LOGINShare
บทที่ 4
publish date:
2026-08-06 14:22:57ยศสพลยื่นเงินให้เธอจำนวนหนึ่ง “ส่วนนี่เงินเดือนของคุณครับ”
“ฉันมีเงินเดือนด้วยเหรอคะ” อัยลดารู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมาก เป็นลูกหนี้แต่กลับมีเงินเดือนใช้
“ครับ เป็นเมียเสี่ยก็ต้องมีเงินเดือน” ถึงเสี่ยจะไม่อยากใช้คำว่าเมียก็ตาม
“ถึงแม้ฉันจะเป็นหนี้เสี่ยอย่างนั้นเหรอคะ” อัยลดาไม่เคยรู้ข้อนี้มาก่อน
“ครับ แต่เสี่ยอาจจะมีงานให้คุณทำเพิ่ม อ้อ อีกอย่างพรุ่งนี้แปดโมงเช้าผมจะมารับคุณอัยไปโรงพยาบาลนะครับ”
“ไปทำไมคะ”
“เสี่ยเป็นคนรักความสะอาดมากครับ คุณอัยต้องตรวจร่างกายก่อนนอนกับเสี่ย” เขาบอกเธออย่างตรงไปตรงมา ทำให้คนฟังถึงกับหน้าแดง
“ค่ะ”
ยศสพลให้เบอร์โทรศัพท์ไว้กับเธอแล้วจึงเคลื่อนรถออกไป อัยลดาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินเข้าไปในบ้านหลังสีขาวขนาดกลาง แต่เมื่อเธออยู่คนเดียวกลับดูใหญ่เกินไป นับจากนี้เธอคือเมียน้อยของเสี่ยศิลา เธอไม่เคยเห็นหน้าเขา แม้แต่พ่อของเธอก็ยังไม่เคยเห็น รู้เพียงว่าเขาเป็นเจ้าของผับ The Room XVII เธอเองก็ไม่เคยเที่ยวผับเสียด้วย จึงไม่เคยเจอเขาเช่นกัน
น้ำตาอัยลดาไหลเอื่อย ๆ ออกมาอีกครั้งด้วยความรู้สึกอ้างว้างและสิ้นหวัง เธอวางกระเป๋าไว้ที่ห้องรับแขกแล้วหย่อนก้นลงนั่งบนโซฟาหนังสีน้ำตาลเข้ม ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมงเมื่อคิดว่าน้ำตาไม่ได้ช่วยอะไรจึงหยิบสัญญาขึ้นมาอ่านไปพลาง ๆ ในสัญญาระบุไว้เป็นข้อ ๆ
ข้อหนึ่ง สัญญานี้มีระยะเวลาสองปี
ข้อนี้ถือว่าดีมาก เพราะหนี้ล้านห้าเขาคิดให้เธอเดือนละหกหมื่นสองพันห้าร้อยบาท ซึ่งเหนือความคาดหมายของเธออยู่เหมือนกัน
ข้อสอง ศิลาจะมาหาเธอได้ทุกเมื่อที่เขาต้องการ เช่นนั้นเธอไม่สามารถทำงานประจำได้ วงเล็บ อย่างมากสุดไม่น่าจะเกินเดือนละสองครั้ง
อัยลดาพ่นลมหายใจออกมา “แค่เดือนละสองครั้งยังไม่ให้ทำงานประจำอีก” เธอคงรู้สึกเบื่อแย่
ข้อสาม ระหว่างสองปีนี้อัยลดาสามารถมีแฟนได้ แต่ห้ามมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับใครเป็นอันขาด หากเขาจับได้เธอจะถูกไล่ออกจากบ้านหลังนี้ทันที อีกทั้งบ้านหลังที่ครอบครัวของเธออาศัยอยู่ยังต้องถูกยึดอีกด้วย
อ่านมาถึงข้อสี่คิ้วของเธอก็ขมวดเข้าหากันแน่น ข้อที่สี่ในสัญญากล่าวไว้ว่า เขาจะไม่ใช้ปากกับส่วนใดบนร่างกายของฝ่ายหญิงแม้แต่ตารางนิ้วเดียว สิ่งสำคัญขอเพียงเขาสุขสมก็พอแล้ว
อัยลดาส่ายหน้าน้อย ๆ พร้อมทั้งเบ้ปาก “เป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัวชะมัด คิดว่าอยากให้ใช้ตายล่ะ” ถึงเธอจะไม่ต้องการสุขสมกับผู้ชายอย่างเขาก็ตามเถอะ แต่ผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่เขาเลี้ยงไว้ ทนกับกฎข้อนี้ของเขาได้อย่างไร อย่างว่าล่ะนะ คนมีเงินทำอะไรก็ถูกเสมอ
ข้อห้า ไปไหนมาไหนเธอต้องแจ้งให้เขาทราบทุกครั้ง
อัยลดาไหวไหล่เล็กน้อย เพราะข้อนี้ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร
ข้อหก หากไม่อยากอยู่ที่นี่นานถึงสองปีก็ต้องหาเงินมาใช้หนี้ให้เขาจนหมด
อัยลดาเบะปากอีกครั้ง “ไม่ให้ทำงานแล้วจะเอาเงินที่ไหนมาใช้หนี้ เขาเอาอะไรคิด”
เธออ่านข้ามไปหลายข้อที่ไม่ได้สำคัญนัก จนมาถึงข้อสุดท้าย ซึ่งกล่าวไว้ว่า สัญญานี้จะเริ่มนับก็ต่อเมื่อเธอกับเขามีสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้งเท่านั้น
อัยลดาทิ้งกายนอนลงบนโซฟา แล้วกางแขนข้างที่ถือสัญญาออก ขาข้างหนึ่งยังวางอยู่ที่พื้น “การเป็นเมียน้อยมันกฎเกณฑ์เยอะขนาดนี้เลยเหรอวะ” แล้วเมื่อไรจะได้เริ่มสัญญาสักที หากเริ่มช้าก็เท่ากับว่าเธอต้องอยู่ที่นี่นานขึ้น แต่พอคิดถึงเงินที่ยศสพลให้มาอัยลดาจึงล้วงออกจากกระเป๋ากางเกงมานับดู
“หมื่นห้า” อย่างน้อยก็ถือว่าเธอมีเงินเดือนขั้นพื้นฐานสำหรับคนจบปริญญาตรี ก็ถือว่าไม่เลว
ตั้งแต่กลับมาจากโรงพยาบาลในวันนั้น นี่ก็สี่วันแล้วที่อัยลดานอนอยู่บ้านเฉย ๆ พอนึกขึ้นได้ว่านัดกับเพื่อนไว้จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทร.หาเพื่อน
“แก้ม พรุ่งนี้เราคงไปสัมภาษณ์งานกับเธอไม่ได้แล้วนะ”
‘ทำไมล่ะ’
“คือว่า… เราต้องอยู่ขายของช่วยแม่ก่อนน่ะ เธอไปสัมภาษณ์งานก่อนเลยนะ” อัยลดาพยายามทำเสียงให้เป็นปกติ
‘เธอจะยอมทิ้งตำแหน่งนี้จริง ๆ เหรออัย บริษัทนี้เขาไม่ได้เปิดรับสมัครงานบ่อย ๆ นะ’ กัลยากรไม่อยากให้เพื่อนพลาดโอกาสนี้จึงพยายามโน้มน้าว
“อืม ไม่มีคนช่วยแม่จริง ๆ” ตั้งแต่เรียนจบอัยลดาก็ต้องทำงานช่วยแม่เลี้ยงทุกอย่างอยู่แล้ว เหตุผลนี้คงไม่ทำให้เพื่อนเซ้าซี้เธออีก เพราะเรื่องที่เธอต้องเอาตัวไปใช้หนี้ให้พ่อ เธอยังไม่พร้อมจะบอกใครจริง ๆ
‘ตามใจ งั้นถ้าผลออกมาเป็นไงเดี๋ยวเราโทร. มาเล่าให้ฟังนะ’
“จ้ะ”
พอวางสายจากเพื่อนไปแล้วอัยลดาจึงกดโทร. หาใครอีกคน แต่โทร. ไปแล้วเขาก็ไม่รับสายเหมือนที่ผ่านมา
Latest chapter
เจ้าหนี้เถื่อน ตอนที่ 10 หมาป่าหนังเหนียว
อัยลดาตื่นขึ้นมาตอนสิบโมงก็เห็นข้อความที่ยศสพลส่งมา เธอรู้ว่าคงเป็นศิลาสั่งไว้ อัยลดาลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก เธอใช้มือเสยผมยาวสลวยไปด้านหลัง ตอนนี้ตัวเธอยังไร้อาภรณ์ทั้งปวง แต่อัยลดาไม่ได้รู้สึกอายแล้ว “สิบห้านาทีบ้าอะไรของเขาวะ” ต่อไปเธอจะไม่เชื่อคำพูดของยศสพลอีกเป็นอันขาด อัยลดาเลิกผ้าห่มออกจากกายด้วยความหงุดหงิด เตรียมก้าวขาลงจากเตียง “โอย” เธอรู้สึกปวดไปทั่วร่าง อีกทั้งยังรู้สึกเป็นไข้จริง ๆ เขาคงทำกับผู้หญิงเช่นนี้ทุกคนถึงได้เตรียมยาเตรียมข้าวไว้ให้ อัยลดาก้มมองที่เตียงนอนของตนก็รู้สึกแปลกใจ เขาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนผืนใหม่ให้เธอแล้ว รู้สึกถึงความไม่ชอบมากลจึงก้มลงมองเนินเนื้อสาวของตน แล้วอ้าออกเล็กน้อย รู้สึกว่าที่ตรงนั้นยังเนียนกริบ ไร้ซึ่งน้ำกามใด ๆ มีเพียงรอยบวมแดงเล็กน้อยเท่านั้น เธอจึงใช้มือแตะไล้ขึ้นมาดม เธอเบิกตาโตพร้อมสบถออกมา “บ้าเอ๊ย!” พร้อมกับหุบขาตัวเองอย่างเขินอาย “ไอ้เสี่ยลามก” อัยลดาอยากจะร้องไห้ก็ร้องไม่ออกได้แต่ทำหน้าเหยเก ที่รู้ว่าศิลาทำความสะดาดจุดซ่อนเร้นให้เธอจนสะอาดหมดจด อีกทั้งยังมีกลิ่นหอมดังเดิม เธอยกแขนทั้งสองข
เจ้าหนี้เถื่อน ตอนที่ 9 รับผิดชอบกับสิ่งที่ทำ
จากนั้นสาวบั้นท้ายเข้าลึกออกยาว จากเนิบช้ากลายเป็นหนักหน่วง และถี่รัวขึ้น เวลาผ่านไปจนถึงตีสี่ศิลาก็ยังไม่ยอมถอดท่อนเอ็นออกจากร่องรักคับแคบของอัยลดา แม้ตอนนี้เครื่องป้องกันจะหมดไปแล้วก็ตาม “เสี่ยคะ” “หืม” “คอนดอมมีแค่สามชิ้นไม่ใช่เหรอคะ” แต่ที่เธอนับดูเขาสอดใส่เข้ามาในกายเธอครั้งที่ห้าแล้วนะ “อืม” “แล้วทำไม…” “เธอไม่ต้องกลัว ฉันสะอาดมากพอ” “แล้วกับเม…อ๊ะ” พูดได้เพียงเท่านั้นเขาก็เร่งจังหวะการกระแทกขึ้นอีก อัยลดาจึงไม่ได้ถามต่อว่าตอนเอากับเมียเขาก็ไม่สวมถุงยางไม่ใช่หรือ “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ เสี่ยคะ เบาหน่อยค่ะ” แต่ศิลากลับซอยสะโพกไม่ยั้ง ยศสพลรออยู่ในรถนานแล้วเขาไม่กล้าเข้าไปเรียก เพราะนายไม่ได้สั่งไว้เขาจึงไม่กล้าทำเกินหน้าที่ แต่ปกติศิลาไม่อยู่กับผู้หญิงเกินสิบห้านาทีจริง ๆ เกือบตีห้าเขารอต่อไปไม่ไหวจึงเผลอหลับไปในรถ ศิลายอมให้ท่อนเอ็นใหญ่ยาวได้พักตอนตีห้าครึ่ง แล้วนอนลงข้าง ๆ เธออย่างอิ่มเอม เขาไม่เคยปล่อยน้ำเชื้อเยอะขนาดนี้มาก่อน อีกทั้งยังไม่เคยเอาสดกับใคร กับอัยลดาเป็นคนแรกและมันก็
เจ้าหนี้เถื่อน ตอนที่ 8 กลืนน้ำลายตัวเอง NC
“ฉันก็อึดอัดเหมือนกัน เธอรัดฉันแน่นมาก” เอากับอัยลดาเขาไม่ต้องบอกเธอขมิบด้วยซ้ำ เพราะช่องทางรักของเธอมันช่างคับแคบเหลือเกิน หลายปีมากแล้วที่เขาไม่ได้เจอแบบนี้ เหตุผลก็เพราะเขาไม่ชอบผู้หญิงบริสุทธิ์ เพราะส่วนใหญ่ผู้หญิงพวกนั้นยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำอีกทั้งเขายังไม่ชอบสอนงานใคร เขาชอบคนที่เป็นงานอยู่แล้ว รีบแทงรีบแตกแค่นั้นพอ ไม่คิดว่าอัยลดาจะเป็นข้อยกเว้น เขาโน้มตัวลงไปดูดยอดอกสีทับทิมอีกครั้ง พร้อมทั้งขยับบั้นท้ายเข้าออกอย่างเนิบช้า ช่องทางรักของเธอดูดท่อนเอ็นใหญ่ยาวของเขาจนขยับได้อย่างลำบาก เขาถอนลำเอ็นออกจนเกือบสุด แล้วสอดเข้าไปอีกครั้ง อัยลดายังคงเอามือปิดปากตนเอาไว้ แต่ก็มีเสียงครางอือเล็ดลอดออกมา โยกเพียงสามสี่ทีกลีบกุหลาบนั้นก็ผลิตน้ำหวานออกมาชโลมแก่นกายเขาแล้ว ศิลาเริ่มโยกสะโพกเข้าออกเร็วขึ้น คราวนี้นอกจากหัวนมแล้ว เขายังใช้ปากขบดูดไปทั่วร่างขาวเนียนอย่างลืมตัว อัยลดากักเก็บเสียงต่อไปไม่ได้อีกแล้ว เมื่อเขาเร่งจังหวะหนักหน่วงขึ้น ตับ ตับ ตับ “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” อัยลดารู้สึกกระสันซ่านไปทั่วสรรพางค์ เมื่อแท่งเอ็นใหญ่เสียดสีกับช่องทางรั
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 7 มันอึดอัด NC
ศิลาแค่นยิ้ม “มารยาเยอะจริง ๆ นะเรา” ถึงอย่างนั้นก็ลุกไปปิดไฟ ภายในห้องจึงมีเพียงแสงไฟจากรั้วบ้านที่ส่องผ่านหน้าต่างบานกระจกเข้ามาเท่านั้น อัยลดาเม้มปากแน่น เธออยากจะรู้นักว่าตัวเองมารยาตรงไหน แค่บอกให้ปิดไฟเพราะเธอรู้สึกอายแค่นี้เขาก็หาว่าเธอมารยา เขาเป็นอะไรมากหรือเปล่า ศิลาอ้าขาสองข้างของเธอออกกว้าง แทรกกายเข้าไปตรงหว่างขา จากนั้นถูไถส่วนหัวบานกับร่องรักของเธอเบา ๆ อัยลดาพยายามข่มกลั้นเสียงของตนเอาไว้ เธอคิดว่ามันค่อนข้างรู้สึกดีทีเดียว ในขณะที่อัยลดากำลังจะเคลิบเคลิ้ม ศิลาก็สอดแทรกตัวตนแข็งขึงเข้ามาในกายเธอ พรวด! เขาเอาเข้าไปได้เพียงครึ่งลำเท่านั้น “อื๊อ” อัยลดาส่งเสียงร้องออกมาเพราะความเจ็บ พร้อมทั้งยันกายออกห่างเขา แต่ศิลากลับยึดร่างเธอเอาไว้ เขาเอื้อมมือไปเปิดไฟที่หัวเตียงเพราะความตกใจจนส่วนนั้นมันหดไปเล็กน้อย อีกทั้งยังรู้สึกหัวเสียเพราะเขาเสียเวลากับเธอมาหลายนาทีแล้วเขาถอดแก่นกายออก ม่านตาขยายใหญ่ขึ้นเมื่อเห็นบางสิ่งเลอะอยู่บนผ้าปูที่นอน อีกทั้งยังมีเมือกสีแดงเคลือบอยู่ปลายท่อนเอ็นของเขา ศิลามองคนใต้ร่างด้
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 6
ศิลาเปิดไฟที่ห้องรับแขกแล้วเดินไปเคาะประตูห้องนอนของเธอ เขามีกุญแจสำรองทุกห้องเพียงแต่อยากให้เธอลุกมาเปิดเองก็เท่านั้น “ใครคะ?” อัยลดาส่งเสียงออกมาทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ “ฉันเอง ศิลา” เขาตอบกลับไปเสียงทุ้ม อัยลดารู้สึกแปลกใจกับน้ำเสียงของเขาเล็กน้อย “เสียงยังไม่แก่เลยสักนิด” ใจดวงน้อยเต้นโครมคราม อุตส่าห์บอกกับตัวเองไว้ว่าห้ามกลัว ห้ามตื่นเต้น แต่พอถึงเวลาจริงกลับห้ามตัวเองไม่ได้ คนตัวเล็กเดินมาเปิดประตูให้เขาพร้อมทั้งเปิดไฟ ทั้งสองจ้องตากันนิ่งงัน ต่างฝ่ายต่างตกอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง อัยลดาคิดว่าเสี่ยศิลาที่คนอื่นพูดถึงจะแก่หัวล้านอ้วนลงพุง แต่คนตรงหน้ากลับยังหนุ่มแน่นอยู่เลย แถมยังหน้าตาดีอีกต่างหาก ดีจนสามารถเป็นพระเอกหนังได้อย่างสบาย ๆ อีกทั้งยังตัวสูงใหญ่ จนเธอต้องแหงนหน้ามอง เขาน่าจะสูงราว ๆ ร้อยแปดสิบห้าแปดสิบหกเซนติเมตรได้กระมัง แต่ตอนนี้หน้าเขาดุมาก บวกกับสายตาเย็นชายิ่งเหมือนคนไร้หัวใจ “มองพอรึยัง ถ้ามองพอแล้วก็ถอดเสื้อผ้าออกซะ ฉันมีงานต้องทำต่อ” เขาพูดออกเสียงเข้ม หน้าตาไม่ได้ยิ้มแย้มเลยสั
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 5
อัยลดาใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังใหม่เพียงลำพังอย่างมีความสุข อยากกินอะไรก็สั่งออนไลน์ หรือไม่ก็เดินออกไปซื้อที่ร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอย อยากทำอาหารเองก็แค่ตื่นเช้าหน่อยเพื่อไปเดินตลาดนัด แต่บางครั้งก็รู้สึกเหงาอยู่บ้าง เพราะเธอรู้สึกว่าตัวเองว่างเกินไป บางครั้งก็นั่งกินข้าวกับน้ำตา เพราะไม่รู้ว่าความสุขนี้จะอยู่กับเธอไปอีกกี่วันThe Room XVIIจู่ ๆ ศิลาก็หลับตาลงพลางยกมือขึ้นกุมท้อง“ปวดท้องอีกแล้วเหรอครับเสี่ย” ยศสพลถาม“อืม” ศิลาลืมตาแล้วเปิดขวดยาลดกรดขึ้นดื่ม“ผมว่าเสี่ยควรไปหาหมอนะครับ” เขาบอกเรื่องนี้กับเจ้านายรอบที่แปดสิบแปดแล้ว แต่เขาก็ไม่ยอมไปหาหมอสักที อย่างมากก็ให้เขาไปซื้อยามาให้ทานเท่านั้น“มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบหมอ”“งั้นเสี่ยก็ควรพักบ้าง ไม่ใช่นั่งทำงานหน้าดำคร่ำเครียดทั้งวันอย่างนี้” ยศสพลเห็นเขานั่งทำงานด้วยใบหน้าเคร่งเครียดมาเกือบเดือนแล้วคนตัวใหญ่เอนกายกับพนักพิงเก้าอี้ แหงนหน้ามองเพดานห้องอย่างเหนื่อยล้า “ยอดขายตกติดต่อกันมาเกือบปีแล้ว มึงจะให้กูทำหน้าชื่นตาบานได้ยังไงวะ” ถึงแม้บริษัทยังพอมีกำไรอยู่บ้าง แต่ยอดขายตกทุกเดือนเช่นนี้จะไม่ให้เขาเครียดได้อย่างไร“งั้นวันนี้เสี่ย
You may also like
บอสเอวดุ!!!
ซีไซต์316.0K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา240.8K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat103.4K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้204.8K viewsสัมภาษณ์งานผ่านตำรารัก ภาค1: สัมภาษณ์รักสัมพันธ์สวาท
ภัทรกร97 viewsคู่นอนคืนเดียวของท่านประธาน
ย่าหยา159 viewsลวงรัก ยัยซาแซงแฟน
Peach Poyy45 viewsทวงรัก ยัยออแกไนซ์
Peach Poyy70 views
