Masukเวลาเลิกงานผ่านไปเกือบชั่วโมงแล้ว แต่ไฟที่โต๊ะทำงานหน้าห้องประธานยังคงสว่างอยู่ พาขวัญกำลังจดจ่ออยู่กับการสรุปรายงานโปรเจกต์ใหม่จนลืมดูเวลา มือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นมิสคอลจากพี่ชายเกือบสิบสายและข้อความที่เต็มไปด้วยความกังวล‘ขวัญ อยู่ไหน เลิกงานหรือยัง? พี่รออยู่ที่หน้าอู่นะ’ ‘ขวัญ รับสายพี่หน่อย’ เธอกำลังจะพิมพ์ตอบ แต่ทว่า... เสียงเปิดประตูกระจกอัจฉริยะดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับร่างสูงสง่าของเศรษฐวัฒน์ที่ก้าวออกมา เขาถอดสูทตัวนอกออก เหลือเพียงเชิ้ตสีขาวที่พับแขนเสื้อขึ้นอย่างลวกๆ ดูผ่อนคลายแต่ก็ยังเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อย่างเหลือร้าย“ขยันเกินไปหรือเปล่าครับ วันแรกผมยังไม่ให้โอทีนะ” เขาเอ่ยกลั้วหัวเราะ“อ๊ะ...ท่านประธาน ขวัญขอโทษค่ะ พอดีกำลังเพลินไปหน่อย” พาขวัญรีบเก็บของเข้ากระเป๋า “ขวัญกำลังจะกลับแล้วค่ะ”“เดี๋ยวก่อนครับ...” เขาขยับเข้ามาใกล้จนเธอได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ “วันนี้ทำงานวันแรก แถมคุณยังสรุปงานออกมาได้ดีเกินคาด ผมว่าจะชวนไปทานข้าวฉลองเริ่มงานสักหน่อย ถือเป็นการรับน้องในฐานะผู้ช่วยส่วนตัว... สะดวกไหมครับ”พาขวัญชะงักไปครู่หนึ่ง “เอ่อ... คือ พี่ชายขวัญรออยู่ที่บ้านค่ะ ขวัญเกร
ตึกสูงตระหง่านของ KC. Luxury Auto ในเช้าวันนี้ดูโอ่อ่ากว่าที่พาขวัญจำได้ในวันสัมภาษณ์ แสงแดดสะท้อนกระจกอาคารจนดูเหมือนเพชรเม็ดงามใจกลางกรุง พาขวัญสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ จัดระเบียบชุดสูทให้เข้าที่อีกครั้ง ก่อนจะก้าวเข้าสู่ล็อบบี้หินอ่อนที่เย็นเฉียบบริเวณโถงกระจกชั้นล่าง พนักงานใหม่หลายสิบคนกำลังทยอยรายงานตัว เสียงพูดคุยเจือความตื่นเต้นดังระงม อัญญาเพื่อนสนิทของเธอยืนกอดแฟ้มเอกสารแน่น ใบหน้าเปื้อนยิ้มด้วยความภูมิใจที่ได้เริ่มต้นในสายงานมาร์เก็ตติ้งดิจิทัลตามที่ฝันไว้ และเป็นเส้นทางปกติของเด็กจบใหม่“ยินดีด้วยนะแก” พาขวัญหันมายิ้มให้เพื่อน ดวงตาเป็นประกาย “แกก็เหมือนกัน ยินดีกับแกด้วยนะขวัญ” อัญญาตอบ แต่แล้วคิ้วเรียวก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความกังวล เธอขยับเข้ามาใกล้แล้วลดเสียงลง “ขวัญ... แกต้องทำงานใกล้ชิดผู้บริหารขนาดนั้น แกต้องระวังตัวหน่อยนะ ถ้ามีอะไรแปลก ๆ บอกฉันทันที เข้าใจไหม”“ระวังอะไร ที่นี่ดูมืออาชีพจะตาย” พาขวัญยิ้มกว้าง ยกมือแตะแขนเพื่อนเบา ๆ “แล้วคุณธัน เอ่อ ประธานก็ดูสุภาพและใจดีมาก”คำว่า สุภาพ ทำให้อัญญาขมวดคิ้วแน่นขึ้นอีกนิด “คนสุภาพไม่ได้แปลว่าปลอดภัยเสมอไปนะแกโ
ความเงียบสงัดภายในอู่ซ่อมรถยามค่ำคืนดูหนักอึ้งกว่าทุกวัน แสงสลัวจากหลอดนีออนสีส้มเหนือหัวส่องกระทบคราบน้ำมันบนพื้นปูนขรุขระจนดูเป็นเงาเลื่อมสะท้อนความหยาบกร้านของชีวิตที่เขาเผชิญมา ภารันต์นั่งจมดิ่งอยู่บนม้านั่งไม้ตัวเก่าที่สีลอกร่อน เขาจุดบุหรี่ขึ้นสูบช้าๆ ปล่อยให้กลุ่มควันสีเทาลอยล่องหายไปในอากาศ... พยายามภาวนาให้ความวิตกที่ตีกันยุ่งเหยิงในหัวจางหายไปง่ายๆ แบบควันบุหรี่พวกนั้นบ้าง‘หรือเขาจะคิดมากไปเอง…’ เขาพยายามตั้งคำถามเพื่อปลอบใจตัวเอง ชื่อ ‘ธัน’ อาจจะเป็นแค่ความบังเอิญที่โหลที่สุดในประเทศนี้ หรือโลกมันอาจจะไม่ได้เหวี่ยงน้องสาวของเขาไปวางไว้ในเงื้อมมือของศัตรูเบอร์หนึ่งได้แม่นยำขนาดนั้น ทว่าหัวใจที่กระตุกผิดจังหวะทุกครั้งที่นึกถึงนัยน์ตาคมกริบดั่งใบมีดของเศรษฐวัฒน์ในวันวาน กลับตะโกนเตือนว่านี่ไม่ใช่ความบังเอิญ แต่มันคือการจงใจที่น่าขนลุกชายหนุ่มก้มลงมองมือที่สั่นเทาของตัวเอง... มือที่เคยเปรอะเปื้อนเลือดขณะโอบกอดร่างไร้วิญญาณของศลิษา และมือคู่เดียวกันนี้ที่สู้ทนประคับประคองพาขวัญให้เติบโตมาอย่างดีที่สุดแทนพ่อกับแม่เขาหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน ความจริงมันหนักอึ้งจนขยับปากพูดออกไ
บรรยากาศที่บ้านพรรณวัตรเย็นวันนี้อบอวลด้วยความสุข พาขวัญแวะซื้อกับข้าวชุดใหญ่มาฉลอง กลิ่นหอมของอาหารฝีมือแม่และการได้เห็นพี่ชายกลับมาบ้านเร็วทำให้หัวใจเธอพองโตอย่างบอกไม่ถูก“วันนี้มีอะไรพิเศษหรือเปล่าขวัญ ซื้อของมาเต็มเลย” ภารันต์ถามพลางลุกขึ้นช่วยน้องสาวถือของเข้าครัว เขาอยู่ในเสื้อยืดเก่าๆ ที่มีรอยเปื้อนน้ำมันเครื่องจางๆ ตามสไตล์เจ้าของอู่ซ่อมรถ แต่แววตาที่มองน้องสาวนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยนเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน“ข่าวดีที่สุดในชีวิตเลยค่ะพี่รันต์” พาขวัญยิ้มกว้างจนตาปิด“ขวัญได้งานแล้วนะ แถมเป็นบริษัทที่ขวัญใฝ่ฝันเลยด้วย”“จริงเหรอ เก่งมากน้องสาวพี่” ภารันต์หัวเราะเบาๆ อย่างโล่งใจ“แต่พี่ว่าถ้าขวัญอยากเรียนต่อเลย พี่ก็ยังส่งไหวนะ”“ไม่เอาแล้วค่ะพี่รันต์” เธอกอดแขนพี่ชายพลางซบหน้าออดอ้อน“ขวัญอยากทำงานก่อน เก็บเงินได้แล้วค่อยเรียนต่อทีหลัง จะได้ไม่เป็นภาระของพี่รันต์กับแม่ไงคะ”“บริษัทไหนล่ะ เอเจนซี่แถวสุขุมวิทที่ขวัญเคยเล่าให้ฟังหรือเปล่า”พาขวัญส่ายหน้าช้าๆ แววตาเป็นประกายภูมิใจ เธอกดเสียงให้ตื่นเต้นขึ้นอีกนิด “ไม่ใช่ค่ะ... แต่เป็นบริษัทใหญ่ระดับท็อปเลยนะพี่รันต์... KC. LUXURY AUTO
อาคารกระจกสูงของ KC. LUXURY AUTO สะท้อนแสงเช้าจนดูเหมือนประติมากรรมคริสตัลขนาดยักษ์ โลโก้สีเงินนูนเด่นอยู่เหนือประตูทางเข้า ให้ความรู้สึกหรูหราแบบไม่พยายามอวด. พาขวัญก้าวเท้าเข้าไปในล็อบบี้ที่อบอวลด้วยกลิ่นน้ำหอม Signature ของแบรนด์กลิ่นหนังผสมไม้หอมที่ให้ความรู้สึกมั่งคั่งและเข้าถึงยาก “ตื่นเต้นชะมัด…ตึกจริงสวยกว่าที่เห็นในเว็บอีกแก… บริษัทระดับท็อปขนาดนี้ ถ้าเราได้ทำงานที่เดียวกันนะ จะเป็นอะไรที่คอมพลีทมาก” อัญญากระซิบเบา ๆ พร้อมกับปรับสูทตัวเองให้เข้าที่พาขวัญพยักหน้า พยายามซ่อนมือที่เย็นเฉียบ “นั่นสิแอน แต่คนสมัครเยอะขนาดนี้ ดูแต่ละคนสิ เหมือนหลุดออกมาจากนิตยสารธุรกิจทั้งนั้นเลย เราจะรอดไหมนะ” พาขวัญตอบด้วยรอยยิ้ม แต่ในใจกลับรู้สึกถึงแรงกดดันบางอย่างตั้งแต่ยืนในล็อบบี้ เพดานสูง เสียงรองเท้ากระทบพื้นหินอ่อน และสายตาของพนักงานต้อนรับที่สุภาพแต่ประเมินทุกการเคลื่อนไหว พวกเธอได้รับบัตรผู้มาติดต่อ และถูกเชิญขึ้นไปยังชั้นสัมภาษณ์ห้องรับรองผู้สมัครกว้าง โปร่ง เงียบ มีผู้สมัครอีกประมาณสิบกว่าคนนั่งรออยู่ ทุกคนดูเก่ง ดูมั่นใจ และดูพร้อมพอ ๆ กัน พาขวัญกำแฟ้มเอกสารแน่นโดยไม่รู้ตัว“ไม่ต
“พาขวัญ แกกรอกเลย” อัญญาดันโน้ตบุ๊กเข้ามาใกล้ พร้อมชี้หน้าจอเว็บไซต์รับสมัครงาน“เอาจริงเหรอ”“จริงดิ รอไร มาฉันกรอกให้เอง” อัญญาหันโน้ตบุ๊กกลับมากรอกข้อมูลสมัครงานให้เพื่อน“อ่ะ ขวัญ แกเช็คดู แล้วก็โหลดข้อมูล เสร็จแล้ว แกก็กด Submit เลย ไม่ต้องคิดเยอะ” อัญญา พลิกหน้าจอโน้ตบุ๊ก กลับมาทางเพื่อนสนิท นิ้วชี้จิ้มค้างอยู่ที่ประกาศรับสมัครงานบนหน้าเว็บสีดำทองดูหรูหรา“เฮ้ย... เดี๋ยวสิแอน” พาขวัญยกมือเบรก “ฉันยังไม่พร้อมเลยนะ กะว่าจะขอ Gap Year พักสมองสักเดือนสองเดือนก่อน”“พักอะไรของแกคะ…เพื่อนขวัญ” อัญญาทำเสียงดุใส่ “เรียนจบเกียรตินิยมมาร์เก็ตติ้งมาเพื่อพักเหรอ งานระดับ KC. LUXURY AUTO ไม่ได้เปิดรับ Marketing Trainee บ่อยๆ นะแก ตำแหน่ง Brand Experience นี่คือตัวท็อปของสายงานเราเลยนะ”พาขวัญถอนหายใจยาว สายตาจดจ้องที่โลโก้ตัวอักษรสีเงินนูนเด่นอยู่บนหน้าจอ... เรียบ เท่ ดูแพงในแบบที่ไม่ต้องอธิบาย แต่แฝงไปด้วยอำนาจลึกลับบางอย่าง“ฉันไม่ได้อยากเริ่มกับคอร์ปอเรทใหญ่ขนาดนี้ว่ะแอน” เธอพูดตามตรง “อยากเริ่มจากเอเจนซี่เล็กๆ ที่ได้ลองเรียนรู้ก่อน”“แกพูดเหมือนคนไม่มีของ ทั้งที่โปรเจกต์แกอาจารย์เอาไ







