คุณธนัทครับ ผมว่ามันแปลกๆ (เคะกล้าม)

คุณธนัทครับ ผมว่ามันแปลกๆ (เคะกล้าม)

last updateLast Updated : 2025-11-04
By:  Lastlatte.Ongoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
29Chapters
560views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ธนัท เจ้านายผู้ใจดีที่คิดไม่ซื่อ กับ ณดล ลูกน้องคนซื่อที่แสนจะเจียมตัว

View More

Chapter 1

1. จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์

"آسفة يا آنسة ياسمين، لقد فاتك أفضل وقت لإجراء العملية..."

ظلت ياسمين واقفة متجمدة وهي تمسك بورقة التحليل التي تؤكد إصابتها بسرطان الرحم. بعد صمت طويل، اتصلت بسكرتير عمر، كريم الزهري.

رنّ الهاتف طويلًا قبل أن يُجيب أخيرًا، بنبرة لا مبالية كعادته:

"سيدتي، هل لديكِ أمر ما؟"

قبضت ياسمين أصابعها المرتجفة وقالت:

"أين عمر؟ أريد التحدث معه."

أجاب كريم:

"السيد عمر مشغول الآن ولا يستطيع الرد."

قالت بصوت متوسل:

"هل يمكنك أن تجعله يرد عليّ للحظة فقط...؟"

لكن قبل أن يكمل كريم كلامه، سمعت ياسمين من الطرف الآخر صوتًا ناعمًا:

"عمر، ما المفاجأة التي تخبئها لي حتى تتصرف بهذه السرية؟"

ثم جاءها صوت عميق مألوف حتى النخاع، لكنه كان يحمل حنانًا لم تنله هي أبدًا:

"ارفعي رأسك."

وفي اللحظة التالية، أنهى كريم المكالمة بلا تردد.

وفي الوقت ذاته...

بوم——

دوّى انفجار من جهة الميناء، فرفعت ياسمين رأسها بوجه شاحب.

ارتفعت في السماء المقابلة ألعاب نارية متلألئة، تتشابك ألوانها الزاهية في ليلٍ أزرق قاتم، فتبدو بجمالها كما في الأساطير.

أمام باب المستشفى، كان الناس يتحدثون بصخب:

"سمعتم؟ هذه الألعاب النارية التي أطلقها السيد عمر الراسني من شركة الأفق الأزرق لعيد ميلاد حبيبته، كلفته أكثر من مليوني دولار في ليلة واحدة!"

"إنها ليلى السويدي! حاصلة على دكتوراه من معهد كاليفورنيا للتكنولوجيا، نخبة تتنافس عليها أكبر الشركات المحلية، ذكية وجميلة ومن عائلة مرموقة، وحبيبها وسيم وقوي النفوذ!"

"ليس غريبًا أن يحبها السيد عمر الراسني إلى هذا الحد، حبيبة كهذه تُعتبر فخرًا له!"

ظلت ياسمين تحدق طويلاً في تلك الألعاب النارية الباذخة، ثم ارتخت قبضتها ليسقط ورق التحليل من يدها إلى الأرض.

استدارت ورحلت.

في ساعات الفجر الأولى، عاد عمر إلى المنزل، فوجد ياسمين جالسة في غرفة المعيشة دون أن تشعل أي ضوء.

رفع الرجل يده وأشعل المصباح، قطّب حاجبيه وقال:

"لماذا لم تنامي بعد؟"

رفعت ياسمين عينيها إليه، كان يحمل سترته على ذراعه، وعيناه السوداوان العميقتان تحدقان بها ببرود معتاد.

كانت تظن يومًا أن طبعه بارد بالفطرة، لكنها أدركت اليوم أن ذلك الجليد الذي ينام إلى جوارها ما هو إلا جمرة متقدة في قلب شخص آخر.

قالت بصوت خافت:

"لم أستطع النوم... ذهبت اليوم إلى المستشفى."

ألقى عمر سترته على الأريكة بلا مبالاة وسأل:

"وماذا قال الطبيب؟"

كانت ياسمين قد اشتكت منذ فترة من ألم في أسفل بطنها، وقد وعدها أن يرافقها للفحص، لكنه كان يؤجل دائمًا.

مرة بحجة عقد بملايين، ومرة بمشكلة معقدة في مشروع.

حتى البارحة وعدها أن يذهب معها إلى المستشفى، لكنه علم أن ليلى أخفت عنه عيد ميلادها، فسارع للحاق بها ولم يسعفه الوقت إلا لإطلاق الألعاب النارية.

أما ياسمين، فلم يجد وقتًا لها.

خفضت رأسها وقالت بهدوء:

" لا شيء يُذكر، مجرد أن أنتظر قليلًا وكل شيء سيكون بخير... لكن لماذا عدت إلى البيت اليوم؟"

توقف عمر لثوان، ثم اقترب منها.

ضمها إلى صدره، أنفاسه الحارة تتردد على عنقها، وصوته مبحوح:

"هذه الأيام هي فترة إباضتك."

وأضاف ببرود:

"لقد طلبتِ مني واتفقنا أن نكون معًا في هذه الأيام من كل شهر، حتى ننجب وريثًا لعائلة الراسني. أم أنك نسيتِ؟"

كانت رائحة عطر نسائي تفوح منه بوضوح، كرصاصة مزقت ما تبقى من كرامة ياسمين التي كانت تتشبث بها.

لم يكن مخطئًا؛ ثلاث سنوات من الزواج وهو بارد معها، لا يقترب منها إلا استجابة لإلحاح الحاجة الراسني بضرورة إنجاب وريث لعائلة الراسني.

تاهت ياسمين في أفكارها: طفل؟ لم يعد ممكناً.

كان طبعها دائمًا هادئًا وخاضعًا، لكنها هذه الليلة لم تعد قادرة على الاحتمال.

قالت بحدة:

"عمر، ألا تخشى أن تغار حبيبتك إذا جئت لتنام معي؟"

كانت عيناها تلمعان في الظلام، كحيوان صغير أظهر أنيابه أخيرًا.

تأملها عمر، ورأى جديتها، فبردت نظراته شيئًا فشيئًا.

ثم ابتسم ابتسامة باهتة لا تصل إلى عينيه وقال:

"ولماذا أخاف؟ نحن متزوجان سرًا، وأنتِ من تعيشين في الظل."

وتابع ببرود:

"بما أنكِ اخترتِ أن تكوني الدور الثانوي، فلا يحق لكِ المطالبة بالكثير."‬
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
29 Chapters
1. จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์
ณดล ภูมิศักดิ์ (ณ) อายุ 27 ปี ณดล ชายหนุ่มที่เกิดมาพร้อมกับความบกพร่องของหูข้างขวาจึงจำเป็นต้องใส่เครื่องช่วยฟังไว้ตลอดเพื่อช่วยเพิ่มความสามารถในการได้ยิน ก่อนที่จะต้องมาสูญเสียดวงตาข้างขวาอย่างถาวรจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่พรากชีวิตพ่อแม่ของเขาไปอย่างไม่มีวันกลับ เพียงเพราะคู่กรณีเมาแล้วขับจึงทำให้ชีวิตที่แสนสุขกับครอบครัวที่อบอุ่นของเขาต้องกลายเป็นเพียงความทรงจำที่ได้แต่คอยนึกถึง ชีวิตของเขาในวัย 12ปีหลังจากที่สูญเสียพ่อแม่ไปก็พบเจอแต่ความยากลำบาก ต้องลาออกจากโรงเรียนเพราะไม่มีเงินจ่ายค่าเทอมและซื้อชุดนักเรียนสำหรับชั้นมัธยมต้น อีกทั้งญาติพี่น้องก็ไม่มีใครอยากรับเขาไปเลี้ยงดูเพราะถูกมองว่าเป็นตัวซวย น่ารังเกียจและภาระ ทำให้เขาต้องดิ้นรนยืนหยัดต่อสู้ชีวิตเพื่อเลี้ยงปากท้องด้วยตัวเอง เขารับจ้างทำงานทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ จะงานหนักงานเบาเงินมากเงินน้อยเขาไม่เคยเกี่ยง ขอแค่ได้เงินมาไว้ใช้จ่ายและช่วยจ่ายค่าน้ำค่าไฟให้กับยายหม่อม หญิงชราผู้เมตตาแบ่งห้องเก็บฟืนเก่าที่ไม่ได้ใช้งานให้เขาได้อาศัยซุกหัวนอนแถมยังพ่วงไฟและต่อเติมห้องน้ำให้ เขาจึงอยากตอบแทนยายหม่อมกลับคืนไปบ้าง แต่งานส่วนใ
Read more
2. แล้วถ้าฉันบอกว่าใช่...
“น…นี่คือบ้านของคุณธนัทเหรอครับ” ณดลเอ่ยถามด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่ดูตื่นเต้น ดวงตาเบิกโพลงเมื่อเห็นความใหญ่โตและสวยงามของบ้านหรูหลังใหญ่ตรงหน้า ที่มีพื้นที่รอบบ้านกว้างขวางเหมือนอย่างที่เขาเคยเห็นในละคร “ใช่…นี่บ้านของฉันเอง เป็นไงสวยไหม” ธนัทถามพร้อมยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูท่าทางของคนข้างๆที่เอาหน้าไปแปะอยู่กับกระจกรถเพื่อมองส่องบ้านของเขา “สวย…สวยมากเลยครับ คุณเป็นคุณชายเศรษฐีจริงๆด้วย” ณดลพูดออกมาด้วยความไม่ประสาเพราะพึ่งจะได้เคยเห็นบ้านหลังใหญ่ที่ดูหรูหรากับตาเนื้อเป็นครั้งแรก “แบบนี้เธอก็ต้องเรียกฉันว่าคุณชายด้วยรึเปล่า” ธนัทพูดแกล้ง “ได้เลยครับ คุณชาย” ณดลคนซื่อที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังถูกแกล้งพูดออกมาตามที่ธนัทบอก ส่วนคนที่แกล้งได้สำเร็จก็หัวเราะชอบใจ “ขอโทษนะครับ คือขำอะไรกันเหรอครับ” แววตาใสซื่อมองมาที่ธนัทสลับกับนทีที่กำลังขับรถด้วยความสงสัย เนื่องจากเห็นทั้งสองหัวเราะขำกัน “ไม่มีอะไร กลับมาเรียกฉันแบบเดิมเถอะ ที่บอกให้เรียกว่าคุณชายฉันพูดแกล้งเล่นเฉยๆ” ธนัทบอก “อ...อ่อครับ” ณดลยกมือเกาหัวแก้เขิน “โกรธรึเปล่าที่ถูกแกล้ง แต่ที่ฉันสองคนหัวเราะไม่ได้มองว่าเธอเป็
Read more
3. สวัสดิการจากคุณธนัท
“จะว่าไป เธอใส่ชุดแบบนี้ก็ดูเหมาะเหมือนกันนะ” ธนัทพูดชมขณะที่ใช้สายตามองพินิจพิจารณาณดลตั้งแต่หัวจรดเท้า หลังจากที่ให้เจ้าตัวมาลองชุดสูทของเขาเพื่อเตรียมสำหรับการทำงานเป็นผู้ช่วยส่วนตัว ณดลที่เปลี่ยนจากเสื้อยืดตัวเก่ากับกางเกงยางยืดตัวโปรดมาเป็นชุดสูททางการที่ค่อนข้างเข้ารูป ในสายตาของธนัทนั้นดูดีมากโดยเฉพาะช่วงเอวที่มีส่วนเว้าโค้งกับบั้นท้ายยกกลมงอนที่ดูแน่นหนึบหนับสะดุดตาจนอยากจะตีสักทีด้วยความหมั่นเขี้ยว แต่เขาก็ต้องรีบดึงสติตัวเองกลับมาเพราะรู้สึกได้ว่าจะเผลอมองจ้องนานเกินไป และไม่อยากดูเป็นคนโรคจิตในสายตาของณดล “แต่ผมว่ามันแปลกๆนะครับ” ณดลบอกด้วยท่าทางที่ดูไม่ค่อยไม่มั่นใจเพราะชุดที่ได้ลองใส่เป็นชุดสูทราคาแพงที่ค่อนข้างจะพอดีตัวไปสำหรับเขา ทำให้รู้สึกแน่นเวลาขยับตัวแต่ก็แอบดีใจที่ธนัทเอ่ยชมว่า เขาดูเหมาะกับชุดนี้ “แปลกยังไงฉันว่าดูดีออก” ธนัทลุกขึ้นมาช่วยจัดปกเสื้อและเนคไทให้กับณดล “ขอบคุณครับ ว่าแต่งานที่คุณธนัทจะให้ผมทำคืองานอะไรเหรอครับ ต้องใส่ชุดรัดพุงแบบนี้ตลอดเลยรึเปล่า” ณดลเอ่ยถามออกมาด้วยความซื่อ “เป็นผู้ช่วยส่วนตัวของฉัน ส่วนเรื่องชุดจะขยับเพิ่มไซส์ให้ ไม่ต้อ
Read more
4. อย่าทำแบบนี้…เดี๋ยวจะวูบไม่รู้ตัว
“ณดล…ตื่นรึยัง” นี่คือประโยคแรกของวันที่ธนัทเอ่ยถามนทีที่พึ่งเดินมาถึง “คำถามต่อไปเลยครับ” นทีพูดแกล้ง “ผู้ช่วยคนใหม่เชิญเลยครับ คนเก่าเฉดหัวทิ้งแล้ว” ธนัทพูดแกล้งกลับไปบ้าง ระหว่างเขากับนทีมักจะชอบพูดแกล้งกันแบบนี้เป็นปกติเพราะทำงานด้วยกันมาสิบกว่าปีตั้งแต่สมัยที่เขาเข้ามารับตำแหน่งใหม่ๆก็ได้นทีที่เป็นเด็กใหม่เหมือนกันมาเป็นผู้ช่วยจนกลายเป็นเพื่อนสนิทและเป็นคู่ปรับลับฝีปากเล่นกันจนถึงทุกวันนี้ “ณดลตื่นแล้วครับ เห็นตากผ้าอยู่ที่ระเบียง” “แล้วกินข้าวรึยัง” ธนัทถามต่อ “ผมกินแล้วครับ เช้านี้มีข้าวมันไก่” “ฉันหมายถึงณดล” นทียิ้มขำเขาจงใจตอบกวนเพราะรู้ว่าคนที่ธนัทถามถึงคือณดลไม่ใช่เขา “ถ้าเป็นห่วงขนาดนั้นทำไมไม่เดินไปดูเลยละครับ” “คุณธนัท! อรุณสวัสดิ์ครับ แฮ่กๆผมนึกว่าจะมาไม่ทันแล้ว” เป็นเสียงของณดลที่ดังแทรกขึ้นมาพร้อมกับร่างหนาที่วิ่งเข้ามาด้วยท่าทางที่ดูรีบร้อน “ว่าไงณดล” ธนัทพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มที่อ่อนโยนพร้อมกับรอยยิ้มที่ยิ้มออกมาด้วยความดีใจที่ได้เจอณดลก่อนไปทำงาน จนนทีต้องเบือนหน้าหนีไปอีกทางเพื่อแอบกรอกสายตามองบนด้วยความหมั่นไส้ “พ…พอดีว่าผมยืมจักรยานของพี่คนงา
Read more
5. สิ่งที่เธอควรแคร์คือตัวเองและก็ฉันเท่านั้น
“พี่นทีครับ…ผมขอถามอะไรสักหน่อยจะได้ไหมครับ” ณดลถามขึ้นขณะที่กำลังเดินไปที่บ้านใหญ่กับนที วันนี้เป็นวันแรกที่เขาจะได้ทำงานเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของธนัทตามที่ได้ตกลงกันไว้ ถึงแม้ธนัทจะบอกว่าไม่มีอะไรต้องกังวลแต่เขาก็อดกังวลและตื่นเต้นไม่ได้อยู่ดีเพราะกลัวว่าตัวเองจะทำงานออกมาได้ไม่ดีพอ “ได้สิ อยากถามอะไรถามมาได้เลย” นทีบอก “คือคุณธนัทเวลาทำงานดุไหมครับ” ณดลถามด้วยความอยากรู้เพราะเขาเคยทำงานกับเถ้าแก่ท่าทางใจดีคนหนึ่งแต่เวลาทำงานจะกลายเป็นอีกคนที่ทั้งโหด ทั้งเนี๊ยบ เจ้าระเบียบ จุกจิกแล้วก็จับผิดเก่ง “ดุสิ ดุมาก โคตรจะดุเลย” เป็นคำตอบที่ทำให้ณดลหน้าซีดลงทันที “จ…จริงเหรอครับ เขาว่าคนใจดีเวลาดุจะดุมาก” “ใช่ เขาคนนั้นพูดถูกต้องแล้ว” “ผมไม่อยากนึกถึงตอนที่โดนคุณธนัทดุเลยครับ” นทีได้แต่ยิ้มให้โดยที่ไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะความจริงธนัทไม่ใช่คนที่ดุแบบไม่มีเหตุผล ออกจะใจดีด้วยซ้ำแต่ที่พูดแบบนั้นออกไปก็แค่อยากแกล้งณดลเล่นเท่านั้น “อรุณสวัสดิ์ณดล วันนี้เธอดูดีมากเลยนะ” ธนัทที่เดินออกมาพอดีเอ่ยทักพร้อมกับใช้สายตามองสำรวจณดลในชุดสูทสั่งตัดที่เข้ารูปพอดีไม่คับหรือหลวมจนเกินไปตั้งแต่หัวจร
Read more
6. ปรับเปลี่ยนความคิด
“เอาเป็นว่าวันนี้เธอกลับไปก่อนแล้วกันเดี๋ยวฉันเรียกคนรถให้ ส่วนเรื่องงานก็พักไปก่อน แต่อีกสามวันฉันจะไปเอาคำตอบว่าเธอยังอยากจะทำงานนี้อยู่ไหม ถ้าไม่ฉันจะหางานอื่นให้ทำแทน” ธนัทพูดขึ้นหลังจากที่บรรยากาศในห้องตกอยู่ในความเงียบมาพักใหญ่ เขาจึงเสนอให้ณดลได้กลับไปคิดทบทวนตัวเองโดยที่ไม่ว่าณดลจะเลือกทางไหนเขาพร้อมที่จะสนับสนุน ขอแค่ให้ณดลสบายใจและยังอยู่กับเขาก็พอ “คุณธนัทอย่าไล่ผมเลยนะครับ” “ฉันไม่ได้ไล่แค่อยากให้เธอได้คิดทบทวนว่าจะเอายังไงต่อ ฉันไม่ว่าอะไรถ้าหากเธอไม่อยากทำงานนี้ ฉันจะหางานอื่นให้” ธนัทบอก “ขอโทษนะครับที่ผมมันไม่ได้เรื่อง ถึงที่ผ่านมาจะเจอแต่คำพูดดูถูกแบบนี้มาตลอดแต่ผม...ก็ไม่ชินกับมันสักที ตอนแรกผมก็ไม่ได้อยากทำงานนี้แต่เพราะคำพูดของคุณ ทำให้ผมอยากจะลองพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น อยากทำให้คุณภูมิใจที่เลือกให้โอกาสคนอย่างผม” “ถึงผมจะตัวใหญ่เหมือนคิงคองแต่ใจผมมันจิ๊ดเดียวทั้งใจเซาะและก็ขี้กลัว…ที่กลัวที่สุดคือการที่ทำให้คนที่เชื่อมั่น เชื่อใจในตัวผมผิดหวัง ซึ่งมันเคยเกิดขึ้นและจบลงไม่ดีนักสาเหตุก็เพราะความโง่ของผมเอง ทำให้ผมกลัวว่าจะทำให้คุณผิดหวัง กลัวว่าจะทำให้คุณต้อง
Read more
7. ความรู้สึกที่เริ่มชัดเจน
ธนัทจัดการทำความสะอาดใบหน้าของณดลเพื่อเตรียมสำหรับการมาร์กหน้าดูแลผิว เขาใช้จังหวะที่กำลังเช็ดหน้ามองพินิจพิจารณาใบหน้าอันแสนซื่อของอีกฝ่าย ดวงตาข้างขวาที่ขาวขุ่นไร้แววดูช่างน่าสงสาร หากมันยังสามารถใช้งานได้อย่างปกติคงจะเหมือนกับดวงตาข้างซ้ายที่มีสีน้ำตาลอ่อนแวววาวและดูเป็นประกายยามเมื่อสะท้อนกับแสง ณดลเองเหมือนจะรู้สึกได้ว่ากำลังถูกจ้องมองอยู่จึงหลุบตาต่ำลงเพราะไม่กล้ามองสบตาอีกฝ่าย แต่ก็ปล่อยให้ธนัทมองจ้องไปเรื่อยๆจนพอใจ ก่อนที่ซองมาร์กราคาแพงถูกแกะออกแล้ววางลงบนใบหน้าของเขา “เธอเอนตัวพิงกับหัวเตียงไว้ครบสิบห้านาทีแล้วฉันจะเอาออกให้ ระหว่างที่รอฉันจะทำสปาให้มือเธอไปด้วย” ธนัทบีบครีมบำรุงลงบนฝ่ามือหนาที่สากกระด้างและตามข้อนิ้วก็เป็นเนื้อแข็งนูนขึ้นมา เขานวดคลึงไปเรื่อยๆสลับซ้ายขวาด้วยความรู้สึกสงสารเมื่อคิดว่าสองมือคู่นี้ต้องผ่านอะไรมาบ้างถึงได้แข็งกระด้างขนาดนี้ ที่ผ่านมาคงทำแต่งานหนักมาตลอด คงไม่เวลาและกำลังเงินมากพอที่จะซื้อของมาบำรุงดูแลร่างกายตัวเอง เพราะขนาดแค่จะซื้อของที่ชอบกินยังต้องคิดแล้วคิดอีกเลย “สบายจังเลยครับ” ณดลยิ้มออกมาพร้อมดวงตาที่ดูปรือๆคล้ายจะหลับ “ดูเหม
Read more
8. งานสังคมสวมหน้ากาก
“ณดล กำลังทำอะไรอยู่เหรอ” ธนัทเปิดประตูห้องของณดลเข้ามาโดยที่ไม่ได้เคาะเรียก ก่อนจะเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นเจ้าของห้องกำลังนั่งทำอะไรบางอย่างอยู่ที่โต๊ะญี่ปุ่นกลางห้อง “อ้ะ!” ณดลร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อถูกเข็มทิ่มเข้าที่ปลายนิ้วเพราะตกใจที่ธนัทโผล่พรวดพราดเข้ามาโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว “เป็นอะไรรึเปล่า เจ็บไหม ขอฉันดูหน่อย” ธนัทรีบเดินเข้าไปใกล้แล้วคว้ามือของณดลไปดู “เข็มทิ่มเฉยๆครับ ไม่ได้เป็นอะไรมาก” ณดลบอกพร้อมกับยิ้มให้เพื่อบอกว่าไม่เป็นอะไรจริงๆ “เพราะฉันแท้ๆที่บุ่มบ่ามเข้ามา เธอเลยต้องเจ็บตัว” ธนัทต่อว่าตัวเอง “ผมเองก็กำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่พอดี” ณดลบอก “มา เดี๋ยวฉันทำแผลให้” “แล้วนี่เธอทำอะไรอยู่ เย็บผ้าเหรอ” ธนัทถามขึ้นหลังจากทำแผลเสร็จ “พอดีเอวกางเกงมันยืดแล้วน่ะครับ ผมเลยเอามาเปลี่ยนยางจะได้ใช้ต่อได้” “เธอทำเป็น?” “ทำเป็นครับ นี่ไง…ผมแก้ไปแล้วสองตัว” ณดลหยิบกางเกงสองตัวที่เขาแก้เอวเปลี่ยนยางยืดเรียบร้อยแล้วให้ดู “เธอแก้อออกแล้วเย็บมือเหรอ” “ใช่ครับ” “เธอเย็บตะเข็บสวยมาก ยังกับใช้เครื่องจักรเลย” ธนัทพลิกดูเอวกางเกงของณดลไปมาพร้อมกับเอ่ยปากชม “ตอนทำ
Read more
9. ฉันจะรับผิดชอบเอง
“ออกไป!” ธนัทพูดตวาดไล่แพรพิไลก่อนจะสะบัดมือที่เธอจับไว้ออก “แพรขอโทษค่ะ แพรไม่รู้ว่าพี่คออ่อน ไปเอาน้ำมาให้พี่ธนัทหน่อยสิ” แพรพิไลหันไปสั่งณดล ในจังหวะที่ณดลเดินมารินน้ำให้กับธนัทเขาก็ถูกคนของแพรพิไลจับล็อคแล้วลากตัวออกจากห้องไป เพื่อเปิดโอกาสให้เธอได้อยู่กับธนัทสองต่อสอง เครื่องดื่มพิเศษที่เธอเตรียมไว้ให้และธนัทก็ดื่มมันไป มีทั้งแอลกอฮอล์ดีกรีแรงผสมยาปลุกชนิดอ่อนลงไปด้วยและเหมือนโชคจะเข้าข้างเพราะทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เธอวางไว้ ตั้งแต่การเข้าหาพูดคุยที่ปกรณ์พ่อของเธอเป็นคนชี้แนะแนวทางให้ว่าควรทำอย่างไรและพยายามชวนธนัทดื่มให้ได้เยอะที่สุด ที่ผิดจากแผนไปหน่อยก็คือณดลที่เกาะแกะติดตามธนัทไม่เลิกรา ทันทีที่ได้ยินเสียงประตูห้องถูกปิดลงเธอก็ค่อยๆขยับขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของธนัทที่กำลังมึนจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปและส่วนกลางกายที่กำลังแข็งขืนขึ้นจากยาปลุก เธอบดเบียดสะโพกไปมาเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ในกายของธนัทให้ปะทุมากขึ้น มือเรียวยกขึ้นมาลูบไล่แผ่นอกก่อนจะค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของธนัทออกทีละเม็ด “ออกไปแพร...บอกให้ออกไป!” ธนัทพูดตวาดพร้อมกับพยายามผลักแพรพิไลออก “พี่ธนัท แพรรู้ว่าพี่ต
Read more
10. พอได้ลองชิมแล้วมันหยุดไม่ได้ [NC18+]
ร่างกายเปลือยขาวสะอาดที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของธนัทนั่งลงที่ปลายเตียงโดยระหว่างขานั้น มีร่างเปลือยเปล่าผิวสีน้ำผึ้งที่สะท้อนกับแสงไฟกำลังนั่งคุกเข่าและใช้ปากปรนเปรอให้กับเจ้าท่อนเอ็นอุ่นของเขาที่กำลังพองขยายขึ้นตามอารมณ์ แม้ณดลจะไร้ซึ่งประสบการณ์แต่กลับทำให้เขารู้สึกดีได้อย่างน่าประหลาด “จินตนาการคิดว่ามันเป็นเจ้าแท่งไอติมที่เธอเคยกิน สิ อย่าให้หก อะ…อ่าาห์” ธนัทครางออกมาอย่างพึงพอใจเมื่อณดลใช้ลิ้นร้อนตวัดเลียบริเวณส่วนหัวของท่อนเอ็นย้ำๆ “อืม...แผล่บ…อึกก” ก่อนที่โพรงปากจะครอบครองเจ้าท่อนเอ็นอวบจนสุดลำความยาวของมันที่ลึกเข้าไปในถึงลำคอ เมื่อเริ่มคุ้นชินแล้วเขาจึงค่อยๆขยับขึ้นลงเป็นจังหวะตามคำสั่งของธนัท “อ่าา…ค่อยๆ...ใช้ลิ้นของเธอด้วยสิ” “อึก…อ่อก!” “อ่าา ณดล…ฉันจะไม่ไหวแล้ว” เพราะฤทธิ์ของยาทำให้ธนัทรู้สึกไวต่อสัมผัสและใกล้ถึงฝั่งฝันเร็วขึ้น “อึก…อ่อกก…” ธนัทใช้สองมือจับประคองศีรษะของณดลไว้ก่อนจะลุกขยับจับซอย ท่อนเอ็นอุ่นกระแทกเข้าออกในโพรงปากของณดล ก่อนจะกดเข้ามาสุดลำแล้วปลดปล่อยน้ำรักรสคาวออกมา “อะ…อ่าาห์ คายออกมาใส่มือฉัน อย่าไปกลืน” ณดลทำหน้างงเล็กน้อยก่อนจะคายออกมา “มันต
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status