Novelas y relatos de บ่าวกับนาย

"แต่นายท่านเจ้าคะ ข้าอยากรู้จริง ๆ นี่เจ้าคะอย่างน้อยก็ควรได้รู้ข่าวบ้างในนั้นของข้ายังมีบ่าวผู้หนึ่งซึ่งยังห่วงอยู่" "แค่บ่าวชั้นต่ำ ไม่มีผู้ใดสนใจทำอันใดนางให้นางลำบากเจ้าไม่ต้องห่วง"

บ่าวผู้หนึ่งกล่าวออกมา อี้เหลียนไปมองอีกฝ่ายด้วยแววตาคมกริบ “ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอันใด พวกเจ้าเป็นเพียงบ่าว มีสิทธิ์มาสงสัยในการตัดสินใจของผู้เป็นนายหรืออย่างไรกัน”

“เจ้าค่ะคุณหนู” สองนายบ่าวให้กำลังใจแก่กัน จากนั้นก็พากันพักผ่อน อาหารการกินนับว่าดีแต่นางป่วยมานานจนไม่รับรู้รสชาติใดๆแล้ว

“เรื่องนี้บ่าวไม่ทราบขอรับ” “ข้าไม่ได้พูดกับเจ้า อย่าแส่!”

“เสวียนอู่ไม่นับว่าเป็นสหายของบ่าว แต่ถ้านายหญิงต้องการ บ่าวสามารถจัดการให้ได้ขอรับ” “ดี แวะไปทักทายเสียหน่อยแล้วกลับมารายงานข้าว่าความเป็นอยู่ของสหายเจ้าเป็นอย่างไร” “รับทราบ”

ชายหนุ่มนึกไปถึงตอนที่อดิเทพมารับมาส่งนทิชาที่บ้านเป็นประจำ ยามที่หญิงสาวยังเรียนไม่จบ หรือแม้แต่ตอนนี้ที่เจ้าหล่อนเรียนจบแล้ว แต่เจ้าหมอนั่นก็ยังวนเวียนเข้ามาหาเสมอ โดยไม่มีทีท่าจะเกรงอกเกรงใจเขาที่เป็นสามีของนทิชาแม้แต่นิดเดียว “มีนขอบอกอีกครั้งนะคะว่ามีนกับเทพเป็นแค ่เพื่อนกัน และเทพก็ไม่มีทางที่จะเสียอกเสียใจอะไรกับมีนหรอก หากว่าคุณนนท์จะ... เอ่อ... ทำกับมีนต่อหน้าเขา...”

ับเธอ “ทำอะไรอยู่รึหม่อม” เสียงทุ้มที่ดังอยู่ด้านหลังก่อนอ้อมกอดแกร่งจะกระชับรอบเอวทำให้ ‘หม่อมสุดาวดี’ ตื่นจากภวังค์และหันไปยิ้มให้กับสามี พร้อมกับเอี้ยวหน้าไปรับรอยจูบที่ท่านบดเบียดลงมาหา และจากจูบเพียงนิดก็กลายเป็นปลายลิ้นที่แหย่ลงมา จนสุดาวดีต้องใช้ฝ่ามือยันแผงอกกว้างนั้ นไว้

“บ่าวมีนามว่า ลั่วลั่ว เจ้าค่ะ” “บ่าวมีนามว่า อิงอิง เจ้าค่ะ” ทั้งสองแนะนำตัวกับนายคนใหม่ ต่อจากนี้พวกนางต้องรับหน้าที่ดูแลคุณหนูหลัวผู้นี้

"เจ้าอยู่กับนายหญิงของเจ้ามานานเพียงใดแล้ว" "เรียนพระชายา บ่าวเติบโตมาพร้อมกับนายหญิงเพคะ" "เป็นบ่าวในเรือนงั้นหรือ?" "เป็นเช่นนั้นเพคะ"

บ่าวที่เดินไปเดินมาอย่างร้อนใจ ก่อนที่เขาจะร้องเรียกนายของเขาออกมาด้วยความดีใจทันทีที่เห็นนายหนุ่มกำลังเดินขึ้นบันไดมาพร้อมกับหญิงสาวที่เขาโอบอุ้มไว้แนบอก “ไปตามหมอมาหาฉัน” “คะ ครับ” บ่าวรับคำสั่งจากนายหัว ก่อนที่เขาจะรีบวิ่งออกไปยังสถานีอนามัยในทันที