MasukShare
6
Tanggal publikasi:
2026-03-23 20:10:43“ตายแล้ว หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ” กชกรรีบห้ามปราม ในขณะที่เขียนฟ้าตรงเข้าไปผลักอกของอธิราชจนชายหนุ่มเซ แล้วรีบเข้าไปช่วยเสี่ยอรัญเอาไว้
“อะไรกันคะพี่แซน จู่ๆ มาต่อยเสี่ยทำไม”
“ต่อยทำไมเหรอ ฟ้าไปกอดจูบกับมัน!” อธิราชเสียงดังเข้าใส่ มองแฟนสาวอย่างโมโห
“ฟ้ากับเสี่ยจะแต่งงานกัน กอดกันมันเรื่องธรรมดา”
“แล้วเรื่องของเราล่ะฟ้า”
“เรื่องของเรามันไม่มีอะไรแล้วค่ะ แม่ของพี่เอานังมิ่งขวัญไปเป็นเมียพี่แล้ว ฉีกหน้าฟ้าต่อหน้าทุกคน”
“เหอะ! แล้วเธอไม่ฉีกหน้าแม่พี่สินะ เอาผู้ชายยกโขยงกันมาสู่ขอแข่งกันอย่างกับประมูลสินค้า” ถึงเขาจะชอบทะเลาะกับมารดา แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมท่านถึงโกรธ กิริยาท่าทางของแฟนสาวทำให้เขาผิดหวังอย่างรุนแรง
“นี่หยุดนะพี่แซน”
“รักมันมากเหรอไอ้เสี่ยนี่”
“เขาเห็นคุณค่าของฟ้า”
“คุณค่าของเธอคือสินสอดสิบล้านสินะ”
“ไหนแม่เธอบอกว่าเท่าไหร่เท่ากัน พอมาสู่ขอจริงๆ จะมาต่อรอง เธอเองก็ไม่มีเงินเป็นของตัวเองไม่ใช่เหรอ ต้องแบมือขอเงินแม่เหมือนลูกแหง่”
กชกรได้ทีว่ากล่าวในทันที ไม่จำเป็นต้องรักษาน้ำใจกันอีก ในเมื่อจะไม่ได้เป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว ที่สำคัญก็หาทางดูดเงินจากอธิราชไม่ได้แล้วด้วย กิจการบ้านของเธอกำลังมีปัญหา ที่ทุกคนเห็นทั้งหมดคือเปลือกนอกสวยหรูเท่านั้น แต่จริงๆ มีแต่หนี้
“ผมเข้าใจแล้วครับ แล้วเธอจะเสียใจที่ทิ้งพี่ไปเขียนฟ้า” อธิราชเป็นคนเข้าใจอะไรง่าย เขามองแฟนสาวด้วยสายตาผิดหวัง ก่อนจะกระแทกเท้าเดินไปขึ้นรถ กระชากรถออกไปราวกับพายุ
ในเวลานี้เขาต้องการเมา!!!
เขียนฟ้าหัวใจเกือบวาย เธอกลัวอธิราชชักปืนออกมายิงเธอทิ้งมากกว่า เธอไม่ได้คิดอาลัยอาวรณ์อะไรเขาหรอก เพราะมีที่หมายใหม่แล้ว
พออธิราชไปแล้วเขียนฟ้าก็ประคองเสี่ยหนุ่มเข้าไปทำแผลในบ้าน
ส่วนคนที่โมโหสุดๆ ซื้อเหล้าดื่มไปพลาง ขับรถไปพลางด้วยความโมโหเขาขับรถเร็วปานพายุ ก่อนจะเบรกรถเสียงดังจนล้อเบียดกับถนนหน้าบ้าน คนในบ้านตกอกตกใจวิ่งออกมาดูหน้าตาแตกตื่น
“ขับรถอะไรของแกเจ้าแซน” มณีรัตน์ดุลูกชาย แต่พอเห็นหน้าบึ้งตึงก็รีบหุบปากฉับ
“เฮียใจเย็นๆ ก่อน” อธิปไตยเห็นท่าไม่ดีเลยรีบปรามพี่ชายเอาไว้
“เพราะแม่” อธิราชหันไปมองมารดาอย่างโมโห
“แม่ทำไม” มณีรัตน์เอ่ยถาม สีหน้าเลิ่กลั่ก
“ถ้าแม่ไม่เป็นศัตรูกับป้ากำไล ผมคงได้แต่งงานกับเขียนฟ้าไปแล้ว”
“พวกขายลูกกินน่ะรึ” คนเป็นแม่หน้าบึ้งกลับไปบ้าง ไม่ต้องนับญาติกับบ้านนั้นก็ดีใจจนแทบจุดพลุสักร้อยนัด
“เหอะ! ผู้หญิงก็เหมือนกันหมด อีกคนหลายใจ อีกคนเจ้ากี้เจ้าการเรื่องคนอื่น” มณีรัตน์อ้าปากค้าง นางรู้ว่าโดนลูกชายประชดประชัน
“ไหนล่ะครับเมียผม เจ้าสาวผมน่ะ ผมจะเข้าห้องหอคืนนี้เลย”
“บ้าบอ เมาแล้วไปนอนเถอะ” มณีรัตน์ได้กลิ่นเหล้าฉุนกึก ไปอาละวาดบ้านนั้นมาแล้วไปเมามาด้วย
“ผมจะเข้าห้องหอกับเมีย เมียผมอยู่ไหน”
“เฮียใจเย็นๆ ก่อน แม่รับมิ่งขวัญเป็นลูกบุญธรรมแล้ว เป็นน้องเรา ไม่ต้องเป็นเมียเฮียจริงๆ หรอก”
“เหอะ! น้องท้องติดกันเหรอ เด็กนั่นนอนห้องไหน ผัวมาหาจะพาเข้าหอ”
“นี่คุณห้ามลูกสิ เจ้าแซนนี่เมาแล้วห่ามเหมือนใคร”
“เหมือนแม่ครับ” อธิปไตยตอบด้วยสีหน้าทะเล้น
“มันใช่เวลาเล่นไหมเจ้าโซ่ พี่แกจะลากเด็กไปขืนใจแล้วเห็นไหม” คุณมณีรัตน์ยังมีแก่ใจหันไปดุลูกชายคนเล็ก
มิ่งขวัญได้ยินเสียงโวยวายก็ออกมาดู เด็กสาวตกใจเมื่อเห็นอธิราชเดินมากระชากร่างเธอจนตัวปลิว เธอกรีดร้องเสียงหลงเมื่อคนเมาจับขึ้นแบกบนบ่าเดินลงส้นออกไปนอกบ้าน
“ปล่อยหนูนะ” เธอดิ้น เขาก็หวดก้นงอนๆ นั้นไม่ยั้งแรง
“โอ๊ย! ปล่อยหนูนะ” มิ่งขวัญร้องด้วยความเจ็บ ทุกคนอ้าปากค้าง
“อย่ามายุ่ง ถ้าใครยุ่งผมจะฆ่าเด็กนี่ซะ” อธิราชหันไปตวาด ไม่มีใครกล้ายุ่ง ก่อนที่รถกระบะคันโตจะถูกกระชากออกไปเต็มแรง
มิ่งขวัญหวาดกลัวอย่างที่สุด เธอเบียดร่างเล็กไปกับประตูรถยนต์เนื้อตัวสั่นเทาไปหมด
“ร้องไห้ทำไม ใครตายเหรอ” คนขี้โมโหหันมาหาเรื่อง มิ่งขวัญสะดุ้งสุดตัว ค้อนเขาหนึ่งที คนอะไรปากร้ายใจร้ายแบบนี้
“อายุเท่าไหร่แล้ว”
“สะ... สิบแปดค่ะ”
“สิบแปด อยากมีผัวแล้วเหรอ” คนปากเสียเอ่ยถามแบบขวานผ่าซาก คนฟังถึงกับสะดุ้ง
“หนูไม่อยากมีสักหน่อย” เธออุบอิบตอบ
“อ้อ... อยากมี เดี๋ยวจะยัดเยียดความเป็นผัวให้”
“หนูบอกว่าไม่อยากมี” เธอพูดเสียงดังกว่าเดิม หน้างอหน่อยๆ
“อ้อ... มีปากด้วยเหรอ นึกว่าเป็นใบ้”
“ตาแก่หูไม่ดี” เธอว่าเขา คนขับรถหันขวับมามอง
“ขี้เหร่ปานนี้ไม่รู้แม่ไปขุดมาจากไหน แต่ก็เอาเถอะ ยังไงก็เอาทำเมียได้” เขาเบรกรถหัวทิ่ม เธอร้องเสียงหลง ดันมือไปกับคอนโซลหน้ารถ ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเขาก็ตรงเข้ามาเปิดประตู ดึงเธอลงไปจากรถ
“ปล่อยหนูนะ”
“แต่งงานแล้วก็ต้องเข้าหอ” คนพูดจับเด็กสาวแบกขึ้นบ่ากว้าง ก่อนจะพาเข้าบ้านพักกลางไร่
“ปล่อยนะ หนูกลัวแล้ว อย่าทำอะไรหนูเลย โอ๊ย! ตีก้นหนูทำไม” คนห่ามหวดก้นคนพูดมากที่ร้องโวยวายไม่หยุด มิ่งขวัญร้องเสียงหลงเมื่อโดนกดลงบนเตียงนอนกว้างในบ้านพัก
Bab terbaru
เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ 36
มิ่งขวัญเป็นหญิงสาวที่ถูกเลี้ยงให้เป็นแม่บ้านแม่เรือนและมีความสุขกับการเป็นช้างเท้าหลัง โดยที่สามีออกไปทำไร่และจัดสรรเงินมาให้ภรรยาใช้จ่าย รวมถึงทำบัญชีรายรับรายจ่ายและเก็บเงินด้วยอิงฟ้าก็ชอบชีวิตแบบนี้ เธอมีบ้านอีกหลังแยกออกมาอยู่กับอธิปไตย ไม่ได้อยู่บ้านใหญ่ของครอบครัวเขา จึงเป็นส่วนตัวค่อนข้างมาก แต่ตอนกลางวันเธอมักจะไปขลุกอยู่ที่บ้านใหญ่เพื่อช่วยมิ่งขวัญทำโน่นทำนี่ และคุยกันเรื่องการดูแลตัวเองและอาหารการกินอธิปไตยยิ้มทุกครั้งที่เห็นภรรยามีความสุขกับชีวิตประจำวัน เขาแพลนเอาไว้ว่าหลังคลอดจะจ้างพี่เลี้ยงเด็กมาเพิ่มเพื่อช่วยดูแลลูก มิ่งขวัญนั้น อาสาจะดูเด็กๆ ให้หลังคลอด เพราะอิงฟ้าต้องกลับไปเรียนต่อ พี่สะใภ้ของเขาเป็นคนน่ารักและมีน้ำใจเสมอชีวิตเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นผ่านไปด้วยความสุข อิงฟ้าไม่เคยมีพี่สาวหรือพี่น้องชายหญิงเลย พอได้แต่งงานเข้ามาอยู่ในบ้านของอธิปไตยเธอเลยรู้สึกว่าถูกเติมเต็มกับสิ่งที่ขาดหายไปทุกวันเธอจะทำอาหารอร่อยๆ ไปให้บิดา นั่งสนทนากับท่าน บางวันบ้านใหญ่ก็เชิญบิดาของเธอมารับประทานอาหารคุยเรื่องต้นไม้ใบหญ้าและเข้าไร่ไปด้วยกัน แบ่งปันเรื่องการปลูกพืชชนิดใหม
เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ 35
“พี่รักอุ้ยอ้าย” เขามองใบหน้าผุดผ่องของเธอ ลูบศีรษะเด็กสาวด้วยความเอ็นดู“อุ้ยอ้ายก็รักพี่โซ่ค่ะ” คำรักที่มีอยู่เต็มหัวใจเปล่งออกมาเสียงสั่นสะท้าน เธอลูบอกของเขาเบาๆ ช้อนสายตาขึ้นมองสบประสานด้วยแววอ่อนหวานสะท้านใจอธิปไตยยกมือของเธอขึ้นมาบดจูบ เขาดูดนิ้วเล็กๆ น่ารักนั้นก่อนจะหงายฝ่ามือขึ้นแล้วลามเลียเบาๆ“อื้อ...” เธอครางแผ่วๆ ยามเขาตวัดลิ้นลากไล้ขึ้นไปตามเรียวแขน มือหนาปลดสายเสื้อนอนของเธอออกจากไหล่บอบบาง ประทับริมฝีปากร้อนลงไปสัมผัสเบาๆ แล้วซุกเข้าที่ซอกคอหอมกรุ่น“อื้อ... พี่โซ่” เสียงครางยังดังอย่างต่อเนื่อง เมื่อปากร้อนสัมผัสกับผิวของเธอ“พี่โซ่คะ อือ...” เธอดันใบหน้าของเขาออกห่าง เอ่ยถามเสียงสั่นสะท้านด้วยความวาบหวาม แต่มีบางอย่างติดอยู่ในใจอยากถามเขามาหลายวันแล้ว“ว่าไงครับ” คนเอ่ยถามก้มลงไปงับยอดอกสวยดูดรัดด้วยความหิวโหย“พี่โซ่ป้องกันแล้วนี่คะ อุ้ยอ้ายท้องได้ยังไง” ตอนนั้นเธอมัวแต่กังวลและตกใจ เพิ่งคิดได้ตอนหลังแต่ไม่มีโอกาสได้ถามเขา“อ้อ...” อธิปไตยร้องขึ้นในใจ จะบอกคนใต้ร่างที่มองเขาตาปริบๆ ว่าอย่างไรดี“บางทีถุงยางอนามัยมันก็ไม่ได้มาตรฐานนะครับ มันอาจจะรั่วก็ได้” โทษบริษัท
เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ 34
อธิปไตยพาร่างน้อยไปนั่งบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า เขาหยิบผลิตภัณฑ์เช็ดเครื่องสำอางมาเช็ดหน้าให้เธอเบาๆ อิงฟ้าอมยิ้มระคนเขินอายเพราะร่างของเธอกำลังเปลือยเปล่า“พี่โซ่น่ะ”“ทำไมครับ” เสียงเขานุ่มขณะเช็ดหน้าให้เธอด้วยสำลีจนสะอาด จำได้ว่าผลิตภัณฑ์เช็ดเครื่องสำอางยี่ห้อนี้เขาพาเธอไปซื้อด้วยตัวเองเขาจำได้ทุกอย่างว่าเธอชอบอันไหน ใช้อันไหนแล้วดี ไม่แพ้ต่อผิวบอบบางอ่อนใส เขาอยากให้เมียผิวดีๆ แบบนี้ไปนานๆ“ชอบทำอะไรแบบนี้”“แบบนี้นี่แบบไหนครับ”“ก็ทำแบบนี้แหละค่ะ ทำตัวน่ารัก” เธอบอกอย่างขัดเขิน มองสบตาเขาแล้วสะเทิ้นอาย“แล้วรักไหมล่ะ”“รักดีรึเปล่านะ” เธอแกล้งแหย่ อมยิ้มจนแก้มพอง“แต่พี่นี่อยากรักจนใจจะขาดแล้วละครับ” คำว่ารักของเขากินความนัยแสนวาบหวาม มือหนาเลื่อนมาแกะผมให้เธออย่างเบามืออธิปไตยสางผมของเธอออกจากกันเบาๆ ทำให้ผมสยายไปทั่วแผ่นหลัง เขาแทรกกายเข้ามาตรงหว่างขา โน้มใบหน้าเข้าหาเพื่อบดจูบปากแสนหวาน เธอใช้มือดันปากของเขาให้ถอยห่างก่อนจะกระซิบเบาๆ“อาบน้ำกันก่อนดีกว่าค่ะ เหนียวตัวมากเลย แล้วก็...” เธอพูดแล้วหน้าแดง เขาเลยเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม“แล้วก็อะไรครับ”“ตอนนี้อุ้ยอ้ายหิวมากเลยค่ะ ตอน
เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ 33
คนรักษาหน้าอย่างมณีรัตน์กลืนน้ำลายตัวเอง สุดท้ายก็ต้องยกขันหมากมาสู่ขอลูกสาวของเขา แถมยังยกที่ดินผืนที่ทะเลาะกันมาตลอดให้เป็นสินสมรสอีกด้วยแต่เช่นไรเขาก็ไม่อยากได้อะไรนอกจากเห็นลูกสาวคนเดียวมีความสุข“คุณจำได้ไหมคะคุณวัฒน์”“จำอะไรของคุณ” อธิวัฒน์เอ่ยถามภรรยา มณีรัตน์ยิ้มในหน้าทำท่าเหมือนภาคภูมิใจเสียหนักหนา“ก็คุณบำรุงเคยพูดใส่หน้าฉันตอนทะเลาะกันว่าหัวเด็ดตีนขาดยังไงก็จะไม่ยกลูกสาวให้ดองกับลูกชายของเรายังไงล่ะ นี่ไง... ฉันเลยสนับสนุนเต็มที่ให้เจ้าโซ่ไปปีนห้องหนูอุ้ยอ้าย”“ฮ้า! อะไรนะ นี่คุณรู้เห็นเป็นใจแต่แรกเหรอ”“ก็ใช่น่ะสิ”“ดีนะลูกเราไม่โดนยิงตกลงมาคอหักตาย” คุณอธิวัฒน์ตกใจกับประโยคที่ภรรยาพูดออกมา“ไม่หรอกคุณ ฉันนี่แหละเป็นคนให้เจ้าโซ่ไปซื้อตัวคนบ้านนั้นเอง”“คุณนี่อยากเอาชนะไม่เข้าเรื่อง ดีนะลูกๆ รักกัน ถ้าไม่รักกัน ไปทำลูกสาวเขาท้องแบบนี้ ระวังเวรกรรมจะตามสนอง”“สนองอะไร ฉันมีแต่ลูกชาย”“ลูกชายลูกสาวเวรกรรมก็มีจริงนะคุณ”“คุณก็อย่าพูดเรื่องเวรกรรมสิ ฉันถามเจ้าโซ่แล้วมันบอกว่ามันเอา รักจริงหวังแต่ง ฉันก็จัดให้ไง ฉันเป็นแม่ที่ประเสริฐแค่ไหนคุณคิดดู”“ดีนะคุณไม่ไปดูต้นทางด้วย”“
เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ 32
“ค่าสินสอดทองหมั้นทางคุณจะเรียกเท่าไหร่เราไม่ขัดข้อง” เห็นจังหวะดีที่บำรุงอ่อนลงมณีรัตน์เลยรีบพูดขึ้นมาบ้าง บำรุงหันขวับมามองก่อนจะตวาดเสียงดังลั่นบ้าน“ผมไม่ได้ขายลูกสาวกิน!”“ฉะ... ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะคะ คุณบำรุงก็ใจเย็นๆ ก่อน”“หึ!” บำรุงทำเสียงในลำคอ มณีรัตน์หน้าเสียในทันที“ภรรยาของผมคงหมายถึงสินสอดทองหมั้นน่ะครับ ทางเราไม่มีปัญหาอะไรเลย แล้วแต่คุณจะเรียกเอาได้เลยให้สมน้ำสมเนื้อ เรื่องจัดงานก็ต้องให้มีหน้ามีตาสมฐานะคุณบำรุงน่ะครับ แต่งงานลูกสาวคนเดียวทั้งที” อธิวัฒน์ช่วยพูดแก้ด้วยน้ำเสียงสุภาพตามนิสัย บำรุงถอนใจเฮือกใหญ่ก่อนจะพูดอย่างเป็นงานเป็นการ“ผมไม่ได้ขายลูกสาวกิน ไม่ได้สนใจเรื่องสินสอดทองหมั้นอะไรด้วย เอาตรงๆ เลยนะคุณวัฒน์ ผมน่ะมีลูกสาวคนเดียว นอกเหนือจากเรื่องเงินทองของนอกกายแล้ว ผมอยากให้ลูกของผมมีความสุขมากที่สุด งานแต่งงานใหญ่ๆ โตๆ แต่ถ้าแต่งกันไปแล้วอยู่กันไม่ได้ ไม่มีความสุข ผมก็ไม่เอา ผมต้องการให้ลูกของผมได้คนดีๆ เป็นคู่ชีวิต” เป็นทัศนคติที่ดีสำหรับคนเป็นพ่อที่ทุกคนฟังแล้วนึกชื่นชมบำรุงจากใจ“สินสอดน่ะ จัดมาให้สมน้ำสมเนื้อ แล้วแต่ทางคุณวัฒน์แล้วกัน ถ้าลูก
เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ 31
ภาพ ณ จุดเกิดเหตุ มันคือรั้วที่มีรอยมุดจริงๆ ด้วย เห็นบำรุงถือปืนลูกซองเล็งอยู่ตรงใบหน้าของอธิปไตยเขม็ง ซึ่งคนถูกเล็งปืนเหงื่อตกยืนนิ่งไม่ไหวติงอย่างกับวิญญาณออกจากร่างไปแล้ว“คุณพ่ออย่าทำอะไรพี่โซ่นะคะ” อิงฟ้าเข้ามาขวางทางปืนบิดาเอาไว้“หลีกไปอุ้ยอ้าย พ่อจะยิงมันให้ตายเลย หน็อย... ลอดรั้วปีนขึ้นมาหาลูกสาวของฉัน เห็นฉันเป็นอะไร ถึงคิดจะมาเหยียบจมูกกันได้ง่ายๆ”“คุณๆ คุณว่าอีตาบำรุงรู้ได้ยังไงว่าลูกของเราลอดทางหมา เพื่อปีนเข้าไปหาลูกสาวเขาน่ะ” มณีรัตน์หันไปกระซิบกระซาบกับสามีที่ยืนอยู่ใกล้ๆ แต่อีกฝากหนึ่งของรั้วไม้เตี้ยๆคนพูดน้อยต่อยหนักตอบแบบไม่มีเสียงแต่บุ้ยใบ้ไปยังคนของบำรุงที่กำลังยืนหน้าซีดตัวสั่นอยู่ไม่ไกลกันนัก“อ้อ...” มณีรัตน์อุทานเบาๆ เป็นอันรู้กันกับสามีและนางก็เห็นด้วยว่าจริง! “ถ้าคุณพ่อจะยิงพี่โซ่ ก็ยิงหนูด้วยเถอะค่ะ คุณพ่อจะให้ลูกของหนูเป็นกำพร้าพ่อเหรอคะ” อิงฟ้าร้องไห้น้ำตาไหลอาบแก้ม บำรุงทั้งโกรธทั้งเสียใจมือสั่นระริก“ลูกยอมตายเพื่อมัน รักมันมากเหรอ”“ใช่ค่ะ หนูรักพี่โซ่ แต่หนูก็รักคุณพ่อเหมือนกัน หนูจะไม่ยอมให้คุณพ่อฆ่าคนตายแล้วต้องติดคุกแน่นอนค่ะ” อิงฟ้าพูดทั้งน้ำต
เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ 5
“นังกำไลให้เสี่ยอรัญกับพ่ออาทิตย์มาสู่ขอลูกสาวของมันด้วย พูดจาโอ้อวดเรียกสินสอดสิบล้าน ลูกสาวมันเลี่ยมเพชรเลี่ยมพลอยหรือไงฮะ!” คนเป็นแม่พูดอย่างมีอารมณ์“เงินสิบล้านผมขอยืมก่อนก็ได้ ค่อยหามาคืนให้”“เหอะ! แฟนแกน่ะเขาตอบตกลงกับเสี่ยอรัญไปแล้ว เป็นแฟนกันประสาอะไร ไม่คุยกันรึไง สรุปแฟนแกนี่มีกิ๊กกี่คน
เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ 4
“ฉันไม่ยักรู้ว่าเธอมีแขกเยอะขนาดนี้ จริงๆ จะได้มาวันหลัง” มณีรัตน์นั่งลงพร้อมด้วยสามี ส่วนลูกชายนั้นติดธุระไม่สามารถมาได้ เพราะต้องไปติดต่องานกับลูกค้าคนสำคัญ“มาวันนี้แหละดีแล้ว พูดกันตรงๆ ก็แล้วกัน หนูฟ้าน่ะมีผู้ชายมาชอบพอเยอะแยะไปหมด แต่การจะให้ลูกออกเรือนไป เราซึ่งเป็นพ่อแม่ต้องมั่นใจว่า คนคนนั
เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ 3
“ทำไมจะไม่มีล่ะ ลูกชายฉันรักใครชอบใคร ฉันก็มีปัญญาไปสู่ขอให้ทั้งนั้นแหละ” มณีรัตน์เกลียดนักเมื่อโดนดูถูก เธอจะเสียเงินทั้งทีก็ต้องเลือกคนดีๆ มาเป็นสะใภ้สิ นั่นมันเงินของเธอนะ “ดีแล้วละจ้ะ ลูกชายคนโตแต่งงานทั้งทีก็อย่าให้เสียหน้าล่ะ ฉันต้องไปซื้อของก่อนนะ ขอตัวก่อนนะจ๊ะ หวังว่าเราจะได้ดองเป็นทองแผ่
เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ 2
“ดอกไม้สำหรับคนพิเศษครับ” อธิราชยื่นดอกกุหลาบสีแดงให้แฟนสาว เธอยิ้มรับ ก่อนจะเชิญเขาเข้าไปในร้านกชกรยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อเห็นว่าที่ลูกเขยมาหาลูกสาวของตนถึงบ้าน นางจึงต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี ให้สาวใช้ยกเครื่องดื่มและของว่างมารับรองไม่ให้ขาดตกบกพร่อง“สะใจจริงๆ เลย” กชกรพูดกับบุตรสาวเมื่ออธิราชกลับ
Anda juga akan menyukai
ท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง70.7K Dibacaรอยร้าวรัก
Sitha73.1K Dibacaบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.4K Dibacaคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี108.3K Dibacaข้าคือแม่นมอันดับหนึ่งแห่งตระกูลหลิน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์75 Dibacaชู้รักจำเลยหัวใจ
ทิพย์วารี60 Dibacaถักทอรักด้วยหัวใจ
Statice(สแตติส)78 Dibacaเมียช่างสัก [PWP] + [BDSM] + [NC30+]
ณ ธารา238 Dibaca
