MasukShare
บทที่ 30
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:35:42สายวันต่อมาพัดชาพร้อมลูกชายเดินทางมาที่โรงพยาบาล เพื่อมารับณชญาดาและญาณิศากลับบ้าน ทันทีที่เปิดประตูห้องพ่อหนุ่มน้อยก็รีบวิ่งไปหาน้องสาวถึงเตียงคนไข้
“เป็นยังไงบ้างญาณิน”
“หายดีแล้วค่ะ หมอให้ญาณินกลับบ้านได้แล้วนะพี่ซัน”
“พี่ถึงได้มารับญาณินกลับบ้านไง”
“น้องซันเกเรไม่ยอมไปโรงเรียน เอาแต่ร่ำร้องว่าจะมาหาญาณิน พี่ทนเสียงรบเร้าไม่ไหวก็เลยต้องพามาด้วย”
ในขณะที่เด็ก ๆ กำลังพูดคุยกันอยู่นั้นณชญาดาก็สบโอกาสที่จะคุยกับพี่สาวตามลำพัง
“ดามีเรื่องอยากจะปรึกษาพี่พัดค่ะ”
“มีเรื่องอะไรก็ว่ามาได้เลย”
“ดาว่าจะพาลูกกลับบ้านดานะคะพี่พัด”
“แต่ดาต้องกลับไปทำงานไม่ใช่เหรอ แล้วใครจะดูแลญาณินตอนที่ดาไม่อยู่”
“ดาอยากเลื่อนการทำโปรเจคนี้ออกไปก่อน รอจนกว่าญาณินจะปิดเทอม ดาจะได้พาลูกไปอยู่ที่นั่นด้วย”
“แน่ใจแล้วเหรอดา”
“แน่ใจค่ะ แต่ดาอยากพาน้องซันไปที่นั่นด้วย ญาณินจะได้มีเพื่อน จะเป็นไรไหมคะพี่พัดถ้าดาจะขอพาน้องซันไปด้วย”
พัดชานิ่งไป ถ้าเธอยอมทำตามคำขอของน้องสาว นั่นหมายความว่าเธอกับลูกจะต้องแยกกันอยู่ หลังจากไตร่ตรองชั่วครู่หญิงสาวก็ตัดสินใจที่จะทำตามคำร้องขอของณชญาดา
“ได้สิ ซันจะได้คอยดูแลน้อง ญาณินจะได้มีเพื่อนแก้เหงาเวลาที่ดาต้องทำงาน”
“แล้วพี่วุธจะยอมเหรอคะ บางทีดาอาจจะต้องทำงานอยู่ที่นั่นนานเป็นเดือน”
“เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงพี่จะพูดกับเขาเอง รับรองว่าไม่มีปัญหาเขาต้องยอมแน่”
“ขอโทษนะคะพี่พัดที่ดาขอในสิ่งที่ทำให้พี่ลำบากใจ”
“ไม่เป็นไร ถ้าพี่คิดถึงลูกพี่ก็จะชวนวุธไปเยี่ยมดากับเด็ก ๆ ที่ไร่ จะได้ถือโอกาสพาซันกับญาณินไปเที่ยวด้วย บางทีพี่อาจจะได้ไปหาดาที่นั่นบ่อย ๆ วุธจะได้พักผ่อนอย่างจริงจังก็งานนี้แหละ”
“แต่ดาไม่รู้ว่าทางโน้นเขาจะยอมทำตามคำขอของดาไหมนะคะ”
“ก็ให้คุณจี๊ดช่วยพูดกับเขาสิ พี่ว่าไม่น่าจะมีปัญหานะ”
“ดาก็ว่าจะให้พี่จี๊ดคุยกับเขาเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ”
“โทรหาคุณจี๊ดตอนนี้เลยสิ เราจะได้ตัดสินใจถูกว่าควรจะพาญาณินไปพักบ้านใคร”
ณชญาดารีบโทรศัพท์ไปหาจิรนันท์ อีกฝ่ายกำลังประชุมอยู่แต่ก็ยังปลีกตัวออกมาคุยกับเธอ
“มีเรื่องอะไรจะคุยกับพี่ก็พูดมาได้เลย”
“ดาอยากเลื่อนการทำโปรเจคนี้ออกไปก่อนค่ะ”
“ทำไมล่ะ มีปัญหาอะไร ตอนนี้อยู่ที่ไหน”
“ดาอยู่กับญาณินที่โรงพยาบาล”
“เกิดอะไรขึ้นกับญาณิน” จิรนันท์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตกใจ
“แพ้อาหารค่ะทางโรงเรียนก็เลยนำตัวส่งโรงพยาบาล แต่ตอนนี้ปลอดภัยแล้วหมออนุญาตให้กลับบ้านได้”
“โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก”
“ดาอยากเลื่อนการเดินทางไปทำงานที่ไร่ธนวรรธน์ออกไปก่อน รอจนกว่าลูกจะปิดเทอม ดาอยากพาญาณินกับน้องซันเดินทางไปที่นั่นด้วย พี่จี๊ดช่วยพูดเรื่องนี้กับคุณธนวรรธน์ให้ดาหน่อยได้ไหมคะ”
“ได้สิ ไม่มีปัญหา พี่จะเป็นคนคุยเรื่องนี้กับคุณธนวรรธน์แทนเราเอง ว่าแต่จะเลื่อนออกไปนานแค่ไหน”
“ประมาณสามอาทิตย์ค่ะ เด็ก ๆ ปิดเทอมเมื่อไรดาจะรีบพาพวกเขากลับขึ้นไปที่ไร่ทันที”
“โอเค พี่ประชุมเสร็จเมื่อไรจะโทรไปคุยเรื่องนี้กับคุณธนวรรธน์ให้ ถ้าได้เรื่องอย่างไรจะรีบติดต่อกลับไปนะ”
“ขอบคุณค่ะพี่จี๊ด”
“สรุปว่าไง” พัดชาเอ่ยถามทันทีที่ณชญาดาวางสาย
“พี่จี๊ดรับปากว่าจะเป็นคนไปคุยเรื่องนี้กับเขาเอง ถ้าได้รับคำตอบแล้วจะรีบโทรกลับมาบอกเราค่ะ”
“แม่ครับซันกับน้องจะกลับบ้านได้หรือยัง”
“ได้แล้วครับ แต่น้องจะกลับไปกับน้าดานะครับ ไม่ได้กลับไปบ้านเรา”
“ทำไมล่ะครับ ซันอยากว่ายน้ำกับน้องที่บ้านของเรา”
“เอาเป็นว่าน้าดาจะพาญาณินไปว่ายน้ำกับซันที่บ้านก่อนแล้วเย็น ๆ ค่อยกลับดีไหม”
“ดีครับ”
“ตามใจเจ้าตัวแสบอีกจนได้”
“ดาจะได้กลับไปเอาเสื้อผ้าของญาณินกลับบ้านด้วยไงคะ”
“ถ้าอย่างนั้นเราก็ออกเดินทางกันเถอะ ไปเด็ก ๆ กลับบ้านกัน”
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย317.9K Dibacaเด็กเสี่ย NC-25
C152.1K Dibacaถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)68.9K Dibacaสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M Dibacaหย่าร้อยรอยทราย
สายลมละเมอ81 Dibacaเปิดโปงรักทรยศ
Lee127 Dibacaสัมพันธ์ลับนายกแสนร้าย (นายกสุเมธ:ของขวัญ)
นามปากกาดาวเหนือ85 Dibacaบ้านนอกคอกรัก
มนัชชนก47 Dibaca
