Share

บทที่ 859

Author: เจ้าเหมียวแวววาว
เซี่ยถานโจวหันกลับไปเรียกฉีเหมี่ยว

“ในรถเรามีกล่องยา คุณช่วยหยิบลงมาหน่อย”

ฉีเหมี่ยวนำกล่องยาเดินเ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 860

    เซี่ยถานโจวตั้งค่าโทรศัพท์เป็นระบบปิดเสียงแล้ววางไว้บนโต๊ะข้างเตียง เสียบสายชาร์จแบตเตอรี่ จากนั้นก็วัดอุณหภูมิร่างกายใหม่อีกรอบเพื่อความแน่ใจว่าไข้จะไม่กลับมาในตอนนี้ จึงค่อยลุกขึ้นยืน“เดี๋ยวผมไปส่งคุณกลับก่อนแล้วกัน”เมื่อเขาดึงดันจะไปส่ง ฉีเหมี่ยวก็ไม่ได้ปฏิเสธหลังจากปิดประตูแล้วเดินออกมาอย่างระมัดระวัง ฉีเหมี่ยวเผลอกระชับเสื้อผ้าบนร่างโดยไม่รู้ตัว ทว่าพอทำท่านี้เสร็จ บนตัวก็พลันมีเสื้อโค้ตตัวหนาอบอุ่นเพิ่มขึ้นมาตัวหนึ่งแถมยังอบอวลไปด้วยอุณหภูมิร่างกายของผู้ชายอีกด้วยฉีเหมี่ยวเงยหน้าขึ้นมองเขาแวบหนึ่ง อีกฝ่ายสวมเพียงเสื้อไหมพรมคอเต่าสีดำเป็นชุดด้านใน แนบไปกับรูปร่างจนมองเห็นสัดส่วนกล้ามเนื้อที่ผ่านการออกกำลังกายมาเป็นอย่างดีเสื้อผ้าลักษณะนี้ใส่เป็นชั้นด้านในจะอบอุ่นมาก แต่ถ้าใส่แค่ตัวเดียวโดด ๆ ย่อมกันลมได้ไม่ดีเท่าไรนัก มองดูก็รู้สึกหนาวแทนแล้ว“เอามาให้ฉันใส่ แล้วคุณไม่หนาวหรือไงคะ?”“ไปกันเถอะ ในเมื่อคุณอุตส่าห์มาเป็นเพื่อน จะปล่อยให้คุณเป็นหวัดได้ไง”เซี่ยถานโจวก้าวเดินนำออกไปก่อนหนึ่งก้าวฉีเหมี่ยวเดินตามหลังเขาไป ก้าวเท้าตามทันในสองสามก้าว ทั้งสองคนเดินเคียงคู่ก

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 859

    เซี่ยถานโจวหันกลับไปเรียกฉีเหมี่ยว“ในรถเรามีกล่องยา คุณช่วยหยิบลงมาหน่อย”ฉีเหมี่ยวนำกล่องยาเดินเข้าไป ทำแผลให้เหล่านักศึกษาที่ได้รับบาดเจ็บอย่างคล่องแคล่วว่องไว การทำความสะอาดแผลและใส่ยาไม่มีความลังเลล่าช้าเลยแม้แต่น้อย“ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง พวกนายแค่โดนหินกับใบหญ้าบาด โชคดีที่อุณหภูมิต่ำ เลยไม่มีพวกแมลง”หลังจากส่งยาที่เหลือให้พวกเขาแล้ว ฉีเหมี่ยวก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้“ในเมื่อจะมาเขตทิเบต ทำไมพวกนายถึงไม่เตรียมตัวอะไรมาเลย? แม้แต่โซ่กันลื่นติดล้อยังไม่มี แบบนี้มันเหมือนเอาชีวิตมาล้อเล่นชัด ๆ ”เหล่านักศึกษามองหน้ากันเลิกลั่ก“พวกเราเพิ่งมาจากทางฝั่งโรงเรียนจะเคยเจอภูมิประเทศแบบนี้ที่ไหนกันล่ะครับ? อาจารย์แค่บอกให้พวกเรามาสมทบด้วย ก็ไม่ได้บอกนี่ครับว่าต้องเตรียมอะไรบ้าง”ฉีเหมี่ยวถึงกับพูดไม่ออกไปเลยทีเดียวอย่างน้อยก็เป็นถึงกลุ่มคนที่การศึกษาสูง เรื่องแค่นี้ยังต้องให้อาจารย์คอยกำชับทีละขั้นตอนอีกเหรอนึกว่าตัวเองออกมาเที่ยวเล่นกันจริง ๆ หรือไง?หลังจากที่เซี่ยชิงซางมีไข้ เซี่ยถานโจวก็ให้เขากินยาแล้วรออยู่ข้างกายอยู่นานครึ่งชั่วโมง จนกระทั่งอุณหภูมิร่างกายลดลงเล็กน้อยเซี่ย

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 858

    ฉีเหมี่ยวชี้นิ้วไปยังภูเขาหิมะลูกที่ยังคงตั้งตระหง่านมองเห็นได้ราง ๆ เบื้องหน้า“คนที่นี่เขาเรียกภูเขาลูกนั้นว่าเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่ดำรงอยู่มานานนับพันปีแล้วค่ะ ไม่รู้ว่าคุณเซี่ยเคยได้ยินคำกล่าวทำนองนี้ไหมคะ คนที่เส้นทางชีวิตคล้ายคลึงกัน จริง ๆ แล้วดวงชะตาก็มักจะใกล้เคียงกันด้วย วันเกิดของคุณกับคุณฮั่วนี่ใกล้เคียงกันใช่ไหมล่ะคะ? นั่นหมายความว่าบั้นปลายชีวิตของคุณก็จะมีความสุขสมบูรณ์เหมือนกับคุณฮั่วไม่มีผิดเพี้ยนค่ะ มีภูเขาศักดิ์สิทธิ์ลูกนี้เป็นพยานค่ะ”ในตอนที่ร่วมวงดื่มสุรากันเมื่อก่อนหน้านี้ เซี่ยถานโจวเคยพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องวันเกิดกับฮั่วจี้เซินมาบ้างแล้ววันเกิดของพวกเขาทั้งสองคนใกล้เคียงกันจริง ๆ ห่างกันเพียงแค่ไม่กี่วันเท่านั้นเส้นทางชีวิตของคนทั้งคู่ดูราวกับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่ในหลาย ๆ ช่วงเวลากลับบังเอิญสอดคล้องและทับซ้อนกันอย่างน่าประหลาดทั้งเรื่องงานสมัยเรียน และการงานที่จะพัฒนาต่อไปในอนาคต ล้วนกลับมาวนเวียนทับซ้อนกันใหม่นี่ก็คงเป็นความผูกพันที่ถูกลิขิตเอาไว้โดยฟ้าดินเช่นกันเซี่ยถานโจวมองหน้าฉีเหมี่ยวเธอสวมใส่เสื้อผ้าเรียบง่าย ใบหน้าปราศจากเครื่องสำอา

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 857

    “ผมเนี่ยนะ?” เซี่ยถานโจวชะงักไปด้วยความคาดไม่ถึง ก่อนจะก้มหน้าหัวเราะ เผยให้เห็นฟันขาวสะอาด “สิ่งที่ผมทำทั้งหมดไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับความศรัทธาเลยครับ เป็นแค่เพราะผมอยากทำมันก็เท่านั้นเอง”การหาเงินได้มากแค่ไหนสำหรับเขาแล้วไม่ใช่เรื่องสำคัญเลยความมัวเมาในความสุขสำราญหรือชีวิตที่ฟุ้งเฟ้อลุ่มหลงในแสงสี ก็ไม่ใช่พื้นฐานตัวตนที่แท้จริงในชีวิตของเซี่ยถานโจวในขณะที่เขาสามารถใช้ชีวิตความเป็นอยู่ได้อย่างสะดวกสบายระดับหนึ่งแล้ว เขากลับอยากทำอะไรบางอย่างเท่าที่กำลังความสามารถของตัวเองจะทำได้ตลอดทางจนกระทั่งเดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางใหม่หลังจากแวะพักจัดระเบียบข้าวของแล้วออกเดินทางต่ออีกครั้ง ขับไปได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องเจอกับเหตุการณ์หิมะตกหนักจนปิดกั้นเส้นทางทำให้จำต้องกัดฟันขับฝ่าหิมะไปในเวลานี้ทัศนวิสัยบนท้องถนนต่ำมาก การขับรถเคลื่อนตัวไปท่ามกลางพายุหิมะอันโหมกระหน่ำเป็นไปอย่างยากลำบาก แถมระบบนำทางจีพีเอสก็พลอยใช้งานไม่ได้ไปด้วยถนนสายนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นเส้นทางที่ยากลำบากที่สุดมาโดยตลอด ฤดูร้อนมักมีพายุฝนกระหน่ำ ส่วนฤดูหนาวก็มีพายุหิมะพัดไม่ขาดสายนี่เพิ่งจะผ่านพ้นเทศกาลตรุษจีนมาหมาด

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 856

    คำพูดนั้นหลุดออกไป สายตาที่เพื่อนร่วมคณะมองเซี่ยชิงซางจึงเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจเมื่อมองการแต่งกายตั้งแต่หัวจรดเท้าของพี่ชายเซี่ยชิงซางแล้ว ก็พอจะรู้ได้ทันทีว่าฐานะการเงินดีขนาดไหน แม้แต่นาฬิกาข้อมือเรือนนั้นก็ยังมีมูลค่าสูงถึงหกหลักแต่กลับเป็นคนเย็นชาไร้น้ำใจต่อให้เซี่ยชิงซางจะเป็นอัจฉริยะของคณะ มีชื่อเสียงโด่งดังแล้วอย่างไรเล่า ในเมื่อเขามีพี่ชายแบบนี้สู้พวกเขาไม่ได้ด้วยซ้ำมีบางคนเอ่ยพาดพิงถึงฉีเหมี่ยวขึ้นมา “ก็เรียนสถาบันเดียวกันแท้ ๆ ไม่รู้ว่าทำท่าทางหยิ่งอะไรนักหนา อาจารย์ที่ปรึกษาก็บอกให้พวกเราปรองดองกับเพื่อนร่วมสถาบันไว้ให้ดี กูว่านะ เธอไม่เห็นหัวพวกเราเลยด้วยซ้ำ”เซี่ยชิงซางทำทีเป็นยิ้มแย้มแต่แฝงความเยือกเย็นไว้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย “ยังไงซะฉีเหมี่ยวก็ทำงานอยู่ที่ à l'aube แถมยังมีอนาคตที่สดใส การที่เธอจะไม่เห็นหัวพวกเราที่เป็นแค่พวกนักศึกษาจน ๆ ก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว”แม้จะไม่ได้อยู่ในสายงานเดียวกัน และการติดต่อพบปะกันในอนาคตก็คงจะมีน้อยนิดจนแทบนับนิ้วได้ แต่ในตอนนี้ à l'aube กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว บรรดานักศึกษาที่ได้ยินเช่นนั้นต่างก็มีสีหน้าแปรเปลี

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 855

    ตั้งใจไปเดินสำรวจร้านขายเครื่องประดับในอำเภอเล็ก ๆ ทองคำของที่นี่นิยมสไตล์ที่ดูอลังการโอ่อ่า แต่ส่วนใหญ่จะผสมเงินหรือหลอมไส้เทียนด้านในมองดูแถวเครื่องประดับที่วางเรียงรายอยู่บนชั้นวางแล้ว ฮั่วสวินเจินถึงกับรู้สึกว่าตัวเองเกือบจะตาพร่าเพราะประกายสีทองอร่ามพวกนั้นเสียแล้วเมื่อกลับมาถึงโฮมสเตย์ ฉีเหมี่ยวกับเซี่ยถานโจวต่างก็ตื่นกันหมดแล้วเซี่ยถานโจวปรึกษาหารือกับเหลียงเจียเหยียน “เส้นทางข้างหน้าค่อนข้างเดินทางลำบาก สู้เก็บรถไว้คันเดียวแล้วพวกเราผลัดกันขับดีกว่า”“ก็ดีเหมือนกัน เดี๋ยวผมลองติดต่อให้คนมารับรถอีกคันกลับไปก่อน”ทั้งสองคนตกลงกันอย่างรวดเร็ว พร้อมกับจัดการย้ายสัมภาระจากรถทั้งสองคันมารวมไว้ด้วยกันขณะที่พวกเขากำลังจัดการเรื่องคืนรถคันหนึ่งอยู่นั้น ก็มีนักศึกษาคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเอ่ยปากถามว่าสามารถปล่อยรถให้พวกเขาสักคันได้ไหมเหลียงเจียเหยียนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบสงบว่า “เกรงว่าจะไม่ได้ รถคันนี้ใช้บัตรประชาชนของพี่ทำเรื่องเช่าค้ำประกันไว้ ถ้าพวกนายขับไปแล้วเกิดอุบัติเหตุขึ้นกลางทาง จะจัดการแก้ไขได้ยาก”“งั้นเอาบัตรประชาชนของพวกเราให้คุณเก็บไว้ก่อนได้ไหมครับ? พอถึงจุดหมาย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status