MasukShare
บทที่ 32
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:35:50วันวรุณรู้สึกเสียหน้าที่ธนวรรธน์ไม่ให้ความสำคัญในตัวเธอ “วันก็แค่อยากจะแสดงความคิดเห็นในฐานะคู่หมั้น อย่าบอกนะคะว่าไม่ได้”
“เปล่าประโยชน์เพราะผมตัดสินใจไปแล้ว”
“แล้วเธออยู่ไหนคะ ตั้งแต่มาที่นี่วันยังไม่เห็นหน้าเธอเลย”
“ช้อยคงไม่ได้รายงานสินะว่าคุณญาดากลับไปกรุงเทพฯ” ธนกฤตเอ่ย
“ถูกเลิกจ้าง!”
“เปล่า” ธนวรรธน์ตอบเสียงห้วนสั้น
“แล้วเธอจะกลับมาอีกเมื่อไรคะ”
“อยากรู้ไปทำไม” ธนวรรธน์ย้อนถาม
“วันก็แค่ถามดู”
“ที่อยากรู้เพราะจะได้มาประกาศความเป็นเจ้าของในตัวพี่พีทใช่ไหม”
ธนกฤตคาดเดาและก็มั่นใจว่าความคิดของเขานั้นถูกต้อง
“พวกเขาควรจะรู้ไม่ใช่เหรอว่าเจ้าของไร่แห่งนี้มีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้ว จะได้ไม่คิดที่จะเขยิบฐานะของตัวเอง วันจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งพีทไปจากวันเด็ดขาด”
ธนวรรธน์ไม่สนใจเรื่องไร้สาระที่วันวรุณเอ่ยถึง แต่เลือกที่จะหันไปใส่ใจกับเรื่องงานแทน เขาหันไปคุยกับน้องชาย
“พอลเดี๋ยวนายตามพี่ไปที่โรงงาน เราจะไปตรวจดูความเรียบร้อยของสินค้าล็อตใหม่ ที่จะต้องส่งให้ลูกค้าในวันพรุ่งนี้”
“ครับพี่พีท”
“พีทอยู่เป็นเพื่อนวันก่อนไม่ได้เหรอคะ”
“ผมมีงานเร่งด่วนมากมายที่ต้องทำ แล้วคุณเองก็ไม่มีธุระสำคัญอะไรไม่ใช่เหรอ ไว้มาใหม่วันหลังก็แล้วกัน”
“วันนี้ผมกับพอลคงไม่ได้กลับมากินมื้อเที่ยงที่นี่นะครับ”
ธนวรรธน์หันไปบอกจันทราด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนก่อนจะเดินออกจากห้องไป ถือเป็นการปิดฉากการสนทนากับวันวรุณไปโดยปริยาย
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ธนวรรธน์ปฏิบัติต่อเธอเช่นนี้ เท่าที่จำได้เขาไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตา และไม่เคยให้ความสำคัญในตัวเธอ แต่ที่ต้องหมั้นหมายกันเพราะธนวรรธน์อยากได้ที่ดินของวันวรุณ ซึ่งอยู่ติดกับไร่ของเขาเพื่อนำมาทำเป็นรีสอร์ต
วันวรุณไม่ยอมขายแม้ว่าเขาจะเสนอราคาให้สูงกว่าราคาตลาด แต่เธอใช้โอกาสนี้ยื่นข้อเสนอให้เขา ถ้าเขาอยากได้ที่ดินของเธอก็มีอยู่เพียงวิธีเดียวเท่านั้นคือเขาต้องแต่งงานกับเธอ แต่งงานกันเมื่อไรเธอจะไปโอนที่ให้เป็นชื่อของเขาทันที ธนวรรธน์บ่ายเบี่ยงขอหมั้นหมายไว้ก่อน และบังคับให้เธอเซ็นชื่อลงในสัญญา เกี่ยวกับเงื่อนไขดังกล่าวที่เขาให้ทนายร่างขึ้นมาอย่างรัดกุม
เหตุผลที่ทำให้วันวรุณยื่นข้อเสนอให้เขาแต่งงานกับเธอ ก็เพราะเล็งเห็นแล้วว่าความมั่งคั่งและมั่นคงของเขา จะยกระดับความมีหน้ามีตาในสังคม รวมถึงยกระดับฐานะทางด้านการเงินของเธอให้ดีขึ้น ที่ผ่านมาหญิงสาวใช้ชีวิตแบบสุขสบายโดยไม่ได้ทำงานอะไรเป็นหลักแหล่ง แต่กลับผลาญเงินมรดกที่ได้รับจากบิดาด้วยการใช้ชีวิตความเป็นอยู่อย่างหรูหรา ทำให้เงินทองและทรัพย์สินที่ได้รับมาร่อยหรอลงทุกที และนั่นทำให้เธอยื่นข้อเสนอแบบนั้นกับธนวรรธน์ เพราะเป็นทางรอดเดียวที่จะทำให้เธอใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้อ ได้อย่างสุขสบายไปทั้งชาติโดยไม่ต้องกังวลเรื่องใด
นี่ก็หมั้นหมายกันมาตั้งหลายปีแต่ยังไร้วี่แววว่าเขาจะแต่งงานกับเธอ ทุกครั้งที่เธอพูดกับเขาถึงเรื่องนี้ เขาก็จะพูดบ่ายเบี่ยงเสมอมา และยืนยันที่จะขอเลื่อนการวิวาห์ออกไปโดยไม่มีกำหนดด้วยเหตุผลว่ายังไม่พร้อม ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรเขาจะพร้อม เมื่อเซ้าซี้เขามาก ๆ เขาก็จะลุกเดินหนีไป
วันวรุณจึงตัองประกาศกับผู้หญิงที่อยู่รายล้อมรอบตัวเขาถึงสถานะของตนเอง อีกทั้งยังกำจัดผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อตัดไฟแต่ต้นลม
“คุณวันจะรับกาแฟไหมคะ”
“ไม่ดีกว่าค่ะป้าจันทร์ อีกสักพักวันก็จะกลับแล้วค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นเชิญที่ห้องนั่งเล่นดีกว่าไหมคะ”
“โอเคค่ะ”
วันวรุณเดินตรงไปนั่งลงบนโซฟาราคาแพง ที่ตั้งโดดเด่นอยู่ภายในห้องนั่งเล่น ช้อยซึ่งหาจังหวะจะเข้ามารายงานความเคลื่อนไหวของเจ้านายหนุ่มทั้งสองให้หญิงสาวฟัง ก็รีบตรงเข้ามานั่งพับเพียบข้างตัวเธอ
“นักเขียนนั่นมันไมได้โดนพีทเฉดหัวทิ้ง แต่มันกลับไปทำธุระที่กรุงเทพฯ แกมัวไปมุดหัวอยู่ที่ไหนมาหานางช้อยถึงได้ไม่รู้เรื่องนี้”
“คุณญาดาเธอมาอยู่ที่นี่ได้เพียงสามวันก็หายตัวไป ช้อยพยายามหาข่าวแล้วนะคะคุณวัน แต่ทุกคนต่างก็พากันปิดปากเงียบ ช้อยก็เลยไม่รู้ว่าคุณญาดาเธอหายตัวไปไหน และเพราะอะไรถึงได้หายตัวไป”
“มันกลับมาที่นี่เมื่อไรแกต้องรีบรายงานให้ฉันรู้ทันทีเลยนะ”
“ไม่ต้องห่วงค่ะคุณวัน ช้อยจะรีบโทรไปรายงานให้คุณวันทราบแน่นอนค่ะ แล้วคุณวันได้ถามคุณพีทไหมคะว่าทำไมคุณญาดาถึงได้พักบนเรือนใหญ่”
“มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของแกที่จะต้องมาอยากรู้เรื่องนี้ ทำหน้าที่สอดแนมของแกให้ดีก็พอ”
“ค่ะ เพื่อคุณวันแล้วช้อยทำเต็มที่เสมอ”
“แกต้องจับตาดูพฤติกรรมของพีทกับนักเขียนคนนั้นไว้ให้ดีนะนางช้อย ถ้ามีอะไรที่ไม่ชอบมาพากลก็ให้รีบรายงานฉันทันที”
“ได้เลยค่ะคุณวัน”
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ144.3K Dibacaท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง77.8K Dibacaคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.2M Dibacaเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน88.5K Dibacaวิวาห์รักสามีเถื่อน
สายธารลับ78 Dibacaพันธะเสน่หาอาจารย์เถื่อน
Kim Nayeol348 Dibacaบ่วงรักรอยบาป [NC-20+]
พลับพลึงดำ21 Dibacaคุณนายกับสามลุงชาวเล
กาสะลอง211 Dibaca
