4

“ฉันไม่ยักรู้ว่าเธอมีแขกเยอะขนาดนี้ จริงๆ จะได้มาวันหลัง” มณีรัตน์นั่งลงพร้อมด้วยสามี ส่วนลูกชายนั้นติดธุระไม่สามารถมาได้ เพราะต้องไปติดต่องานกับลูกค้าคนสำคัญ

“มาวันนี้แหละดีแล้ว พูดกันตรงๆ ก็แล้วกัน หนูฟ้าน่ะมีผู้ชายมาชอบพอเยอะแยะไปหมด แต่การจะให้ลูกออกเรือนไป เราซึ่งเป็นพ่อแม่ต้องมั่นใจว่า คนคนนั้นสามารถดูแลยายหนูได้ มันประจวบเหมาะจริงๆ ที่เสี่ยอรัญกับพ่ออาทิตย์เองก็พาผู้ใหญ่มาสู่ขอยายฟ้าวันนี้”

“อะไรนะ มาสู่ขออะไรกัน ยายฟ้าลูกสาวของเธอเป็นแฟนกับลูกชายฉัน แล้วเด็กๆ ก็คุยกัน บอกให้ผู้ใหญ่มาสู่ขอ แล้วจะมีคนอื่นได้ยังไงกัน” มณีรัตน์เริ่มโวยวาย ไม่ชอบคนจับปลาหลายมือ

“ใจเย็นๆ ก่อนสิจ๊ะ ฉันเองไม่รู้จะทำยังไง ก็มาพร้อมกันทั้งหมดเลยนี่นา”

“แล้วทำไม เธอไม่บอกไปว่า ลูกสาวของเธอตอบตกลงกับลูกชายฉันแล้ว แม่กำไลจะจับปลาหลายมือหรือยังไงกัน”

มณีรัตน์ไม่ชอบใจนักเมื่อเห็นกชกรทำท่าจะเอาผู้ชายทุกคนให้ลูกสาวตัวเอง เธอไม่ชอบอะไรคลุมเครือ ถ้าจะเลือกใครก็เลือกไปสักคน

“เอาละ อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลยนะ ยายฟ้าน่ะ ลูกสาวคนเดียวของฉัน สินสอดที่คู่ควรกับเขียนฟ้าก็สักสิบล้านบาท ทางเราเรียกน้อยแล้วนะ เพราะมีคนให้เยอะกว่านี้ ที่สำคัญก็คือลูกสาวจะออกเรือนทั้งทีก็ต้องมั่นใจว่าผู้ชายคนนั้นสามารถเลี้ยงดูลูกสาวคนเดียวของดิฉันได้”

 “สินสอดสิบล้าน! ขายลูกกินหรือไงแม่กำไล!” มณีรัตน์อุทาน ยกมือขึ้นตบอก ตกใจกับสินสอดของเขียนฟ้านัก

“ลูกชายของเธอมาอยากได้ลูกสาวของฉันเองนะ แต่ถ้าเธอไม่มี ฉันก็ไม่ว่าอะไร แต่เรื่องแต่งงานก็คงจะไม่ได้เหมือนกัน”

“ตายแล้ว! ไม่เคยพบเคยเจอ เรียกสินสอดไม่ไว้หน้ากันเลย”

“ใจเย็นๆ ก่อนคุณ” อธิวัฒน์ปรามภรรยาเอาไว้ แต่มณีรัตน์ไม่สนใจ วันนี้ต้องคุยกันให้รู้เรื่องว่าจะเอายังไงกันแน่ มาเล่นลิ้นจะยกให้หรือไม่ยกให้ อยู่แบบนี้ ทำเหมือนเด็กเล่นขายของไปได้ ส่วนคุณฤดีได้แต่นั่งตาปริบๆ มองคนทั้งสองทะเลาะกันบ้านแทบแตก

“ลูกสาวเธอเลี่ยมเพชรหรือไง สินสอดตั้งสิบล้าน”

“แต่เสี่ยอรัญกับพ่ออาทิตย์ไม่ได้ปฏิเสธนะ” กชกรแกล้งพูด และรู้ด้วยว่าผู้ชายทั้งสองไม่กล้าปฏิเสธเพราะกลัวเสียหน้า พอมณีรัตน์กลับไปแล้วก็ค่อยว่ากัน ใครให้สินสอดเยอะกว่า ก็เลือกคนนั้นแหละ

“โอ๊ย! อกอีแป้นจะแตก” มณีรัตน์หายใจหอบรุนแรง ตอนนี้รู้แล้วว่ากชกรกำลังฉีกหน้าของตนอยู่

“เงินฉันน่ะ มีมากกว่าสิบล้าน แต่จะให้แต่งลูกสาวเธอสินสอดเท่านั้นน่ะ คงจะไม่ไหว”

“ไหนบอกว่าเท่าไหร่เท่ากัน รวยไม่จริงนะแบบนี้ อยากให้ลูกชายมีเมีย  ก็ต้องลงทุนกันหน่อย แต่ถ้าไม่มีปัญญา ฉันยกนังมิ่งขวัญให้เอาไหม สินสอดแสนเดียวก็พอ” มณีรัตน์ได้ยินแบบนั้นก็สติหลุด หันไปมองเด็กสาวที่เดินเอาของว่างมาเสิร์ฟแล้วตัดสินใจอย่างรวดเร็วในทันที

“ได้ ฉันสู่ขอหนูมิ่งขวัญไปให้ตาแซนก็ได้”

“คุณ!” อธิวัฒน์ตกใจเมื่อเห็นภรรยาบ้าจี้ตามไปด้วย

“สินสอดแสนหนึ่ง ย้ายไปอยู่เลย เธอตกลงแล้วก็ตามนั้น” กชกรเองก็ตกใจไม่น้อยที่เห็นว่าอีกฝ่ายเอาจริงๆ ส่วนคนที่ถูกกล่าวถึง ตกใจไม่มากกับสิ่งที่ได้ยิน

“ก็เอาสิ ไม่อยากได้ลูกสาวของฉัน อยากได้นังเด็กรับใช้ก็เอา ไปเลย” กชกรเริ่มโมโห เธอคิดว่าจะพูดจาดูถูกมณีรัตน์ให้หนำใจจนอีกฝ่ายทนไม่ได้ ยอมควักสินสอดสิบล้านออกมา แล้วพอเขียนฟ้าเข้าไปอยู่ในครอบครัวของวสุธิกุล ก็จะได้กอบโกยให้มากกว่านี้อีกแต่ทุกอย่างผิดคาดไปหมด แต่ถ้าอีกฝ่ายไม่ยอมสู่ขอด้วยสินสอดสิบล้าน เธอก็มีตัวสำรองอยู่อีกสองคน อาทิตย์กับเสี่ยอรัญไง

“ผมคงให้สินสอดน้องฟ้าสิบล้านไม่ไหวหรอกครับ” อาทิตย์พูดขึ้น บิดามารดาของอาทิตย์ก็หน้าซีดไปถนัดตา ถึงจะมีฐานะแต่สินสอดเยอะแบบนั้น ในต่างจังหวัดแบบนี้ก็ไม่ไหวหรอกนะ สินสอดล้านเดียวก็ถือว่าเยอะแล้ว

มณีรัตน์ระเบิดหัวเราะออกมา สะใจเป็นบ้าที่เห็นอดีตเพื่อนรักหน้าแตกยับเยิน

“แต่ผมไหวครับ” เสี่ยอรัญพูดขึ้น กชกรเลยหน้าระรื่นขึ้นมาในทันที ในขณะที่มณีรัตน์เหลือบสายตามอง โบกพัดในมือไปมาระรัวด้วยความโมโหอย่างกับแย่งกันซื้อกะปิในตลาดสด!

“ตกลงตามนี้ ฉันขอแม่มิ่งขวัญไปเป็นสะใภ้ของฉัน!!!” ฤดีกับอธิวัฒน์มองหน้ากันตาปริบๆ...

“นี่มันอะไรกันครับคุณแม่ ผมให้คุณแม่ไปขอเขียนฟ้ามาเป็นเมียผม แต่คุณแม่ดันไปเอายายเด็กนี่มาเนี้ยนะ!” อธิราชตกใจ โวยวายเสียงดังเมื่อได้รับข่าวในช่วงเย็นหลังกลับมาจากคุยกับลูกค้า

นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะ!

ปัดโธ่โว้ย!

“หุบปากไปเลยเจ้าแซน แกไม่รู้อะไรอย่ามาพูดจะดีกว่า” มณีรัตน์ โบกพัดในมือไปมา แก้อาการร้อนรุ่มในหัวใจ

หน็อย... นังกชกร ฉันจะชุบเนื้อชุบตัวมิ่งขวัญให้สวยสดกว่าลูกแกคอยดู

คอยดูสิ!!!

คอยดู!!!

“รู้อะไรล่ะครับคุณแม่ ไหนลองบอกผมมาหน่อย”