MasukShare
บทที่ 31
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:35:46ในขณะที่ธนวรรธน์กำลังนั่งดื่มกาแฟกับน้องชายหลังอาหารมื้อค่ำ โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น เขาเหลือบสายตาไปมองเมื่อเห็นว่าเป็นใครก็หยิบมากดรับสายทันที
“สวัสดีค่ะคุณธนวรรธน์ จี๊ดโทรมารบกวนเวลาของคุณหรือเปล่าคะ”
“มีอะไรก็พูดมา”
“จี๊ดจะขอปรึกษาเรื่องของญาดาค่ะ”
“มีปัญหาอะไรอีก”
“จะเป็นไปได้ไหมคะที่จะเลื่อนโปรเจคนี้ออกไปก่อน”
“เหตุผล!”
“ญาดาอยากจะพาลูกสาวและหลานชายเดินทางไปที่ไร่ของคุณธนวรรธน์ด้วย ก็เลยจะขอเลื่อนการทำโปรเจคนี้ออกไปจนกว่าเด็ก ๆ จะปิดเทอมค่ะ”
“แล้วเมื่อไรโรงเรียนจะปิด”
“อีกสามอาทิตย์ค่ะ”
“ตกลงผมให้ตามที่ขอ เขาจะได้ไม่ใช้ลูกมาเป็นข้ออ้างในการหยุดงานอีก แต่หวังว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะอ้างโน่นอ้างนี่ เพื่อทำให้โปรเจคนี้ล่าช้าออกไปโดยไม่จำเป็น”
“คงไม่แล้วล่ะค่ะ ที่ญาดาปฏิเสธโปรเจคนี้ตั้งแต่แรกก็เพราะเป็นห่วงญาณินค่ะ ถ้าคุณธนวรรธน์ยอมให้เธอพาเด็ก ๆ ไปที่ไร่ได้ จี๊ดคิดว่าญาดาคงจะทำโปรเจคนี้ได้อย่างสบายใจ”
“บอกเขาแล้วกันว่าพร้อมจะเดินทางมาที่ไร่นี้เมื่อไรให้โทรมาแจ้งด้วย”
“ได้ค่ะ”
“อีกอย่างผมอยากได้ประวัติของณชญาดา ช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ผมด้วยนะคุณจี๊ด”
“ไม่มีปัญหาค่ะ...จี๊ดจะรีบจัดส่งให้ตามความต้องการ”
“ขอบคุณ”
“คุณจี๊ดโทรมาทำไมครับ” ธนกฤตเอ่ยถามด้วยความสงสัยหลังจากพี่ชายวางสายโทรศัพท์
“โทรมาบอกว่าณชญาดาขอเลื่อนการทำโปรเจคออกไปอีกสามอาทิตย์เพื่อรอให้เด็ก ๆ ปิดเทอม”
“เธอจะพาเด็ก ๆ มาพักที่นี่ด้วยเหรอครับ”
“ใช่ ลูกสาวกับหลานชาย นายช่วยเป็นธุระจัดหาคนมาตกแต่งห้องสำหรับเด็กสองคนนี้แทนพี่ด้วยนะพอล เอาห้องที่อยู่ตรงข้ามกับห้องของพี่ก็ได้”
“ไม่รอถามคุณญาดาก่อนเหรอครับ ผมคิดว่าเธออาจจะอยากให้เด็ก ๆ พักอยู่ห้องเดียวกับเธอ”
“ไม่จำเป็น” น้ำเสียงของธนวรรธน์ห้วนสั้น
“ผมจะจัดการเรื่องนี้เองครับ”
“ขอบใจ”
ไร่ธนวรรธน์มีแขกมาเยือนในเช้าวันต่อมา มิใช่ใครที่ไหนแต่เป็นวันวรุณคู่หมั้นของธนวรรธน์ เธอมาที่นี่เพราะได้รับรายงานเกี่ยวกับนักเขียนคนใหม่ที่ได้รับสิทธิพิเศษให้พักอยู่บนเรือนใหญ่ จึงอยากจะมาดูหน้านักเขียนคนดังกล่าวพร้อมหาสาเหตุว่าอะไรทำให้เธอได้รับสิทธิพิเศษเหนือนักเขียนคนที่ผ่าน ๆ มา หญิงสาวเดินตรงเข้าไปที่ห้องอาหาร
“ลมอะไรหอบเธอมาถึงที่นี่” ธนกฤตเอ่ยถามเมื่อเห็นวันวรุณเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะอาหาร
“ก็ลมแห่งความคิดถึงยังไงละคะ”
“แน่ใจนะว่ามาเพราะความคิดถึงจริง ๆ ไม่ได้มาเพื่อจับผิดใคร”
“มีใครทำความผิดอะไรไว้อย่างนั้นเหรอคะ”
ธนกฤตยักไหล่ก่อนตอบ” ไม่มี”
“ในเมื่อไม่มีเรื่องอะไรที่วันต้องจับผิดก็ไม่ต้องร้อนตัวเหมือนวัวสันหลังหวะ”
“เธอว่าใคร!” ธนกฤตเน้นเสียงถาม
“แค่พูดขึ้นมาลอย ๆ”
จันทรารีบเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าการปะทะฝีปากของสองหนุ่มสาวทำท่าจะลุกลามบานปลาย คู่นี้เจอกันทีไรเป็นต้องทะเลาะกันทุกครั้งไป
“คุณวันจะรับมื้อเช้าด้วยไหมคะ”
“ก็ดีค่ะ”
“พีทยังไม่ลงมาอีกเหรอคะป้าจันทร์” หญิงสาวเอ่ยถามเมื่อมองไม่เห็นชายหนุ่มที่เธอหมายปอง
“ยังค่ะ” ขณะที่ตอบคำถามจันทราได้สั่งให้เด็กยกข้าวต้มทะเลร้อน ๆ มาเสริฟให้วันวรุณ
ธนวรรธน์เดินเข้ามาในห้องอาหารหลังจากนั้นไม่นาน เขาเดินตรงไปนั่งประจำที่ของตัวเอง
“เราไม่ได้เจอหน้ากันมาตั้งสองอาทิตย์ ใจคอคุณไม่คิดที่จะทักทายคู่หมั้นของคุณหน่อยเหรอคะพีท”
“มาแต่เช้ามีธุระอะไร”
“ถ้าไม่มีธุระวันมาที่นี่ไม่ได้เหรอคะ”
“ไม่น่าถาม ปกติก็เห็นเข้านอกออกในที่นี่โดยไม่เกรงใจใครอยู่แล้วนี่”
ใบหน้าของวันวรุณบึ้งตึงเมื่อได้ยินคำพูดนั้น “นี่พีทตำหนิวันเหรอ”
“ก็แล้วแต่จะคิด” เขาตอบพร้อมกับก้มหน้าจัดการกับอาหารมื้อเช้ากลิ่นนหอมกรุ่น
“วันได้ข่าวว่ามีนักเขียนคนใหม่มาร่วมงานกับพีท และได้พักที่เรือนหลังนี้แทนที่จะพักที่เรือนรับรองเหมือนทุกครั้ง”
“ใช่”
“ทำไมคะ”
“จะได้สะดวกในการทำงาน”
“แต่วันเห็นว่า...”
“ผมไม่ต้องการความเห็นของใคร”
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
พี่เขยจัดหนัก
กาสะลอง85.2K Dibacaเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C112.7K Dibacaน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M Dibacaพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี147.8K Dibacaติดใจนายหัว
ลิลลี่โรส76 Dibacaเพราะรักไม่เคยจางหายไป
อิงวรา181 Dibacaสัญญาไร้รักเมียซื้อ
KhunRaFah40 Dibacaเมียพลาดรัก (คุณซัน:เมย์)
นามปากกาดาวเหนือ90 Dibaca
