LOGINหลังจากเล่นซ่อนแอบกับบุนซูที่ด้านในร้าน ตาณก็ถูกลากให้ไปรับหน้าที่พิเศษ หล่อนบ่นอุบอิบพอเป็นพิธี ทั้งที่ใจจริงโล่งอกเป็นอย่างมาก เพราะไม่ต้องคอยบริการลูกค้าด้านใน แต่เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้งยังไม่พอ มีชัยยังเจาะจงให้หล่อนเป็นคนเสิร์ฟของชิ้นพิเศษกับลูกค้าเสียด้วย
“เฮ้ หน้ากากนั่น ใส่ไว้ทำไม ยายหนูตาณ”
“ถ้าเฮียเห็นว่าปากหนูมีเขี้ยวยาวโง้งออกมา เฮียคงอยากให้หนูใส่หน้ากากปากหมาเนี่ยไว้ตามเดิม”
มีชัยถลึงตาใส่สาวเสิร์ฟ เขารู้หล่อนยียวน กระนั้นก็ทำงานดีมาตลอด และลูกค้าต่างชอบที่หล่อนช่างเจรจา
“ถ้างั้นใส่ไว้เถอะ และให้เพลาๆ เรื่องคำพูดคำจาลงบ้าง อย่าไปไล่ฟัดลูกค้าเหมือนคืนก่อนละ ไม่งั้นเฮียจะงดทิปหนูตลอดทั้งสัปดาห์” มีชัยสั่งแล้วก็ตบบั้นท้ายตาณไปหนึ่งที เป็นการออกคำสั่งให้หล่อนเริ่มงาน
ตาณก้าวออกมาจากหลังร้าน หล่อนถือถาดเค้กด้วยความไม่เป็นสุข ข้างในร้านมีบุนซู ส่วนด้านนอกก็คนในอดีต!
เมื่อก้าวออกมาสู่ลานโล่งด้านนอก หล่อนต้องประหลาดใจ อีกฝั่งซึ่งเป็นสวนสำหรับถ่ายภาพ มีศาลาไม้สีขาวหกเหลี่ยม ในตอนนี้วงทริโอของครัวแม่หุงกำลังบรรเลงดนตรีสำหรับลูกค้าวีไอพี
สาวเสิร์ฟเห็นแขกของทางร้านกลุ่มหนึ่งยกมือถือถ่ายรูป ได้ยินเสียงเชียร์ทุ้มห้าวดังเป็นระยะ
“รีบไปสิเธอ ลูกค้าอยู่โน่นแน่ะ” เปิ้ลสาวเชียร์เบียร์ที่หน้าอกล้นทะลักออกมาจากเสื้อคอวี บุ้ยใบ้บอกทิศทางหล่อน
“แล้วไหนว่าวันเกิดลูกค้า ทำไมบรรยากาศเหมือนงานแต่งงานเลย” ตาณถามด้วยความสงสัย พลางอ่านข้อความบนเค้กอีกครั้ง
‘สุขสันต์วันเกิดคุณพิมพ์สุดสวย’
“ไม่รู้สิ ตอนแรกก็เห็นผู้หญิงงอน เดินหนีจากโต๊ะ แต่ไม่รู้ไปง้อกันอีท่าไหน จู่ ๆ ก็ลุกขึ้นมาเต้นระบำวิ่งไล่กันประหนึ่งหนังบอลลีวู้ด”
ตาณฟังแล้วก็ขำ และหายเครียดเป็นปลิดทิ้ง เมื่อเจ้าของวันเกิดย้ายมาจัดงานที่สวน หล่อนจึงปลอดภัยไม่ต้องเข้าไปที่โซนลานเบียร์ และการเผชิญหน้าอดีตคนรักเก่าเป็นอันจบ
หญิงสาวสูดลมหายใจลึก ทั้งสบายใจ และหมดกังวล หล่อนก้าวฉิวไปทำหน้าที่ของตนเอง กระทั่งถึงจุดหมายก็ต้องช็อกจัด สองมือที่ถือถาดขนาดใหญ่สั่นไหว ขณะนั้นเปิ้ลเริ่มจุดเทียนบนเค้ก แต่หัวสมองตาณขาวโพลน หล่อนไม่รับรู้สิ่งใด นอกจากภาพเคลื่อนไหวของหนุ่มสาวซึ่งกำลังคลอเคลียกันอยู่เบื้องหน้า!!
ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปยังภาพเคลื่อนไหวของชายหนุ่มรูปงามและหญิงสาวหุ่นเพรียวบาง
ชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตขาวเรียบๆ กระนั้นก็ดึงดูดตา เพราะหน้าอกแน่น ต้นแขนกำยำ และช่วงขายาวนั้นดูดีในกางเกงสแล็กส์สีเข้ม หล่อนยอมรับว่าเขาหล่อเนี้ยบกว่าเมื่อก่อน ทั้งที่เคยชอบผมยุ่งๆ บนศีรษะที่เหมือนเพิ่งตื่นนอน แต่พอพิศเขายามนี้ ตาณก็แทบอยากพุ่งเข้าไปหา และจุมพิตริมฝีปากหยักสวยสีสดสักจุ๊บ
…พี่เล็ก!
แต่...ความคิดดังกล่าวพังทลายลงแทบไม่เหลือชิ้นดี เมื่อข้างกายเขามีสาวสวยหุ่นนางแบบคลอเคลีย
อเล็กซ์รั้งร่างหญิงสาวเข้าหาตัว แผ่นหลังเธอชิดกับแผงหน้าอกกว้าง เขาจูบหัวไหล่เธอหนึ่งครั้ง แล้วจึงใช้ผ้าสีชมพูผูกตาเธอ ก่อนจับจูงมือพาเดินไปยังศาลาหกเหลี่ยมสีขาว
เมื่อก้าวไปถึงหนุ่มฝรั่งเจ้าชู้ยักษ์ก็กระซิบกระซาบข้างหูหญิงสาว ไม่รู้บอกอะไรกันนักหนา แต่สำหรับตาณ เห็นแล้วก็ขัดเคืองลูกตา เพราะมันอ้อยอิ่งและชวนให้หมั่นไส้
อึดใจต่อมาไฟประดับที่เสาก็ดับลง พร้อมแสงไฟตามมุมต่างๆ ภายในสวน ทั้งที่เบื้องหน้าแทบจะมองไม่เห็นสิ่งใดแจ่มชัด ทว่าดวงตากลมโตของตาณก็เอาแต่จับภาพอเล็กซ์ ซึ่งเดี๋ยวกอด เดี๋ยวจูบไปตามเรือนร่างบอบบางราวกับเธอเป็นโกโก้ปั่นนมสดที่เขาโปรดปราน
ยามนั้น หัวใจตาณสั่นแรง ตาเริ่มพร่า และตามด้วยอาการหูอื้อ หล่อนพยายามอย่างสุดกำลังที่จะสลัดความคิดบ้าบอออกจากหัว หึง หวง หรือ ริษยา เปล่า...ตาณไม่ได้รู้สึกแบบนั้นสักนิด
ก็แค่อยากรู้ นอกการจากกอด จูบ ลูบคลำ แล้วบทบาทรักของทั้งคู่ล่ะ จะซ้ำรอยรักที่เขาเคยมอบให้หล่อนหรือเปล่า!!
“นี่ตาณ แกจะยืนแข็งเป็นหุ่นอีกนานไหม รีบไปซะที ลูกค้าเรียกแล้ว” เสียงแหวจากสาวเปิ้ลฉุดให้ตาณหลุดจากการแช่งชักหักกระดูกอเล็กซ์
“อ้าว ก็จุดเทียนไม่เสร็จสักที” ตาณตอกกลับ ตอนนั้นเทียนเล่มหนึ่งมอดดับลงไปพอดี
เมื่อเทียนทุกเล่มสว่างไสว ลูกค้าหนุ่มหน้าตี๋ก็กวักมือเรียกตาณให้ก้าวไปหา แต่ขณะนั้นเกิดความชุลมุนเล็กๆ เพราะมีคนในกลุ่มเมาปลิ้นและคอยก่อกวนด้วยการแปลงเนื้อเพลงวันเกิดเป็นแนวสัปดน
“แฮปปี้ เบิร์ดเดย์ ทูยู...คันหู ร้องอู้ๆ ชีวิตดี๊ดี”
ชายคนนั้นร้องขึ้น พร้อมแสดงท่าเต้นควบม้าไปรอบๆ วง เห็นแล้วตาณก็นึกแผนร้ายในใจ เสียงดนตรีเร่งเร้าจังหวะ ทุกคนก็ส่งเสียงเย้วๆ ครื้นเครง
พอชายที่มีฤทธิ์แอลกอฮอล์เกินลิมิตในร่างกายก้าวมาใกล้ ตาณก็ยื่นเท้าไปดัก และเป็นอย่างที่คาดหมาย คนเมาสะดุดเท้าหล่อน และเซถลาไปข้างหน้าด้วยความเร็วจุดหมายคือร่างบอบบางเจ้าของวันเกิด
ตาณหลุดเสียงหัวเราะกิ๊ก แต่ไม่ทันได้เห็นภาพเด็ด เพราะหนุ่มหล่อสติไว เขากางแขนปกป้องหญิงสาวได้ทันท่วงที
“เฮียปอง ดูแลลูกน้องหน่อย เดี๋ยวผมต่อยมันหน้าหงายไป จะหาว่ารังแกเด็กไม่ได้นะ” อเล็กซ์เอ็ดเสียงเครียด
หนุ่มตี๋ส่ายหน้าระอา ก่อนจะพยุงคนเมาไปนั่งสงบสติตรงม้านั่ง ส่วนตาณแอบเซ็งที่แผนของตนไม่สำเร็จ อีกทั้งรู้สึกว่าอเล็กซ์กำลังจับตาดูหล่อนอยู่ แต่หล่อนไม่ได้ตื่นตระหนก ด้วยมีผ้าปิดปากรูปสุนัขอำพรางใบหน้าไว้เกือบครึ่ง อีกทั้งภายในสวนก็ไร้แสงสว่าง นอกจากแสงเทียนไขวับแวม
เพลงวันเกิดดังขึ้นอีกรอบ พอถึงท่อนจบก็มีการเป่าปาก และตามด้วยการปรบมือ ลูกค้าหน้าตี๋ บอกตาณส่งเค้กให้อเล็กซ์ แต่หล่อนยึกยักไม่ยอมกระทำง่ายๆ
“อ้าวน้อง มีอะไร เดี๋ยวเทียนก็ดับหมดก่อนหรอก”
ตาณขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่อีกฝ่าย ทั้งที่ไม่ใช่ความผิดของเขา แต่เป็นหล่อนที่ยังทำใจไม่ได้ เมื่อเห็นแฟนเก่าและคนรักเขามีความสุข หญิงสาวก้าวไปข้างหน้าอีกครึ่งก้าว แต่ก็หยุดเสียดื้อๆ ดวงตากลมโตมองอเล็กซ์ราวกับค้นหาคำตอบจากดวงตาคม ยามนั้นหัวใจหล่อนเจ็บจี๊ดประหนึ่งถูกเข็มเล่มเล็กเล่มน้อยนับพันทิ่มแทง
กระทั่งเข้าไปใกล้เขาในระยะหนึ่งไม้บรรทัด หล่อนก็ยื่นถาดเค้กส่งใส่มือชายหนุ่ม ทว่าไม่รู้ว่าอะไรดลใจ ตาณกลับไม่ยอมปล่อยมือจากถาดเค้ก และยังแกล้งเหยียบเท้าเขาเต็มแรง
“เฮ้ย คุณทำอะไร”
“โอ๊ะ...” หล่อนร้องเสียงดัง แสร้งทำทีตกใจเสียเต็มประดา ก่อนจะรีบถอยห่างและไปซ่อนตัวหลังกลุ่มลูกค้า
ชายหนุ่มมีสีหน้าขรึมเข้ม ตาณไม่ค่อยได้เห็นเขาในอารมณ์เช่นนี้มากนัก แต่ก็ยอมรับว่าแอบสะใจมาก
อเล็กซ์ทำจมูกขยุกขยิก กลิ่นเทียนไข และกลิ่นหอมอ่อนๆ เมื่อครู่ที่ผ่านเข้าจมูกสร้างความสงสัยแก่เขา ทว่าไม่มีเวลาคิดถึงเรื่องนั้น เพราะพิมพ์พิกากำลังรอช่วงเวลาสำคัญของเธอ
“หอมเลยๆ” เสียงเชียร์ดังขึ้น ตามด้วยเสียงฮาครืน ก่อนที่ใครคนหนึ่งจะแก้คำพูดใหม่ว่า
“เป่าเลยๆ”
ตอนแรกพิมพ์พิกาเป่าเทียนไม่ดับสักเล่ม จนอเล็กซ์ต้องช่วย กระทั่งเทียนทุกเล่มดับลง เสียงแสดงความดีใจก็เฮลั่น และตามด้วยเสียงประหลาดดังตุ้บ!
เมื่อความสว่างจากแสงไฟฉายขึ้น ความตึงเครียดก็เข้าครอบคลุมบรรยากาศในสวน ภาพที่ทุกคนได้เห็นในเวลาต่อมา คือดวงหน้าหล่อเหลาของอเล็กซ์มีเนื้อเค้กเปรอะเปื้อนไปครึ่งซีก!
ห้าวันผ่านไปอาการของแต้มฝันดีขึ้นเป็นลำดับ สิ่งที่เคยสร้างความทุกข์ใจต่อคนเป็นพ่อและแม่ได้รับความกระจ่างจากคุณหมอ เมื่อไม่มีภาวะแทรกซ้อน กระนั้นทุกอย่างจะทราบผลแน่นอนก็หลังจากผลการตรวจไขกระดูกสันหลังออกมาว่ามีอาการของโรคลูคีเมียหรือไม่ระหว่างนี้เด็กหญิงต้องอยู่ในความดูแลอย่างใกล้ชิดของคุณหมอและพยาบาล โดยมีตาณเฝ้าไข้สลับกับอเล็กซ์กระทั่งชายหนุ่มมีงานที่ต้องเคลียร์ เขาจึงต้องบินไปกรุงเทพฯ เพื่อทำสัญญากับลูกค้าจากยุโรปที่ร่วมหุ้นกับเจ้าของคนไทย พวกเขาต้องสร้างรีสอร์ตพร้อมไนต์คลับ และฟาร์มแกะบนอาณาจักรนับพันไร่ทางภาคอิสานเมื่อมีเวลาว่าง คุณพ่อก็โทร.เข้ามือถือตาณ เพื่อถามไถ่อาการแต้มฝัน“คุณกำลังทำตัวเป็นนาฬิกาปลุกรู้ไหม ถ้ายังไม่หยุดโทร.หาฉันถี่ยิบแบบนี้ ฉันจะปิดเครื่องหนีจริงๆ ด้วย”“ทำแบบนั้นไม่ได้นะ พี่เป็นห่วงลูก และก็ตาณ”ปลายประโยคเขาไม่วายหยอดเสียงชวนเคลิ้มฝัน คนฟังรู้สึกดีอยู่หรอก แต่ต้องระงับความคิดเลื่อนเปื้อนออกจากหัว อย่างไรเสียการเล่นบทคนใจแข็งยังเป็นไม้เด็ดที่กันให้อเล็กซ์ไม่คุกคามหล่อนจนเกินไป“ฉันรู้แล้วว่าคุณได้นิสัยเล่นใหญ่ เล่นโตมาจากใคร?”“ใคร...หรือตาณ” อเล็กซ์ถาม
ดังนั้นเรือนหลังเก่าจึงถูกปิดเอาไว้ และหน้าที่จัดหาคนมาดูแลสถานที่จึงตกเป็นของสมิธ เพราะห่างจากเรือนไทยราวห้ากิโลเมตร มีที่ดินอีกแปลงที่ติดกับภูเขาลูกเตี้ยๆ และเขตวัดป่าเป็นของเขา ซึ่งสมิธชอบพาครอบครัวไปพักผ่อนในช่วงวันหยุด บริเวณที่ติดริมแม่น้ำ เขาสร้างกระท่อมหลังงามเอาไว้ และลิลลี่เป็นคนปลูกดอกไม้หลากหลายพันธุ์ เป็นกระท่อมซึ่งสมัยก่อนอเล็กซ์มักไปขลุกตัวอยู่บ่อยๆ“ก็...” อเล็กซ์กำลังหาข้อแก้ต่าง แต่ไม่ทันใจมารดา“อ้าปากฉันก็รู้แล้วว่าจะแก้ตัวอย่างไร แล้วนี่คงคิดว่าจะปิดหูปิดตาฉันได้สินะ มือระดับนี้แล้ว ถ้าไม่เก่งจริงคงเป็นแม่แกไม่ได้หรอกตาเล็ก!”อเล็กซ์ยิ้มไม่ออก มารดาเขาไม่ใคร่สนใจสิ่งใดง่ายๆ เว้นแต่เรื่องที่จะทำให้ชื่อเสียงของ ‘ตระกูลวิลสัน’ เสื่อมเสีย หลังสูญเสียสามีจากอุบัติเหตุทางเครื่องบิน แมรี่ก็รับผิดชอบทุกอย่างแทนเขา ทั้งธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจโรงแรมในฮาวาย การมีข่าวไม่สู้ดีย่อมกระเทือนถึงธุรกิจในมือ“ผมพยายามไม่กระโตกกระตากแล้วนะ คุณแม่เนี่ย มีสปายทุกที่จริงๆ” อเล็กซ์ลื่นไหล“พอๆ เลิกยกยอฉันเสียที” แมรี่ว่าแล้วก็มองตาณซึ่งเอาแต่ก้มหน้าต่ำ “แล้วนี่ จะเอาแต่ทำตัวเป็นน
“ตาณ หลานอยู่ในมือหมอแล้ว เลิกทำหน้าอมทุกข์เสียที ฉันเห็นแล้วพลอยใจคอไม่ดีไปด้วย”พอลงจากรถเบบี้ก็ดึงแขนคุณแม่ไปคุย และกันให้ห่างจากสายตาเด็กๆ“เจ้...หนูกลัวนี่นา หมอเคยบอกว่าฝันไม่แข็งแรง” หล่อนเอ่ยถึงความหลัง ตอนแรกเกือบลืมไปแล้ว หากแต้มฝันไม่มีอาการชวนให้ประหวั่นใจอย่างเช่นเมื่อวาน“ไปขุดเรื่องเก่ามาพูดให้กลุ้มใจทำไม นี่มันก็ผ่านมากี่ปีแล้ว”เบบี้เป็นทั้งพี่เลี้ยงเด็ก และแม่ทูนหัว เธอรู้สารทุกข์สุกดิบของสามแฝดเป็นอย่างดี“แต่เมื่อวาน ฝันเลือดออกเต็มหน้าเลย” หล่อนเถียง“คงเล่นซนไปตามประสานั่นแหละ ยายฝันแก่นแก้วจะตาย และถ้าเชื่อฉันกับเฮียชัยตั้งแต่ต้น เหตุการณ์ร้ายๆ คงไม่เกิด”ตาณมองหน้าเพื่อนรุ่นพี่ซึ่งช่วยเหลือเกื้อกูลกันมานาน แต่พออีกฝ่ายกล่าวแบบนั้น หล่อนก็นึกค้าน“เวลาแบบนี้ เจ้ยังจะพูดให้หนูเครียดทำไม”“เฮ้ย ของแบบนี้ไม่เชื่ออย่ามาลบหลู่นะเว้ย แกดูอย่างเฮียชัยสิ ที่รอดตายมาได้หลายครั้งหลายหนเนี่ยเพราะไปแก้กรรมสะเดาะเคราะห์มา อย่างแก พระท่านก็เคยทัก ไหนจะหมอดูตาบอดใต้ต้นมะขามอีก ทำพิธีให้ลูกสักครั้งเถอะ แกก็รู้ ความเชื่อเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ ถ้าไม่งมงายเกินไป”เบบี้พยายามโน้มน
เติมฟ้าส่ายหน้าเร็วแรง ปฏิเสธสิ่งที่แม่พูด“ยังจะไม่ยอมรับอีก และพี่ๆ ยังบอกว่า หนูพ่นน้ำลายใส่คนอื่น ทำแบบนี้มันถูกหรือฟ้า”“ก็...”เติมฟ้าอยากอธิบายสาเหตุที่เขากลายเป็นเด็กเกเร แต่พอเห็นแม่โกรธหนัก และไม่ยอมฟังเหตุผลเขาก็อยากโป้งแม่อีกคน“ฟ้าไม่รักแม่แล้ว ฟ้ารักแค่ลุงคนเดียว” เติมฟ้าว่าแล้วก็สะบัดมือหนีตาณ แล้ววิ่งไปหลบหลังอเล็กซ์ “โป้งแม่ โกรธแล้วอย่ามาดีกันนะ ฟ้าจะรักแต่ลุง รักลุงคนเดียว”“พูดอะไรแบบนั้น มาหาแม่เร็ว”คนเป็นแม่ใจแทบขาด นึกไม่ถึงว่าลูกชายจะแสดงอาการต่อต้านถึงเพียงนี้“ไม่เอา ไม่หาแม่ ฟ้าจะอยู่กับ ‘พ่อใหม่’ ของฟ้า” เติมฟ้าประกาศเสียงดังคุณพ่อใช้มือข้างหนึ่งบีบขมับ สถานการณ์ตอนนี้ไม่ได้เหมือนที่เขาวางแผนไว้“ออกมาตรงนี้ฟ้า”ตาณเสียงดังกว่าเดิม ด้วยคำพูดลูกน้อยเหมือนถูกใครบางคนเสี้ยมสอน และมันบีบคั้นอารมณ์หล่อนให้คุกรุ่น ยิ่งได้ยินเติมฟ้าเรียกอเล็กซ์ว่า ‘พ่อใหม่’ หล่อนก็เก็บกดอารมณ์ไม่อยู่“อย่าขึ้นเสียงดังกับฟ้าเลยตาณ สิ่งที่ผิดพลาดวันนี้ ขอให้พี่เป็นคนสอนแกเถอะนะ”“ก็เพราะคุณนั่นแหละ คอยโอ๋ คอยตามใจฟ้าจนเสียเด็ก ดูสิ อยู่ด้วยกันไม่ถึงเดือน นิสัยก็เปลี่ยน พอดุด่าหน่อ
เวลาผ่านไปราวอึดใจ ก็มีลูกกระพรวนเล็กๆ หลุดออกมาจากลำคอลูกหมี“ตายแล้ว ลูกหมีกินอะไรเข้าไป” เปิ้ลโผเข้าไปหาหลานสาว พร้อมกับส่งเสียงดัง ก่อนจะมองเห็นลูกกระพรวนสีทองบนบล็อกตัวหนอน และหัวสมองเธอก็ปะติดปะต่อเรื่องต่างๆ ได้ทันที“คัพเค้ก! ต้องใช่แน่ๆ” เปิ้ลจำได้ว่า ถือคัพเค้กมาให้หลานสาว ตอนแรก ลูกหมีไม่ยอมเอาด้วยหน้าเค้กไม่สวย แต่วิ่งเล่นสักพักก็มาฉวยเอาไปกิน “บ้านนี้ทำอาหารชุ่ยจริงๆ แล้วถ้าเกิดหลานฉันเป็นอะไรไปใครจะรับผิดชอบ”“โวยวายอะไรขนาดนั้นเปิ้ล เด็กแค่สำลักอาหาร”มีชัยโพล่งเสียงดัง เขากำลังดูอาหารในครัว พอออกมาก็พบว่าอดีตสาวเชียร์เบียร์ที่ร้านสร้างปัญหาในงานเลี้ยง“ไม่ได้หรอกเฮีย แบบนี้จงใจฆ่ากันชัดๆ เปิ้ลไม่ยอม” เธอหันไปขอความเห็นจากผู้ปกครองคนอื่นซึ่งต่างเรียกลูกหลานตนให้เข้าไปหา ราวกับกลัวจะเกิดเรื่องร้ายตามมาอีก“เอาอย่างนี้นะครับ เราย้ายจากตรงนี้ ไปรับประทานอาหารร่วมกันข้างในดีไหม” อเล็กซ์กล่าว พร้อมชวนทุกคนให้เดินตาม กระนั้นก็มีบางคนขอตัวพาเด็กๆ กลับบ้าน อ้างว่ามีธุระ หรือไม่เด็กก็เล่นจนเพลียแล้วตั้งต้นยืนอยู่ใกล้ๆ ตาณ เขาดึงแขนหล่อนและเอ่ยว่า“ไอ้นั่น อยู่ที่คอตุ๊กตา”“อะไร
“นี่คุณลุงเล็กนะ ฟ้าไม่อยากคุยด้วยหรือ ลุงเป็นหมอวิเศษ ช่วยได้ทุกอย่าง”“ถ้าเป็นเด็กเกเร ลุงช่วยให้ไม่ถูกแม่ตีก้นลายได้เปล่า”“อืม ก็ต้องขึ้นอยู่กับว่าเด็กคนนั้นทำอะไรผิด และถ้ารีบสารภาพ ลุงจะลดโทษให้ทั้งหมดเลย” เขาเสนอด้วยความใจป้ำ และเด็กชายยิ้มรับทันที“หนูหยิกลูกหมี และพ่นน้ำลายใส่คนอื่น น้ำลายเหม็นๆ น่ะ”อเล็กซ์อึ้ง คาดไม่ถึงว่าจะเกิดสิ่งนี้“ทำไม ฟ้าถึงทำแบบนั้นล่ะครับ รู้ใช่ไหมผู้ชายต้องไม่รังแกผู้หญิง และฟ้าก็เป็นคนเก่งของลุง ต่อไปต้องสัญญาว่าจะไม่ทำเรื่องแบบนี้อีก”เติมฟ้ารู้ว่าสิ่งที่อเล็กซ์บอกเป็นสิ่งดี แต่สำหรับเขาบางเรื่องมันฝืนใจ“แต่ลูกหมีกับผู้หญิงคนนั้นว่าหนู”เขาว่าพร้อมพยักพเยิดไปบริเวณสระว่ายน้ำ ตอนนี้เด็กๆ ต่างกินของว่างและเต้นรำไปตามเสียงเพลงซึ่งเบบี้ทำหน้าที่เป็นดีเจขณะนั้น อเล็กซ์เห็นเปิ้ลยื่นขนมและของกินให้ลูกหมี พอเด็กหญิงได้มาแล้วก็แสดงท่าทางดีใจ เธอวิ่งเข้าไปหาตั้งต้น แต่เด็กชายผละหนี เด็กหญิงจึงแผลงฤทธิ์ด้วยการส่งเสียงดังและเริ่มก่อกวนเขา“ลูกหมีขโมยของลุงด้วย หนูเห็น”“ไม่เป็นไร เดี๋ยวลุงจะจัดการเรื่องนี้เอง” เขาว่าแล้วก็วางมือบนศีรษะที่มีผมหนาเป็นลอนหยั
อเล็กซ์หงุดหงิดอยู่บ้าง แต่เขายอมรับสภาพ เด็กทั้งสองคงไม่เคยได้รับการอบรมที่ดีดวงตาคมมองไปข้างหน้า ส่งความอ่อนโยน และความรักให้มนุษย์ตัวเล็กที่สวมหน้ากากไอรอนแมน“มาคุยกันดีๆ นะครับ”เขากวักมือเรียก แต่เด็กน้อยออกอาการกลัว ร่างเล็กหมุนตัวกลับและออกวิ่งการวิ่งไล่จับระหว่างผู้ใหญ่กับเด็กในซอยเล็กแค
ลูกหมา ลูกลิง และ ลูกอีเหมียวบ้านเช่าหลังนั้นอยู่ลึกสุดซอย เป็นข้อมูลที่อเล็กซ์ได้จากเปิ้ล“เป็นบ้านเช่าสองชั้นนะคุณ หลังเก่าๆ ตรงหัวมุม สมัยก่อนเปิ้ลเคยอยู่ที่นั่น แต่ทนอยู่ไม่ไหวขโมยแยะ และก็มีแต่พวกคนหาเช้ากินค่ำ เห็นแล้วก็ไม่เจริญหู เจริญตา”อเล็กซ์มองไปยังทาวน์เฮาส์สองชั้นที่เรียงกันเป็นหน้าก
อเล็กซ์สะอึกติดกันสองสามครั้ง เมื่อถูกนินทาระยะเผาขนในหัวเขาพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว เขากับตาณเคยคบหากัน ถึงจะไม่ได้เข้าตามตรอก ออกตามประตู แต่เขาก็พร้อมจะรับผิดชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้น“พวกเฮีย พูดถึงเรื่องอะไร มันเกี่ยวกับตาณและผมใช่ไหม”เบบี้ส่งสายตาพิฆาตไปยังหนุ่มหล่อ เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ร
ไฟรักกลางกระท่อมริมน้ำ“ตาณเคยจูบกับใครมาก่อนหรือเปล่า...” อเล็กซ์กระซิบข้างหูเด็กสาวที่เพิ่งพ้นวัย 18 ปีมาได้ไม่กี่วัน“จะให้ตอบยังไง...” ตาณทิ้งจังหวะหวังยั่วคนขี้หึงให้ขาดใจตาย ซึ่งทั้งวันเขาพาลพาโลใส่ผู้ชายทุกคนที่อยู่ใกล้หล่อน“พี่อยากรู้ความจริง” เอ่ยจบมือใหญ่แข็งแรงก็คว้าร่างบอบบางมาเผชิญหน้







