หวานโปรดปราน Novels & Stories

“ร้าน Sugar Haven” “Sugar Haven...ชื่อเพราะจัง สวรรค์แห่งน้ำตาล ต้องมีของอร่อยเยอะแน่ๆ” หัสดินลุกขึ้นเดินเร็วๆ ที่ไปหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วเปิดเฟซบุ๊คของร้าน Sugar Haven ส่งให้หญิงสาวดู แพรดาวเกรงใจแต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงก้มมองหน้าจอมือถือของเขา

“ร้าน Sugar Haven” “Sugar Haven...ชื่อเพราะจัง สวรรค์แห่งน้ำตาล ต้องมีของอร่อยเยอะแน่ๆ” หัสดินลุกขึ้นเดินเร็วๆ ที่ไปหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วเปิดเฟซบุ๊คของร้าน Sugar Haven ส่งให้หญิงสาวดู แพรดาวเกรงใจแต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงก้มมองหน้าจอมือถือของเขา

พุดซ้อนปราม “ไม่เป็นไรหรอกค่ะป้า ดูสิเนี่ยกำลังอร่อยกันเลย” พิมพ์ชนกว่าแล้วยิ้ม “ว่ากันว่าคนกำลังกินอย่าให้ขาดตอนค่ะ มันบาป” เธอบอกทีเล่นทีจริง

แฮก แฮก แฮก ซู๊ดดดด อืมมม “ หวาน โครตหวานเลยครับ แพล๊บๆๆๆ “ อร้ายยยยแซ่บพริกยกสวนไปเลย เป็นไงบ้างค่ะ Nc ไรท์ถูกใจหรือเปล่า เบาๆพอเนอะ อิอิ 😁😁😁 ฝากรี๊ดทุกคนกดใจ❤️ กดติดตามนามปากกา 🤝

เธอแนะ “สภาพฉันไม่เหมาะจะไปนอนโรงแรม ฉันอยากไปที่ไหนก็ได้ที่สามารถเมาหัวราน้ำ อ้วกหัวทิ่มและไม่มีใครมองฉันอย่างสมเพชเวทนา” ท้ายประโยคนั้นเทียนหยดหันมองเขาแวบหนึ่ง สงสารเขาขึ้นมาอีกแล้ว ความสงสารนี่มันคล้ายโรคเบาหวานอยู่อย่างล่ะ คือถ้าได้เกิดขึ้นแล้วก็เหมือนเป็น ตัวดูดโรคร้ายโรคอื่นเข้ามา เหมือนเธอในเวลานี้ ที่ความสงสารกำลังพาความรู้สึกอื่นๆ เข้ามาด้วย มันหลากหลายจนเธอไม่สามารถจำแนกได้ว่ามีอารมณ์ความรู้สึกใดบ้าง

โปรดปรานยังนั่งอยู่ที่เดิมกระทั่งรู้สึกว่ามีคนสะกิดแขนเสื้อ “เจ้โปรดคะ ไม่เจอกันนานเลยค่ะ จำหนูได้ไหมคะ หนูเทียนหอม” “จำได้ค่ะ” โปรดปรานสังเกตว่าเทียนหอมสวยขึ้นมากกว่าสมัยวัยรุ่น รู้จักแต่งเนื้อแต่งตัว ทว่าผิวขาวใสยังคงเป็นเอกลักษณ์เหมือนเดิม แก้มนวลอุดมด้ว ยเส้นเลือดเล็ก ๆ พาดลงลำคอ

เมวีกล่าวเสียงแผ่วไม่มีความห่างเหินในสรรพนามที่ใช้เรียกกัน เธอรู้ดีว่าหากพูดกับเขาน่ารักๆ และทำตัวดีๆ เขาจะทำตามใจเธอ “ครับ แต่ออสการ์อยากให้เราหาอะไรกินก่อนดีกว่า” “อุ๊ย ออสการ์ หนูเมอยากกินมะม่วงน้ำปลาหวาน นั่นรถเข็นขายผลไม้อยู่ตรงนั้น...”

เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกันในชุดสูทผ้าไหมสีเทาเอ่ยทักทายอย่างอ่อนน้อม ใบหน้าเรียวและดูสะอาดสะอ้านเจือรอยยิ้มละมัย “ผมเทวาครับ เป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายของคุณหญิงปารมี” รามก้มศีรษะลงพร้อมยิ้มให้เป็นการตอบรับ

“ทานให้อร่อยน้า” สาวิตรีที่ยืนหันหลังตวงแป้งอยู่ เผลอยิ้มกับคำพูดที่คนข้าง ๆ เอ่ยกับลูกค้าของเธอ ระหว่างส่งมอบแต่ละออเดอร์ หากมีเครื่องวัดระดับความหวานในคำพูดของรัญญาวีร์ วันนี้เธอคงได้เต็มร้อย เพราะตั้งแต่ออเดอร์ที่หนึ่งจนถึงออเดอร์สุดท้าย รัญกล่าวขอบคุณลูกค้าแบบ นี้ทุกคน “ร้านพี่สาสนุกจังค่ะ ลูกค้าเยอะดีจัง”

“เอามัทฉะเฟรบเป้หวานปกติ แล้วก็มัฟฟินช็อกโกแลตชิ้นนึงค่ะ” แจ้งชื่อพร้อมชำระเงินเรียบร้อยแล้วหญิงสาวก็เดินหลบฉากมายืนอีกฝั่งของเคาน์เตอร์ จิ้มโทรศัพท์มือถือเลื่อนดูอัปเดตบนโลกโซเซียลรอเครื่องดื่มไปพลาง ๆ กระทั่งห้านาทีต่อมาก็มีเสียงเรียกของพนักงานดังขึ้ น