เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!

เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-01
Oleh:  Peach PoyyTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
57Bab
3.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เจ้านายดีๆ ก็เหมือนรักแท้ หลายคนเชื่อว่ามี แต่น้อยคนนักที่จะได้เจอ.....ซึ่งเจ้านายของฉันไม่ใช่คนดี แต่เป็นพวกยันเดเระ! ************************** "ไอ้เจ้านายใจร้าย วาจาพิกลพิการฟังไม่รู้ความ จิตใจหยาบกระด้าง ไม่มีเมตตาข้าทาสบริวาร ดีแต่สั่งให้ฉันทำงานล่วงเวลาจนไม่เคยได้ไปเดท ไอ้แว่นสี่ตาน่ารำคาญ!" "แฮ่กๆๆๆ ขอดัดแปลงคำพูดจากละครเรื่องดังหน่อยเหอะ แฮ่กๆๆๆ" ฉันหอบหายใจแรงหลังจากระบายความอัดอั้นในใจตลอดเวลาห้าปีที่มีออกไปบนดาดฟ้ากว้างของบริษัทที่คิดว่าไร้ผู้คน "ฮืออออ ทำไมต้องสั่งให้ทำโอทีทุกครั้งที่มีเดทด้วยเนี่ย! ความสาววัยแรกแย้มกำลังค่อยๆ ถูกกลืนไปตามกาลเวลา ความตื่นเต้นเร้าใจค่อยๆ แห้งเหี่ยวลงทุกวัน" "เป็นแบบนี้แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เสียซิงสักทีเนี่ย" เพราะความโมโหเลยพูดจาไปเรื่อยไปเปื่อย แต่ทว่าใครจะไปคิด ว่าพอพูดจบประโยคฉันก็ได้โดนสมใจ (T^T)

Lihat lebih banyak

Bab 1

แนะนำเรื่อง

— A polícia está aqui! — Grito com toda a força com uma sirene tocando em meu celular no máximo que consegui. 

Era assustador o que estava acontecendo tão próximo da minha casa. Sempre me disseram que ali era um bairro tranquilo, com baixa criminalidade e perfeito para uma mulher sozinha morar.

Pelo que eu estava vendo, fui enganada pelo corretor de imóveis e pela vizinhança apática. 

Ninguém mais estava vendo aquilo?

Era impossível que um homem estivesse sendo surrado por outros três brutamontes, emitisse sons de dor e lamúria e ninguém se compadecesse?

Estava alheia a tudo quando virei na esquina da minha casa e entendi o que estava acontecendo. Tive vontade de voltar correndo para o ônibus que acabava de me deixar no ponto. Lá pelo menos teriam outras pessoas que me ajudariam a fazer alguma coisa, mas ali, no final da tarde, não havia uma viva alma. Todas as janelas dos prédios estavam fechadas, as portas trancadas e a rua deserta. A única desavisada de toda essa situação fui eu. 

Justo eu!

Odeio sangue, odeio violência, odeio injustiça e aquilo era uma junção dos três.  

O homem estendido no chão não parecia um sem-teto. De longe eu podia ver que ele usava um terno caro, provavelmente ele foi assaltado e tentou reagir. Acabou que eu, a pessoa mais passiva do mundo, teria que ir ao seu socorro.

E sangue! Quanto sangue tinha a sua volta.

Me aproximei devagar com medo dos bandidos verem que era mentira a minha fala sobre a polícia. A sirene ainda tocava em meu celular, o que me dava uma falsa segurança e talvez fosse isso que tivesse mantido os vizinhos escondidos. Deveriam achar que realmente a polícia tinha chegado e não precisariam se importar com o que estava acontecendo. 

Com o coração batendo na boca, as pernas tremendo e as mãos agarradas ao celular, me aproximei devagar. 

"Ele pode estar morto, não pode? Ele teria morrido com a sucessão de socos e chutes que vi. Por sorte não havia armas, porque aí sim eu teria certeza de que ele estaria morto."

Me ajoelhei a sua frente tentando não desmaiar com a quantidade de sangue em sua face. O resto do corpo não parecia ter qualquer sinal de lesão, contudo por baixo da roupa, manchas pretas e roxas deveriam cobri-lo. 

Olhei novamente para ele que permanecia desacordado.

— Moço? — cutuquei seu ombro devagar — Moço? — falei sussurrando com medo de incomodá-lo. 

Seus gemidos me aliviaram de alguma forma, e peguei minha blusa dentro da bolsa para tentar tirar um pouco de sangue de seus olhos. Passei delicadamente por toda sua extensão e achei o local que estava minando a maior parte. Pressionei minha blusa em seu supercílio.

— SOCORRO! — gritei alto esperando que alguém viesse me ajudar — ALGUÉM ME AJUDA POR FAVOR! — uma dor arranhada desceu por minha garganta. — ELE PRECISA DE AJUDA! — meus olhos começaram a verter água enquanto eu continuava tentando chamar ajuda. 

Deixei a blusa em seu rosto e peguei meu celular do chão. Com as mãos cobertas de sangue acabei sujando a tela e não conseguia discar para a emergência. A esfreguei frustrada em minha calça e puxei de novo para tentar discar.

— Não! — o homem segurou forte meu pulso e me assustei soltando um grito de terror. — Não! — eu tremia. 

Seus olhos me avaliaram curiosos e pude encaixar a parte que faltava em minha memória a moldura de seu rosto. Os olhos verdes combinavam com o cabelo loiro palha que não estava tão tingido de vermelho. Mesmo com todos os machucados, lábios inchados e manchas roxas, ele parecia ser um príncipe de conto de fadas.

— Eu preciso chamar ajuda — tentei fazer minha voz soar — Você foi assaltado, está muito machucado, perdeu sangue!

— Não — ele falou novamente sem me soltar. Acabei soltando o celular e levando minha mão de volta a blusa que tinha saído do lugar. 

— O que eu faço então? — mas ele não precisou dizer nada. Um carro preto entrou na rua cantando pneus e parou onde nos encontrávamos. Fiquei ainda mais apavorada.

Quatro homens desceram e pararam a nossa volta.

— Eu disse que iria dar merda! — Um homem enorme com cara de mau falou, enquanto outro um pouco menor parou ao meu lado e me puxou pelos ombros me tirando de perto do homem de terno.

— O que vocês vão fazer? Ele precisa de um hospital. Precisa de ajuda! — falei assustada vendo os outros dois pegarem com cuidado o homem do chão e o levarem para o carro. 

— Não se preocupe, sabemos o que fazer — o que estava ao meu lado sussurrou em meu ouvido me fazendo pular.  Ele me soltou e se voltou para o carro.

— Obrigado — O maior disse sem ter certeza — Ainda não entendi como a bambina conseguiu fazer alguma coisa, mesmo assim — deu de ombros com uma cara de deboche e fechou a porta sem dizer mais nada, sumindo pela rua da mesma forma que entrou.

Me levantei pegando a blusa suja de sangue, meu celular e a bolsa jogada de qualquer jeito. Meus joelhos ainda tremiam com tudo que tinha presenciado.

Era assustador ver que assim como apareceram, eles sumiram, como em um passe de mágica. A única coisa que mostrava que aquilo era real, era as marcas do sangue no chão e em minhas roupas.

Corri para o apartamento para me livrar de tudo. Mal entrei e já fui direto para a lavanderia jogando tudo dentro do tanque e ficando apenas de calcinha e sutiã. Liguei a torneira e comecei a esfregar tudo tentando tirar aquelas manchas que já começavam a secar.

Quando pôr fim a água começou a ficar mais clara, joguei bastante sabão em pó e deixei de molho para depois colocar na máquina de lavar. Corri para o banheiro e me enfiei da forma que estava, embaixo do chuveiro tentando lavar todo aquele sangue do meu corpo e da minha mente.

Comecei a chorar após passar o choque de tudo o que tinha visto. Eu não sabia nada sobre os homens que o levaram, e se de alguma forma eles também fossem bandidos? E se eles matassem o homem de terno? 

Eu deveria ter chamado a polícia, deveria ter interrogado aqueles homens. Eu tinha que ter sido mais esperta!

Mas infelizmente não fui. Fui estupida de achar que eram seus amigos e agora me corroía por não saber se fui responsável pela morte de um homem.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Lalitsa
Lalitsa
เพลินดี บางช่วงก็สั้นไปหน่อย แต่ภาพรวมสนุก
2026-07-03 20:37:35
0
0
57 Bab
แนะนำเรื่อง
⚠️spoiler⚠️มีเนื้อหาอ่อนไหว/ มีภาพประกอบ 18-20+โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม********************เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!"ไอ้เจ้านายใจร้าย วาจาพิกลพิการฟังไม่รู้ความ จิตใจหยาบกระด้าง ไม่มีเมตตาข้าทาสบริวาร ดีแต่สั่งให้ฉันทำงานล่วงเวลาจนไม่เคยได้ไปเดท ไอ้แว่นสี่ตาน่ารำคาญ!""แฮ่กๆๆๆ ขอดัดแปลงคำพูดจากละครเรื่องดังหน่อยเหอะ แฮ่กๆๆๆ"ฉันหอบหายใจแรงหลังจากระบายความอัดอั้นในใจตลอดเวลาห้าปีที่มีออกไปบนดาดฟ้ากว้างของบริษัทที่คิดว่าไร้ผู้คน"ฮืออออ ทำไมต้องสั่งให้ทำโอทีทุกครั้งที่มีเดทด้วยเนี่ย! ความสาววัยแรกแย้มกำลังค่อยๆ ถูกกลืนไปตามกาลเวลา ความตื่นเต้นเร้าใจค่อยๆ แห้งเหี่ยวลงทุกวัน""เป็นแบบนี้แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เสียซิงสักทีเนี่ย"เพราะความโมโหเลยพูดจาไปเรื่อยไปเปื่อย แต่ทว่าใครจะไปคิด ว่าพอพูดจบประโยคฉันก็ได้โดนสมใจ (T^T)"อยากเสียซิงขนาดนั้นเลยหรือไง""ให้ผมช่วยคุณดีมั้ยล่ะ"เสียงทุ้มเย็นยะเยือกที่แสนคุ้นเคยที่มักจะใช้จิกหัวใช้งานฉันราวกับทาสดังขึ้น.................."น้ำขิง""วันนี้คุณยังไม่ได้ส่งข้อมูลสถิติของบริษัทเอให้ผมเลยนะ""ยังไงวันนี้.....ก็อยู่ทำโอทีด้วยล่ะ" เส
Baca selengkapnya
บทนำ
"ไอ้เจ้านายใจร้าย วาจาพิกลพิการฟังไม่รู้ความ จิตใจหยาบกระด้าง ไม่มีเมตตาข้าทาสบริวาร ดีแต่สั่งให้ฉันทำงานล่วงเวลาจนไม่เคยได้ไปเดท ไอ้แว่นสี่ตาน่ารำคาญ!""แฮ่กๆๆๆ ขอดัดแปลงคำพูดจากละครเรื่องดังหน่อยเหอะ แฮ่กๆๆๆ"ฉันหอบหายใจแรงหลังจากระบายความอัดอั้นในใจตลอดเวลาห้าปีที่มีออกไปบนดาดฟ้ากว้างของบริษัทที่คิดว่าไร้ผู้คน หลังจากที่วันนี้ถูกสั่งให้ทำโอทีอยู่คนเดียวทั้งๆ ที่มีนัดดูตัวแท้ๆ ประสบการณ์ล้มเหลวตั้งแต่ยังไม่เริ่มความสัมพันธ์ครั้งที่ร้อย ทำให้ฉันรู้สึกอัดอั้นใจเสียเหลือเกิน"ฮืออออ ทำไมต้องสั่งให้ทำโอทีทุกครั้งที่มีเดทด้วยเนี่ย! ความสาววัยแรกแย้มกำลังค่อยๆ ถูกกลืนไปตามกาลเวลา ความตื่นเต้นเร้าใจค่อยๆ แห้งเหี่ยวลงทุกวัน""เป็นแบบนี้แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เสียซิงสักทีเนี่ย" เพราะความโมโหเลยพูดจาไปเรื่อยไปเปื่อย แต่ทว่าใครจะไปคิด ว่าพอพูดจบประโยคฉันก็ได้โดนสมใจ (T^T)"อยากเสียซิงขนาดนั้นเลยหรือไง""ให้ผมช่วยคุณดีมั้ยล่ะ" เสียงทุ้มเย็นยะเยือกที่แสนคุ้นเคยที่มักจะใช้จิกหัวใช้งานฉันราวกับทาสดังขึ้นตุ้บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆหัวใจเจ้ากรรมเต้นระรัว แข้งขาก็รู้สึกอ่อนเปลี้ยขึ้นมากะทันหัน เมื่อเห็นว่าร่า
Baca selengkapnya
EP 1 จุดเริ่มต้น
EP 1จุดเริ่มต้น..................“อึก!(>﹏<)” น้ำขิงได้แต่หลับตานิ่ง นั่งกำสองมือที่ประกบกันเอาไว้แน่น ในขณะที่กำลังถูกเจ้านายหนุ่มไซร้ซอกคอของเธอ ตอนนี้เธอนั่งนิ่งอยู่บนโต๊ะทำงานของเจ้านายหนุ่มราวกับรูปปั้นหินจุ้บ...จุ้บ...แผล็บ“อึก! คะ คุณขุนพลคะ” น้ำขิงสะดุ้งเมื่อจู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงความสากจากลิ้นร้อนของชายหนุ่ม ตอนนี้เขากำลังลากไล้มันไปทั่วบริเวณลำคอของเธอ จนมันรู้สึกจักจี้ไปหมด ไหนจะไรหนวดคมของเขา ยามที่ถูไถใบหน้าไปมา ก็พานทำให้รู้สึกคันๆจุ้บ!สงสัยนอกจากจุมพิตและโลมเลียจะยังไม่เพียงพอสำหรับชายหนุ่ม เพราะตอนนี้เขากำลังดูดเม้มเพื่อสร้างรอยคิสมาร์กสีแดงบนต้นคอของหญิงสาว“อื้อ! เจ็บนะคะ” น้ำขิงโวยวาย ใบหน้าหวานแลดูเหยเกเพราะไม่เคยถูกทำอะไรแบบนี้มาก่อน จึงพยายามจะใช้มือดันคนตรงหน้าออก แต่ทว่า กลับถูกคนตรงหน้าฉกฉวยริมฝีปากไปอีกครั้งจุ้บ! จ้วบ....“อื้อ!” ร่างบางส่งเสียงครวญครางออกมา เมื่อคนตรงหน้าทั้งดูดเม้มทั้งขบกัดริมฝีปากของเธอเพื่อให้เธอเปิดปากยอมรับลิ้นร้อนของเขาที่พยายามจะเข้าไปควานหาความหวานด้านในจุ้บ ๆ จ้วบ ๆใช้เวลาไม่นานร่างสูงก็ทำให้น้ำขิงยอมเปิดริมฝีปากจนได้ รสจูบอ
Baca selengkapnya
EP 2 ความสัมพันธ์ลับ ๆ
เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!EP 2ความสัมพันธ์ลับ ๆ..................‘เรื่องแค่นี้ก็ยังทำพลาดได้’‘ไม่ทราบว่าใบปริญญาของคุณน่ะ.....ซื้อมาหรือเปล่าครับ’เฮือก!ร่างบางสะดุ้งตื่นทันที หลังจากเพิ่งจะงีบหลับไปได้ไม่นาน เมื่อฝันถึงความทรงจำอันเลวร้ายยากจะลืม มันคือประสบการณ์ที่เรียกว่าโหดร้ายที่สุดสำหรับน้ำขิง ในสมัยที่เพิ่งเข้ามาทำงานที่บริษัทเมื่อห้าปีก่อน ซึ่งคนที่เป็นผู้มอบฝันร้ายให้แก่เธอ ก็คือเจ้านายหนุ่ม ที่ตอนนี้กำลังยืนจิบไวน์อย่างสบายอารมณ์ต้อนรับแสงแดดยามเช้า อยู่ที่นอกระเบียงคอนโดหรูของเขา ด้วยท่าทางชิล ๆ ใบหน้าหล่อยังคงสดใส ทั้งๆ ที่ไม่ได้นอนมาทั้งคืน ตรงข้ามกับน้ำขิง ที่แทบจะกระดิกตัวไม่ได้ เพราะร้าวระบมไปทั้งตัว โดยเฉพาะน้องสาวของเธอ น้ำขิงถูกเจ้านายหนุ่มเล่นงานทั้งคืน จนน่วมไปทั้งตัว เขากอดรัดเธออย่างดุเดือดราวกับสัตว์ร้ายก็ไม่ปาน เพราะเหตุนั้น การที่จะไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะหยิบน้ำดื่มมันก็เป็นเรื่องธรรมดา‘ไม่คิดเลยว่าคนที่ภายนอกดูเคร่งเครียด และเงียบขรึมแบบเขา’‘เวลาอยู่บนเตียงจะกลายเป็นคนละคนขนาดนี้’ และเพียงแค่คิดถึงเรื่องเมื่อคืน ใบหน้าของน้ำขิงก็เห่อร้อนขึ้
Baca selengkapnya
EP 3 เรียกผมว่าขุนพล.....ในเวลาที่เราอยู่กันสองคน
เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!EP 3เรียกผมว่าขุนพล.....ในเวลาที่เราอยู่กันสองคน..................12.45 น.ภายในห้องทำงานสุดหรูที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ หน้าต่างที่ทำด้วยกระจกราคาแพงบานใหญ่ที่เพียงแค่มองออกไปก็เห็นตึกสูง และถนนที่เต็มไปด้วยรถติด ตอนนี้ถูกปิดทึบด้วยม่านอัตโนมัติ ราวกับกลัวว่าจะมีใครเห็นสิ่งที่กำลังทำอยู่ในตอนนี้“คะ คุณขุนพล อื้อ ยะ หยุดนะคะ”“มันจะหมดพักเที่ยงแล้วนะคะ อ๊ะ!” น้ำขิงเอ่ยในขณะที่ดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดของเจ้านายหนุ่ม ตอนนี้ร่างบางถูกจับให้นั่งอยู่บนตัวของร่างสูงในสภาพหันหน้าเข้าหากัน เสื้อผ้าที่ถูกรีดจนเรียบก่อนที่จะมาทำงาน ตอนนี้กลับถูกทำให้ยับยู่ยี่หลุดลุ่ยเพราะฝีมือของผู้เป็นนายจุ้บ! จ้วบๆและถึงแม้น้ำขิงจะพยายามบอกให้เขาหยุดดูดหน้าอกเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ทว่า เขากลับไม่ยอมฟังอะไรเลย เขายังคงเอาแต่ดูดเม้ม ขบกัด และทำรอยแดงเอาไว้อย่างสนุกสนานกุกกัก กุกกัก“อื้อ บะ บอกว่าให้หยุด อื้อ! ไงคะ”‘ฮืออ เดี๋ยวแม่ฟ้องกรมแรงงานดีมั้ยเนี่ย (T^T) ’ น้ำขิงพึมพำในใจ เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ก็คือเธอกำลังจะไปกินข้าว แต่ทว่ากลับถูกเรียกตัวด่วนจากเจ้านายหนุ่ม และทั้งๆ ที่คิ
Baca selengkapnya
EP 4 เขาบอกมา
ลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!EP 4เขาบอกมา..................อันนินทากาเลเหมือนเทน้ำ การนินทามักจะเกิดในวงข้าวลับหลังเจ้านายเสมอ ซึ่งตอนนี้ น้ำขิงได้ตกอยู่ในวงล้อมของเหล่าพนักงานที่กำลังนั่งเม้าท์มอยเจ้านายหนุ่ม กันอย่างสนุกปาก ซึ่งเหตุการณ์แบบนี้นั่นเกิดขึ้นประจำ โดยปกติน้ำขิงก็ได้แต่รับฟังโดยไม่พูดอะไร ถึงแม้บางเรื่องจะแอบเห็นด้วยก็ตาม แต่ทว่าหลังผ่านเหตุการณ์นั้นมา เธอก็รู้สึกร้อนๆ หนาว เหลือเกิน“เขาบอกมาว่าท่านประธานของเราน่ะ เคยมีแฟนมาแล้วเป็นสิบคนเลยนะ”‘เริ่มแล้วสินะ เวลาจะเริ่มนินทามักจะใช้คำว่าเขาบอกมาตลอด’ น้ำขิงได้แต่พึมพำในใจ ก่อนทำท่าจะลุกจากเก้าอี้โรงอาหารหมับ“พี่น้ำขิงอย่าเพิ่งไปสิคะ นี่เรื่องของเจ้านายพี่เลยนะ” สาวน้อยหน้าหวานนามว่าน้อยเอ่ย ก่อนจะคว้าข้อมือของน้ำขิงเอาไว้“ก็เจ้านายของพวกเธอด้วยนั่นแหละ”“กล้ามากเลยนะที่คิดจะนินทาเจ้านายในโรงอาหารของบริษัทเนี่ย” น้ำขิงกระซิบบอกอย่างหวาดๆ ด้วยมีประสบการณ์มาก่อน“ไม่ได้นินทานะคะ แค่เล่าสู่กันฟัง (^_^) ” สาวน้อยฉีกยิ้ม ทำให้น้ำขิงต้องฝืนใจนั่งต่อ และฟังบทสนทนาอย่างกระอักกระอ่วนใจ“ต่อนะคะ”“มีคนเคยเห็นท่านประธานควงกับนางแบบช
Baca selengkapnya
EP 5 ไม่สบอารมณ์
เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!EP 5ไม่สบอารมณ์..................หนึ่งปีผ่านไปความสัมพันธ์ลับ ๆ ระหว่างน้ำขิงกับเจ้านายหนุ่ม ยังคงดำเนินเรื่อยมาอย่างราบรื่น และ ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะมีสัมพันธ์ที่แสนลึกซึ้งต่อกัน แต่ทว่าน้ำขิงกลับไม่เคยคิดเกินเลยกับขุนพลเลยแม้แต่น้อย อาจจะมีหวั่นไหวเล็กๆ เวลาถูกเขาจูบ หรือถูกเขามองด้วยแววตาวาววับในยามที่ถูกกดให้ถูกใต้ร่างของเขา แต่ทว่าเธอก็ย้ำเตือนกับตัวเองว่าเรื่องของเธอกับเขามันไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะชายหนุ่มดูไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอเลยแม้แต่น้อย เขายังคงจริงจังกับงานเหมือนเดิม ดุด่าเธอด้วยคำแรง ๆ เหมือนเดิม เขาไม่เคยพูดจาอ่อนหวาน หรือ สื่ออะไรไปในแง่ที่บอกว่าจะคิดเกินเลย เธอจึงคิดเอาเองว่าสำหรับเขาแล้ว ก็คงต้องการเพียงแค่เซ็กส์จากเธอเท่านั้น ซึ่งน้ำขิงที่ติดใจในลีลา และการสัมผัสจากเขา เพราะเวลาที่เขากอดเธอไว้ในอ้อมแขน เขาก็ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน ทั้งนุ่มนวล ทั้งร้อนแรง และบางครั้งก็จะได้เห็นรอยยิ้มที่หาได้ยากจากใบหน้าเขาด้วย ก็รู้สึกว่า วิน ๆ ไม่มีใครได้ หรือ เสีย ต่างคนต่างมีความสุข วันไหนที่อยากจะจบความสัมพันธ์นี้ลงก็คงไม่มีอะไรที่ต้องติด
Baca selengkapnya
EP 6 พูดน้อย...อยหนัก
เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!EP 6พูดน้อย...อยหนัก..................“อือออ อึก!” น้ำขิงสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาในสภาพปวดร้าวไปทั้งตัว“ (=_=) หื้อ? นี่ไม่ใช่ห้องน้ำขิง.....”ฟึบหมับยังไม่ทันที่จะตั้งสติได้ จู่ๆ ก็ถูกใครบางคนดึงเข้าไปกอดเอาไว้จนแน่น“ (⊙﹏⊙) ” น้ำขิงตกใจ ที่คนที่ดึงเธอเข้าไปกอดตอนนี้ก็คือขุนพล‘ทะ ทำไมถึงเป็นเขาล่ะ เมื่อคืนกินเลี้ยงบริษัท แล้วทำไมน้ำขิงมาอยู่กับเขาได้’‘แล้วไอ้อาการปวดเมื่อยไปทั้งตัวแบบนี้ก็แสดงว่าเขาทำตอนฉันไม่มีสติงั้นหรอ!?’ฟึบ“อื้อ!” น้ำขิงส่งเสียงครวญครางขึ้นมาอีกเมื่อเขากระชับอ้อมแขนแน่นขึ้น“คุณขุนพล ปล่อยน้ำขิงก่อนค่ะ” น้ำขิงดีดดิ้น พยายามจะแกะมือหนาออกจากเอว“บอกว่าให้เรียกขุนพลเฉยๆ ไง” เสียงเรียบเอ่ย แต่ทว่าก็ยังไม่ยอมคลายอ้อมแขนออก“.....ขุนพล ปล่อยน้ำขิงก่อนค่ะ”“...................” ถึงแม้น้ำขิงจะยอมทำตามที่เขาบอกแล้ว แต่ว่าเขาก็ยังไม่ยอมปล่อยเธออยู่ดี“ถ้าไม่ปล่อย.....น้ำขิงฉี่รดที่นอนไม่รู้ด้วยนะคะ” น้ำขิงเอ่ย ตามจริงเธอไม่ได้ปวดฉี่ แต่ว่าไม่รู้จะใช้ข้ออ้างไหนดีเพื่อให้เขายอมปล่อยตัวเธอฟึบได้ผล ชายหนุ่มยอมปล่อยร่างบางทันที แต่
Baca selengkapnya
EP 7 คุ้มดี คุ้มร้าย
เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!EP 7คุ้มดี คุ้มร้าย..................“สวัสดีค่ะพี่น้ำขิง” น้อยเอ่ยทักทายน้ำขิงด้วยน้ำเสียงสดใส ในขณะที่เอาแฟ้มรายงานมาส่งให้“สวัสดีจ่ะ วันนี้สดใสกว่าเคยนะ (^_^) ” น้ำขิงเอ่ยแซว เพราะรู้ว่าคนตรงหน้าเพิ่งจะสละโสดไปหมาด ๆ“พะ พี่น้ำขิงก็ (-/////-) ” น้อยเขินอายหน้าแดง“แล้วพี่น้ำขิงล่ะคะ ไปดูตัวมาหรือยัง”“ดูตัว?”“อ๋อ เรื่องของแม่พี่น่ะหรอ.....ปฏิเสธไปแล้วแหละ (︶︿︶) ” น้ำขิงเอ่ย“ทำไมล่ะคะ พี่น้ำขิงไม่อยากมีแฟนหรอ”“อืมม.....ก็เฉยๆ นะ ตอนนี้พี่รู้สึกว่าตัวเองก็มีความสุขดีอยู่แล้ว”“อะไรกัน ไม่มีคนที่ชอบบ้างเลยหรอคะ?”“อืม ตอนนี้น่ะหรอ”“ไม่มีนะ.....พี่ไม่ได้ชอบใครเลย (︶︿︶) ” น้ำขิงส่ายหน้าปฏิเสธปึง!“อุ๊ย! ตกใจหมดเลย” ทั้งสองสาวที่กำลังคุยกันอยู่อย่างออกรสสะดุ้งแรงเมื่อจู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้น“พี่น้ำขิงคะ น้อยขอถามอีกข้อค่ะ”“พี่น้ำขิงมีสเปคไหมคะ”‘จะบอกว่าหนุ่มแว่นก็คงไม่ได้สินะ เดี๋ยวจะโดนโยงซะเปล่า ๆ ’“ก็ไม่ได้มีสเปคตายตัวหรอก ถ้าจะให้บอก ก็คงจะชอบหนุ่มรุกเก่ง ๆ”“เพราะพี่เป็นคนไม่เข้าหาใครก่อน แล้วก็จะเรียกว่าซื่อบื้อก็ได้ เพราะไม่เคยรู้ตัวเ
Baca selengkapnya
EP 8 คนปากเสีย
เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!EP 8คนปากเสีย..................เวลาบ่ายวันเดียวกัน น้ำขิงกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ฉุกเฉิน เพราะเจ้านายหนุ่มไม่รู้ไปกินรังแตนที่ไหนมา เขาเอาแต่ฟาดงวงฟาดงาใส่เธอตั้งแต่ตอนที่หมดช่วงพักตึก ตึก ตึก.....ตอนนี้น้ำขิงกำลังเดินอย่างมีสติ ในขณะที่ทำสมาธิไปด้วย เพราะนี่คือการโดนโทรเรียกมาด่าครั้งที่สามแล้วก๊อกๆๆหลังจากที่สูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่แล้ว น้ำขิงก็จำใจเคาะประตูห้องของเจ้านายเธอเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูเข้ามาด้านใน“น้ำขิงมาแล้วค่ะ.....” ยังไม่ทันที่น้ำขิงจะเอ่ยจบประโยค เสียงเข้มก็พูดแทรกขึ้นทันที“ข้อมูลบัญชีของเดือนที่แล้วคุณส่งมาให้ผมหรือยัง” ร่างสูงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้มดุ จนคนฟังถึงกับตัวสั่นนิดๆ“น้ำขิงเอาวางไว้ที่บนโต๊ะตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะคะ” น้ำขิงมีสีหน้างุนงง เพราะเมื่อวานเธอได้เอาเอกสารให้เขาไปแล้วแท้ ๆ“เอามาไว้ตั้งแต่เมื่อวาน?”“แล้วทำไมถึงไม่บอกผม”“นะ น้ำขิงบอก...ไป...แล้วนะคะ” น้ำขิงพยายามจะอธิบายว่าเธอบอกเขาแล้ว แต่ทว่าเมื่อสบตาคมที่เอาแต่มองมาด้วยความไม่สบอารมณ์ เธอก็ไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียง“ขอโทษค่ะ” น้ำขิงเลือกที่จะขอโทษแทน ด้วย
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status