันนี้จัดรับน้องอย่างเป็นกันเอง มีทั้งเกมละลายพฤติกรรม วิ่งวิบาก และกิจกรรมทีมเวิร์กต่าง ๆ เสียงโห่ฮาของกิจกรรมยังคงดังไปทั่วโดม รุ่นพี่ปีสามถูกเรียกให้มายืนเรียงแถวหน้าสนาม แล้วรุ่นน้องปีหนึ่งก็ทยอยเดินออกมาเพื่อสุ่มจับคู่ “โอเคนะน้อง ๆ ต่อไปก็จะเป็นการสุ่มคู่พี่เลี้ยงกับน้องในชมรมกีฬา เพื่อให้รู้จักกันมากขึ้นนะจ๊ะ!” รุ่นพี่พิธีกรพูดเสียงดังผ่านไมค์ เสียงเชียร์ดังลั่นไปทั่ว โถงโดมคึกคักขึ้นทันที เฌอรีนเดินก้มหน้าออกมาจากกลุ่มมีมีนคอยดันหลังเบา ๆ “ไปสิ ๆ อย่ากลัว” หัวใจเธอเต้นแรง ขณะก้าวไปหยิบกระดาษจากกล่องสุ่ม ชื่อที่เขียนอยู่บนนั้นทำให้เธอเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตา “น้องเฌอรีน…ได้คู่กับพี่ลูกคลื่น ปีสามวิศวะ!” เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที หลายคนโห่แซวกันสนุกสนาน ลูกคลื่นที่ยืนกอดอกอยู่ปลายแถว คิ้วเข้มขมวดแน่นทันที แต่ก็เดินก้าวออกมาช้า ๆ มายืนข้างเธอ ร่างสูงใหญ่บดบังเงาเล็ก ๆ ของเธอจนแทบมิด เมื่อยืนเรียงกันเป็นคู่ ๆ บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความคึกคัก แต่คู่ของเขากลับเงียบสนิทมีเพียงเสียงหัวใจของเฌอรีนที่เต้นดังในอกตัวเอง เธอก้มหน้า พูดเสียงเบาแทบไม่พ้นลมหายใจ “ขอโทษนะคะ…ที่ต้องได้คู่กับพี่” “มึงพูดเป็นแต่คำว่าขอโทษรึไง น่ารำคาญฉิบหาย วันซวยอะไรของกูว่ะเนี่ย” ลูกคลื่นปรายตามองลงมา สายตาคมกริบเย็นชา ยืนกอดอกอย่างไม่ใส่ใจ ทำให้คนรอบ ๆ มองคู่ของพวกเขาด้วยรอยยิ้มแซว ๆ ไม่นานเสียงรุ่นพี่พิธีกรดังขึ้นในโดมกีฬา “ต่อไปจะเป็นเกมหูกระต่าย กติกาง่าย ๆ คู่ไหนส่งลูกโป่งด้วยหน้าผากไปถึงเส้นชัยก่อนถือว่าชนะ ห้ามใช้มือเด็ดขาด!” เสียงฮือฮาและเสียงหัวเราะดังทั่วโดมทันที เฌอรีนก้มหน้าหลบตาคนรอบ ๆ มือบีบชายเสื้อตัวเองแน่นเมื่อถูกผลักให้มายืนประจันหน้ากับ ลูกคลื่น ร่างสูงใบหน้าหล่อเหลาในชุดช็อปที่ยืนกอดอกเหมือนไม่สนอะไรเลย “เอาล่ะ ๆ คู่พี่ลูกคลื่นกับน้องเฌอรีน เตรียมตัวให้ดีนะ!” รุ่นพี่ส่งลูกโป่งกลมโตสีชมพูมาให้ ลูกคลื่นเหลือบตามองของในมือ ก่อนปรายตามองเธอด้วยแววตาเย็นชา ริมฝีปากเอ่ยเบา ๆ แต่กัดใจจนเจ็บ “อย่าเผลอทำแตกก็แล้วกัน…มึงน่ะ” เฌอรีนเงยหน้าขึ้นนิดเดียว พูดเสียงเบาหวิว “ค่ะ…หนูจะระวังแล้วกัน” ปี๊ด! เมื่อเสียงนกหวีดดัง ลูกโป่งถูกหนีบด้วยหน้าผากของทั้งสองคน ร่างเล็กต้องแหงนหน้าขึ้นใกล้มากจนแก้มแทบจะชิดกับเขา ลมหายใจอุ่นของชายหนุ่มแทบระอุอยู่ตรงปลายจมูกเธอ เสียงเชียร์รอบข้างดังลั่น “ว้าววว ใกล้กันเข้าไปอีก ๆๆ!” “คู่พี่คลื่นกับน้องเฌอรีนแม่งโคตรลุ้น!” เฌอรีนหน้าแดงจัด หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา แต่ยังพยายามก้าวเท้าช้า ๆ ให้ลูกโป่งไม่ร่วง ลูกคลื่นทำสีหน้านิ่งเรียบ แต่คิ้วเข้มกระตุกเล็กน้อยเมื่อได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเส้นผมเธอ เขาเม้มปากแน่น ไม่พูดอะไร เพียงก้าวเดินเร็วขึ้นอย่างจงใจ ทำให้เธอเซตามเกือบล้ม “อะ…ระวังค่ะ!” เธออุทานเสียงสั่น รีบยันตัวไว้ ลูกโป่งสั่นไหวเกือบหล่น เฌอรีนหน้าแดงจัดแก้มร้อนผ่าว มือบีบชายเสื้อแน่นพยายามประคองตัวเองให้ไม่ล้ม “ระ…ระวังนะคะ” เสียงเธอสั่นจนแทบไม่เป็นคำ ลูกคลื่นตั้งใจจะเมิน ไม่มอง ไม่สน แต่หัวใจกลับเต้นแรงผิดจังหวะ ยิ่งสายตาเธอสั่นระริกพร้อมความใสซื่อ มันยิ่งทำให้เขาสูดหายใจลึกเหมือนจะควบคุมอารมณ์ตัวเอง ตึกตัก… ตึกตัก… จู่ ๆ ความรู้สึกแปลกประหลาดก็แทรกเข้ามาในอก ความใกล้ชิดที่ไม่เคยยอมรับทำให้คุมมือไม่อยู่ เขาเผลอยกศีรษะกระแทกแรงเกินไป ปัง! ลูกโป่งแตกดังสนั่นกลางสนาม “ว๊ายยยย!” “โห่... ทำแตกเฉยเลย!” เสียงเพื่อน ๆ รุ่นพี่รุ่นน้องแซวกันระงม บ้างก็หัวเราะ บ้างก็โห่แซวคู่ของพวกเขา เฌอรีนสะดุ้งสุดตัว รีบก้มหน้า แก้มแดงจัดจนร้อนวูบวาบ เธอกระซิบเสียงเบา “ขะ…ขอโทษค่ะ หนูอาจจะก้าวไม่ดี” ลูกคลื่นขมวดคิ้วแน่นทันที รู้สึกถึงความวูบวาบในอกที่ไม่ควรเกิดขึ้น เขาจึงแสยะยิ้มเย็นกลบเกลื่อน “ไม่น่าจับคู่กับมึงเลย” เขาพูดจบก็หมุนตัวเดินออกจากแถว ราวกับพยายามหนีจากความรู้สึกที่กำลังสั่นคลอนในใจตัวเอง
أحدث فصل
เกียร์รักลูกคลื่น ชอบไม่เบา NC
ตอนที่ 12ชอบไม่เบา NCริมฝีปากหยักบดขยี้กลีบปากนุ่มของเฌอรีนอย่างรุนแรง จ๊วบ! จูบลึกจนเธอแทบหายใจไม่ทัน มือเล็กพยายามดันอกกว้างสุดแรง “อื้อ…! พี่ลูกคลื่น ปล่อยนะ!”แต่แทนที่จะผ่อนแรง เขากลับกดจูบหนักกว่าเดิม ทั้งกัดริมฝีปากเธอแรง ๆ แล้วแทรกลิ้นร้อนเข้ามากวาดทุกซอกอย่างเอาแต่ใจ ซับ…จ๊วบเสียงจูบชื้นสะท้อนในห้องเงียบลูกคลื่นถอนปากออกเล็กน้อย หอบพร่าขณะสายตาคมกร้าวจ้องเธอ “ดิ้นไปก็เท่านั้น…กูไม่ปล่อยมึงหรอกเฌอรีน”“พี่มันบ้า…หนูไม่ใช่ของพี่!” เธอตะโกนทั้งน้ำตาคลอ แต่เสียงสั่นจนฟังออกว่าใจเต้นแรงแค่ไหนคำพูดนั้นยิ่งเหมือนราดน้ำมันลงบนกองไฟ ลูกคลื่นแสยะยิ้มเย็นเฉียบ โน้มใบหน้าลงกระซิบใกล้หูเธอ “ไม่ใช่ของกู อย่าทำเหมือนไม่เคยไปหน่อยเลย…”ซับ…จุ๊บไม่รอคำเถียง ริมฝีปากเขาก็เลื่อนต่ำซุกไซ้ซอกคอทันที ดูดแรงจนทิ้งรอยแดงเข้ม เสียงครางสะท้านหลุดจากลำคอเธอโดยไม่ตั้งใจ“อ๊ะ…พี่คลื่น…อย่า!” เฌอรีนพยายามเบี่ยงตัวหนี แต่ยิ่งดิ้นก็ยิ่งถูกกักแน่น แขนแกร่งขยับตรึงสองมือเธอไว้เหนือศีรษะ ขณะปากยังเลียไล้ไปตามซอกคอและไหปลาร้าอย่างบ้าคลั่งลูกคลื่นหอบแรง เสียงพร่าเต็มไปด้วยความหึงหวงแ
เกียร์รักลูกคลื่น หยวน ๆ
ตอนที่ 11หยวน ๆเช้าในบ้านหลังใหญ่เงียบสงบ มีเพียงเสียงช้อนกระทบจานเบา ๆ ที่โต๊ะอาหาร ลูกคลื่น นั่งนิ่ง ก้มหน้ากินข้าวอย่างไม่ใส่ใจบรรยากาศรอบข้างนักเสียงแม่บ้านดังขึ้นเบา ๆ เมื่อเห็น เฌอรีน เดินลงบันไดในชุดนักศึกษาสวยสะอาด “หนูเฌอ มาทานข้าวก่อนค่ะ”เฌอรีนหยุดเล็กน้อยก่อนยกยิ้มบาง ๆ แต่สายตากลับหม่นลง “ไม่เป็นไรค่ะ หนูไปทานที่มหาลัยก็ได้…คนบางคนคงไม่อยากนั่งกินข้าวด้วย เดี๋ยวเค้าจะกินไม่ลง”ยังไม่ทันที่แม่บ้านจะพูดอะไร เสียงทุ้มต่ำของลูกคลื่นก็ดังขึ้นแทรกทันที“ถ้ามึงจะพูดใส่กู…พูดตรง ๆ เลย ไม่ต้องใช้คำว่าคนบางคนฟังแล้วมันขัดหู”เฌอรีนก้มหน้าพึมพำเบา ๆ แต่ชัดพอจะได้ยิน “ประสาท” แล้วเดินตรงออกจากบ้านไปเพล้งเสียงของช้อนกระแทกลงบนจานดังขึ้น ลูกคลื่นเช็ดปากด้วยผ้าอย่างแรงก่อนลุกขึ้นยืนตาม ก้าวเท้าเร็วออกไปทันทีทันทีที่ทันหน้าบ้าน เขากระชากแขนเล็กของเธอไว้ น้ำเสียงเข้มกระแทกเต็มแรง “มึงจะเอายังไงกับกูกันแน่ห๊ะ!”เฌอรีนสะบัดแขนแต่ไม่หลุด ดวงตาสั่นไหวแต่ยังกล้าเงยขึ้นสู้ “หมายถึงอะไร”“ที่มึงทำอยู่นี่ไง นิสัยห่วย ๆ ของมึง มึงไม่รู้ตัวเหรอว่ามันแย่แค่ไหน”ลูกคลื่นก
เกียร์รักลูกคลื่น รอรับแรงกระแทก
ตอนที่ 10รอรับแรงกระแทกรุ่งเช้าแสงแดดอุ่นลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในโถงบ้านเฌอรีนเดินลงบันไดมาในชุดนักศึกษาที่ดูต่างจากทุกวัน กระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย รัดรูปพอดีตัวกับเสื้อเชิ้ตนักศึกษาที่แนบกับสัดส่วนจนทำให้ทรวดทรงชัดขึ้นกว่าปกติ ใบหน้าสวยมีเครื่องสำอางแต่งแต้มบาง ๆ ดวงตาคมขึ้น ปากแดงอิ่มน่ามองแม่บ้านที่เดินผ่านถึงกับเหลือบตามองตามพลางอมยิ้มเบา ๆลูกคลื่นที่เพิ่งก้าวออกจากห้องโถงมาในชุดช็อปมหาลัยหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาคมกวาดมองตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาจนถึงใบหน้า ริมฝีปากเม้มแน่นคล้ายจะข่มอารมณ์บางอย่าง ก่อนแสยะยิ้มเย็นเฉียบเขาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ลอย ๆ แต่ดังพอให้เธอได้ยินชัด“อยากมีผัวมากรึไง…”เฌอรีนถึงกับชะงักเท้าก้าวลงบันไดทันที ดวงตาสั่นวูบก่อนก้มหน้าลงเพื่อซ่อนความรู้สึก น้ำเสียงที่พยายามกลั้นไว้ไม่ให้สั่นหลุดออกมาเพียงคำสั้น ๆ“ยุ่งไรด้วย”“เดี๋ยวนี้กล้ามากนะ”“พี่มีสิทธิ์ว่าหนูคนเดียวรึไง ไม่ใช่พ่อไม่ใช่คนรักสักหน่อย”“หึ…กูไม่อยากเป็นอะไรในชีวิตมึงด้วยซ้ำแม้กระทั่งคนรู้จัก”“งั้นก็ไม่ต้องมารู้จักสิ....”“ปากดีแบบนี้แบบนี้เดี๋ยวมึงก็รู้....”“ไม่อยากรู้....ถ้าหาแ
เกียร์รักลูกคลื่น เปิดหูเปิดตา
ตอนที่ 9เปิดหูเปิดตาหลังจบกิจกรรม ทั้งสองเดินเรื่อย ๆ บนฟุตบาทหน้าโดมกีฬาเฌอรีนกวาดมือปัดแป้งขาวที่ยังติดแก้มตัวเองออก พลางถอนหายใจเบา ๆ“เหนื่อยจังเลย แต่ก็สนุกดีนะ”มีนหัวเราะคิกคัก“ใช่ สนุกสุด ๆ เลย แถมหน้าเธอนี่เลอะเป็นแพนด้าแล้วนะ”เฌอรีนหัวเราะตาม แต่ก็รีบเอามือปิดแก้ม“จริงเหรอ แย่จัง”มีนเหลือบตามองเพื่อน แล้วจู่ ๆ ก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“นี่เฌอรีน…คืนนี้ไปผับกับฉันเปล่า เปิดหูเปิดตาหน่อย”เฌอรีนชะงักกึกทันที“ห๊ะ? ผะ…ผับเนี่ยนะ ไม่เอาด้วยหรอก”มีนยิ้มกว้างอย่างเจ้าเล่ห์“เถอะน่า.....ได้ข่าวว่าเธออยู่ต่างประเทศตั้งหลายปีไม่อยากลองไปเที่ยวร้านเหล้าที่เมืองไทยดูหน่อยเหรอ”เฌอรีนหน้าแดง รีบส่ายหัว“ต่างประเทศฉํนก็ไม่เคยไป อยู่แต่บ้านน่ะ”มีนคล้องแขนเธอทันที ยิ้มกว้าง“เถอะน่า....นะ ๆ แค่ครั้งเดียว”เฌอรีนเม้มปาก ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หัวใจเต้นแรงทั้งเพราะความกังวลและความตื่นเต้น“งั้น…ก็ได้ แต่เธอต้องช่วยฉันเลือกชุดนะ”มีนส่งเสียงกรี๊ดเบา ๆ“ดีเลย คืนนี้สนุกแน่”ทั้งคู่หัวเราะคิกคักไปด้วยกัน ท่ามกลางบรรยากาศริมฟุตบาทที่เต็มไปด้วยเสียงรถและแสงแดดยามเย็นช่วงเย็นแสงไฟในโถงบ
เกียร์รักลูกคลื่น ธาตุแท้
ตอนที่ 8ธาตุแท้เสียงเครื่องยนต์ของรถลีโอค่อย ๆ ขับออกไปจากหน้าบ้านเฌอรีนก้าวลงมาจากรถด้วยสีหน้าติดเกรงใจ เธอหันไปโค้งเล็กน้อยเป็นการขอบคุณ ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าบ้านทันทีที่ก้าวเข้ามาในโถง ร่างสูงในชุดช็อปก็ยืนกอดอกพิงเสาอยู่แล้วลูกคลื่นสายตาคมกริบจ้องร่างเล็กเหมือนรออยู่ก่อน น้ำเสียงทุ้มต่ำกระแทกออกมาอย่างจงใจ“ระริกระรี้เชียวนะ…มึงนี่คงคันมากสินะ ถึงได้ยิ้มให้ผู้ชายคนนั้นเต็มปากเต็มคำ”เฌอรีนชะงักไปทั้งตัว ใจหวิวทันที รีบก้มหน้าพูดเสียงแผ่ว“ไม่ใช่นะคะ หนูแค่…เขามาส่งเพราะเกรงใจเรื่องตอนบ่าย”ลูกคลื่นหัวเราะหยัน เดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว ดวงตาคมวาวโรจน์“ทำตัวเรียบร้อยต่อหน้าคนอื่นมาตั้งนาน…ในที่สุดธาตุแท้ก็โผล่มาแล้วสิ ยิ้มหวานนักหนาเวลามีผู้ชายเข้าหา มึงคงรอจังหวะแบบนี้ใช่มั้ย?”“ไม่ใช่ค่ะ หนูไม่ได้…คิดแบบนั้นจริง ๆ นะ”เธอส่ายหน้ารัว ๆ เสียงสั่นเครือ“แม่กูนี่ก็จริง ๆ นะ…”เสียงทุ้มต่ำลากยาว กดข่มทุกถ้อยคำ“แค่มองคนยังมองไม่ออกเลย ว่ามึงเป็นยังไงกันแน่”เฌอรีนตัวแข็งทื่อทันที ดวงตาไหววูบเหมือนถูกตบกลางใจลูกคลื่นยกคิ้วขึ้นน้อย ๆ ก่อนจิกกัดซ้ำอย่างโหดร้าย“ระวังหน่อยล่ะ…อย่าให้ท้อ
เกียร์รักลูกคลื่น เป็นอะไรมากเปล่า
ตอนที่ 7เป็นอะไรมากเปล่าเช้าวันใหม่แสงแดดลอดผ้าม่านลงบนโต๊ะอาหารลูกคลื่นนั่งกินข้าวเงียบ ๆ สวมเสื้อช็อปพาดไว้บนเก้าอี้ หลังตรง ดวงตาคมก้มมองจานตรงหน้าอย่างไม่รีบร้อนเสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังลงมาจากบันไดเฌอรีนปรากฏตัวในชุดนักศึกษา กระโปรงพลีทยาวคลุมเข่า ผมถูกรวบเรียบร้อย เธอก้มหน้ากอดกระเป๋าแน่น ตั้งใจจะเดินผ่านไปอย่างเงียบ ๆแต่เสียงทุ้มต่ำเย็นชาก็ดังขึ้นทันที“มึงอย่าลืมตัวไปหน่อยเลย”เธอหยุดฝีเท้า หันมองเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะก้มหน้าลงกว่าเดิม“หนู…ไม่ได้ลืมตัว”ลูกคลื่นหัวเราะหยัน ดวงตาคมวาวขึ้น“ไม่ได้ลืมตัว? มึงก็ดูสภาพตัวเองดิ มึงเป็นใครวะก็แค่เด็กที่เกาะบ้านกูอยู่ กินข้าวกูกิน ใช้เงินแม่กูเลี้ยง จะเดินเหินก็ยังอาศัยหลังคาบ้านนี้ แล้วกล้าคิดว่าตัวเองสำคัญงั้นเหรอ”“หนู…หนูไม่เคยคิดแบบนั้นค่ะ หนูรู้ดีว่าตัวเองเป็นใคร”เธอตอบเสียงเบา มือกำกระโปรงแน่นเขาวางช้อนลงบนจานเสียงดังแล้วโน้มตัวเล็กน้อย สายตาแข็งกร้าว“ก็หวังว่ามึงจะจำไว้นะ ว่ามึงไม่มีสิทธิ์จะมายุ่มย่ามในชีวิตกู ไม่ต้องเสือก ไม่ต้องทำเป็นใส่ใจ ไม่ต้องพยายามทำตัวดีให้ใครสงสาร เพราะกูไม่เคยเห็นค่ามึงสักนิดเดียว!”เฌอรีนหายใจ
เกียร์รักลูกคลื่น บริสุทธิ์
ตอนที่ 6บริสุทธิ์รุ่งเช้าแสงแดดลอดผ้าม่านเข้ามาในโถงบ้าน เสียงนกจากสวนดังแผ่ว ๆ ขณะที่บรรยากาศในบ้านยังเงียบงันประตูสองบานบนชั้นสองเปิดออกเกือบพร้อมกันเฌอรีนก้าวออกมาพร้อมหนังสือในมือ ส่วนอีกฝั่งลูกคลื่นเดินออกมาพร้อมเสื้อช็อปพาดบ่า สายตาทั้งคู่สบกันโดยบังเอิญ เฌอรีนสะดุ้งเล็กน้อย รีบก้มหน้าห
เกียร์รักลูกคลื่น หนูไม่ใช่เอวา🔞🔥
ตอนที่ 5หนูไม่ใช่เอวาในที่สุดเฌอรีนก็เปลือยเปล่าอยู่ใต้ร่างเขา ร่างสูงโน้มลงพรมจูบทั่วทั้งตัวเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังจารึกร่องรอยความเป็นเจ้าของไปทุกตารางนิ้วจ๊วบ!ริมฝีปากหยักร้อนผ่าวครอบลงบนยอดอกชูชันลูกคลื่นดูดแรง ๆ จนเกิดเสียงดังชัด มืออีกข้างบีบคลึงเต้าอีกข้างอย่างหนักหน่วง ร่างเฌอรีนสะท้าน
เกียร์รักลูกคลื่น มหาลัยวันแรก
ตอนที่ 2มหาลัยวันแรกรุ่งเช้าแสงแดดอุ่นส่องลอดหน้าต่างกระจกสูงเข้ามาในห้องโถง บ้านทั้งหลังเงียบสงบ มีเพียงเสียงนาฬิกาโบราณที่ดังติ๊กต่อกกับกลิ่นกาแฟหอมกรุ่นจากโต๊ะอาหารประตูห้องชั้นบนเปิดออกช้า ๆ ก่อนที่ลูกคลื่นจะก้าวลงบันไดร่างสูงสง่าในชุดช็อปมหาลัยสีกรมเข้มทับเสื้อเชิ้ตขาวสะอาด ด้านบนอกมีปักต
เกียร์รักลูกคลื่น เรื่องที่ซวยที่สุดในชีวิต
ตอนที่ 1เรื่องที่ซวยที่สุดในชีวิตณ บ้านหลังใหญ่ที่เงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงเข็มนาฬิกาโบราณที่เดินไปตามเวลาอย่างเชื่องช้าประตูห้องด้านบนเปิดออกช้า ๆ ก่อนที่ลูกคลื่นจะปรากฏตัวร่างสูงโปร่งสมส่วนในชุดเชิ้ตเข้ารูปสีเข้มกับกางเกงสแลคที่ตัดเย็บอย่างเนี๊ยบใบหน้าหล่อชวนให้คนมองรู้สึกต้องมนตร์คิ้วเข้มไ
قد تعجبك أيضًا
พันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ58.8K وجهات النظرหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา164.7K وجهات النظرเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์99.4K وجهات النظرหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย88.8K وجهات النظرเชื่อมรักท่านประธานมาดเข้ม
เย้ายวน40 وجهات النظرว่าไงครับคุณเพื่อนสนิท
จูนเน็กซ์256 وجهات النظرยอมสยบต่ออำนาจของพวกเขา: รวมเรื่องสั้นชุดที่ 1
White Orchid 226 وجهات النظرนางร้ายลูกติดขอปิดบัญชีรัก
Chareen45 وجهات النظر
