Share

บทที่ 74

Author: เจ้าเหมียวแวววาว
สวี่เพียวเพียวถือกระจกบานนั้นไปเคาะประตูห้องทำงานของฮั่วจี้เซิน

ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่ม
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Sasima Peankan
สนุกดีคะ ขอบคุณผู้เขียน
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 786

    ฮั่วสวินเจินพลันสะดุ้งตื่นจากพะวงเพราะเสียงของสวี่เพียวเพียวหมอกหนาเริ่มก่อตัวขึ้นเหนือผืนน้ำทะเล ท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง ระยะทางจากจุดชมวิวไปยังทางแยกด้านหน้านั้นยังอีกไกลนักจนไม่อาจมองเห็นฝั่งตรงข้ามได้ชัดเจนหัวใจของฮั่วสวินเจินพลันเต้นระรัวอย่างรวดเร็ว“พี่เจ๋อ ฉันว่าฉันไม่เซ็นดีกว่า ถ้าพ่อกับแม่ทิ้งอะไรไว้จริง ๆ ฉันกับพี่ชายฉันก็คงจัดการกันเองได้”ฮั่วจี้เจ๋อถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงเมื่อมองดูฮั่วสวินเจินตรงหน้าที่แสดงท่าทีหวาดระแวงชั่วขณะนั้นความชั่วร้ายในใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมาเขาฉวยโอกาสแย่งเอกสารในมือของฮั่วสวินเจินไปทันที “เอาเถอะ ในเมื่อพูดดีด้วยเท่าไหร่เธอก็ไม่ยอมเชื่อใจพี่สักที...”น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ไม่อาจปิดบังฮั่วสวินเจินปล่อยมือออกตามสัญชาตญาณ ทว่ากลับถูกฮั่วจี้เจ๋อคว้าหมับเข้าที่ท่อนแขน ก่อนจะเหวี่ยงร่างของเธอไปทางแผงกั้นอย่างแรง!รั้วไม้พลันพังครืนลงมา!ฮั่วสวินเจินส่งเสียงกรีดร้องสั้น ๆ ออกมาด้วยความหวาดกลัว!ทว่าเบื้องล่างกลับมีแต่โขดหินและหน้าผาสูงชัน ต่อให้เธอพยายามยื่นมือออกไป ก็ไม่อาจหาที่ยึดเหนี่ยวเพื่อรั้งกายไว้ได้ ร่า

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 785

    สวี่เพียวเพียวกวาดสายตามองไปรอบกาย ก่อนจะหันไปถามเยี่ยนชิว “พี่ชิวชิว เห็นเจินเจินบ้างไหม?”“ไม่นะ เหมือนว่าเมื่อกี้คุณฮั่วเล็กจะเรียกตัวไปที่จุดชมวิวน่ะ”ตอนนี้ในบริษัทมีคุณฮั่วอยู่สองคน คำว่า คุณฮั่วคนเล็กย่อมหมายถึงฮั่วจี้เจ๋ออย่างไม่ต้องสงสัยหนังตาของสวี่เพียวเพียวกระตุกวูบจู่ ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ถูกแม้ว่าชายหาดแถบนี้จะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวทั้งหมด แต่ก็มีบางโซนที่ถูกจัดให้เป็นเขตห้ามเดินเท้าและเป็นพื้นที่รกร้างไร้ผู้คนซึ่งมันก็อยู่ตรงบริเวณด้านล่างจุดชมวิวพอดีสวี่เพียวเพียวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดแผนที่ดู ระยะทางจากจุดที่พวกเธอยืนอยู่ห่างออกไปประมาณหนึ่งกิโลเมตร“ฉันมีธุระต้องคุยกับเจินเจินหน่อยน่ะ เดี๋ยวจะเดินไปตามหาดูสักหน่อย”“ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม?”สวี่เพียวเพียวปฏิเสธ“ไม่ต้องหรอก เจียเจียกับพี่เขยยังอยู่ตรงนี้ พี่ปลีกตัวไปมันไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่ แค่จุดชมวิวตรงนี้เอง ไม่ได้ไกลสักหน่อย”เจี่ยนหลินปัดเม็ดทรายบนตัวแล้วลุกขึ้นยืน “งั้นฉันเดินไปเป็นเพื่อนเอง”ลูกชายของเธออยู่ที่เมืองจิง ส่วนสามีก็ติดเวร เลยไม่ได้มาร่วมทริปด้วยกันทั้ง

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 784

    ทางฝั่งคณะกรรมการบริหาร ฮั่วจี้เจ๋อไม่อยากจะใส่ใจนักพวกแก่กะโหลกกะลาพวกนั้น ก็แค่พวกดีแต่ปากหลังเกิดเรื่องตอนนี้จะมาตำหนิเขาไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรทั้งนั้นฮั่วสวินเจินเองก็ยังเด็กเกินไปนอกจากพรสวรรค์ด้านการออกแบบแล้ว ในด้านอื่น ๆ เธอไม่ได้เรื่องเลยสักอย่าง แม้แต่การเจรจาธุรกิจง่าย ๆ ก็อาจพังไม่เป็นท่าเพียงเพราะอารมณ์ของคุณหนูเอาแต่ใจส่วนเรื่องดีไซน์หรือพรสวรรค์ สิ่งเหล่านี้ในสายตาของฮั่วจี้เจ๋อแล้วมันช่างเลื่อนลอยและจับต้องไม่ได้เหลือเกินเขาจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ไปทุ่มเงินจ้างทำการตลาดมาซะ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเครื่องประดับทองคำถ้าไม่มีการทำการตลาดแล้วมันจะขายดีขึ้นมาได้”ก็แค่ทำการตลาดได้ไม่มากพอเท่านั้นแหละผู้ช่วยไตร่ตรองก่อนจะเอ่ยว่า “เราทุ่มเงินไปเยอะมากแล้วนะครับ เกินงบที่ตั้งไว้สำหรับโปรเจกต์นี้ไปมากแล้ว ทางสำนักงานใหญ่เกรงว่าจะไม่พอใจเอาได้นะครับ...”ต่อให้เรือลำยักษ์อย่างตระกูลฮั่วจะมีกำไรมหาศาลในแต่ละปี แต่ธุรกิจจิวเวลรีก็เป็นส่วนสำคัญมาก ทว่าก็ไม่ใช่ทั้งหมดฮั่วจี้เจ๋อนวดหว่างคิ้วของตัวเองเบา ๆ “ช่างมัน ในเมื่อยอมจ่ายเงินไปแล้ว ก็ต้องจ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 783

    เธอไม่ได้กำลังตัดสินใจก้าวเข้าสู่ประตูวิวาห์ด้วยความหุนหันพลันแล่น แต่เป็นการเลือกด้วยความกล้าหาญต่างหากฮั่วสวินเจินหาข้ออ้างขึ้นมากลบเกลื่อน“ก็แม่ของเขาบอกว่าคุณปู่กำลังป่วยหนัก ท่านไม่อยากให้คุณปู่ต้องมีความเสียใจอะไรค้างคาใจ ฉันคิดว่าถ้าหากแม่ของฉันป่วยหนักแล้วอยากเห็นฉันแต่งงาน ฉันเองก็คงจะทำตามความต้องการของท่านเหมือนกัน”ถ้าเอาใจเขามาใส่ใจเรา ฮั่วสวินเจินก็พอจะเข้าใจความรู้สึกนั้นได้แต่สวี่เพียวเพียวกลับไม่มีทางไว้หน้าเธอเอ่ยปากจี้จุดตอกหน้าอีกฝ่ายตรง ๆ ทันที“ตกลงคือไม่อยากให้คุณปู่มีเรื่องค้างคาใจ หรือว่าเสียดายกลัวเหลียงเจียเหยียนจะเสียใจกันแน่ล่ะ?”ฮั่วสวินเจินอ้ำอึ้งพูดไม่ออกจนกระทั่งต่อชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ในมือผิดตำแหน่งก่อนจะถูกเหลียนฮว่าท้วงขึ้นมา“คุณอา ต่อผิดแล้วค่ะ ชิ้นนี้ไม่ได้เอาไว้ตรงนี้นะคะ!”ฮั่วสวินเจินก้มมองลงไป ก็พบว่าเธอยัดชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ที่รูปทรงไม่เข้ากันลงไป และวางไว้ผิดที่จริง ๆ เธอหยิบมันออกมาใหม่ แล้วนั่งหาอยู่ตั้งนานกว่าจะเจอตำแหน่งที่ถูกต้องสวี่เพียวเพียวเท้าคางมองแล้วเอ่ยถาม “คิดดีแล้วจริง ๆ เหรอ?”“ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่พอเห็นหน้าเข

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 782

    ภายในห้องเหลือเพียงคนสองคนที่นั่งเงียบงันต่างฝ่ายต่างนิ่งไปชั่วขณะ ไม่รู้จะเอ่ยคำใดออกมาดีเหลียงเจียเหยียนลุกขึ้นยืน แล้วเดินมานั่งลงข้าง ๆ ฮั่วสวินเจินเขากระซิบเสียงนุ่ม “ถ้าเป็นเพราะแม่ของผมโทรไปหาคุณ จนทำให้คุณต้องรู้สึกกดดันล่ะก็ ผมขอโทษแทนท่านด้วยนะ”ฮั่วสวินเจินก้มหน้าก้มตากัดเล็บตัวเองพลันนึกขึ้นได้ว่า เมื่อไม่กี่วันก่อนเธอนั่งทำเล็บอยู่ที่ร้านอยู่ตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะเสร็จถ้าหากว่าเล็บทรงสวยพวกนี้โดนกัดจนแหว่งไปคงดูไม่ดีแน่ ๆ เธอเลยต้องดึงมือออกมา แต่พอนำมือออกแล้ว กลับรู้สึกว่าไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหนดี“ไม่ใช่ปัญหาของคุณน้าหรอก คุณจะมองว่า ถ้าไม่ได้แต่งงานกับคุณ ฉันก็ไม่อยากคบหากับคุณเป็นแฟนก็แล้วกัน”เหลียงเจียเหยียนหลับตาลง ถอนหายใจพร้อมรอยยิ้มเจื่อนอย่างจนปัญญา“เจินเจิน การแต่งงานไม่ใช่โปรเจกต์งานนะ สำหรับงานในมือกับโปรเจกต์ต่าง ๆ คุณย่อมอยากเซ็นสัญญาให้เรียบร้อยก่อน ถึงจะทุ่มเทลงมือทำอย่างเต็มที่ใช่ไหม? แต่เรื่องการแต่งงานมันไม่เหมือนกันหรอกนะ”เขาเอื้อมมือไปกุมมือของเธอไว้ปลายนิ้วของเธอยังคงสั่นอยู่เล็กน้อยเหลียงเจียเหยียนดึงมือของฮั่วสวินเจินมาวาง

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 781

    แม้แต่เรื่องความรู้สึกก็เช่นเดียวกันหากคนคนนั้นไม่ได้เป็นของเธออย่างสมบูรณ์แบบ เธอก็จะไม่ต้องการมันต่อให้เป็นในแง่ของกฎหมายก็ตาม นั่นก็ถือเป็นเครื่องพิสูจน์รูปแบบหนึ่งเช่นกันว่าคนคนนี้ ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป คือของเธอฮั่วสวินเจินเอ่ยต่อว่า “ในตอนนั้น พี่เกลี้ยกล่อมฉันว่าอย่าไปโวยวายเลย และฉันเองก็รู้ดีว่าพวกเราไม่มีโอกาสได้โวยวายหรอก”ต่อให้โวยวายไป ก็ไม่มีใครยืนอยู่ข้างพวกเขาอยู่ดีจะว่าไปแล้ว ทุกอย่างก็เพื่อผลประโยชน์ของตระกูลฮั่วทั้งสิ้นการที่เธอไม่ได้ร่ำเรียนมาทางด้านการออกแบบโดยตรง แถมยังเป็นแค่นักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบ แต่กลับได้เข้ามาทำงานในแผนกดีไซน์ได้นั้น ก็ถือว่าได้รับความกรุณามากแล้วแต่เธอดันอยากได้สิทธิ์ในการลงชื่อเป็นเจ้าของผลงานอีก มันช่างเป็นเรื่องเพ้อฝันสิ้นดีเพ้อเจ้อไร้สาระเสียจริงฮั่วสวินเจินสวมกอดแขนของฮั่วจี้จั๋วแล้วแนบกายเข้าไปออดอ้อน“พี่ ตามใจฉันเถอะนะ”หัวใจของฮั่วจี้จั๋วอ่อนยวบลงทันทีเขาโกรธจนพูดไม่ออก “ไม่ใช่ว่าเธอเคยบอกว่าการแต่งงานมีไว้เพื่อหย่าหรอกเหรอ?”“ใช่สิ เพราะฉะนั้นก่อนจะหย่า ฉันก็ต้องมีความรักที่ดีเสียก่อน อย่างน้อยถ้าเขาเป

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status