LOGIN“คุณพ่อมีเวลาให้เอวากี่นาทีคะ?”
เธอเอียงคอถามเสียงอ้อน เมื่อดึงชายวัยกลางคนเข้ามาด้วยกันในห้องเก็บของเล็กๆ ในคฤหาสน์ที่ไว้ใช้เก็บพวกอุปกรณ์สวน
“เอวา...พ่ออยากเอาหนูนานๆ”
เขาถลกเสื้อของเธอขึ้น เผยให้เห็นสองเต้าขาวผ่อง เด้งออกมา เธอไม่ได้สวมบรา เขารู้แถมยังจงใจใส่เสื้อซาตินผ้าแนบเนื้อสายเดี่ยว ล่อเขาตลอดมื้ออาหารอีก เขาแทบจะทนไม่อยู่ดึงเธอที่นั่งทำนมหกล่อเขาข้ามโต๊ะมาจัด แต่ทำไม่ได้...เพราะแม่ของหล่อนนั่งอยู่ข้างๆ เขา
พอจบมื้ออาหารเขาเลยเดินเข้าสวน กะว่าจะหาอะไรทำแก้ความงุ่นง่าน นังเด็กจอมยั่วยังตามเขามาอีก ด้วยการมาโอบเขาทางด้านหลัง แล้วเสียดสีร่างกายกับเขาจนมันแข็งแทบแตก ก่อนจะดึงเขาเข้าไปมาในห้องเก็บของนี้
“อะ อื้ม ใจเย็นๆ สิคะ อ๊า”
เสียงจ๊วบจ๊าบดังขึ้นเมื่อเขาดูดเต้าสองเต้าของเธอจนแดง มืออีกข้างหนึ่งปลดตะขอกางเกงยีนขาสั้นจู๋ของเธอออก แทรกนิ้วเข้าไปประกบกับกลีบสาวอูมเต็มมือ น้ำของมันหลั่งออกมาจนชุ่มนิ้วที่เขาแทรกเข้าไป เขาสอดนิ้วเข้าไปในตัวเธอแล้วชักมันเข้าออกถี่ๆ
“อะ อ๊า”
“อื้ม”
เขาประกบจูบปากเธอเพื่อเก็บเสียงครางนั่น แล้วควักเอาเจ้าโลกขนาดใหญ่ออกมา ดึงกางเกงของเธอลงไปกองที่ข้อเท้า แล้วยกขาของเธอข้างหนึ่งขึ้น เปิดทางให้กับตัวเองได้เบียดแทรกเข้าไปมุดถ้ำสวาทของเอวิตา ลูกเลี้ยงสุดเซ็กซี่ของเขา
“อะ ซี๊ด อื้ม”
“อ๊า อ๊า”
พับ พับ พับ พับ
เสียงกระแทกกันดังหนักหน่วง เสียงซี๊ดซ้าดเหมือนคนได้กินของเผ็ดซ่านถึงอารมณ์ดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่จะขยับกายกระแทกกันจนแตกในเสร็จสม น้ำกามของเขาหยดย้อยออกมาตามซอกขาขาว เธอปาดมันขึ้นมาแล้วเอาละเลงไปที่หน้าอก ก่อนจะนั่งอ้าขาออก เผยให้เห็นความแฉะย้อยหยดของน้ำกามของเขาและเธอปะปนกัน
เห็นแบบนั้นหนุ่มใหญ่ยิ่งเสียวสยิวจนขนลุกไปหมด
เธอแบะกลีบออกก่อนจะล้มตัวลงนอนระทวยกับพื้นเย็นๆ ของห้องเก็บของ แล้วเอ่ยเสียงอ้อน
“พ่อขา เลียทำความสะอาดให้หนูหน่อยสิคะ”
คมสันผู้ตกเป็นทาสรักทาสกามของลูกเลี้ยง แหกขาของเธอออก ซับน้ำออกเล็กน้อย แล้วละเลงลิ้นให้เธออย่างไม่รังเกียจจนเธอเกร็งกระตุกคาปากเขาเสร็จไปอีกหนึ่งรอบ
เขาสวมเสื้อผ้า แล้วเหลือบมองเอวิตาที่สวมเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จเหมือนกันในเวลาอันรวดเร็ว เธอจูบแก้มสากๆ ของเขาแล้วกระซิบเสียงหวาน
“ขอบคุณค่ะคุณพ่อ สำหรับของคาวมันๆ ฉ่ำๆ”
เขาจูงมือเธอออกมาจากห้องเก็บของ ตาก็มองซ้ายขวา ตรงนี้ยังไม่มีคน เขาจึงโอบลูกเลี้ยงเข้าใกล้แล้วหอมแก้มเธอหนึ่งฟอด เอวิตาปัดป้องแล้วหัวเราะคิกคัก เธอทรุดลงนั่งตรงเก้าอี้อัลลอยด์สีขาว พ่อเลี้ยงของเธอทรุดลงนั่งตรงกันข้าม เขายังคงหัวใจเต้นแรงเร็วเพราะฤทธิ์พิศวาส
คราบน้ำของเธอเลอะติดหนวดเขา
มองแล้วเอวิตาก็ตาวาว...ตรงนั้นยังคงเต้นตุบๆ เพราะความสุขสมที่ได้รับจากพ่อเลี้ยงวัยดึก แต่ส่วนอื่นยังคึกไม่แก่เลย
เธอได้เขาหนแรก...เพราะอยากลอง...เธอหมั่นไส้มารดาของเธอที่รักหลงคมสันนัก เลยแค่อยากจะลองดูว่าเขามีดียังไงกัน
แล้วเธอก็เจอของดี...ของแก้หิวในบ้าน
คมสันตอนแรกก็ตะขิดตะขวงใจ รู้สึกผิดที่มีอะไรกับลูกเลี้ยง แต่เมื่อเธอไม่ได้แคร์อะไร แล้วทำไมเขาจะต้องแคร์ มันดีเสียอีกที่ได้เสพสวาทกับเธอ เธอทำให้เขาหนุ่มขึ้นอีกหลายปี ลุ่มหลง และคึกคัก...
เขาตกหลุมรักเธอเข้าอย่างจัง
พฤติกรรมของเอวิตาบางอย่าง ก็ประหลาดนักสำหรับเขา หล่อนเป็นคนเก่งทำงานดี ฉากหน้าที่คนทั่วไปได้รู้จัก คือสาวเก่ง นิสัยดี อ่อนหวาน
แต่อีกฉากหนึ่งที่น้อยคนที่จะได้เข้าถึงเธอ
คือเอวิตาเป็นสาวร่านรัก หิวสวาท และมีมุมมืดที่ไม่มีใครคิดถึงว่าเธอจะเป็นแบบนั้น
“แฟนของหนูคนหนึ่ง อยากจะชวนหนูไปปาร์ตี้”
เธอเอ่ยขึ้นลอยๆ ขณะที่จุดบุหรี่ขึ้นสูบ เรื่องนี้ก็เช่นกัน...เธอระวังที่จะไม่ทำในที่แจ้ง น้อยคนนักจะรู้ว่าเธอชอบสูบบุหรี่ เวลาผ่อนคลาย คนอื่นมักจะอ้างว่าชอบสูบเวลาเครียด แต่เธอชอบสูบมันเวลาชิลๆ อย่างตอนนี้
“หืม?”
คิ้วของเขาเลิกขึ้น เขารับรู้ว่าเธอมีแฟน...อย่างน้อยสามคน และแน่นอนว่าพวกเขาไม่มีใครรู้ความลับของเอวิตา
“หนูคิดว่าชลอาจจะขอหนูหมั้น” เธอกรีดนิ้วออก แล้วหรี่ตาลง พร้อมกับหัวเราะ
“หนูอาจจะกลับมาโดยมีแหวนหมั้นบนนิ้วนางของหนู”
“เอ่อ...หนูอยากแต่งงานหรือ เอวา”
เขากลืนน้ำลาย ใจร้อนวูบทันทีด้วยความหึงหวง ใช่...เขาหวงเธอมาก มากยิ่งกว่าเมียของเขาที่เป็นแม่ของเธอเสียอีก
เอวิตาเพียงแค่หัวเราะแล้วยักไหล่
“ไม่รู้สิคะ แต่ถ้าหนูไปตอบรับหมั้น หนูก็หมดสนุกสิคะ คุณพ่อคิดว่าหนูจะหมั้นไปทำไมกัน”
คำตอบของเธอทำให้เขาเบาใจ
“แต่ถ้าหนูไม่รับหมั้น หนูก็อาจจะต้องเสียเขาไป อืม...หรือหนูควรจะรับหมั้นเขาไว้ก่อนดีนะ แต่...หนูไม่ชอบให้ใครมาเป็นเจ้าของ คุณพ่อช่วยหนูคิดดูทีสิคะ” เธออ้อนเขา
“ถ้าไม่ต้องไปงานนั้น เอ่อ...พ่อว่าหนูก็แก้ตัวได้นี่เอวา เราไปมัลดีฟส์กันไหม ถ้าพ่อพาหนูไปอ้างกับนายนั่นว่าเป็นทริปที่ปฏิเสธไม่ได้ งานปาร์ตี้จะได้ล่ม ดีไหม?”
“แค่มัลดีฟส์เองหรือคะ”
เอวิตาถอนใจ เธอกำลังสนุก...กับการเอาใจของพ่อเลี้ยง เธอสนุกกับการปั่นหัวชิตชล
“หนูอยากไปไหน ได้ทั้งนั้น”
“แล้วคุณแม่...ล่ะคะ”
“พ่อมีข้ออ้างอยู่แล้วกับแม่ของเราน่ะ ไปกันแค่สองคน งบช้อปปิ้งพ่อมีให้หนูไม่อั้น แลกกับงานปาร์ตี้นั่น ไปไหมเอวา”
เอวิตาเพียงแค่หัวเราะ แล้วลุกขึ้น เธอปิดปากหาว บอกกับพ่อเลี้ยงว่าเธอง่วงอยากจะนอนสักตื่น บ่ายๆ เธอจะมาให้คำตอบเขา
ร่างสวยฉ่ำนั่นก้าวเข้าไปในตัวบ้าน โดยมีสายตาของคมสันทอดมองตามอย่างแสนเสน่หา
เมื่อพร้อมหน้ากันที่โต๊ะอาหาร คุณชาญผู้ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย แถมยังคิดเอาเอง ว่าลูกสาวกับลูกชายยังงอนกัน ก็เอ่ยเปรยชวนคุย และถามกลายๆ เหมือนจะชวนสนทนาว่าทั้งคู่นั้น คุยกันหรือยัง“ผมมีน้องสาวดื้อครับพ่อ” ชิตชลแกล้งว่า มองน้องด้วยสายตาเป็นประกายวาว “ดื้อมากร้ายมาก”“ส่วนหนูมีพี่ชายร้ายกาจค่ะ” เธอว่าแล้วทำแก้มป่อง ชาญกุมขมับ แล้วถอนใจเฮือก พร้อมกับบ่น“เมื่อไหร่พวกแกจะคุยกันดีๆ”“เมื่อพี่ชลยอมแต่งงานกับอ้อนค่ะ” สาวน้อยเอ่ยทะลุกลางปล้อง เล่นเอาคุณชาญและชิตชลถึงกับตะลึงกันไปทั้งคู่ แล้วอโณณาก็ลุกจากเก้าอี้ของเธอ พร้อมกับไปทรุดคุกเข่าอยู่ข้างกับพี่ชาย แล้วเอ่ยเสียงหวาน“พี่ชลค่ะ แต่งงานกับอ้อนนะ อ้อนรักพี่ชลมาก คุณพ่ออนุญาตนะคะ อ้อนรักพี่ชลมาก แล้ว...”เธอหน้าแดงก่ำ ก่อนจะเอ่ยออกมาหน้าตาเฉย“ยังไงพ่อก็ต้องอนุญาตนะคะ เพราะพี่ชลอะเป็นมากกว่าพี่ชาย เป็นผัวอ้อนไปแล้ว อาจจะเป็นพ่อของลูกอ้อนแล้วด้วย”“หะ!”คุณชาญถึงกับอุทานลั่น ขณะที่ชิตชลหน้าเจื่อน เขามองน้องด้วยสายตาดุๆ ยัยน้องเล่นเขาเสียแล้ว“ยังไงวะไอ้ชล”“ก็...แหะๆ”เธอกอดเขาไว้ แล้วยิ้มให้กับบิดาเลี้ยง ที่ยังคงมองพวกเธอด้วยสา
“อรุณสวัสดิ์” เสียงห้าวเอ่ยขึ้นเมื่อเธอลืมตา อโณณานิ่งไปเล็กน้อย แล้วก็หน้าแดงซ่านขึ้นกับคำทักทายนั้น“อะ อรุณสวัสดิ์ค่ะ”“วันนี้ไปมหาวิทยาลัยไหวไหม”เขาเอ่ยขึ้นลอยๆ ขณะที่ดึงเธอมาหอมแรงๆ แล้วมือไม้ก็ทำท่าจะเลื่อนลูบไปทั่วตัวเธอ“ไหวค่ะ พี่ชล อย่าสิคะ”“ไม่หย่า ยังไงพี่ก็ไม่หย่า”เขาพูดไปอีกทาง แล้วก็ซบหน้ากับหน้าอกหอมๆ ของน้องสาวคนสวย ดูดเคล้นบีบคลึงมันอย่างเมามันอโณณาถูกจัดหนักรับอรุณไปอีกหนึ่งรอบเธอได้แต่ค้อนเขา ขณะที่ลงมารับประทานอาหารเช้าด้วยกัน เขาก็มานั่งข้างๆ กินของตัวเองแบบให้เธอป้อน เธออายสายตาคนรับใช้จะแย่แล้วตอนนี้จวบจนเขาขับรถมาส่งเธอที่มหาวิทยาลัย เธอก็ระทวยไปหมดทั้งตัว เพราะมือไม้ของเขาไม่ได้อยู่นิ่งเลย เดี๋ยวจับ เดี๋ยวลูบ เดี๋ยวล้วง จนเธอฉ่ำไปหมด ร่างกายเรียกร้องหาเขา...ทั้งที่ไม่เหมาะไม่ควรได้แต่ค้อนเขาเมื่อลงมาจากรถเพื่อสาวของเธอทั้งคู่ มีคนหนึ่งเฮ มีคนหนึ่งโฮ เมื่อเห็นหน้าของอโณณา“เย้! บอกแล้วว่ามาไหว ยัยเหมียว จ่ายมาสามพัน”“โอ๊ย ยัยอ้อน ทำไมแกไม่นอนกกพี่ชลอยู่บ้านฮะ เสียเงินเลยสามพัน”โสภิตาบ่น แต่ก็หยิบเอาโทรศัพท์มาโอนเงินแต่โดยดี เสียงข้อความว
“พี่ชล”“อะไร?”“อ้อนบอกว่าจะนอนกับยัยเหมียวยัยเขมยังไงละค่ะ”เธอเล่นบทนางเหวี่ยงเมื่อโดนเขาจับยัดขึ้นรถมาได้ ชิตชลเพียงแค่ปรายตามองแล้วยักไหล่“พี่ไม่อนุญาต”“แน้ พี่ชล พี่ชลไม่มีสิทธิ์จะมาไม่อนุญาตอ้อนนะ” เธอทำหน้าเชิดใส่เขา “มีสิก็พี่เป็นผัว”“พี่ชล!”อโณณาอุทาน หน้าหวานแดงจัด นิ่งไปเลยเมื่อเขาเล่นพูดแบบนั้น ชิตชลหัวเราะหึๆ แล้วเอื้อมมือมาดึงแก้มเธออย่างหยอกๆ “อย่าดื้อกับพี่มาก พี่เหนื่อยกับเรามากรู้ไหม?”“เอ่อ...อ้อนเปล่าเสียหน่อย”“สาบานสิว่าเราไม่ใช่ตัวร้าย”เขาทำเสียงดุๆ ใส่เธอ อโณณาเพียงแค่ปรายตามองเขาแล้วเม้มปากแน่น ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงอ่อย“อ้อนร้ายไม่เท่าพี่ชลหรอกค่ะ”“พี่น่ะหรือร้าย พี่ร้ายเพราะอ้อนนั่นแหละ”เขาว่ากล่าวหาเธอ อโณณาได้แต่ทำหน้างอใส่เขา ใจเธอเต้นแรงขึ้นทุกทีเมื่อใกล้จะถึงบ้านตาของเธอเหลือบมองตาเขาชิตชลเลื่อนมือของตนเองมาจับมือเธอแล้วบีบแรงๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม“พี่ร้าย เพราะอ้อน...และอ้อนทำให้พี่ร้าย อ้อนก็ต้องรับผิดชอบทุกสิ่ง ด้วยตัวของอ้อน”“พี่ชลหมายความว่าอะไรคะ?”รถถึงบ้านพอดี เขาไม่ตอบเธอ แต่ดึงเธอให้เดินตามเขาขึ้นไปบนห้องแทน โดยไม
ออกมาจากห้องน้ำหลังจากหลบเพื่อนทั้งสองไปทำใจแล้ว อโณณาก็ต้องตกใจกว่าเดิม เมื่อพบว่าชิตชลนั่งอยู่ในห้องด้วย เขาพยักหน้าให้เธอมานั่งข้างๆ เขา เธอจำต้องไปทรุดนั่งข้างเขาแต่โดยดี พอนั่งปุ๊บ มือของเขาก็โอบที่เอว ต่อหน้าเพื่อนทั้งสอง ที่จ้องกันแบบตาแทบจะถลน“งานเสร็จหรือยัง”“งะ งานอะไรคะ”เลิ่กลั่กสิแบบนี้ เขาถามแบบไม่ทันได้ตั้งตัว ถึงจะโกหกเขาไปแต่ก็ลืมไปแล้วตอนนี้“ก็ไหนอ้อนบอกว่ามาทำรายงานห้องเพื่อน เสร็จหรือยัง ถ้าไม่เสร็จพี่จะได้ช่วยให้เสร็จ เราจะได้กลับบ้านกัน”“เสร็จแล้วค่ะ” โสภิตาตอบแทน แล้วขยิบตาให้กับเพื่อนของเธอ“เรียบร้อยหมดแล้วค่ะพี่ชล พายัยอ้อนกลับไปได้เลยค่ะ”“ดะ เดี๋ยว ไหนคืนนี้แกบอกว่าฉันจะต้องนอนด้วยยังไงล่ะ” “ไม่ต้องแล้ว ฉันมียัยเขมเป็นเพื่อน แกกลับไปได้เลย” โสภิตายกมือบ้ายบายให้เพื่อน ก่อนจะพนมมือไหว้ขอบคุณชิตชล“ขอบคุณพี่ชลมากๆ นะคะสำหรับอาหารน่าอร่อย ยัยอ้อน กลับไปได้แล้ว พี่ชลมาตามอะ”“เอ่อ”“ถ้าอย่างนั้นพี่ขอตัวก่อนนะครับ”เขาดึงแขนให้เธอลุกขึ้น อโณณาโอดว่าเธอต้องเก็บของก่อน แต่เขมพรรณก็ว่องไวเหลือเกิน ด้วยการยื่นกระเป๋าและแฟ้มหนังสือส่งให้เพื่อน ชิตชลแย
“มาอ้างฉันทำไมอะ”โสภิตาว่า ตอนนี้สามสาวมาอยู่พร้อมหน้ากันที่คอนโดของเธอ เขมพรรณโดนลากมาด้วย ให้มานอนค้างด้วยกันคืนนี้ “ก็ฉันไม่อยากกลับบ้าน ไม่อยากกลับไปกับพี่ชล” หน้าของอโณณาแดงเถือก เมื่อนึกถึงเขา...ก็ตั้งแต่วันนั้น คนเป็นพี่ก็ทำเมินหน้าตึงใส่เธอ งานปาร์ตี้ของเขาถูกยกเลิก เขาไม่พูดถึงเอวิตาอีกเลย แถมยังทำหน้าดุใส่ แต่ก็ยังรับหน้าที่รับส่งเธอที่มหาวิทยาลัยเหมือนเคย คุณพ่อยังถามว่าทะเลาะกับพี่เหรอ เธอบอกว่าเปล่า...แต่เขาดันบอกว่าทะเลาะกับเธอ เธอดื้อและไม่น่ารัก บอกต่อหน้าพ่อเขานั่นแหละพ่อชาญเลยบอกให้เธอง้อ ขอโทษพี่เสีย บรรยากาศในบ้านมึนตึง ท่านไม่ชอบนัก ท่านย้ำก่อนจะไปดูงานที่ต่างประเทศ แล้วเมื่อเช้า ก่อนเธอจะลงรถ เขาก็กระชากเธอเข้ามาจูบ แถมยังจับหน้าอกเธอบีบมันแรงๆ จนเธอใจสั่นไปหมด เขากระซิบกับปากเธอที่เจ่อขึ้นทันทีเพราะแรงบดเคล้า เป็นเสียงกระเส่าเบาๆ ว่า‘คืนนี้พ่อไม่อยู่ พี่จะไปจัดการเรา’แอร๊...เธอจะให้เขามารับได้ยังไงอะ แบบนี้ จัดการที่ว่าคงจะไม่จับเธอตีก้น หรือทำทารุณหรอก คงจะจัดการแบบ...แค่คิดหน้าก็แดงมากขึ้นอีก หนนี้แดงไปถึงหูและโสภิตาก็เห็นว่าเพื่อนรักหน้าแด
เอวิตาที่พอวางสายจากชิตชลแล้ว เธอก็หันไปตอบรับนัดจากแฟนของเธออีกคนอย่างเจสัน...เธอมาฮ่องกงเพื่อรอเขานี่แหละเธอยังคงเลือกได้ รู้ว่าถ้าเกิดโผล่ไปงานปาร์ตี้ของชิตชลอาจจะถูกทำเซอร์ไพรส์ พักนี้เขามาถามอ้อมๆ แปลกๆ อยู่เกี่ยวกับขนาดนิ้วเธอบ้าง อัญมณีที่เธอชอบ เธอก็ตอบเขาไปแบบลองหยั่งเชิง ไม่ใช่หนแรกที่เธอถูกจะขอหมั้นขอแต่งงาน เอวิตามั่นใจในเสน่ห์ความฮอตของตัวเอง เธออายุตั้งเท่าไหร่แล้ว แต่เธอก็ยังแบ่งรับแบ่งสู้ เหมือนกั๊กเขาไว้ เพราะเธอยังอยู่ในระหว่างเลือกคบหากับชิตชลเธอก็ควบควงคนอื่นไปด้วย เขาหล่อ นิสัยดี ลีลาก็เด็ด แต่ความเผ็ดของเขาไม่อาจจะบรรเทาความร่านร้อนของเธอ เขาดีมาก ดีจนเธอเกร็งว่าจะอยู่กันรอดไหมล่ะ คนดีๆ ก็เอาไว้คบแต่ไม่ถึงขั้นอยากจะไปใช้ชีวิตด้วยคนแบบเดียวกับเธอก็เอาไว้แอบคบสนุกๆ ตื่นเต้นเร้าใจเธอไล้นิ้วกับหน้าจอโทรศัพท์ โลกโซเชียลเธอบอกกับเขาว่าเธอไม่ได้เล่นเฟซบุ๊ค อินสตราแกรม แต่จริงๆ เธอมีแอคเคานท์อยู่ และในนี้เธอใช้อวตาร ไม่ได้ใช้ตัวจริง เธอไม่ชอบที่จะเปิดเผยตัวเอง มันสนุกที่เธอใช้โลกออนไลน์นี้สอดส่องคนอื่น แต่ไม่สนุกถ้าคนพวกนั้นจะมายุ่งย่ามกับเธอ“เฮ้...ฮันนี่”
อีกมะรืนจะถึงกำหนดงานที่ชิตชลคิดไว้แล้วแหวนเขาก็เตรียมไว้แล้วไหนจะคำพูดที่เขาเตรียมไว้อีกเขายิ้มเมื่อมองกล่องแหวนในมือ เอวิตา...เขาไม่เคยเจอใครเหมือนเธอ ยอมรับว่าเขาตกหลุมเสน่ห์ของเธอเข้าอย่างจัง คลั่งรักอย่างไม่เคยรักใครมาก่อนเธอเป็นตัวของตัวเอง เก่ง อ่อนหวาน ครบเครื่องทุกเรื่อง แม้กระทั่ง
“ยัยอ้อน...คิดดีๆ นะ” “ฉันคิดดีแล้ว”“เอ่อ...ฉันไม่อยากให้แกทำเลย” เขมพรรณเม้มปากแน่น เพื่อนของเธอมาปรึกษา...เกี่ยวกับเรื่องที่กำลังตั้งใจจะทำ แน่ล่ะเธอไม่เห็นด้วยในทุกประการ แต่เมื่ออโณณาตั้งมั่นแล้ว ก็ยากจะเปลี่ยนใจเพื่อนได้ “ทำไปเหอะยัยอ้อน”อีกเสียงหนึ่งดังขึ้นมาค้าน โสภิตาเป็นฝ่ายสนับสน
อโณณาตื่นมาอีกวันเกือบไม่ไหว เธอนอนซม และไลน์บอกกับพี่ชายเลี้ยง ว่าวันนี้เธอไม่สบาย เขามาเคาะห้องของเธอแต่เช้า ทำหน้าที่ของตัวเองคือไปส่งเธอที่มหาวิทยาลัยตั้งแต่กลับมาจากเมืองนอก เขาก็ทำแบบนี้ทุกวันเธอเคยรอเวลาตอนเช้า และเย็น ไปกับพร้อมกับเขาทุกวัน มันเหมือนการขึ้นสวรรค์ของอโณณาก็ไม่ปาน เธอพบเข
"ผมคิดว่า ผมกำลังจะขอให้พ่อไปหมั้นผู้หญิงให้ผมครับ" คำประกาศนั้นเล่นเอาคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ชิตชล ถึงกับทำช้อนในมือตกลง เธอหันขวับมองเขาทันที ปากของเธอสั่นเล็กน้อย จนต้องเม้มมันเอาไว้ หัวใจของเธอกำลังเต้นระรัวเร็ว"ว้าว...จริงหรือไอ้เสือ"คุณชาญ ร้องอุทานอย่างตื่นเต้น ชิตชลพยักหน้า แล้วยิ้มอย่างปลา



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



