บทที่ 8/1

บทที่ 8

สถานที่ องค์กรชิเลี่ยน

           

            หลังจากที่นั่งรถมาได้ไม่นานตอนนี้ก็มาถึงที่ไหนก็ไม่แน่ใจ ฉันไม่เคยเห็นที่นี่มาก่อน ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถกับลูกน้องของชายหน้าโหดเพียงสองคน เพราะเขานั่งไปอีกคัน

สถานที่ที่ฉันเห็นตอนนี้เป็นตึกสูงสีดำสนิทไม่สามารถมองเห็นด้านในได้ ส่วนด้านนอกที่ฉันมองเห็นเต็มไปด้วยชายใส่สูทสีดำเดินเต็มไปหมด แถมขณะที่ฉันนั่งรออยู่ในรถก็มีการตรวจที่เข้มมาก เพราะตอนนี้รถของฉันก็กำลังโดนตรวจด้วยชายชุดดำอยู่

“คุณนี่มาในจังหวะโชคดีเลยนะครับ”

ชายชุดดำที่เป็นคนขับรถเอ่ยออกมาเป็นคำแรก เพราะตลอดระยะทางที่เขาขับมาแทบไม่ปริปากพูดอะไรเลย

“?”

ฉันไม่เข้าใจที่เขาพูดเลย ถ้าการที่ฉันมากับพวกเขาแล้วแปลว่าโชคดีจริงฉันคงไม่ต้องมานั่งทุกข์ใจแบบนี้หรอกนะ

“วันนี้มีประชุมผู้นำแต่ละแก๊งพอดี คุณอาจจะได้เจอผู้นำองค์กรด้วยนะครับ”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น แต่ฉันไม่ได้ตื่นเต้นด้วยหรอกนะ หลังจากนี้ฉันจะเจออะไรบ้างก็ยังไม่มีใครรับประกันได้เลย

“ถึงจะได้เจอก็จริง แต่ก็แอบเสียดายนะครับ”

“ทำไมล่ะคะ?”

หลังจากที่เป็นแต่ผู้ฟังมานาน ฉันก็เอ่ยถามเขาออกไปด้วยความสงสัย

“ไม่เคยมีใครเห็นหน้าผู้นำมาก่อนครับ เขามักจะใส่หน้ากากลายกะโหลกสีดำไว้เสมอ”

ใส่หน้ากากงั้นเหรอ อะไรจะปิดบังตัวเองขนาดนั้นกัน

“แล้วคุณมาบอกเราแบบนี้จะไม่มีปัญหาตามมาเหรอคะ”

ก็ดูเล่นเล่านู่นนี่ให้ฉันฟังเยอะแยะไปหมด ไม่กลัวว่าจะโดนฆ่าปิดปากหรือไง

“ฮ่า ๆ อย่าลืมสิครับเราอยู่กับสองคนนะ ถ้าคุณไม่พูดก็ไม่มีใครรู้หรอก”

อืม มันก็จริงของเขา แต่เราเพิ่งเจอกันแท้ ๆ เขาดูมั่นใจจังว่าฉันจะไม่พูดเรื่องแบบนี้ออกไปให้คนอื่นฟัง

“ไม่กลัวเราเอาเรื่องนี้ไปบอกคนอื่นเหรอคะ”

“ถ้าคุณมีโอกาสนะครับ คุณคงยังไม่รู้จักคุณบารอนดีสินะ ผมว่าคุณเอาเวลาที่จะไปบอกคนอื่นเตรียมตัวรับมือกับคุณบารอนดีกว่านะครับ”

คำพูดของเขาเล่นเอาฉันกลัวไปหมด ถ้าพูดตามตรงฉันก็ไม่รู้จักหรอกว่าแต่ละผู้นำในวงการมาเฟียเป็นอย่างไร ฉันจึงเลือกที่จะเงียบเมื่อรถแล่นเข้ามาจอดด้านในแล้ว

ภายในตึกองค์กร

ฉันเดินตามกลุ่มแก๊งของคุณบารอนไปเงียบ ๆ ตลอดทางที่เดินมาต้องผ่านกลุ่มแก๊งหลายกลุ่ม แต่ละกลุ่มดูโหดน่ากลัวไม่ต่างจากคุณบารอนเลย พวกคนเหล่านั้นมองฉันที่เป็นผู้หญิงคนเดียวภายในตึกด้วยสายตาหื่นกระหาย ตั้งแต่เดินเข้ามาจนมาถึงชั้นบนสุดฉันยังไม่เห็นมีผู้หญิงสักคน มีเพียงแค่ฉันคนเดียว

“ไอ้บารอนมึงกำลังทำผิดกฎ”

ระหว่างกำลังเดินอยู่ก็มีชายร่างใหญ่เต็มไปด้วยลายสักภาษาญี่ปุ่นเต็มตัวเดินมาขวางหน้าคุณบารอน

“อย่าเสือกเรื่องของกูไอ้จิโร่”

“กูไม่อยากจะยุ่งกับมึงหรอกนะ ถ้ามึงไม่ทำผิดกฎพาผู้หญิงเข้ามาในองค์กร ”

ถึงว่าทำไมไม่มีผู้หญิงเลย แบบนี้นี่เอง แล้วนี่ฉันจะรอดไหม ก็ดันเข้ามาซะแล้วเนี่ย T^T

“แค่กฎปัญญาอ่อนของเด็กเมื่อวานซืนที่เพิ่งขึ้นเป็นผู้นำไม่กี่เดือนอะนะ เหอะ! กูไม่กลัวหรอกว่ะ”

คุณบารอนเดินกระแทกไหล่ของคนที่ชื่อจิโร่ ฉันได้แต่ก้มหน้าก้มตาเดินตามพวกเขาไปต่อ แต่ก้าวขาออกไปเพียงไม่กี่ก้าวภายในตึกที่เสียงดังจากการพูดคุยกันก็เงียบลง จนฉันต้องเงยหน้าขึ้นมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น

สิ่งที่ฉันเห็นคือแก๊งทุกแก๊งกำลังก้มโค้งคำนับในแบบฉบับของแต่ละประเทศให้กับผู้ชายตัวสูงใส่หน้ากากลายกะโหลกสีดำ โดยไม่มีใครกล้าเงยขึ้นมามองชายใส่หน้ากากเลย

ไม่นานมือหนาของคุณจิโร่ก็ดันหัวฉันให้ก้มต่ำลงเพื่อไม่ให้มองไปที่ชายใส่หน้ากาก ฉันรีบทำตามเขาทันทีกลัวจะเป็นปัญหา TT^TT แต่หางตาก็ไปเห็นว่าคุณบารอนไม่ก้มโค้งใด ๆ แถมยังจ้องมองชายใส่หน้ากากอย่างไม่เกรงกลัว

จนในที่สุดปลายรองเท้าหนังสีดำมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน เสียงทุ้มต่ำเยือกเย็นเอ่ยออกมาทำลายบรรยากาศที่เงียบสนิท

“ทำไมถึงมีผู้หญิงเข้ามา? ”

ทำไมฉันรู้สึกเหมือนกับว่าเคยได้ยินเสียงแบบนี้จากที่ไหนมาก่อน

“ผมเตือนไอ้บารอนแล้วครับ”

คุณจิโร่พูดเสียงหนักแน่นตอบชายใส่หน้ากากตรงหน้าฉัน ในขณะที่เขายังคงก้มหัวอยู่

“เหอะ! กฎปัญญาอ่อนของมึงกูไม่ทำตามหรอกนะไร้สาระฉิบหาย”

คุณบารอนพูดเสียงดัง ดังซะจนฉันเผลอสะดุ้งตัวเล็กน้อยเลย

“ในเมื่อมึงทำตามกฎไม่ได้ ก็ไม่คู่ควรอยู่ภายใต้องค์กรของกู!”

            ชายใส่หน้ากากเดินไปทางด้านหลังของฉัน ก่อนจะไปยืนหยุดอยู่ตรงหน้าคุณบารอน เหล่าลูกน้องของคุณบารอนไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งสักคนทุกคนเอาแต่ก้มหน้า ฟังเสียงของคนสองคนเท่านั้น แต่เพียงแค่ไม่กี่วินาทีต่อมาชายใส่หน้ากากชักปืนขึ้นมาจ่อไปที่หน้าผากของคุณบารอน