Share

9.คนที่เฝ้าชะเง้อหา

Penulis: summer T.
last update Tanggal publikasi: 2025-07-27 01:00:19

“คุณทิ วันนี้มาแต่เช้าเลยนะคะ พวกพี่กำลังจะสั่งกาแฟกัน คุณทิสนใจไหมคะ”

สาวใหญ่หัวหน้าแผนกบัญชีบริษัทของคุณอติกานต์เอ่ยทักทายเช่นทุกวัน เธอมักเปิดประตูห้องทำงานชั่วคราวของทีมเขาเข้ามาทักทายบ่อย ๆ หลังจากทิพากรและทีมเข้ามาดูแลเรื่องการตั้งระบบหลังบ้านให้บริษัทนี้ได้เกือบเดือนแล้ว

ไม่น่าเชื่อว่าเวลาจะผ่านไปไวแบบนี้ นั่นอาจจะเป็นเพราะทิพากรมัวแต่ยุ่งกับงานเนื่องจากเป็นคนที่เชี่ยวชาญเรื่องระบบที่สุดในทีม อีกอย่างที่เขาไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี นั่นก็คือ การที่เขาแก้ไขปัญหาโปรแกรมหลังบ้านให้คุณกานต์ได้ในครั้งนั้น ส่งผลให้บริษัทต้นสังกัดของเขาเสนอเงินค่าตัวให้เขาเพิ่มโดยไม่ถามความสมัครใจ พร้อมกับแจ้งให้เขารับทราบเพียงสั้น ๆ ว่า...

นอกจากงานโปรเจกต์ที่รับมาดูแลแล้ว เขายังมีงานเพิ่มเติมที่ต่างจากคนอื่นในทีม นั่นคือ การเป็นที่ปรึกษาให้แผนกไอทีให้กับบริษัทคุณกานต์ด้วย

กลายเป็นว่าเขาต้องหัวหมุนแทบทุกวันตั้งแต่เข้ามาทำงานที่นี่วันแรก รู้จักจนสนิทสนมกับพนักงานในบริษัทนี้จนเรียกได้ว่าแทบจะสนิทเท่ากับคนในทีมเขาแล้ว

“ไม่เป็นไรครับพี่อุ้ม ผมซื้อมาเรียบร้อยแล้วครับ”

ทิพากรชูแก้วเก็บความเย็นที่เขาแวะซื้อกาแฟร้านดังที่ชั้นล่างของอาคารก่อนขึ้นมาที่ชั้น 32 นี้ ก่อนจะนั่งลงเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อเริ่มทำงานของตัวเอง

เขาเลิกงานดึกมาหลายวันแล้ว และถ้าวันนี้ไม่เริ่มทำแต่เช้าคงไม่พ้นต้องอยู่ดึกประหนึ่งว่าได้ OT (การทำงานล่วงเวลา)    เหมือนพนักงานของที่นี่คนอื่น ๆ

อีกเพียงอาทิตย์เดียวโปรเจกต์ที่เขาดูแลก็จะจบลงแล้ว ตอนนี้พนักงานของบริษัทคุณกานต์หลายแผนกเริ่มใช้งานโปรแกรมกันคล่องแล้วจากการทดลองใช้งานรอบล่าสุด และหากการทดลองใช้รอบสุดท้ายของแผนกการตลาดในวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดี เขาและทีมก็สามารถปิดโปรเจกต์และกลับไปทำงานที่บริษัทต้นสังกัดเหมือนเดิมได้เลย

“น้องทิ มาแต่เช้าอีกแล้วนะ งานหนักเลยใช่ไหมเนี่ย พวกพี่บอกแล้วว่าอย่ารับเลยงานที่ปรึกษาไอทีเนี่ย ดูสิ หน้าโทรมไปตั้งเยอะ”

รุ่นพี่ในทีมเขาเอ่ยทักเมื่อมาถึงตรงตามเวลาเริ่มทำงานแบบเป๊ะ ๆ ไม่นานคนอื่น ๆ ก็ทยอยเข้ามานั่งล้อมโต๊ะประชุมตัวใหญ่ซึ่งตอนนี้ถูกดัดแปลงเป็นโต๊ะทำงานของทีมเขาชั่วคราวระหว่างที่ยังอยู่ที่นี่

“ไม่หนักมากหรอกครับ ผมทำไหว”

ทิพากรตอบไปแบบนั้น ทั้งที่ความจริงเขาไม่ได้มีสิทธิ์เลือกด้วยซ้ำ อันที่จริงการทำงานด้านนี้เป็นเรื่องที่เขาถนัดและชอบที่สุดนั่นจึงทำให้งานมากมายในแต่ละวันไม่ทำให้รู้สึกทรมานเท่าไหร่ แต่สิ่งที่ทำให้ทิพากรห่อเหี่ยวใจในทุกวันคงเป็นเพราะ...

เขาแทบไม่ได้เจอคุณกานต์เลยนอกจากการเดินสวนกันไปมาในพื้นที่ของชั้น 32 เวลาที่เขาถูกเรียกให้ไปช่วยแก้ปัญหาที่แผนกไอที

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ทิพากรเอาแต่คอยมองหาคนที่เขาปฏิเสธคำสารภาพรักไปเอง ในตอนนี้กลับเป็นเขาที่ร้องเรียกหาไม่หยุดอยู่ภายในใจ อยากได้ความอบอุ่นนั้นกลับมาอีกครั้งแม้จะรู้ดีว่าหากได้มา ความอบอุ่นจากคุณกานต์อาจจะไม่เพียงพอต่อความต้องการอันร้อนแรงและแสนประหลาดของตัวเขา

หลังผ่านพ้นช่วงสี่โมงเย็นไป ทิพากรและคนในทีมก็ถอนหายใจพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย การทดสอบโปรแกรมของฝ่ายการตลาดผ่านพ้นไปได้ด้วยดี และสัปดาห์นี้คงเป็นสัปดาห์สุดท้ายสำหรับการตามเก็บผลตอบรับและแก้ปัญหาให้ผู้ใช้หลังจากใช้งานระบบจริง

“น้องทิไม่ไปด้วยกันจริงเหรอ อุตส่าห์ผ่านเทสต์สุดท้ายมาได้แล้ว น่าจะไปเมากับพวกพี่สักหนึ่งยกนะ” รุ่นพี่สาวในทีมเขาถามย้ำอีกครั้งในขณะที่มือก็เก็บของต่าง ๆ ลงกระเป๋าสะพายเตรียมตัวกลับ

“งานผมยังไม่จบนี่ครับ เอาไว้เลี้ยงใหญ่ปิดโปรเจกต์จริง ๆ ผมไม่พลาดแน่นอน” ทิพากรหมายความแบบนั้นจริง ๆ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากไปร่วมฉลองกับคนในทีมหลังจากผ่านช่วงสำคัญช่วงสุดท้ายของโปรเจกต์มาได้ เพียงแต่เขายังมีหน้าที่อีกอย่างที่ต้องดูแลต่ออีก

เมื่อคนในทีมต่างทยอยออกไปจากห้อง ทิพากรจึงย้ายตัวเองไปหารุ่นน้องแผนกไอทีของบริษัทคุณกานต์ซึ่งรอเขาอยู่ที่ชั้น 33 ไม่อยากเชื่อว่าแค่การแก้โคดง่าย ๆ ทีมไอทีของคุณกานต์ยังไม่สามารถทำได้ ไม่แปลกใจว่าทำไมเขาถึงถูกเรียกหาแทบทุกชั่วโมงตั้งแต่เข้ามานั่งดูแลเรื่องโปรแกรมและระบบหลังบ้านที่บริษัทนี้

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป บริษัทคุณกานต์คงแย่แน่

“ขอบคุณมากเลยครับพี่ทิ ไม่ได้พี่ผมตายแน่”

“ทำไมไม่บอกคุณกานต์ไปตรง ๆ ล่ะครับว่าไม่ถนัดเรื่องเขียนโคด ผมว่าแค่หาคนมาเสริมทีมอีกคนกับเนื้องานที่คนในทีมถือกันอยู่ตอนนี้ก็เป็นเรื่องที่เป็นไปได้นะครับ” ทิพากรพูดเรื่องนี้เป็นรอบที่สามแล้ว หลังจากต้องขึ้นมาแก้ไขบัค (ปัญหาที่เกิดขึ้นกับโปรแกรมอันเนื่องมาจากคำสั่งในโปรแกรมนั้น ซึ่งทำให้การทำงานของโปรแกรมไม่ถูกต้อง มีข้อผิดพลาด หรือไม่ราบรื่นเท่าที่ควร)  เดิม ๆ ของโปรแกรมให้

“ใครจะกล้าล่ะครับ คุณกานต์ดูน่ากลัวจะตายไป”

“น่ากลัว?”

“ครับ น่ากลัว พี่ทิไม่สังเกตเหรอครับตั้งแต่มาทำงานที่นี่ เคยเห็นพนักงานคนไหนคุยเล่นกับคุณกานต์บ้าง จะคุยทีเขาก็คุยผ่านเลขากันทั้งนั้นแหละครับ” คนพูดลูบแขนไปมาทำอย่างกับอากาศในนี้หนาวเสียเหลือเกินทั้งที่เครื่องปรับอากาศตั้งไว้แค่ 23 องศาเท่านั้น

“ผมว่าไม่หรอกครับ เท่าที่ผมรู้ คุณกานต์เขามีความสนใจเรื่องไอทีอยู่เหมือนกันนะครับ แถมเข้าใจเรื่องโคดพื้นฐานด้วย ผมว่า...”

“ยิ่งเข้าใจนั่นแหละครับ ยิ่งน่ากลัว ผมเองก็เพิ่งจบมาได้ไม่กี่ปีเอง มาทำงานที่นี่ที่แรกก็เป็นบริษัทสตาร์ตอัป (กิจการที่มีโมเดลธุรกิจในการสร้างผลิตภัณฑ์หรือบริการ โดยเริ่มต้นจากจุดเล็กๆ ให้เติบโตอย่างก้าวกระโดด)  แทบจะต้องมานั่งเริ่มใหม่ ถ้าไม่ได้พี่ทิผมคงหัวระเบิดตาย”

“ผมอยู่ช่วยตลอดไม่ได้หรอกนะครับ หมดสัปดาห์นี้ หน้าที่ที่ปรึกษาแผนกไอทีผมก็จบลงด้วยเหมือนกัน ยังไงคุณก็ต้องแก้ปัญหาพวกนี้ต่อให้ได้” ทิพากรวางมือบนบ่ารุ่นน้องร่วมสถาบัน แม้ว่าเขาจะจบมานานแล้วก็ตาม

“ทำไมยังไม่กลับกันอีก งานยังไม่เสร็จหรือไง”

เสียงทุ้มคุ้นเคยที่ห่างหายจากการได้ยินไปนานดังขึ้นมาจากทางประตูห้องเซิร์ฟเวอร์ อติกานต์ยืนอยู่ตรงนั้น ร่างสูงสง่าในชุดสูทเต็มยศเหมือนทุกทีที่ทิพากรเคยเห็น

“ค...ครับ” รุ่นน้องแผนกไอทีตอบ

“กี่โมงแล้ว ทำไมยังไปกวนคุณทิเขาอีก”

“เอ่อ...ขอโทษครับ เสร็จพอดีเลย ขอบคุณมากนะครับพี่ทิ อย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” พูดจบหนุ่มไอดีก็ปลีกตัวเดินเบี่ยงหลบเจ้าของบริษัทที่ยังยืนอยู่หน้าประตูหายออกไปอย่างรวดเร็ว

“คุณกานต์...ยังไม่กลับเหรอครับ” ทิพากรพอจะนึกออกแล้วว่าคำที่รุ่นน้องเขาบอกว่าคุณกานต์น่ากลัวเป็นอย่างไร คงเป็นใบหน้านิ่งเคร่งขรึมตอนที่พูดกับรุ่นน้องคนเมื่อกี้นี่แหละ

“รีบกลับไหม? ผมอยากคุยธุระกับคุณทิสักหน่อย ไม่นานหรอก”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เจ้านายครับกลับมาเดตกันอีกครั้งได้ไหม   46.วางทั้งหมดไว้ที่นายท่าน

    ภายในเพนต์เฮาส์สุดหรูชั้นบนสุดของตึกสูงระฟ้า บรรยากาศเงียบสงัดเมื่อแม่บ้านเก่าแก่ถูกขอให้ลงไปที่ชั้นล่างก่อนถึงเวลาพัก ชายหนุ่มผิวขาวก้าวเท้าเปลือยเปล่าลงมานั่งคุกเข่ารอเจ้าของบ้านอยู่ที่หน้าลิฟต์ทิพากรสวมชุดนอนสายเดี่ยวสั้นสีขาวสะอาด เช่นเดียวกับถุงน่องตาข่ายที่สวมขึ้นมาถึงต้นขา ชั้นในเล็กจิ๋วเนื้อบางทำหน้าที่โอบอุ้มส่วนอ่อนไหวเอาไว้ราวกับขนนกบนรังที่รายล้อมไข่ใบเล็กของแม่นกอย่างนุ่มนวลมือเรียวสวยสวมถุงมือโปร่งสีขาวแต่งระบายลูกไม้และโบเล็ก ๆ น่าทะนุถนอม ที่คอยังใส่ปลอกคอกระดิ่งเสียงใส รอคอยให้เจ้านายกลับมาใส่สายจูง ได้จิมอบชุดนี้ให้เขาในตอนที่ขับรถมาส่งเขาที่นี่ ก่อนที่จะขับจากไป ทิพากรก้มมองของอีกสองอย่างที่มาพร้อมกับชุดซึ่งเขายังไม่ได้สวมใส่ให้ครบบัตต์ปลั๊กหางกลมขนฟูนิ่มสีขาว เหมือนของบันนี่เพื่อนที่ชวนเขาไปงานปาร์ตี้ไม่ผิดเพี้ยน มันมาคู่กับคาดผมหูกระต่ายเข้าคู่กัน ทิพากรเขินตัวเองเล็กน้อยเมื่อต้องสวมคาดผมหูกระต่ายนี้ไว้บนหัว มือเล็กจับปลายหางนุ่มฟูอ้อมไปจ่อไว้ที่ช่องทางด้านหลัง ก่อนที่เขาจะเดินมานั่งรอที่ตรงนี้เขาได้ทำความสะอาดและหล่อลื่นช่อ

  • เจ้านายครับกลับมาเดตกันอีกครั้งได้ไหม   45.ความจริงที่ปรากฏ

    ทิพากรลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็ไม่พบใครอยู่ในห้องแล้ว บนโซฟาตัวยาวหน้าห้องมีเสื้อผ้าชุดใหม่พับวางเอาไว้ให้ เขาลุกขึ้นเดินไปหยิบมาเปลี่ยน ไซซ์พอดีจนน่าเหลือเชื่อ ดวงตากลมมองสำรวจไปรอบห้อง ทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับอติกานต์เมื่อคืนก็พานให้ใจสั่นไหว ไม่รู้ทำไมความสัมพันธ์เขาถึงเดินมาถึงจุดนี้ได้ขณะที่กำลังจะหันหลังเดินออกไปจากห้องนี้ สายตาก็เหลือบไปเห็นซองกระดาษสีแดงที่ข้างหมอน เขาจำได้ว่าอติกานต์เป็นคนวางซองนี้เอาไว้ก่อนที่จะเดินจากเขาไป ทิพากรหยิบมันขึ้นมาดู ทำใจอยู่สักพักจึงเปิดซองดึงการ์ดขึ้นมาอ่านสายตาไล่ไปตามตัวอักษรทีละบรรทัด แล้วความจริงก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น ใจของคนอ่านเต้นแรงเมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาฟูมฟายไปเป็นอาทิตย์ ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องที่เขาปรุงแต่งขึ้นมาเอง ตัดสินอีกฝ่ายโดยที่ไม่ซักถามความสงสัย“คุณทิ ตื่นแล้วเหรอ” เสียงเรียกจากด้านหลังเรียกให้ทิพากรหันไปดูชายหนุ่มร่างสูงเพรียวที่เขาเคยเห็นก่อนจะหลับไปปรากฏขึ้นที่ประตูหน้าห้อง ทิพากรเคยเห็นเขาคนนี้มาก่อนหน้านี้แล้วกับอติกานต์ที่ร้านประจำของเขาเมื่อนานมาแล้ว แต่ไม่ร

  • เจ้านายครับกลับมาเดตกันอีกครั้งได้ไหม   44.ยิ่งคิดยิ่งดำดิ่ง

    ร่างสูงเพรียวยืนพิงหลังกับผนังหน้าประตูห้องรับรองของลูกค้า VIP ข้างกายมีเด็กหนุ่มผิวสีแทนสวมเพียงกางเกงชั้นในหนังสีน้ำตาลนั่งหมอบอยู่แทบเท้า ที่คอมีปลอกคอหนังสีเดียวกับชั้นในสวมใส่อยู่ซึ่งมันถูกโซ่สีเงินวาวคล้องเอาไว้ โดยที่ปลายของมันอยู่ในมือของคนที่ยืนมองบานประตูด้วยใบหน้าเคร่งเครียดสุนัขหนุ่มคลอเคลียใบหน้ากับหน้าแข้งเรียวภายใต้กางเกงเนื้อผ้านิ่มราคาแพงของเจ้าของบาร์แห่งนี้อย่างเอาใจ เมื่อได้ยินเสียงเจ้านายถอนหายใจดังขึ้นอีกครั้ง เกือบครึ่งชั่วโมงแล้วที่เจ้านายของเขายืนมองบานประตูฟังเสียงร้องครวญครางที่เขาเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่า คนด้านในกำลังสุขสมหรือเจ็บปวดไดจิยืนกอดอกครุ่นคิดว่าจะเอาอย่างไรดีกับดวงใจของเพื่อนสนิทที่เจ้าตัวละทิ้งไว้ในห้องรับรองภายในบาร์ตนเอง ก้มมองดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือ นานแล้วที่อติกานต์เดินจากไป ทิ้งไว้เพียงประโยคสั้น ๆ กับเขาแค่ว่า…“ฝากดูแลทิด้วย เขาอยากได้อะไรก็หาให้ด้วย ค่าใช้จ่ายมาคิดที่กู”ไดจิคลายมือออกลดมือลงไปลูบหัวสุนัขตัวโปรด จากนั้นจึงกระตุกโซ่จูงหนึ่งครั้งก่อนจะก้าวขาเดินไปยังบานประตู

  • เจ้านายครับกลับมาเดตกันอีกครั้งได้ไหม   43.ผู้ต้องหาไม่รับผิด

    ภาพเบื้องหน้าของผู้ต้องหาคือฉากเซ็กซ์อันเร่าร้อนของกระต่ายน้อยกับเหยี่ยวหนุ่ม ซึ่งกำลังใช้เข็มขัดฟาดลงที่ก้นงอนงามหลายต่อหลายทีอยู่ที่กลางเวทียกสูง ช่างดูสวยงามและกระตุ้นอารมณ์ของผู้คนภายในงานเป็นอย่างยิ่งหากทิพากรได้เป็นผู้ชมอยู่ในปาร์ตี้ข้างล่าง เขาก็คงอยู่ในอารมณ์ไม่ต่างจากผู้คนมากมายที่รายล้อมเวทีกลมนั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว ตอนนี้เขาไม่ต่างอะไรจากนักโทษที่กำลังจะถูกตัดสินเสียงโซ่ดังทุกครั้งที่ร่างกายเขาไหวสะท้านกับแส้หนังที่อติกานต์ฟาดลงมาทั่วทั้งตัว มันไม่ได้เจ็บมาก แต่เมื่อโดนฟาดซ้ำที่เดิมอยู่บ่อยครั้งก็ทิ้งความแสบร้อนและรอยแดงที่ผิวได้เช่นกัน น้ำลายสายเล็กไหลย้อยออกมาจากช่องว่างระหว่างลูกบอลที่ปิดปากเขาไว้ หยดลงที่พื้นพรมสีแดงเบอร์กันดีนุ่มเท้าจนขึ้นเป็นวงสีเข้มทุกครั้งที่เส้นหนังฟาดลงมาที่ผิวเนื้อ มันทั้งสร้างความเจ็บปวดและกระตุ้นความต้องการบางอย่างให้ก่อเกิด ทั้งที่ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเลยสักนิด แต่ร่างกายของทิพากรกลับตอบสนองตรงกันข้ามความเจ็บที่เกิดขึ้นที่ผิวเนื้อจึงย้ายเข้ามาเกาะกุมที่หัวใจดวงเล็กของเขาแทน แล้วปล่อยให้อวัยวะ

  • เจ้านายครับกลับมาเดตกันอีกครั้งได้ไหม   42.คืนแห่งการพิพากษา

    ไวน์ ค็อกเทล วิสกี้ และเครื่องดื่มอีกมากมายมีสำหรับบริการให้ผู้ร่วมงานซึ่งซื้อบัตรเข้างานมาในราคาแพงอย่างไม่อั้น จะสั่งกี่อย่างหรือกี่แก้วก็ได้ ทุกอย่างถูกบริการเพื่อเสริมสร้างความมอมเมาเท่าที่แขกผู้มีเกียรติต้องการปกติทิพากรไม่ค่อยได้ดื่มเครื่องดื่มพวกนี้บ่อยนัก จึงไม่ค่อยรู้ว่าเครื่องดื่มแบบไหนเป็นอย่างไรบ้าง เขาเลือกหยิบจากบริกรมาหนึ่งแก้วที่มองดูแล้วสีถูกใจเขาที่สุด หลังจากจิบไปเพียงอึกแรก ตั้งแต่ลำคอลงไปถึงท้องเขาก็ร้อนวูบวาบ ทิพากรวางแก้วทรงแปดเหลี่ยมนั้นลงไม่ได้กินต่ออีก มันคงแรงไปสำหรับเขา แต่หากคิดอีกแง่ ก็ดีเหมือนกัน เพราะอย่างน้อยความร้อนของมันก็คลายความหนาวจากการสวมใส่เสื้อผ้าเพียงน้อยชิ้นได้ใต้แสงไฟสะท้อนจากลูกบอลดิสโก้ขนาดใหญ่เหนือฟลอร์เต้นรำ กระต่ายขาว นายพรานหนุ่ม และเหยี่ยวดำหลายคนกำลังกอดรัดกันนัวเนียอยู่บนนั้น ไม่รู้ว่าเป็นเพราะบรรยากาศ ความตื่นเต้น หรือเพราะเครื่องดื่มที่เพิ่งดื่มไปที่ทำให้ทิพากรรู้สึกร้อนผะผ่าวขึ้นมาจึงถึงกกหูเขาเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำเปล่าขึ้นมาดื่ม เมื่อวางมันลงบนโต๊ะ ขนนกสีเทาปนน้ำตาลอันหนึ่งก็ถูกยื่นมาตรง

  • เจ้านายครับกลับมาเดตกันอีกครั้งได้ไหม   41.จ้องมองจากความมืด

    Bunny Night Partyค่ำคืนของกระต่ายป่า นั่นเป็นชื่อปาร์ตี้ของคนที่มีรสนิยมคล้ายกันจะมารวมตัว ค่ำคืนที่เหล่าผู้กระหายอยากสัมผัสและอยากถูกสัมผัสได้มาพบปะกันอย่างอิสระ ปาร์ตี้ที่นาน ๆ ทีจะจัดขึ้นสักครั้ง และทิพากรเคยใฝ่ฝันว่าจะได้มาร่วมงานนี้สักหน เพียงแต่เขาไม่เคยกล้าพอ จนกระทั่งงานนี้หายเงียบไปในวงการ BDSM ต่างรู้กันดีว่าบาร์ของคุณไดจิเป็นอันดับหนึ่งสำหรับคนในวงการเสมอ แต่นั่นไม่ได้แปลว่าบาร์นี้จะจัดกิจกรรมด้านนั้นอย่างเป็นปกติและเปิดเผย ค่ำคืนแห่งกระต่ายป่าจึงเป็นกิจกรรมที่ทุกคนที่มีความชอบแบบเดียวกันต่างรอคอยโดยปกติแล้วจะจัดเดือนละหนึ่งครั้ง แต่ไม่รู้ทำไมตั้งแต่กลางปีก่อนกิจกรรมนี้ก็ถูกยกเลิกไป การกลับมาจัดใหม่ในรอบเกือบปีจึงเป็นที่พูดถึงกันมาก ทิพากรเคยคิดว่าหากได้เข้าร่วมงานนี้พร้อมกับคนรักก็คงจะดี ไม่คิดว่าพอถึงเวลาได้มาจริง ๆ เขาจะไม่มีใครคนนั้นยืนข้างกาย“คุณซันใช่ไหมครับ”เสียงเรียกจากทางด้านหลังเรียกให้ทิพากรหันไปมอง เขายืนอยู่ที่ข้างบาร์หรูสาขาใหญ่สุด ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางแหล่งท่องเที่ยวยามราตรีของเมืองหลวง สวมเสื้อ

  • เจ้านายครับกลับมาเดตกันอีกครั้งได้ไหม   39.ความคลุ้มคลั่งของอติกานต์

    อติกานต์เพิ่งรู้ตัวว่าตนเองตัดสินใจผิดไปเสียแล้วก็ตอนที่ละสายตาจากสไลด์รายงานการดำเนินงานโครงการใหม่ของบริษัท เพียงเพราะอยากรู้ว่าคนงอแงเอาแต่ใจจนขึ้นเสียงเถียงกับเขากลางออฟฟิศเมื่อวานส่งข้อความอะไรมาให้เขาตั้งแต่เที่ยงวัน หลังจากโดนปราบพยศจนร้องเสียงหลงอยู่ค่อนคืนทันทีที่เป

  • เจ้านายครับกลับมาเดตกันอีกครั้งได้ไหม   37.สิ่งที่ไม่เคยได้ถือไว้

    หลังจากส่งรูปไปให้เจ้าของเพนต์เฮาส์ เพียงไม่ถึงชั่วโมงใบหน้าของทิพากรก็ประดับไปด้วยรอยยิ้ม เสียงฮัมเพลงดังแว่วให้ได้ยินตลอดเมื่อแขกของเจ้าของเพนต์เฮาส์ดูจะอารมณ์ดีเสียเหลือเกิน อติกานต์ไม่ได้กลับมาหาในทันทีตามที่ทิพากรอยากให้เป็น แต่นั่นไม่ทำให้ทิพากรรู้สึกผิดหวังหรือเสียใจมากเท่าไห

  • เจ้านายครับกลับมาเดตกันอีกครั้งได้ไหม   36.ไพ่ที่เปลี่ยนมือ

    ทิพากรมีเวลาเหลือเฟือที่จะไขข้อสงสัยของตนเอง แม้ว่ามันจะชัดเจนมากแล้วก็ตาม หลังจากอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดที่อติกานต์จัดเตรียมไว้ให้ แน่นอนว่าไม่พ้นเสื้อผ้าแบรนด์เนมสุดหรูแม้ว่าจะเป็นเพียงแค่ชุดลำลองก็ตาม คุณป้าแม่บ้านนำกล่องใบหนึ่งมาให้เขาหลังจากกินมื้อเช้าในตอนเกือบเที่ยงวันเสร็จ เธอบ

  • เจ้านายครับกลับมาเดตกันอีกครั้งได้ไหม   35.ภาพความหลังที่น่าตกใจ

    แสงอาทิตย์ส่องรอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านยาวตั้งแต่เพดานจรดพื้น ทิพากรตื่นขึ้นมาท่ามกลางเตียงนอนกว้างรองด้วยฟูหนานุ่มอย่างดี หันไปมองข้างกาย ไร้เงาชายหนุ่มที่กกกอด กลืนกิน เขาเกือบค่อนคืน แม้จะรู้สึกผิดหวังแต่ความรู้สึกนั้นก็ปลิวหายไปในทันทีที่สัญชาตญาณร้องบอกว่า เขาต้องไปทำงาน และแสงแดดจ้าที่รอดผ่าน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status