LOGINShare
บทที่ 2
Latest chapter
เจ้าสาวผู้สูญเสียทุกสิ่ง บทที่ 7
พวกเขามีธุระอะไรที่นี่?หัวใจฉันกระตุกวูบหนึ่งก่อนที่ฉันจะตั้งตัวได้ สายตาของลูก้าก็จับจ้องมาที่ฉัน และเขาก้าวตรงเข้ามา“เบียงก้า ในที่สุดผมก็หาคุณเจอ!”เขาดึงฉันเข้าไปกอดแน่นร่างกายของฉันแข็งทื่อ ฉันผลักเขาออกไปอย่างใจเย็นตอนนั้นเองที่ลูก้าสังเกตเห็นจาโคโมที่ยืนอยู่ข้างๆ ฉันสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปในทันที กลายเป็นแข็งกร้าวและระแวดระวัง“เขาเป็นใคร?”“เพื่อนค่ะ” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “แล้วพวกคุณมาทำอะไรที่นี่?”ลูก้าจ้องมองฉันด้วยความไม่อยากจะเชื่อราวกับเขาไม่คาดคิดว่าฉันจะเย็นชาได้ถึงเพียงนี้“เบียงก้า ผมรู้ว่าคุณต้องทุกข์ทรมานมามาก”“ฟังนะ ตอนนี้ผมรู้เรื่องคำโกหกของวาเลนติน่าหมดแล้ว คุณบริสุทธิ์ กลับไปกับผมนะ เราจะแต่งงานกันทันทีที่คุณต้องการเลย” “ผมสาบาน ผมจะจัดงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้ให้คุณ”พอได้ยินแบบนั้น ฉันแทบจะอยากหัวเราะออกมาสิ่งที่ฉันเคยโหยหาอย่างสุดชีวิตเขากลับยกมันให้คนอื่นไปอย่างไม่ลังเลแต่ในวันที่ฉันปล่อยวางได้แล้วเขากลับหยิบยื่นมันคืนมาให้ง่ายๆ เสียอย่างนั้นทุกอย่างมันสายเกินไปมากแล้วฉันมองเขาอย่างสงบนิ่ง“คุณแต
เจ้าสาวผู้สูญเสียทุกสิ่ง บทที่ 6
สวิตเซอร์แลนด์ทันทีที่ฉันก้าวลงจากเครื่องบินและสูดลมหายใจแรกของอากาศในสวิตเซอร์แลนด์ ฉันก็รู้ได้ทันทีว่าฉันจะตกหลุมรักประเทศนี้งดงามราวกับภาพวาด เงียบสงบ และสันติและมันยังอยู่ไกลแสนไกลจากพ่อ มาร์โก้... และลูก้าฉันเจออพาร์ตเมนต์ดีๆ ในสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบและจัดการย้ายเข้าอยู่อาศัยต่อมาคือเรื่องการหางานทำในช่วงเวลานี้ ฉันไม่ได้หยุดเขียนงานเลยฉันคอยอัปเดตบล็อกของฉันด้วยเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ที่ได้พบเจอบนเครื่องบินและระหว่างการเดินทางไม่คาดคิด ฉันกลับมีผู้อ่านเพิ่มขึ้นไม่น้อย“งานเขียนของคุณเยียวยามาก อบอุ่นและมีอารมณ์ขันนิดๆ อ่านแล้วรู้สึกเบาสบายหัวใจ”“เจ้าของบล็อกดูท่าทางจะเป็นคนอ่อนโยนจัง อยากรู้จักคุณในชีวิตจริงจังเลยค่ะ”การได้เห็นคอมเมนต์ของพวกเขาทำให้ฉันอารมณ์ดีขึ้นจริงๆหนึ่งสัปดาห์ต่อมา จู่ๆ ก็มีอีเมลฉบับหนึ่งปรากฏขึ้นในกล่องขาเข้าของฉัน“สวัสดีครับ ผมเป็นบรรณาธิการจากสำนักพิมพ์เซเฟอร์ พอดีผมได้อ่านบล็อกของคุณและพบว่างานเขียนของคุณยอดเยี่ยมมาก ไม่ทราบว่าคุณสนใจจะมาร่วมงานกับสำนักพิมพ์ของเราในตำแหน่งบรรณาธิการไหมครับ?”ฉันไม่คิดเลยว่าโอกาสจะมาถึงเร็วขนาดนี้ ห
เจ้าสาวผู้สูญเสียทุกสิ่ง บทที่ 5
วาเลนติน่าถูกลูก้าเตะกระเด็นล้มลงกับพื้น ความเจ็บแปลบแล่นบิดในท้องเธอเธอกุมท้องไว้แน่น พยายามอธิบายอย่างสิ้นหวัง“ลูก้า ฉันท้องลูกของคุณ!”“ได้โปรด เห็นแก่เด็กคนนี้ ให้อภัยฉันสักครั้งเถอะ!”ลูก้าหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา“ลูกเหรอ? ลูกที่ไหน?”“วาเลนติน่า อย่าลืมสิ เราสองคนไม่เคยแม้แต่จะนอนด้วยกันซะด้วยซ้ำ”“ไอ้เด็กเวรในท้องคุณนั่นน่ะ มันไปเกี่ยวห่าอะไรกับผม?”ใบหน้าของวาเลนติน่าซีดเผือดราวกับคนตายเธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าลูก้าจะโหดเหี้ยมได้ถึงเพียงนี้เธออ้าปากจะแก้ตัว แต่ลูก้าไม่มีความตั้งใจที่จะฟังอีกต่อไปแล้วเขายกมือขึ้นเพียงนิดน้อย ลูกน้องของเขาก็พุ่งเข้ามารวบตัวเธอไว้ทันที“เอาเธอไปขังไว้ในห้องใต้ดิน เดี๋ยวผมจะจัดการกับนางทีหลัง”ลูก้าเดินออกจากห้องพักฟื้นไปโดยไม่แม้แต่จะชายหางตามามองอีกฟากหนึ่งของโรงพยาบาล พ่อของฉันฟื้นขึ้นมาในที่สุดหลังจากการปั๊มหัวใจทันทีที่ลืมตา เขาก็เห็นมาร์โกและลูก้ายืนอยู่ข้างเตียงเขาฝืนลุกขึ้นนั่ง ถอนหายใจเบาๆ ขณะมองไปที่ลูก้า“คุณลูก้า...วาเลนติน่าทำผิดจริง แต่เธอก็ได้รับโทษมากพอแล้ว”“เห็นแก่เบียงก้าและเห็นแก่ผม ปล่อยเธอไปสักครั้ง
เจ้าสาวผู้สูญเสียทุกสิ่ง บทที่ 4
ณ โรงพยาบาลลูก้ากำลังปอกแอปเปิ้ลพลางเหม่อมองโทรศัพท์ของเขาอย่างเลื่อนลอยวาเลนติน่าสังเกตเห็นความเหม่อของเขา ความวิตกกังวลก็แล่นเข้ามาในอกของเธอ“ลูก้า…คุณกำลังรอสายจากใครอยู่หรือเปล่า?”“เปล่า”เขาฝืนยิ้ม วางโทรศัพท์ไว้ด้านข้าง และปอกแอปเปิ้ลต่อไปปกติแล้ว เวลาที่เขาอยู่ที่โรงพยาบาลกับวาเลนติน่า ฉันจะเกิดความหึงหวงและส่งข้อความหาเขาไม่หยุด เพื่อขอให้เขากลับบ้านเร็วขึ้นแต่วันนี้ ฉันไม่ได้ส่งข้อความหาเขาเลยแม้แต่ประโยคเดียวเมื่อมองดูเขา ความไม่สบายใจลึกๆ ก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจของวาเลนติน่าตั้งแต่เมื่อคืนนี้ เขาก็ทำตัวแปลกไป“เขายังห่วงเบียงก้าอยู่เหรอ?”“ไม่ ฉันยอมให้ถ่านไฟเก่าระหว่างพวกเขากลับขึ้นมาอีกไม่ได้เด็ดขาด”“ลูก้าคะ ฉันปวดหัวนิดหน่อย... ช่วยนวดให้หน่อยได้ไหมคะ?”วาเลนติน่าเกาะแขนเขาไว้ น้ำเสียงออดอ้อนอ่อนหวานลูก้าวางแอปเปิ้ลลงและนวดขมับให้เธอเบาๆวาเลนติน่าฉวยโอกาสนั้นพิงลงบนอกของเขาและสารภาพว่า“ลูก้า... ฉันรักคุณมากเลยค่ะ ฉันแค่ปรารถนาว่าเราจะได้เป็นคู่รักที่แท้จริงกันเสียที”ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมลงทันทีและผลักเธอออกไป“วาเลนติน่า ผมเคยบอกคุณแล้ว คนที่
เจ้าสาวผู้สูญเสียทุกสิ่ง บทที่ 3
แจกันร่วงลงกระแทกพื้น แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ บาดลึกไปตามแขนและขาของฉันพ่อ มาร์โก้ และลูก้า ต่างรีบวิ่งเข้ามาเมื่อได้ยินเสียง“วาเลนติน่า!”มาร์โก้ทรุดเข่าลงกอดเธอไว้ในอ้อมแขน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจพ่อหันมาหาฉันแล้วตบหน้าฉันอย่างแรง เสียงของเขาตวาดก้องไปทั่วห้อง“เบียงก้า! แกทำบ้าอะไรของแก? ทำไมแกต้องทำร้ายวาเลนติน่าด้วย?!”“แกเป็นต้นเหตุให้แม่ต้องตาย แล้วตอนนี้แกยังจะพยายามทำร้ายพี่สาวตัวเอง... กับลูกในท้องของเธออีกเหรอ?”หัวของฉันหมุนติ้ว หูอื้ออึงจากการถูกตบอย่างแรง“ใช่ งานแต่งของแกถูกยกเลิก แต่นั่นมันคือความปรารถนาสุดท้ายก่อนตายของวาเลนติน่า! ทำไมแกต้องอิจฉาจนถึงขั้นคิดจะฆ่าพี่แก?”“ทำไมแกถึงเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้?”ฉันเอามือกุมใบหน้า น้ำตาไหลพรากขณะที่พยายามจะพูดอธิบาย“พ่อคะ หนูไม่ได้ทำ! พี่ล้มลงไปเอง!”“พี่ผลักหนูตกบันไดด้วย! ดูหนูสิ หนูก็เจ็บเหมือนกับพี่นั่นแหละ...”เสียงของฉันสั่นเครือ“พี่โกหกมาตลอด! พี่ไม่ได้ป่วยด้วยซ้ำ”พ่อและมาร์โก้เงียบไปครู่หนึ่ง พวกเขาเหลือบมองวาเลนติน่าที่นอนหมดสติอยู่ชั่วอึดใจสั้นๆนั้น ฉันคิดว่าพวกเขาอาจจะเชื่อฉันแต่แล้วพ่อก็ระเบิดอารมณ์ออกม
เจ้าสาวผู้สูญเสียทุกสิ่ง บทที่ 2
“เป็นเด็กดีนะ เบียงก้า”มือของลูก้าลูบไล้ไปตามเส้นผมของฉัน น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนอย่างเหลือเชื่อ“คุณยังไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวันใช่ไหม? เดี๋ยวผมจะบอกให้เชฟทำพาสต้าครีมซีฟู้ดของโปรดของคุณให้แล้วกันนะ”“พักผ่อนซะนะ เดี๋ยวพอเย็นนี้พร้อมแล้วผมจะเรียก”แล้วเขาก็เดินจากไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เสียงฝีเท้าของเขาดังสะท้อนอยู่ในความเงียบฉันไม่มีอะไรทำนอกจากกลับไปเก็บกระเป๋าเดินทางต่อทันทีที่ฉันเดินไปถึงประตูห้องทำงาน เสียงอันเกรี้ยวกราดก็ลอยออกมา ทั้งแหลมคมและเต็มไปด้วยโกรธมันคือเสียงของลูก้า“คุณโมเรตติ คุณมาร์โก้ ทำไมพวกคุณถึงไม่บอกเบียงก้าว่างานแต่งงานของเธอถูกยกเลิกไปแล้ว?” น้ำเสียงของเขาสั่นเครือด้วยความโกรธที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้“ผมไม่ต้องการให้เบียงก้าถูกหยามศักดิ์ศรีต่อหน้าคนอื่นอีก”“นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าพวกคุณปฏิบัติต่อนางแบบนั้นอีก พวกคุณจะต้องเสียใจ”ความเงียบที่ตึงเครียดเข้าปกคลุมชั่วขณะ“คุณลูก้า พวกเราก็แค่คิดถึงวาเลนติน่าเท่านั้น” มาร์โก้ถอนหายใจ“เธอเหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว พวกเราแค่อยากให้เธอสมปรารถนา”“ผมรู้” ลูก้าตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนลง“นั่นคือเหตุผลที่ผม
You may also like
แกล้งตาย แลกใจมาเฟีย
ใบงา1.0K viewsใต้เงามืดของเขา บนเตียงของเขา
สโนว์2.1K viewsเสียครั้งแรกไปแล้วไง ก็สอบติดได้เหมือนกัน
สการ์เล็ตเฟลม13.3K viewsแย่งแหวนฉันไป ต้องคุกเข่าคืนมา
หมอนเน่า14.7K viewsเจ้าพ่อยกเลิกงานแต่งสิบเจ็ดครั้งฉันกลายเป็นเจ้าแม่มาเฟีย
บัว2.6K viewsฉันจากไปโดยไม่มีอะไรเลยนอกจากตัวฉันเอง
เมษายน10.6K viewsเกิดใหม่ ให้พวกเขาเอื้อมไม่ถึง
ฉู่ฉู่1.1K viewsคำหย่าหลังม่านน้ำตา
แอนนา สมิธ8.1K views
