Share

บทที่ 788

Author: เจ้าเหมียวแวววาว
กระทั่งขอบฟ้าเริ่มรุ่งสาง

ข่าวคราวจากทางชายหาดก็ถูกส่งกลับมา

ฮั่วจี้เซินตบไหล่สวี่เพียวเพียวในอ้อม
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 790

    “ผมรู้ว่าคุณอยากจะพูดอะไร”ฝ่ามือของฮั่วจี้เซินยันอยู่บนแผ่นหินตรงระเบียง“ฮั่วจี้เจ๋อมันก็แค่คนโง่คนหนึ่ง ที่ช่วงนี้ผมยังไม่ลงมือกับเขา ก็เพราะภรรยาผมบอกว่า ไม่จำเป็นต้องให้ผมออกหน้า เดี๋ยวก็จะมีคนมาจัดการเขาเอง”เหลียงเจียเหยียนพยักหน้ารับ “คุณสวี่เป็นคนจิตใจดีมากครับ”“เธอแค่กลัวว่าผมจะทำอะไรเกินกว่าเหตุจนพลอยเดือดร้อนไปด้วยต่างหาก ภรรยาผมแค่รู้จักและเข้าใจผมดี”ริมฝีปากของฮั่วจี้เซินหยักโค้งขึ้นเล็กน้อยเขาเหลียวหน้ากลับไปมองสวี่เพียวเพียวที่กำลังนั่งเฝ้าฮั่วสวินเจินอย่างเงียบ ๆ คอยยื่นมือไปวัดอุณหภูมิร่างกายของฮั่วสวินเจินอยู่เป็นระยะ“เมื่อคืนนี้น่ะ เธอนอนไม่หลับเลยทั้งคืน ถ้าไม่ได้กำลังตั้งครรภ์อยู่ ผมคงไม่มีทางเกลี้ยกล่อมพาเธอกลับมาพักผ่อนได้หรอก”“ถ้าผมปกป้องหรือให้ท้ายฮั่วจี้เจ๋อ ภรรยาผมก็คงไม่มีวันยกโทษให้ผมเหมือนกัน เรื่องนี้คุณวางใจได้เลย”หลังจากฮั่วจี้เซินแสดงจุดยืนชัดเจนแล้ว เขาจึงเอ่ยถามเข้าประเด็นอย่างสั้นกระชับ “ผมต้องการรู้ว่า เมื่อคืนนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”“ผมได้รับโทรศัพท์จากพี่สาวเลยรีบเร่งมาที่นี่ พอลองออกค้นหาตามแนวชายฝั่งอยู่นาน ก็เลยข้ามไปดูตรงจุ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 789

    “อีกอย่างก็คือแม่ของฉัน เงินทั้งหมดของท่านก็อยู่ที่ฉันทั้งนั้น แล้วจะไปจัดตั้งมูลนิธิได้ยังไง? เรื่องพวกนี้ขนาดฉันเองยังไม่เคยรู้เรื่องมาก่อน แต่ฮั่วจี้เจ๋อกลับรู้ละเอียดปานนั้น ฉันรู้สึกว่ามันมีบางอย่างผิดปกติ”หากเป็นฮั่วจี้เจ๋อปลอมแปลงเอกสารขึ้นมาเองมันก็ยังพอรับมือได้ง่ายทว่าเอกสารเหล่านั้นกลับเป็นของจริงทั้งหมดเรื่องนี้จึงมีเงื่อนงำให้น่าฉุกคิดฮั่วจี้เซินพยักหน้ารับ “พูดต่อสิ”“เป้าหมายของฮั่วจี้เจ๋อก็แค่ต้องการให้ฉันสละสิทธิ์ในหุ้นของกลุ่มบริษัทจิวเวลรี แต่เขาก็ยังกังวลว่าหากฉันยังมีชีวิตอยู่ จะคอยเป็นก้างขวางคอขัดหูขัดตาเขา ในเมื่อเป็นแบบนี้ สู้ทำให้เขาปักใจเชื่อว่าฉันตายไปแล้วจริง ๆ แล้วคอยดูว่าหลังจากนี้เขาคิดจะทำอะไรต่อดีกว่าค่ะ”ประกายแสงอันเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาของฮั่วสวินเจิน“จะให้ฉันใช้วิธีตาต่อตาฟันต่อฟันฉันคงทำไม่ได้ เพราะฉันเป็นคนที่เคารพและปฏิบัติตามกฎหมายอย่างเคร่งครัดมาก แต่ถ้าเป็นการกระชากหน้ากากเขาต่อหน้าคณะกรรมการบริหารละก็ เรื่องนี้ฉันทำได้อย่างแน่นอน”เธอตั้งใจจะทำลายสิ่งที่ฮั่วจี้เจ๋อให้ความสำคัญและหวงแหนมากที่สุดลงให้ย่อยยับสิ่งเหล่านั้นทำให้ฮั

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 788

    กระทั่งขอบฟ้าเริ่มรุ่งสางข่าวคราวจากทางชายหาดก็ถูกส่งกลับมาฮั่วจี้เซินตบไหล่สวี่เพียวเพียวในอ้อมกอดเบา ๆ เพื่อปลุกเธอให้ตื่น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เจอตัวคนแล้วนะ”สวี่เพียวเพียวคว้ารั้งแขนของเขาไว้ ดวงตาเบิ่งกว้าง เธอมีคำถามมากมายที่อยากจะเอ่ยถาม ทว่ากลับไม่กล้าเอื้อนเอ่ยออกไปฮั่วจี้เซินเข้าใจความรู้สึกนั้นดี จึงเอ่ยเสริม “ยังมีชีวิตอยู่ ตอนนี้พักอยู่ห้องข้าง ๆ นี้เอง”เขาอุ้มสวี่เพียวเพียวประคองร่างพาลุกขึ้นเดินตรงไปยังห้องน้ำ“ล้างหน้าแปรงฟันก่อนแล้วค่อยไปหาเธอกัน”ฮั่วจี้เซินจัดการตระเตรียมทุกอย่างให้อย่างเรียบร้อยเขาลงมือช่วยสวี่เพียวเพียวจัดการล้างหน้าล้างตาด้วยตัวเองจนเสร็จสรรพ จากนั้นจึงพาเธอเดินไปยังห้องพักข้าง ๆ ฮั่วสวินเจินฟื้นตื่นอยู่ก่อนแล้ว ร่างกายห่มพันไว้ด้วยผ้านวมผืนหนา ขณะกำลังจิบน้ำอุ่นทีละเล็กทีละน้อยเหลียงเจียเหยียนในสภาพยับเยินฝุ่นจับเต็มตัวย่อตัวลงครึ่งหนึ่งอยู่ตรงหน้าเธอ คอยถูมือของเธออย่างทะนุถนอม พร้อมกับยื่นมือเข้าไปสัมผัสอุณหภูมิความอบอุ่นภายใต้ผ้านวมเขาหันหลังกลับไปปรับอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศภายในห้องให้สูงขึ้นน้ำเสียงของฮั่วสวิ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 787

    เอกสารกองทุนทรัสต์ที่กระจายเกลื่อนอยู่บนพื้นก็เป็นของจริงเรื่องที่หน้าต่างดำเนินการของกองทุนทรัสต์จะปิดลงในเวลาเที่ยงคืนนี้ และหากจะดำเนินการอีกครั้งในรอบหน้าต้องผ่านขั้นตอนยาวนาน ก็เป็นความจริงเช่นกันทว่าทุกอย่างกลับประจวบเหมาะกันอย่างประหลาดฮั่วจี้เซินขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าฉายชัดถึงความมืดมนดุดันสายตาที่เขามองไปยังฮั่วจี้เจ๋อเต็มไปด้วยความแคลงใจและไม่ไว้วางใจอย่างถึงที่สุดในตอนนั้นเอง เจี่ยนหลินก็ใช้มือเปล่าปีนป่ายขึ้นมาจากโขดหิน แล้วส่ายหน้าให้สวี่เพียวเพียว“ไม่พบตัวค่ะ แต่ดูจากกระแสน้ำในตอนนี้ ไม่เหมือนว่าจะถูกพัดหายไป มีความเป็นไปได้ว่าคุณผู้อำนวยการฮั่วอาจจะว่ายน้ำเป็น แล้วพาสภาพร่างกายไปขึ้นที่อื่นแล้ว”เยี่ยนชิวตกใจแทบสิ้นสติเธอรีบปราดเข้าไปเอาผ้าขนหนูผืนใหญ่คลุมตัวเจี่ยนหลินไว้ทันที“พี่หลิน ทำไมถึงกระโดดลงไปเองแบบนั้นล่ะ!”“ไม่เป็นไรหรอก การช่วยชีวิตคนสำคัญที่สุด การจมน้ำไม่เหมือนเคสอื่น ช่วงเวลาทองในการรอดชีวิตมันมีแค่นิดเดียว ตอนฉันอยู่รับราชการทหารก็ลงน้ำบ่อย ๆ เรื่องแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอก แต่น่าเสียดายที่ไม่เจอตัว”ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ฮั่วสวินเจินเปรียบเสมื

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 786

    ฮั่วสวินเจินพลันสะดุ้งตื่นจากพะวงเพราะเสียงของสวี่เพียวเพียวหมอกหนาเริ่มก่อตัวขึ้นเหนือผืนน้ำทะเล ท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง ระยะทางจากจุดชมวิวไปยังทางแยกด้านหน้านั้นยังอีกไกลนักจนไม่อาจมองเห็นฝั่งตรงข้ามได้ชัดเจนหัวใจของฮั่วสวินเจินพลันเต้นระรัวอย่างรวดเร็ว“พี่เจ๋อ ฉันว่าฉันไม่เซ็นดีกว่า ถ้าพ่อกับแม่ทิ้งอะไรไว้จริง ๆ ฉันกับพี่ชายฉันก็คงจัดการกันเองได้”ฮั่วจี้เจ๋อถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงเมื่อมองดูฮั่วสวินเจินตรงหน้าที่แสดงท่าทีหวาดระแวงชั่วขณะนั้นความชั่วร้ายในใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมาเขาฉวยโอกาสแย่งเอกสารในมือของฮั่วสวินเจินไปทันที “เอาเถอะ ในเมื่อพูดดีด้วยเท่าไหร่เธอก็ไม่ยอมเชื่อใจพี่สักที...”น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ไม่อาจปิดบังฮั่วสวินเจินปล่อยมือออกตามสัญชาตญาณ ทว่ากลับถูกฮั่วจี้เจ๋อคว้าหมับเข้าที่ท่อนแขน ก่อนจะเหวี่ยงร่างของเธอไปทางแผงกั้นอย่างแรง!รั้วไม้พลันพังครืนลงมา!ฮั่วสวินเจินส่งเสียงกรีดร้องสั้น ๆ ออกมาด้วยความหวาดกลัว!ทว่าเบื้องล่างกลับมีแต่โขดหินและหน้าผาสูงชัน ต่อให้เธอพยายามยื่นมือออกไป ก็ไม่อาจหาที่ยึดเหนี่ยวเพื่อรั้งกายไว้ได้ ร่า

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 785

    สวี่เพียวเพียวกวาดสายตามองไปรอบกาย ก่อนจะหันไปถามเยี่ยนชิว “พี่ชิวชิว เห็นเจินเจินบ้างไหม?”“ไม่นะ เหมือนว่าเมื่อกี้คุณฮั่วเล็กจะเรียกตัวไปที่จุดชมวิวน่ะ”ตอนนี้ในบริษัทมีคุณฮั่วอยู่สองคน คำว่า คุณฮั่วคนเล็กย่อมหมายถึงฮั่วจี้เจ๋ออย่างไม่ต้องสงสัยหนังตาของสวี่เพียวเพียวกระตุกวูบจู่ ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ถูกแม้ว่าชายหาดแถบนี้จะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวทั้งหมด แต่ก็มีบางโซนที่ถูกจัดให้เป็นเขตห้ามเดินเท้าและเป็นพื้นที่รกร้างไร้ผู้คนซึ่งมันก็อยู่ตรงบริเวณด้านล่างจุดชมวิวพอดีสวี่เพียวเพียวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดแผนที่ดู ระยะทางจากจุดที่พวกเธอยืนอยู่ห่างออกไปประมาณหนึ่งกิโลเมตร“ฉันมีธุระต้องคุยกับเจินเจินหน่อยน่ะ เดี๋ยวจะเดินไปตามหาดูสักหน่อย”“ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม?”สวี่เพียวเพียวปฏิเสธ“ไม่ต้องหรอก เจียเจียกับพี่เขยยังอยู่ตรงนี้ พี่ปลีกตัวไปมันไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่ แค่จุดชมวิวตรงนี้เอง ไม่ได้ไกลสักหน่อย”เจี่ยนหลินปัดเม็ดทรายบนตัวแล้วลุกขึ้นยืน “งั้นฉันเดินไปเป็นเพื่อนเอง”ลูกชายของเธออยู่ที่เมืองจิง ส่วนสามีก็ติดเวร เลยไม่ได้มาร่วมทริปด้วยกันทั้ง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status