MasukShare
บทที่ 5
Tanggal publikasi:
2025-10-28 07:59:04บทที่ 5
“รีบออกไปซะ ก่อนที่กูจะเปลี่ยนใจฆ่า”
ปืนที่จ่อหัวฉันอยู่ในตอนแรก บัดนี้ในเงาที่ฉันเห็นเขาลดระดับปืนลงไปไว้ข้างตัวเขาแล้ว ฉันจึงรีบหมุนตัวหันหลังโดยไม่กล้าสบตากับเขา แล้วออกตัววิ่งหนีออกมาให้ไวที่สุด
“ฮือ ๆ”
เมื่อฉันวิ่งออกมาไกลพอสมควร ก็แอบหาที่นั่งแถวนี้ปลดปล่อยเสียงร้องไห้ที่กลั้นไว้ ฉันนั่งร้องไห้สักพักก็ต้องรีบปรับอารมณ์ให้มาเป็นปกติให้ไวที่สุด เพราะฉันมีงานต้องทำต่อ
ฉันอยากลาออกนะแต่ติดปัญหาตรงที่ว่าที่นี่ให้เงินเดือนดีมาก มากซะจนฉันไม่จำเป็นต้องไปหางานทำเพิ่มให้เหนื่อยเลย ต้องอดทนสิเทียน แค่หลังจากนี้เราอย่าไปอยู่ใกล้กับเขาก็พอ คนโหดร้ายแบบนั้นฉันขอไม่ยุ่งเป็นครั้งต่อไปแล้ว
เวลา 20.35 น.
หลังจากวันนี้ที่เจอเหตุการณ์เลวร้ายมาครึ่งวันก็ถึงเวลาเลิกงานสักที หลังจากฉันร้องไห้เสร็จพอกลับเข้าไปทำงานก็ไม่ได้เจอกับเขาแล้ว มีแต่น้องส้มที่เข้ามาถามมากกว่า เพราะตาฉันมันบวมมาก ฉันก็บ่ายเบี่ยงตอบแค่ว่าพริกเข้าตาตอนก๋วยเตี๋ยวแทน น้องก็ไม่ได้สงสัยหรือถามอะไรต่อ
“รีบไปหาแม่ดีกว่า”
พูดจบก็พลางตบหน้าตัวเองเบา ๆ เพื่อเรียกสติให้กลับมาหลังจากที่คิดนู่นนี่ไปเรื่อย
สถานที่ โรงพยาบาลรัฐ
ใช้เวลาเดินทางไม่นานเนื่องจากเป็นเวลาที่เริ่มจะดึกแล้ว ทำให้บนถนนรถไม่ค่อยจะเยอะมากเหมือนตอนหกโมงเย็น ที่เป็นเวลาเลิกงานของหนุ่มสาวออฟฟิศ
ฉันเดินมารอลิฟต์เพื่อจะขึ้นไปหาแม่ ทั้งสองมือของฉันเต็มไปด้วยข้าวและผลไม้ที่แม่ชอบ เมื่อลิฟต์มาถึงฉันกำลังจะเดินก้าวขาเข้าแต่ก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียกจากทางด้านหลัง
“ยัยเทียน”
ฉันหันกลับไปมองยังต้นเสียงก็ถึงกับต้องถอนหายใจออกมาเบา ๆ พวกเขาอีกแล้ว ทำไมถึงไม่ยอมเลิกยุ่งกับฉันและแม่สักที ทั้งที่เราก็ออกจากบ้านหลังนั้นมานานแล้ว
“นี่แกกล้าถอนหายใจใส่คุณพ่ออย่างงั้นเหรอ!”
คนที่เรียกฉันในตอนแรกเขาคือพ่อแท้ ๆ ของฉันเอง ส่วนเสียงเมื่อกี้ก็คือเสียงน้องสาวคนละแม่ เธอชื่อว่าพลอย ฉันคิดว่าผู้ชายส่วนมากชอบแบบพลอยนะ เธอมีหุ่นที่เซ็กซี่ หน้าตาอ่อนหวานน่ารัก แถมกิริยามารยาทก็ดี เฉพาะกับคนนอกนะ
กับฉันและแม่ เธอจะมีนิสัยที่ก้าวร้าวมาก แต่ฉันเข้าใจเพราะฉันเป็นลูกเมียน้อย เธอจะไม่ชอบฉันกับแม่ก็คงไม่แปลกอะไร เธอเดินมาพร้อมกับคุณป้าพร้อมใช้สายตามองฉันเหมือนเดิมทุกครั้งที่เจอ สายตาเหยียดหยาม...ฉันชินแล้ว
“คุณพ่อมาหาเทียนมีอะไรหรือเปล่าคะ?”
ตั้งแต่ที่ออกจากบ้านนั้นมาได้นานนับหลายปี พวกเขาก็ไม่เคยคิดจะมาหาหรือเยี่ยมแม่บ้างเลย ทั้งที่ฉันส่งข่าวบอกพ่อว่าแม่ป่วยหนักพวกเขาก็ไม่เคยคิดจะมา แต่ไหงวันนี้ถึงได้มากันครบแบบนี้
“พ่อว่าเราไปหาที่นั่งเงียบ ๆ คุยกันดีกว่า”
วันนี้พ่อฉันมาแปลกนะ ทุกทีท่านเกลียดฉันจะตาย ไม่เคยแทนตัวเองว่าพ่อเลยสักครั้ง ทำกับฉันเหมือนไม่ใช่ลูกตลอดเวลาที่ฉันกับแม่ทนอยู่บ้านหลังนั้น
“ค่ะ”
ฉันพยักหน้าตอบรับพ่อ แล้วเดินตามท่านไปพร้อมกับมองแม่ลูกที่เดินนำไปก่อนแล้ว
เมื่อทุกคนนั่งลงกันจนครบพ่อฉันก็มีสีหน้าไม่สู้ดี ท่านดูเหมือนเครียดอะไรบางอย่าง มีอะไรกันหรือเปล่านะ
“มีอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมพ่อดูเครียดจัง”
พ่อฉันดูอ้ำอึ้งที่จะพูดบางอย่างมาก ส่วนคุณป้ากับพลอยก็ทำหน้าเอือมระอากับท่าทีของพ่อ
“พ่อแกจะส่งแกไปอยู่กับองค์กรชิเลี่ยนแทนน้อง”
ฉันพูดอะไรไม่ออกเมื่อได้ยินสิ่งที่คุณป้าพูดออกมา
“จริงเหรอคะพ่อ”
พ่อเกลียดฉันถึงขนาดจะส่งฉันไปแทนน้องแบบนี้เลยเหรอ ฉันรู้แค่ว่าพ่อชอบเข้าบ่อนกาสิโนเล่นการพนัน แต่ไม่คิดว่าจะติดหนักถึงขนาดนี้
“ช่วยพ่อหน่อย พ่อยังไม่มีเงินไปคืนพวกมัน”
“เลยจะให้เทียนไปอยู่กับพวกมันแทนพลอยอย่างนั้นเหรอคะ ฮึก”
เกินไปแล้ว ฉันรู้สึกแย่มากตอนนี้ ไม่รักฉันยังพอรับได้ แต่นี่ทำไมถึงกับต้องส่งฉันไปแทนคนอื่นด้วย
“อย่าสำออยไปหน่อยเลย แค่ยอมไปเป็นเมียพวกลุงอ้วน ๆ เงินหนา ก็ช่วยเรื่องค่ารักษาพยาบาลแม่แกได้มากโขละนะ โอกาสดีแบบนี้ฉันยกให้ แกไม่ดีใจเหรอ จะมานั่งร้องไห้ทำไม”
พลอยจีบปากจีบคอพูดพร้อมกับส่งสายตาจิกเหยียดมาให้ฉัน
“นะลูกช่วยพ่อหน่อย ไม่งั้นมันตามมาฆ่าพ่อแน่”
“เร็วสิ ฉันมีงานสังคมที่ต้องไปต่อนะ”
คุณป้าเริ่มไม่สบอารมณ์เมื่อฉันเอาแต่นั่งเงียบ ส่วนพ่อก็ส่งสายตากดดันมาให้ไม่วางตา ฉันสูดหายใจเข้าเต็มปอดไล่อารมณ์ที่อยากจะร้องไห้ให้ออกไปจากหัว
“ค่ะ เทียนจะช่วย”
“ขอบคุณมากนะลูก วันพรุ่งนี้มาหาพ่อที่บ้านใหญ่นะพวกมันจะมากันตอนบ่าย พ่อขอบคุณลูกมากเลยนะ”
พ่อฉันยิ้มออกมากับคำตอบของฉันพลางจับมือด้วยความดีใจ พ่อฉันกำลังดีใจงั้นเหรอ.. เขาเคยคิดว่าฉันเป็นลูกสักครั้งไหม...
หลังจากหมดธุระพวกเขาทั้งสามคนก็กลับไป ฉันจึงเดินไปรอลิฟต์เหมือนเดิมด้วยอารมณ์หม่นหมอง
Bab terbaru
เจ้าพ่อเพชฌฆาต ตอนพิเศษ ๓/๓ NC+++
ฉันชิงตอบออกไปเสียงดังอย่างภูมิใจ ส่วนคนฟังก็ทำหน้าตกใจเล็กน้อยก่อนจะยิ้มกว้างออกมา พร้อมกับอุ้มฉันขึ้นแล้วร้องตะโกน จนคนในบ้านถึงกับมองเจ้านายตัวเองอย่างตกอกตกใจ “ไอ้ไนต์! ลูกกูมาแล้ว!” เขาหันไปพูดอวดกับไนต์ที่เพิ่งเดินเข้ามาในบ้านด้วยความงุนงงเมื่อเห็นว่าเจ้านายตัวเองกำลังกระโดนโลดเต้น แต่พอได้ยินที่พี่ไวน์พูดเท่านั้นแหละ พี่ไนต์ก็ทำท่าทางดีใจไม่แพ้กันเลย ก็เพราะเขาเชียร์ฉันตลอดนะสิว่าให้มีลูกไว ๆ “ยินดีด้วยนะครับนายหญิง” “ขอบใจจ้ะ ^^” พี่ไวน์ต่อสายโทรหาใครไม่รู้หลายสายมาก ฉันได้แต่ส่ายหน้าไปมากับความเห่อ ความขี้อวดของเขา...20 ปีผ่านไป... “ผมไปเรียนก่อนนะครับม๊า” เสียงของเด็กชายในชุดนักศึกษาตะโกนบอกคนเป็นแม่ที่กำลังวุ่นวายอยู่ในครัว พลางหยิบขนมปังปิ้งขึ้นมาคาบไว้ที่ปาก เนื่องจากใกล้จะสายแล้ว แถมยังโดนไอ้รุ่นพี่สองแฝดนรกโทรตามยิก ๆ อีก “จ้า ไปดีมาดีนะลูก” “รักม๊านะครับ” ถึงจะโตเป็นหนุ่มจนเข้ามหา’ลัยแล้ว แต่ในสายตาคนเป็นแม่อย่างเทียนก็ยังคงม
เจ้าพ่อเพชฌฆาต ตอนพิเศษ ๓/๒ NC+++
“กล้าดียังไงมาโกหกพี่คะ?” เขาฟาดมือหนาลงมากระทบกับก้นของฉันอย่างแรง จนฉันรู้สึกแสบชาไปหมด ไหนจะแรงกระแทกของเขาอีก ก็เขาเล่นกระแทกเข้ามาลึกซะจนปลายเจ้าแก่นกายของเขามันเข้ามาชนกับจุดสำคัญภายในของสงวนฉันนะสิ “อ๊า บะ..เบาหน่อยค่ะ เทียนไม่ไหว!” ฉันร้องออกไปเสียงหลงทั้งเจ็บทั้งเสียว ปะปนกันไปหมด “เด็กไม่ดีต้องโดนทำโทษ! ซี้ด.. ตอดเก่ง” เขากระแทกเขามาอย่างไม่ลดละแรงเลย จนฉันถึงกับต้องกำผ้าปูที่นอน จิกเล็บลงไปจนรู้สึกปวดไปหมด เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงพี่เขาก็ยังคงทำอยู่ และไม่ยอมปล่อยฉันให้เป็นอิสระง่าย ๆ เลย ไปเอาแรงมาจากไหนเนี่ย ฉันจะไม่ไหวอยู่แล้วนะ ก้นฉันแดงไปหมดแล้วมั้ง ก็เขาเล่นตีไม่ยั้งมือเลย T^T “ซี้ดด หนูอย่าตอดพี่ดิ” เสียงของเขาเริ่มเบาขึ้นเรื่อย ๆ สายตาฉันพล่ามัว หัวสมองว่างเปล่า ไม่นานฉันก็รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังจะสลบไป...เช้าวันต่อมา... ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะหนาว ฉันใช้มือลูบไปตามที่นอนเพื่อหาผ้าห่มมาคลุมตัว ทำไมมันหนาวแบ
เจ้าพ่อเพชฌฆาต ตอนพิเศษ ๓/๑ NC+++
ตอนพิเศษ ๓ NC+++ เสียงของเคียร์ตะโกนโหวกเหวกโวยวายอยู่หน้าห้องพักอย่างไม่เกรงใจเหล่าเพื่อน ๆ ของเขาเลย ดีนะที่ชั้นนี้มีเพียงแค่ดีไวน์กับเพื่อนอีกสามคนเท่านั้น เนื่องจากต้องการความเป็นส่วนตัว เคียร์จึงจัดให้ตามคำขอของเพื่อน “อะไรของมึงวะ!” ความหงุดหงิดโมโหจากการถูกรบกวนเวลานอนทำให้ดีไวน์ถึงกับแสดงท่าทีโมโหอย่างเปิดเผย เมียก็ต้องห่างแล้วไหนจะเพื่อนเวรนี่มาขัดเวลานอนของเขาอีก ทางฝั่งอาชาเองก็ดูหงุดหงิดไม่น้อย อีกด้านก็มีเทนชิที่ไม่ได้ถูกเอ่ยชื่อเปิดประตูออกมาดูความวุ่นวายนี้ด้วย “อย่ามาทำหน้าโมโหกู คิดว่ากูอยากออกมาตะโกนแบบนี้หรือไง มานี่เลย! พวกมึงมาดูนี่!” เคียร์เดินถือมือถือสมาร์ทโฟนของตัวเองไปให้อาชาดูก่อน ดีไวน์มองท่าทางของเพื่อนที่แสดงออกมาอย่างงุนงง เพราะอาชานั้นเป็นคนที่ไม่ค่อยแสดงออกทางสีหน้าเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้จะไม่ใช่แล้ว “เจอดีแน่” อาชาพูดพลางขบกรามอย่างโมโห ยิ่งสร้างความงุนงงให้กับดีไวน์และเทนชิมาก จนพวกเขาทั้งสองต้องเดินเข้าไปหาเคียร์ว่าให้อาชามันดูอะไร ส่วนอาชาตอนนี้เดินเข้าห้องไปเ
เจ้าพ่อเพชฌฆาต ตอนพิเศษ ๒/๒
Rrrr Rrrr rrr เสียงเรียกเข้าของมือถือฉันดังขึ้น ไม่ต้องมองหน้าจอก็รู้ว่าใครโทรเข้ามาถ้าไม่ใช่สามีของฉัน มีคนเดียวแหละที่โทรมาเบอร์นี้ได้ เพราะมือถือนี้มีเขาคนเดียวที่รู้เบอร์ของฉัน ฉันมักจะพกมือถือสองเครื่อง อีกเครื่องเป็นมือถือทั่วไปที่ใช้ติดต่อกับทุกคน ส่วนเครื่องนี้ถูกออกแบบโดยพี่อาชา พิเศษยังไงก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะฉันโดนบังคับให้ใช้ ไม่ใช่แค่ฉันนะที่เป็นคนบ้าพกมือถือหลายเครื่อง ภรรยาอีกสามคนที่เหลือก็มีเหมือนกันหมดจ้า และก็ถูกบังคับใช้เช่นกัน “คิดถึงเหรอคะ^^” เมื่อกดรับสายฉันก็เอ่ยแซวเขาทันที ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวหรอกนะที่คิดถึง ฉันก็คิดถึงเขามาก ตอนแรกกะว่าจะโทรหาแหละแต่โดนตัดหน้าไปซะก่อน “คิดถึงมากเลยค่ะ เหนื่อยด้วย” อ้อนตลอด จากปีศาจเขากลายเป็นลูกแมวน้อย ๆ ของฉันแล้วค่ะ ^o^ “เหนื่อยก็นอนสิคะ โทรมาทำไมเล่า” “เปิดกล้องหน่อยสิคะ พี่คิดถึง อยากเห็นหน้า ไม่งั้นนอนไม่หลับ” ทำไงดีละเนี่ย! ถ้าเปิดกล้องเขาก็รู้ทันทีสิว่าฉันไม่ได้อยู่ที่บ้าน ตาย ๆๆ “ทำไมเงีย
เจ้าพ่อเพชฌฆาต ตอนพิเศษ ๒/๑
ตอนพิเศษ ๒ “โธ่พี่นา คนเราเศร้าได้แต่แค่แป๊บ ๆ ก็พอละ ยังไงเดี๋ยวอาทิตย์หน้าพวกพี่เขาก็กลับมาแล้ว” “แล้วถึงเวลาของพวกเราคืออะไรอะสร้อย” สร้อยทำหน้าทำตาคล้ายกับกำลังตลกกับอะไรสักอย่าง ไม่นานสร้อยก็โบกมือให้กับชายชุดดำที่เหลืออยู่มาพาเด็ก ๆ กลับบ้านไปจนหมดทุกคน เหลือเพียง ฉัน สร้อย และพี่นาแทน “คืนนี้เราจะออกล่า!” “?” “เอ๊ย! ออกเที่ยว ๆ” ฉันกับพี่นามองหน้ากันอัตโนมัติ สร้อยมักจะมีแผนอะไรแบบนี้ตลอด และแน่นอนถ้าพวกเขารู้มีหวังพากันซวยแน่ ๆ เพราะงั้นรีบปฏิเสธดีกว่า “เอ่อ..คื-“ “ไม่ได้! ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด ไม่งั้นสร้อยงอนจริงด้วย!” ให้มันได้อย่างนี้สิ พี่นาส่ายหัวไปมากับความดื้อดึงของสร้อยอย่างเอือมระอา “ถ้าพวกพี่เขาจับได้ขึ้นมาเราจะไม่ซวยไงสร้อย” ฉันพูดในสิ่งที่เป็นกังวลที่สุด เพราะสามีของฉันย้ำหนักย้ำหนาว่าห้ามไปเที่ยวไหนในระหว่างที่เขาไม่อยู่ และถ้ารู้ว่าไปละก็เตรียมตัวตายได้เลย โดนขู่แบบนี้ใครมันจะไปกล้าล่ะ “นั้นสิสร้อย ถ้าพี่ชารู้พี่ไ
เจ้าพ่อเพชฌฆาต ตอนพิเศษ ๑/๒
เช้าวันต่อมา...สนามบิน BK ภายในสนามบินแห่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทยที่ในทุก ๆ วันมักจะมีเหล่าลูกค้าต่างชาติและคนไทยในประเทศมาใช้บริการไม่ขาดสาย บัดนี้กับมีเพียงแค่กลุ่มใหญ่ของชายใส่สูทสีดำเดินเต็มบริเวณพื้นที่แทน เนื่องจากโดนสั่งปิดบริการครึ่งวันเพื่อให้พวกเขาได้เดินทางสะดวก และอิทธิพลการที่จะสั่งปิดได้แบบนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากเคียร์ ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าพ่ออิทธิพล เป็นคนจัดการสั่งปิดนั้นเอง ทั้งนี้ทั้งนั้นภายในบริเวณสนามบินจึงเหลือเพียงเจ้าหน้าที่ตามจุดต่าง ๆ แทน เหล่าเจ้าหน้าที่ก็ดูสนอกสนใจไม่น้อยที่ได้เห็นมาเฟียยากูซ่าและองค์กรชิเลี่ยนเป็นบุญตา “แอ๊ะ ปะป๊า” เสียงลูกของเคียร์หรือ ‘น้องกำไล’ เอ่ยเรียกคนเป็นพ่อที่ยืนอยู่ตรงหน้า ในขณะที่ตัวน้อยอยู่ในอ้อมแขนคนเป็นแม่อย่างสร้อย เพียงแค่นี้ก็ทำให้เคียร์รู้สึกหงุดหงิดใจไม่อยากจะห่างลูกกับภรรยาตัวเองเลย “ถ้าพี่เป็นมันพี่คงหงุดหงิดมาก” ดีไวน์เอ่ยเสียงเรียบในขณะที่สายตาก็จับจ้องไปยังเพื่อนของตัวเอง เขารู้ดีว่าตอนนี้ภายใต้ใบหน้านิ่งที่เพื่อนของเขากำลังปั้นเพื่อ
เจ้าพ่อเพชฌฆาต บทที่ 7
บทที่ 7“กว่าจะมาได้นะยะ” พอเดินเข้ามาถึงตัวบ้านฉันก็เจอเข้ากับพลอยที่กำลังนั่งไขว่ห้างกินผลไม้อยู่ “อ้าว เทียนมาแล้วเหรอลูก” ฉันหันกลับไปมองพ่อที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องทำงาน ไม่กี่นาทีต่อมาก็ได้ยินเหมือนเสียงรถหลายคันกำลังวิ่งเข้ามาจอดหน้าบ้าน “คุณคะด
เจ้าพ่อเพชฌฆาต บทที่ 4
บทที่ 4“หึ” ปากหนาขยับยกยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางที่สู้ไม่ได้ของฉัน เขาโยนบุหรี่ลงพื้นตามด้วยเท้าใหญ่ที่ขยี้แท่งบุหรี่ติดไฟจนมันดับละเอียด แต่ก็ไม่ยอมลุกอีก เขาจะนั่งทับชายเสื้อฉันอีกนานไหมเนี่ย ยับหมดแล้วมั้ง “อ่าวพี่ดีไวน์ หาตั้งนานมาอยู่ตรงนี้นี่เอง” เขาชื่
เจ้าพ่อเพชฌฆาต บทที่ 8/1
บทที่ 8สถานที่ องค์กรชิเลี่ยน หลังจากที่นั่งรถมาได้ไม่นานตอนนี้ก็มาถึงที่ไหนก็ไม่แน่ใจ ฉันไม่เคยเห็นที่นี่มาก่อน ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถกับลูกน้องของชายหน้าโหดเพียงสองคน เพราะเขานั่งไปอีกคันสถานที่ที่ฉันเห็นตอนนี้เป็นตึกสูงสีดำสนิทไม่สามารถมองเห็นด้านในได้ ส่วนด้านนอกที่ฉันมองเห็นเต็มไป
เจ้าพ่อเพชฌฆาต บทที่ 6
บทที่ 6“ทำไมสีหน้าดูไม่ดีเลยเทียน ลูกไม่สบายหรือเปล่า” “เปล่าจ้ะแม่ พอดีทำงานเหนื่อยนิดหน่อยจ้า” ฉันเลือกที่จะโกหกแม่ออกไป แล้วเดินไปหย่อนสะโพกลงบนเก้าอี้ข้างเตียง “ขอโทษนะลูก ที่แม่มาป่วยแบบนี้ ช่วยอะไรหนูไม่ได้เลย แถมยังทำหนูลำบากอีก” “แม่อย่าพูดแบ
Anda juga akan menyukai
Bad Dindan สัญญารักใต้เงามาเฟียร้าย
Story ปลายตะวัน8.4K Dibacaเด็กกำพร้ากับมาเฟียคลั่งรัก
Davide23.5K Dibacaเจ้าสาวมาเฟีย
มดตัวจี๊ด38.1K Dibacaหลุมพรางเสน่หา
ชะนีติดมันส์8.8K Dibacaทาสสวาทเจ้าพ่อซาดิสม์
P. Chamomile501 Dibacaคิราซ่อนรัก (IMPRISONED LOVE) นายท่านใหญ่ NC
ผีเสื้อกลืนหาง461 Dibacaพันธะสารวัตรธีร์
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1K Dibacaรักร้ายใต้เสื้อกราวน์
Chareen4.1K Dibaca
