บทที่ 32

เมลิดาทอดถอนใจหลายครั้งหลายคราก่อนผู้มอบความซ่านสยิวจะเลื่อนใบหน้าขึ้นมาบนหน้าท้องแบนราบและหยัดกายขึ้นปลดเข็มขัดเพื่อปลดปล่อยความอัดอั้นให้เป็นอิสระ หญิงสาวเต็มใจแยกเรียวขาออกเพื่อให้ความแข็งแกร่งแทรกผ่านเข้าไปแม้ยังไม่ง่ายนักหากแต่ร่างสูงใหญ่ก็ยังอดทนไม่เร่งเร้าดังคราวแรก เธอกอดเขาไว้ด้วยความรู้สึกราวกับ ภูมิ คนอ่อนหวานกลับมาหาอีกครั้งและกลับกลายเป็นผู้หญิงอ่อนแอแม้ไม่ปรารถนาให้เขาล่วงรู้หากแต่ร่างกายกลับเปิดเผยความนัยแทนสิ่งที่อยู่ในหัวใจจนหมดสิ้น

“คุณภาค...คุณภาคคะ.....”

เสียงครางครวญหลุดออกมาทุกครั้งที่ชายหนุ่มดันความแข็งแกร่งลึกเข้าไปเรื่อย ๆ และมันก็หาได้ทำให้ผู้มีอำนาจเหนือร่างอรชรหยุดแก่นกายที่กำลังถูกดูดกลืนอย่างเชื่องช้าทว่าหนาแน่นได้ ไอแดดร้อนที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาทำให้ร่างทั้งสองซึ่งกำลังหลอมรวมเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อที่ค่อย ๆ ซึมออกมาตามการเคลื่อนไหวเพื่อตอบรับการสอดประสานในสัมผัสซึ่งกันและกัน

แม้มิใช่คราแรกของเมลิดาหากแต่เธอก็ยังปวดเหน็บยามที่เขาเคลื่อนกายเข้าหารุนแรงมากขึ้นทุกขณะ และแปลกนักที่ความเปรมปรีดิ์กลับหลั่งไหลมาพร