MasukShare
ตอนที่ 5 จุดเริ่มต้นของเกมล่า
Tanggal publikasi:
2026-01-03 11:01:02“พาขวัญ แกกรอกเลย”
อัญญาดันโน้ตบุ๊กเข้ามาใกล้ พร้อมชี้หน้าจอเว็บไซต์รับสมัครงาน
“เอาจริงเหรอ”
“จริงดิ รอไร มาฉันกรอกให้เอง” อัญญาหันโน้ตบุ๊กกลับมากรอกข้อมูลสมัครงานให้เพื่อน
“อ่ะ ขวัญ แกเช็คดู แล้วก็โหลดข้อมูล เสร็จแล้ว แกก็กด Submit เลย ไม่ต้องคิดเยอะ” อัญญา พลิกหน้าจอโน้ตบุ๊ก กลับมาทางเพื่อนสนิท นิ้วชี้จิ้มค้างอยู่ที่ประกาศรับสมัครงานบนหน้าเว็บสีดำทองดูหรูหรา
“เฮ้ย... เดี๋ยวสิแอน” พาขวัญยกมือเบรก
“ฉันยังไม่พร้อมเลยนะ กะว่าจะขอ Gap Year พักสมองสักเดือนสองเดือนก่อน”
“พักอะไรของแกคะ…เพื่อนขวัญ” อัญญาทำเสียงดุใส่
“เรียนจบเกียรตินิยมมาร์เก็ตติ้งมาเพื่อพักเหรอ งานระดับ KC. LUXURY AUTO ไม่ได้เปิดรับ Marketing Trainee บ่อยๆ นะแก ตำแหน่ง Brand Experience นี่คือตัวท็อปของสายงานเราเลยนะ”
พาขวัญถอนหายใจยาว สายตาจดจ้องที่โลโก้ตัวอักษรสีเงินนูนเด่นอยู่บนหน้าจอ... เรียบ เท่ ดูแพงในแบบที่ไม่ต้องอธิบาย แต่แฝงไปด้วยอำนาจลึกลับบางอย่าง
“ฉันไม่ได้อยากเริ่มกับคอร์ปอเรทใหญ่ขนาดนี้ว่ะแอน” เธอพูดตามตรง
“อยากเริ่มจากเอเจนซี่เล็กๆ ที่ได้ลองเรียนรู้ก่อน”
“แกพูดเหมือนคนไม่มีของ ทั้งที่โปรเจกต์แกอาจารย์เอาไปขึ้นสไลด์สอนรุ่นน้องแล้วนะ” อัญญาหรี่ตามองอย่างรู้ทัน
“แกกลัวอะไร” อัญญาเริ่มจ้องหน้าเพื่อนสาว
“มันคนละเรื่องกันป่ะ” พาขวัญยิ้มเจื่อน
“ไม่คนละเรื่อง” อัญญาสวนทันที “
“นี่แหละสนามจริง แกชอบ Emotional Marketing นักไม่ใช่เหรอ… แบรนด์หรูระดับล้านแบบนี้แหละ…คือที่ที่แกจะได้ปล่อยของจริงๆ ไม่ใช่แค่เพ้อฝันในสไลด์พรีเซนต์”
คำพูดของเพื่อนทำให้พาขวัญนิ่งไป หัวใจเต้นถี่ขึ้น แรงขึ้นอย่างห้ามไม่ได้เมื่อสายตาเลื่อนลงมาที่รายละเอียดตำแหน่ง Marketing Trainee / Brand Experience ‘สร้างประสบการณ์ที่เหนือระดับผ่านอารมณ์และความทรงจำ’ เธออ่านประโยคเดิมซ้ำอีกครั้ง ทั้งที่เข้าใจมันดีอยู่แล้วราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่างเรียก
“แล้วถ้าไม่ผ่านล่ะ” เธอถามเสียงเบา “
“ก็แค่หาที่ใหม่ป่ะ อย่างน้อยก็ได้ลอง” อัญญายักไหล่
“แกไม่ได้ไปคนเดียวซะหน่อย ฉันก็กดสมัครไปเมื่อกี้เหมือนกัน” เธอทำหน้าจริงจังพร้อมกับสบตาเพื่อน
“เราจะไปโดนเชือดพร้อมกันแก ไม่ต้องกลัว” อัญญายิ้มกว้าง
พาขวัญหลุดหัวเราะออกมาในที่สุด “พูดซะน่ากลัวเชียว”
“เอาน่า” อัญญาจับมือเธอแน่น
“สมัครเหอะ จะได้มีเพื่อนไปสัมภาษณ์ด้วยกัน อุ่นใจจะตาย ถ้าได้จริง ๆ เราจะได้ไปทำงานที่เดียวกัน”
คำว่ามีเพื่อน เป็นไม้ตายสุดท้ายที่ทำให้ความลังเลของพาขวัญมลายไป เธอสูดลมหายใจลึก ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ
“ก็ได้... แค่ลองสมัครดูนะ”
“เยสสส!” อัญญาร้องลั่น
พาขวัญเริ่มอัปโหลด Resume และไฟล์โปรเจกต์จบของเธอลงในระบบ ข้อมูลส่วนตัวถูกกรอกจนครบ จนมาถึงช่องสุดท้ายที่เขียนว่า: ‘What is your inspiration for branding’
“เขียนอะไรดีอ่ะ” เธอถาม
อัญญายิ้มมุมปาก “ก็เขียนในสิ่งที่แกเชื่อ”
นิ้วเรียวค้างอยู่เหนือแป้นพิมพ์ชั่วขณะ เธอหลับตาลง นึกถึงคำพูดที่เธอเชื่อมั่นมาตลอด ก่อนจะเริ่มพิมพ์ช้าๆ อย่างตั้งใจ
“ฉันเชื่อว่าแบรนด์ที่ดี ไม่ได้ขายแค่สินค้า แต่ขายความรู้สึก ความทรงจำ และความหมาย ถ้ามีโอกาส ฉันอยากเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างประสบการณ์แบบนั้นให้กับผู้คน”
เธอกดปุ่ม Submit
คลิก!
เสียงคลิกเบา ๆ ดังขึ้น
“เรียบร้อย” อัญญาพูด
“ทีนี้ก็รอดูว่าดวงจะนำพาเราไปทางไหน” อัญญาพิงหลังกับพนักเก้าอี้อย่างสบายใจ
พาขวัญมองหน้าจอที่ขึ้นข้อความ ‘Application Submitted’ ด้วยความรู้สึกแปลกๆ ในอก เธอไม่รู้เลยว่าใบสมัครที่มีชื่อ ‘พาขวัญ พรรณวัตร’ กำลังจะพุ่งตรงไปถึงโต๊ะทำงานของชายคนหนึ่ง และเธอไม่รู้เลยว่า... คำว่าไปด้วยกันของเพื่อนสนิท อาจเป็นการจูงมือกันก้าวเข้าสู่กรงขังที่เขาเตรียมไว้รออยู่แล้ว
เสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอ แท็บเล็ต บนโต๊ะทำงานดังขึ้นเพียงครั้งเดียว เศรษฐวัฒน์ปัดหน้าจอเปิดดูอีเมลสมัครงานที่ถูกคัดกรองเป็นพิเศษจากระบบหลังบ้านที่เขาสั่งให้ธวัชตั้งค่าไว้…แววตาที่เคยแข็งกร้าวเปลี่ยนเป็นนิ่งลึก เขามองชื่อนั้นบนหน้าจอด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย
“ดี... ทำงานเร็วดีนี่ธวัช” เขาพึมพำกับความเงียบ
นิ้วเรียวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะเชื่องช้า เขาไม่ได้แค่รอให้เธอมาสมัคร แต่เขาต้อนจนเธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเดินมาที่นี่
‘พาขวัญ พรรณวัตร’
“ดี... ง่ายกว่าที่คิดไว้เยอะ”
เขาพึมพำเสียงต่ำ นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนขอบโต๊ะเพียงครั้งเดียว จังหวะสั้น กระชับ เหมือนตัดสินใจเรื่องหนึ่งไปแล้วโดยไม่จำเป็นต้องพูดให้ใครฟัง
ร่างสูงลุกขึ้นเดินไปหยุดที่ผนังกระจกเขาลุกขึ้น เดินไปหยุดที่กระจกบานใหญ่ของห้องทำงาน วิวเมืองยามค่ำคืนทอดยาวอยู่เบื้องล่าง แสงไฟระยิบระยับดูห่างไกลและเย็นชาไม่ต่างจากโลกใบนี้ เขาหยิบรูปถ่ายเก่าขนาดเล็กบนโต๊ะขึ้นมามอง แสงไฟจากภายนอกสะท้อนใบหน้ายิ้มแย้มของศลิษาที่หยุดนิ่งอยู่เพียงในความทรงจำ
“ลิษา... รอดูนะ” น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบพอๆ กับอุณหภูมิในห้อง นิ้วโป้งลูบผ่านภาพนั้นช้า ๆ ราวกับเป็นนิสัยที่ฝังลึก
“พี่จะทำให้คนที่ทำลายชีวิตแก ต้องลิ้มรสการสูญเสียสิ่งที่รักที่สุดไปต่อหน้าต่อตา... เหมือนที่พี่เคยเจอ”
เขาหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาจิบช้าๆ เพื่อลิ้มรสความขม ไวน์รสความขมฝาดไหลผ่านลำคอไม่ได้ต่างอะไรจากความรู้สึกที่กัดกินใจเขามาตลอดหลายปี ก่อนจะวางแก้วลงบนโต๊ะข้างตัว เสียงแก้วกระทบไม้ดังเบา แต่ชัดเจนในความเงียบ สายตาของเขากลับไปที่หน้าจออีกครั้ง ไปหยุดอยู่ตรงชื่อเดิม 'พาขวัญ พรรณวัตร' ชื่อที่ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองเพิ่งก้าวเข้ามาในพื้นที่ของใคร
“เกมเริ่มแล้ว... พาขวัญ”
ริมฝีปากของเศรษฐวัฒน์ยกขึ้นเพียงนิด ไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความพึงพอใจ แต่มันกลับเป็นรอยยิ้มที่ชวนให้หนาวสันหลังมากกว่าจะรู้สึกอบอุ่น พาขวัญไม่รู้ ว่าใบสมัครฉบับนั้นไม่ได้แค่ถูกเปิดอ่านแต่มันถูกเลือกแล้ว ตั้งแต่วินาทีแรก
Bab terbaru
เงาแค้น พันธการรัก ตอนที่ 46 เงาที่ตามหา
หลังจากวันที่กลับมาจากต่างประเทศและตกเป็นข่าวครึกโครม อัญยิกาก็ยิ่งได้ใจกระแสข่าวเรื่องว่าที่คู่หมั้นกลายเป็นช่องทางชั้นดีที่เธอใช้เดินเข้าหาเศรษฐวัฒน์ ทั้งแวะเวียนมาที่บริษัท ออกสื่อพูดถึงความสัมพันธ์ และปรากฏตัวเคียงข้างเขาในทุกโอกาส ราวกับต้องการทำให้คนทั้งสังคมเชื่อว่าเธอกับเขากำลังจะก้าวเข้าสู่ประตูวิวาห์ในไม่ช้าเธอเชื่อว่าเศรษฐวัฒน์จะเลือกเงียบ อย่างน้อยก็เพื่อรักษาภาพลักษณ์ของบริษัทและหลีกเลี่ยงข่าวเสียหาย…แต่เธอคิดผิดสำหรับเศรษฐวัฒน์ ทุกครั้งที่เห็นข่าว ทุกภาพที่อัญยิกาจงใจเผยแพร่ และทุกคำพูดที่พาดพิงถึงงานแต่งงาน ล้วนทำให้ความอดทนของเขาลดลงทีละน้อยเขาไม่ต้องการให้ชื่อของผู้หญิงคนนี้เชื่อมโยงกับตัวเองอีกต่อไป และที่สำคัญ...เขาไม่ต้องการให้พาขวัญเห็นข่าวพวกนั้นอีกโอกาสที่จะยุติเรื่องทั้งหมดมาถึงในงานกาล่าการกุศลประจำปีของสมาคมนักธุรกิจ งานสังคมระดับไฮเอนด์ที่รวบรวมทั้งนักธุรกิจชั้นนำ บุคคลมีชื่อเสียง และสื่อมวลชนสายสังคมไว้มากมาย เศรษฐวัฒน์จำเป็นต้องมาร่วมงานในฐานะประธานบริษัท KC. LUXURY AUTO และหนึ่งในผู้บริจาครายใหญ่ของงานทันทีที่ร่างสูงในชุดสูทสากลตัดเย็บประณีตก้าวเข้าสู
เงาแค้น พันธการรัก ตอนที่ 46 กลิ่นหอมของชีวิตใหม่
หลายสัปดาห์ต่อมา…บ้านไม้สองชั้นหลังเก่าสไตล์วินเทจของคุณลุง ซึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางสวนผลไม้ร่มรื่นในจังหวัดจันทบุรี กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง หลังครอบครัวพรรณวัตรย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันแม่พิมใช้เวลาส่วนใหญ่จัดเก็บข้าวของและดูแลบ้านให้เข้าที่ ขณะที่ภารันต์ลงมือปัดกวาด ถางหญ้า และจัดพื้นที่รอบบ้านใหม่ทั้งหมด เพื่อให้ปลอดภัยสำหรับน้องสาวและหลานตัวน้อยที่กำลังจะลืมตาดูโลกเช้าวันหนึ่ง พาขวัญเดินออกจากห้องตรวจฝากครรภ์พร้อมภาพอัลตราซาวนด์แผ่นเล็กในมือ เธอก้มมองภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกนิ้วแตะลงบนจุดเล็ก ๆ ในภาพอย่างแผ่วเบา... ลูกของเธออายุครรภ์เกือบสองเดือนแล้ว และหัวใจดวงเล็ก ๆ นั้นก็กำลังเต้นอย่างแข็งแรง“เป็นยังไงบ้างขวัญ หมอว่ายังไงบ้างลูก” แม่พิมรีบลุกจากเก้าอี้ทันทีที่เห็นลูกสาวเดินออกมา พร้อมจับมือเธอเอาไว้ด้วยความห่วงใยพาขวัญยื่นภาพอัลตราซาวนด์ให้แม่กับพี่ชายดู รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า ขณะที่ดวงตากลมโตมีน้ำใสคลอเบา ๆ “ลูกแข็งแรงดีค่ะแม่... วันนี้ขวัญได้ยินเสียงหัวใจแกเต้นด้วยค่ะ”ภารันต์รับภาพนั้นไปมอง ปลายนิ้วแตะลงบนจุดเล็ก ๆ กลางภาพ ก่อนรอยยิ้มจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที
เงาแค้น พันธการรัก ตอนที่ 45 ร่องรอยที่ไร้เสียง
ตลอดสามวันที่ต้องบินไปสะสางงานด่วนถึงต่างประเทศ เศรษฐวัฒน์กลับพบว่าตัวเองแทบไม่มีสมาธิจดจ่ออยู่กับการเจรจาธุรกิจมูลค่ามหาศาลเลยแม้แต่น้อย ท่ามกลางตัวเลขในสัญญาและเสียงสนทนาของคู่ค้า ภาพใบหน้าของพาขวัญกลับแทรกเข้ามาอยู่ในความคิดครั้งแล้วครั้งเล่า บางครั้งเป็นตอนที่เธอยืนถือแก้วกาแฟมาวางบนโต๊ะ ตอนที่เธอเงยหน้าขึ้นเรียกเขาเบา ๆ ว่า “พี่ธัน” และบางครั้ง... ก็เป็นเพียงภาพเธอนั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานฝั่งตรงข้าม โต๊ะที่ตอนนี้ไม่มีเธออีกแล้วยิ่งเวลาผ่านไป ความกระวนกระวายในอกกลับยิ่งเพิ่มขึ้น จนในที่สุดเศรษฐวัฒน์ก็ไม่อาจหลอกตัวเองต่อไปได้ สิ่งที่ทำให้เขาอยากรีบกลับประเทศไทยไม่ใช่เรื่องงาน แต่เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาเป็นคนผลักไสออกไปจากชีวิตด้วยตัวเองพาขวัญ…เพียงคิดถึงชื่อของเธอ ความแน่นในอกก็ยิ่งชัดเจนขึ้น ครั้งนี้เขาไม่สนแล้วว่าใครจะผิดใครจะถูก ทันทีที่กลับถึงไทย เขาจะไปหาเธอ เขาจะคุยกับเธอให้รู้เรื่อง และหากยังพอมีโอกาสเหลืออยู่... เขาจะขอเริ่มต้นใหม่อีกครั้งทันทีที่งานเสร็จ เศรษฐวัฒน์จึงรีบจองเที่ยวบินแรกกลับกรุงเทพฯ โดยไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว แต่เมื่อก้าวพ้นประตูผู้โดยสารขาเข้า ร่างสูงก
เงาแค้น พันธการรัก ตอนที่ 44 ทิฐิบนความว่างเปล่า
โต๊ะทำงานของพาขวัญ... ว่างเปล่าเศรษฐวัฒน์ยืนนิ่งค้างอยู่หน้าโต๊ะตัวนั้น สายตาคมกริบเลื่อนไปยังประตูห้องทำงานราวกับกำลังรอคอยให้ใครบางคนเปิดประตูเดินเข้ามาในอีกไม่กี่วินาที ชายหนุ่มนิ่วหน้าด้วยความหงุดหงิดระคนร้อนรน ก่อนจะหันไปเอ่ยเรียกธวัช เลขาคู่ใจให้เข้ามาพบทันที“พาขวัญไปไหน... ทำไมป่านนี้ถึงยังไม่มาทำงาน” เขาถามเสียงห้วน แววตากลัดกลุ้มปิดไม่มิดธวัชสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบรายงานตามความจริง “เอ่อ... คุณพาขวัญเหรอครับท่าน คือว่า... คุณพาขวัญไม่ได้มาทำงานสามวันแล้วครับ”สามวันแล้ว…คำตอบนั้นเปรียบเสมือนมีค้อนปอนด์ทุบซ้ำลงกลางอก ท่านประธานชะงักกึก เมื่อลองนับเวลาดูแล้วมันก็คือวันที่เขาตั้งใจพูดจาใจร้าย ไล่ตะเพิดเธอ และฟังคำสารภาพเรื่องโกหกเรื่องท้องจากปากเธอนั่นเอง เธอหายไปจากบริษัทตั้งแต่วันนั้น...วันที่เขาเป็นคนผลักไสเธอออกไปด้วยตัวเอง สมองของเขาตื้อตันไปหมด ความตระหนกวาบขึ้นมาในอก แต่เพียงไม่กี่วินาทีเศรษฐวัฒน์ก็รีบหาเหตุผลมาหักล้างมัน‘ไม่หรอก... เธอคงแค่เสียใจ’ เขาพยายามคิดเข้าข้างตัวเองเพื่อลดความร้อนรนในใจ‘ผู้หญิงอย่างพาขวัญรักเขาจะตายไป... เธอไม่มีทางขาดเขาได้หรอก อยู่ ๆ จะ
เงาแค้น พันธการรัก ตอนที่ 43 ชัยชนะบนความว่างเปล่า
เสียงประตูห้องทำงานปิดลง พร้อมกับความเงียบงันที่โรยตัวกลับคืนมาอีกครั้งเศรษฐวัฒน์ยังคงยืนอยู่ที่เดิม เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดบนหลังมือปูดนูน ลมหายใจหนักหน่วงจากอารมณ์โกรธที่ยังไม่จางหาย ภาพรอยยิ้มเย้ยหยันและแววตานิ่งสนิทของพาขวัญเมื่อครู่ยังคงหมุนวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมจางเธอกล้าด่าเขา กล้าตอกหน้าต่อว่าทั้งเรื่องเด็กเป็นเพียงคำโกหก และสิ่งที่ทำให้เขาหงุดหงิดที่สุด… คือการที่เธอกล้าหันหลังเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะเหลียวกลับมามอง ผู้หญิงที่เคยอ่อนหวาน คอยเอาอกเอาใจ และยอมทำตามคำพูดของเขาแทบทุกอย่าง บัดนี้กลับเปลี่ยนไปเป็นคนละคนในเวลาเพียงไม่กี่นาทีเศรษฐวัฒน์ขบกรามแน่น เขาควรจะรู้สึกสะใจไม่ใช่หรือ... ในเมื่อเขาได้ทำให้เธอเจ็บปวด ได้ทำให้เธอรู้ว่าความสัมพันธ์ทั้งหมดระหว่างพวกเขาเป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการแก้แค้น และในที่สุดเธอก็เป็นฝ่ายเดินออกไปเอง ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาต้องการไว้ทั้งหมดแต่แล้วทำไม... ความเงียบภายในห้องถึงได้ชวนให้อึดอัดถึงขนาดนี้ ชายหนุ่มยกมือขึ้นกุมขมับ เมื่ออาการปวดแล่นตุบ ๆ เริ่มโจมตีขึ้นมาตรงขมับ“ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง...” เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ“เธอเป็นน้องสาวของภาร
เงาแค้น พันธการรัก ตอนที่ 42 จากนี้...มีแค่เรา
บ้านพรรณวัตรทันทีที่ก้าวเข้ามาในบ้าน พาขวัญก็เห็นแม่พิมกับภารันต์นั่งรออยู่ในห้องรับแขก ทั้งคู่รีบลุกขึ้นทันที เพียงแค่เห็นใบหน้าซีดเซียว ดวงตาแดงช้ำ และสีหน้าของน้องสาว ภารันต์ก็ไม่ต้องถามอะไรมากนัก เขาก็พอจะเดาได้ว่าน้องสาวคงมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น“ขวัญ...” แม่พิมเดินเข้าไปโอบกอดลูกสาว“เป็นยังไงบ้างลูก ไม่สบายตรงไหน”พาขวัญไม่ตอบในทันที เธอซบหน้าลงกับอกของแม่ หลับตาลง แล้วปล่อยให้ตัวเองนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง ตลอดทางกลับบ้าน เธอพยายามไม่ร้องไห้ แต่เมื่อได้กลับมาอยู่ในอ้อมกอดของคนที่รักเธอจริง ๆ ความเข้มแข็งที่ฝืนประคองเอาไว้ก็แทบหมดลงพาขวัญสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะผละออกจากอ้อมกอดของแม่ เธอเช็ดน้ำตาบนแก้ม แล้วมองหน้าแม่กับพี่ชาย“แม่คะ... พี่รันต์”“มีอะไร บอกแม่ได้นะลูก” แม่พิมลูบแขนเธอเบา ๆพาขวัญเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนก้มมองหน้าท้องของตัวเอง ปลายนิ้วเรียวแตะลงบนหน้าท้องแผ่วเบา“ขวัญมีเรื่องหนึ่งที่ยังไม่ได้บอกแม่กับพี่รันต์ค่ะ”ภารันต์ขมวดคิ้ว “เรื่องอะไร”พาขวัญเงยหน้าขึ้น“ขวัญท้องค่ะ”ห้องทั้งห้องเงียบลงทันที แม่พิมนิ่งไป ส่วนภารันต์เหมือนหยุดหายใจ“...ว่าอะไรนะ”“ขวัญท้องค่ะ”
เงาแค้น พันธการรัก ตอนที่ 4 ก่อนเกมจะเริ่ม
บรรยากาศในมหาวิทยาลัยช่วงท้ายเทอมคึกคักปนความกดดัน นักศึกษาปีสุดท้ายในชุดนักศึกษาถูกระเบียบยืนจับกลุ่มกันหน้าอาคารเรียน บางคนกอดแฟ้มเอกสารแน่น บางคนพิมพ์อะไรบางอย่างลงบนแล็ปท็อปหรือไอแพดอย่างเร่งรีบ ทุกสายตาเต็มไปด้วยความคาดหวังและความกังวลที่ซ่อนอยู่ “ขวัญ ทางนี้”เสียงอัญญา เพื่อนสนิทเรียกจากโต๊
เงาแค้น พันธการรัก ตอนที่ 2 Emotional Trigger
เศรษฐวัฒน์ยืนนิ่งอยู่หน้าต่างอยู่นาน… นานพอที่แสงจากเสาไฟถนนทอดเงาเย็นเยียบลงบนใบหน้าแข็งกร้าวของเขา ความมืดด้านนอกไม่ได้ช่วยให้หัวใจสงบลงแม้แต่น้อย มีเพียงเสียงลมหายใจหนัก ๆ ที่ย้ำเตือนว่าฝันร้ายเมื่อครู่ยังตามหลอกไม่หยุด เขายกมือขึ้นกดสันจมูกแรง ๆ เหมือนกับพยายามบีบความเจ็บให้หายไปกับปลายนิ้ว
เงาแค้น พันธการรัก ตอนที่ 6 กับดักน้ำผึ้ง
อาคารกระจกสูงของ KC. LUXURY AUTO สะท้อนแสงเช้าจนดูเหมือนประติมากรรมคริสตัลขนาดยักษ์ โลโก้สีเงินนูนเด่นอยู่เหนือประตูทางเข้า ให้ความรู้สึกหรูหราแบบไม่พยายามอวด. พาขวัญก้าวเท้าเข้าไปในล็อบบี้ที่อบอวลด้วยกลิ่นน้ำหอม Signature ของแบรนด์กลิ่นหนังผสมไม้หอมที่ให้ความรู้สึกมั่งคั่งและเข้าถึงยาก “ตื่นเต้น
เงาแค้น พันธการรัก ตอนที่ 3 น้องสาวศัตรู
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานประธานบริษัทคล้ายกับเวลาถูกหยุดเดิน ทันทีที่ชื่อนั้นหลุดออกมาจากปากของธวัช“พรรณวัตร…”เศรษฐวัฒน์ทวนชื่อนั้นเบา ๆ แต่น้ำเสียงสั่นพร่า มือที่กำลังจะเปิดแฟ้มหยุดชะงักกึกค้างกลางอากาศ เส้นเลือดที่ขมับปูดขึ้นมาทันทีอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึกชื่นชมในความคิดสร้างสรรค์ของเด็ก
Anda juga akan menyukai
เรื่องสั้นอีโรติก
C114.1K Dibacaเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์85.6K DibacaCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI111.1K Dibacaประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89150.7K Dibacaให้รักโอบล้อมตัวคุณ
เด็กหญิงมอมแมม (I'm star)27 Dibacaสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์17 Dibacaทวงคืนกลิ่นรัก
Naiyana66 Dibacaภรรยานิรันดร์
SHASHA85 Dibaca
