คุณธนัทครับ ผมว่ามันแปลกๆ (เคะกล้าม)

SIMULA

Isang babae ang naglalakad papunta sa isang mini market. May suot itong gray jacket na may hood at jogging pants.

Habang papasok sa entrance ay may naramdaman siyang hangin na papalapit kaya inilibot niya ang kanyang paningin. Kumunot ang kanyang noo ng makita ang isang lalake na naka-mask at naglalakad sa gilid ng kabilang kalsada.

Hindi niya dapat pag-aaksayahan ng panahon ang pagtitig dito ngunit ganoon na lang ang gulat niya ng tumagilid ito na parang may bumangga na isang bagay ngunit wala siyang nakita.

Naramdaman niyang napansin ng lalake ang presensya niya kaya mabilis siyang tumakbo papasok ng mini market.

"Good morning, Ma'am." masayang bati ng security guard.

Tinanguan niya lang ito bago dumiretso sa pinakadulong estante kung saan wala masyadong tao.

Habang palinga-linga ay dahan-dahan niyang itinago sa bulsa ang tatlong cup noodles. Nang masiguradong walang nakakita ay nagmamadali siyang lumabas.

"Miss?"

Napapitlag siya nang tawagin ng isang lalake. Dahan-dahan niya itong nilingon.

Isang lalake na may cap na blue at may piercing sa tenga at labi.

"Nakita ko yung ginawa mo." wika nito na ikinakunot ng noo niya.

"Anong ginawa ko?"

"Hinalikan mo ako nang biglaan."

Mas kumunot ang noo niya.

'Anong pinagsasabi ng lalakeng ito? Akala ko naman ay nakita niya akong nagnakaw.'

"Hinalikan? Are you nuts? Ngayon lang kita nakita, Kuya?" pagtanggi niya.

Umiling ito at ngumiti.

"Huwag mo na ako lokohin, sinundan kita sa dulong estante kaya sigurado akong ikaw 'yon." pamimilit ng lalake.

Mariin siyang pumikit bago muling tinitigan ang lalake.

"Okay, kung tingin mong ako iyon. Wala akong magagawa. Wala akong oras para sa 'yo, bye." pamamaalam niya.

Medyo malayo na siya sa lalakealis ng makita niya ang babaeng kamukhang-kamukha niya.

Napaatras siya.

"Hi Andy."

Sa isang kisap-mata ay nakalapit ito sa kanya.

"Sh*t." she murmured before she passed out.

Nang idilat niya ang kanyang mata ay nakatayo sa harapan niya ang maraming tao na kanina'y nasa loob ng mini market. Nakapalibot sila sa..

.. katawan niya na walang malay.

Inalalayan ito ng mga kalalakihan at isinakay sa kung saan. Nang mawala na ang sasakyan ay nagsialisan na ang mga tao.

"Hinayaan ko na naman na may lumapit sa aking kaluluwa kaya humiwalay ang kaluluwa ko." napapahilamos na bulong niya sa kanyang sarili.

"Bakit nandito ka pa?"

Dahan-dahan niyang nilingon yung lalake na kumausap sa kanya kanina. Akmang lalapitan siya nito ng mawala siya at sa pagdilat ng kanyang mata, sinalubong siya ng maliwanag na kwarto mula sa puting kwarto.

Nasa Hospital na siya, sa isang iglap. Pinilit niyang bumangon bago inikot ang paningin.

"So, the last time I passed out is already one hour?" bulong niya.