แชร์

บทที่ 856

ผู้เขียน: เจ้าเหมียวแวววาว
คำพูดนั้นหลุดออกไป สายตาที่เพื่อนร่วมคณะมองเซี่ยชิงซางจึงเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ

เมื่อมองการแต่ง
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 856

    คำพูดนั้นหลุดออกไป สายตาที่เพื่อนร่วมคณะมองเซี่ยชิงซางจึงเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจเมื่อมองการแต่งกายตั้งแต่หัวจรดเท้าของพี่ชายเซี่ยชิงซางแล้ว ก็พอจะรู้ได้ทันทีว่าฐานะการเงินดีขนาดไหน แม้แต่นาฬิกาข้อมือเรือนนั้นก็ยังมีมูลค่าสูงถึงหกหลักแต่กลับเป็นคนเย็นชาไร้น้ำใจต่อให้เซี่ยชิงซางจะเป็นอัจฉริยะของคณะ มีชื่อเสียงโด่งดังแล้วอย่างไรเล่า ในเมื่อเขามีพี่ชายแบบนี้สู้พวกเขาไม่ได้ด้วยซ้ำมีบางคนเอ่ยพาดพิงถึงฉีเหมี่ยวขึ้นมา “ก็เรียนสถาบันเดียวกันแท้ ๆ ไม่รู้ว่าทำท่าทางหยิ่งอะไรนักหนา อาจารย์ที่ปรึกษาก็บอกให้พวกเราปรองดองกับเพื่อนร่วมสถาบันไว้ให้ดี กูว่านะ เธอไม่เห็นหัวพวกเราเลยด้วยซ้ำ”เซี่ยชิงซางทำทีเป็นยิ้มแย้มแต่แฝงความเยือกเย็นไว้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย “ยังไงซะฉีเหมี่ยวก็ทำงานอยู่ที่ à l'aube แถมยังมีอนาคตที่สดใส การที่เธอจะไม่เห็นหัวพวกเราที่เป็นแค่พวกนักศึกษาจน ๆ ก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว”แม้จะไม่ได้อยู่ในสายงานเดียวกัน และการติดต่อพบปะกันในอนาคตก็คงจะมีน้อยนิดจนแทบนับนิ้วได้ แต่ในตอนนี้ à l'aube กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว บรรดานักศึกษาที่ได้ยินเช่นนั้นต่างก็มีสีหน้าแปรเปลี

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 855

    ตั้งใจไปเดินสำรวจร้านขายเครื่องประดับในอำเภอเล็ก ๆ ทองคำของที่นี่นิยมสไตล์ที่ดูอลังการโอ่อ่า แต่ส่วนใหญ่จะผสมเงินหรือหลอมไส้เทียนด้านในมองดูแถวเครื่องประดับที่วางเรียงรายอยู่บนชั้นวางแล้ว ฮั่วสวินเจินถึงกับรู้สึกว่าตัวเองเกือบจะตาพร่าเพราะประกายสีทองอร่ามพวกนั้นเสียแล้วเมื่อกลับมาถึงโฮมสเตย์ ฉีเหมี่ยวกับเซี่ยถานโจวต่างก็ตื่นกันหมดแล้วเซี่ยถานโจวปรึกษาหารือกับเหลียงเจียเหยียน “เส้นทางข้างหน้าค่อนข้างเดินทางลำบาก สู้เก็บรถไว้คันเดียวแล้วพวกเราผลัดกันขับดีกว่า”“ก็ดีเหมือนกัน เดี๋ยวผมลองติดต่อให้คนมารับรถอีกคันกลับไปก่อน”ทั้งสองคนตกลงกันอย่างรวดเร็ว พร้อมกับจัดการย้ายสัมภาระจากรถทั้งสองคันมารวมไว้ด้วยกันขณะที่พวกเขากำลังจัดการเรื่องคืนรถคันหนึ่งอยู่นั้น ก็มีนักศึกษาคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเอ่ยปากถามว่าสามารถปล่อยรถให้พวกเขาสักคันได้ไหมเหลียงเจียเหยียนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบสงบว่า “เกรงว่าจะไม่ได้ รถคันนี้ใช้บัตรประชาชนของพี่ทำเรื่องเช่าค้ำประกันไว้ ถ้าพวกนายขับไปแล้วเกิดอุบัติเหตุขึ้นกลางทาง จะจัดการแก้ไขได้ยาก”“งั้นเอาบัตรประชาชนของพวกเราให้คุณเก็บไว้ก่อนได้ไหมครับ? พอถึงจุดหมาย

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 854

    อีกไม่กี่นาทีต่อมา ฉีเหมี่ยวที่เพิ่งล้างหน้าแปรงฟันเสร็จกำลังจะล้มตัวลงนอนพลันมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นเธอจำต้องลุกขึ้นมาสวมเสื้อคลุมอีกครั้งแล้วเปิดประตูห้องออกเซี่ยชิงซางยืนปรากฎกายอยู่หน้าประตูห้องพร้อมกับยื่นโทรศัพท์มือถือส่งให้เธอ“โทรศัพท์ของเธอใช่ไหม? วางชาร์จไว้ข้างนอก พี่เห็นว่าแบตเตอรี่เต็มแล้วเลยหยิบมาให้น่ะ”“ขอบคุณนะคะ ฉันลืมไปซะสนิทเลย”ฉีเหมี่ยวรับโทรศัพท์มือถือไว้พร้อมกับกล่าวขอบคุณ“เธอสนิทกับพี่ชายของพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ?”“ก็ไม่สนิทขนาดนั้นหรอกค่ะ พอ ๆ กับจำนวนครั้งที่เจอรุ่นพี่เซี่ยนั่นแหละค่ะ นับครั้งที่เจอด้วยนิ้วมือข้างเดียวยังได้เลยค่ะ”เซี่ยชิงซางเผยยิ้มออกมา“เธออย่าเข้าใจผิดล่ะ พี่ก็แค่ถามดูเฉย ๆ ยังไงซะตอนนี้พี่ชายของพี่ก็ยังโสด พี่เองก็แค่อยากรู้ว่าในอนาคตเขาจะหาสะใภ้แบบไหนมาให้พี่กันแน่”ฉีเหมี่ยวรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลที่ชวนอึดอัดใจเล็กน้อยเธอขมวดคิ้วแล้วเอ่ย “แล้วมันเกี่ยวกับฉันตรงไหนล่ะคะ? หรือว่าพี่เซี่ยคิดว่าผู้หญิงคนไหนก็ตามที่ยืนอยู่ข้างพี่ชายของพี่ล้วนมีสิทธิ์ที่จะกลายมาเป็นพี่สะใภ้ของพี่ในอนาคต? ถ้าอย่างนั้นคนในประเทศตั้งมากมายป่านนี

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 853

    เซี่ยชิงซางในด้านนี้นั้น ประวัติผลงานโดดเด่นน่าประทับใจเสียจนน่าทึ่ง“เขาเป็นคนฉลาดจริง ๆ นั่นแหละครับ บางทีอาจเป็นเพราะความคิดเห็นของพวกเราสองคนไม่ตรงกันก็ได้”“หาโอกาสพูดคุยกันก็ดีขึ้นเองค่ะ ยังไงตอนนี้คุณก็มาทำงานอยู่ที่นี่แล้วด้วย บางทีเขาอาจจะแค่เพิ่งเข้าสู่ช่วงวัยต่อต้านเฉย ๆ ก็ได้นะคะ”เซี่ยถานโจวรู้สึกจนปัญญาและอยากหัวเราะออกมาในเวลาเดียวกันหากเป็นเพราะช่วงวัยต่อต้าน งั้นก็ถือว่ามาช้าเอามาก ๆ เลยทีเดียวเขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “เมื่อก่อนผมเคยทำโปรเจกต์การกุศลหนึ่ง เงินส่วนใหญ่ที่หามาได้ถูกเทงบลงทุนไปให้โปรเจกต์นั้น เพื่อให้ความช่วยเหลือทางการแพทย์แก่เด็ก ๆ ที่ป่วยเป็นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด ชิงซางไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ เลยเกิดความเห็นที่ไม่ตรงกันกับผมขึ้นมาเล็กน้อยครับ”เขาหยิบไม้แห้งล็อตใหม่ใส่ลงไปในเตาผิงอีกครั้ง เติมเชื้อเพลิงให้ไฟลุกไหม้เพิ่มความอบอุ่นโดยไม่ให้เปลวไฟโหมแรงจนเกินไป“เพราะตอนเด็ก ๆ ชิงซางป่วยเป็นโรคหัวใจ พวกเราถึงต้องตระเวนหาหมอไปทั่ว เสียเงินไปมากมาย ผมก็แค่อยากจะช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่เป็นโรคเหมือนกับเขาก็เท่านั้นเองครับ”เพียงแต่เซี่ยชิงซางเป็นค

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 852

    ฉีเหมี่ยวส่ายหน้าเธออยู่ว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำ หลังจากเสียบชาร์จโทรศัพท์มือถือเรียบร้อยแล้ว จึงเดินหาของกินไปทั่วเจ้าของโฮมสเตย์วางขนมขบเคี้ยวห่อเล็ก ๆ เอาไว้แถวโซฟาทั้งหมดเป็นขนมพื้นเมืองขึ้นชื่อของเขตทิเบต เมื่อกัดคำแรกรสชาติยังพอใช้ได้ แต่พอกินเข้าไปอีกคำ กลับรู้สึกทั้งหวานและเลี่ยนฉีเหมี่ยวจึงเดินไปหาชามาดื่มเพื่อแก้เลี่ยนขณะกำลังชงชา เธอเอ่ยขึ้นว่า “ไม่เหมือนกันหรอกค่ะ ถ้าคุณเซี่ยรู้ว่าสถานการณ์ทางบ้านของฉันเป็นยังไง อาจจะรู้สึกว่าสู้ให้พ่อแม่จากไปเสียเลยจะดีเสียกว่าก็ได้ค่ะ”หากมองจากมุมมองหนึ่งแล้ว ทั้งฉีเหมี่ยวและเซี่ยถานโจวต่างก็ไม่มีใครบอกได้ว่าพื้นฐานครอบครัวของใครดีกว่าฉีเหมี่ยวชงชาเสร็จก็ยื่นให้เซี่ยถานโจวหนึ่งแก้วหลังจากกุมแก้วน้ำเอาไว้ อุณหภูมิบนฝ่ามือก็ค่อย ๆ อุ่นขึ้น ฉีเหมี่ยวพ่นลมหายใจใส่มือพลางเอ่ย “ฉันถูกพ่อแม่ปฏิบัติอย่างโหดเหี้ยมตั้งแต่เด็ก แต่บางทีลองคิดดูแล้วก็ไม่อยากโทษพวกเขาเหมือนกันค่ะ เพราะพวกเขาเกิด เติบโต และใช้ชีวิตอยู่ในหุบเขามาทั้งชีวิต ความคิดความอ่านก็มีอยู่แค่นั้นแหละค่ะ”เซี่ยถานโจวเขี่ยท่อนไม้ที่กำลังลุกไหม้อยู่ในเตาผิงตรงหน้า เพื่อเว้น

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 851

    เธอนำน้ำอุ่นกลับเข้ามาในห้อง เห็นว่าแม้ใบหน้าของฮั่วสวินเจินจะแดงก่ำ ทว่าอุณหภูมิร่างกายเป็นปกติแล้ว หลังจากให้ออกซิเจนอาการก็ดีขึ้นมากทีเดียวหลังมือของเหลียงเจียเหยียนแนบลงบนใบหน้าของฮั่วสวินเจินภายในห้องเปิดเพียงโคมไฟตั้งโต๊ะดวงเล็กไว้ดวงเดียวสามารถมองเห็นความกังวลที่ฉายชัดอยู่ทั่วใบหน้าของชายหนุ่มได้ฉีเหมี่ยวเอ่ยเสียงเบา “พี่เหลียง ถ้าอย่างนั้นคืนนี้คุณนอนห้องนี้ไหมคะ? เดี๋ยวฉันกับคุณเซี่ยจะนอนห้องข้าง ๆ ไปพลาง ๆ ก่อนค่ะ”ฮั่วสวินเจินไม่สบาย คืนนี้เหลียงเจียเหยียนจะต้องนอนไม่หลับอย่างแน่นอนเขาขมวดคิ้วแน่น “แบบนั้นไม่ได้ครับ”“ไม่มีอะไรไม่ได้สักหน่อยค่ะ ห้องข้าง ๆ ของพวกคุณก็เป็นห้องเตียงคู่เหมือนกัน ไม่ใช่ห้องเตียงเดี่ยวสักหน่อยค่ะ”เหลียงเจียเหยียนมีความลังเลเล็กน้อย เขามองฮั่วสวินเจินด้วยท่าทีอึกอักคล้ายอยากจะพูดแต่ก็กลืนกลับไป “รอดูอาการของเจินเจินก่อน ถ้าหากว่าดีขึ้นแล้วก็ไม่ต้องหรอกครับ”“ได้ค่ะ อีกสักพักค่อยเรียกฉันนะคะ”เธอกล่าวพร้อมทั้งปิดประตูก่อนจะเดินออกไปเซี่ยถานโจวนั่งอยู่บนโซฟา พลิกอ่านนิตยสารที่เหล่าบรรดาแบ็กแพ็กเกอร์คนก่อน ๆ ทิ้งเอาไว้ผู้คนจากทั่วท

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status