บทที่ 9 รับผิดชอบกับสิ่งที่ทำ

จากนั้นสาวบั้นท้ายเข้าลึกออกยาว จากเนิบช้ากลายเป็นหนักหน่วง และถี่รัวขึ้น เวลาผ่านไปจนถึงตีสี่ศิลาก็ยังไม่ยอมถอดท่อนเอ็นออกจากร่องรักคับแคบของอัยลดา แม้ตอนนี้เครื่องป้องกันจะหมดไปแล้วก็ตาม

            “เสี่ยคะ”

            “หืม”

            “คอนดอมมีแค่สามชิ้นไม่ใช่เหรอคะ” แต่ที่เธอนับดูเขาสอดใส่เข้ามาในกายเธอครั้งที่ห้าแล้วนะ

            “อืม”

            “แล้วทำไม…”

            “เธอไม่ต้องกลัว ฉันสะอาดมากพอ”

            “แล้วกับเม…อ๊ะ” พูดได้เพียงเท่านั้นเขาก็เร่งจังหวะการกระแทกขึ้นอีก อัยลดาจึงไม่ได้ถามต่อว่าตอนเอากับเมียเขาก็ไม่สวมถุงยางไม่ใช่หรือ “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ เสี่ยคะ เบาหน่อยค่ะ” แต่ศิลากลับซอยสะโพกไม่ยั้ง

            ยศสพลรออยู่ในรถนานแล้วเขาไม่กล้าเข้าไปเรียก เพราะนายไม่ได้สั่งไว้เขาจึงไม่กล้าทำเกินหน้าที่ แต่ปกติศิลาไม่อยู่กับผู้หญิงเกินสิบห้านาทีจริง ๆ เกือบตีห้าเขารอต่อไปไม่ไหวจึงเผลอหลับไปในรถ

            ศิลายอมให้ท่อนเอ็นใหญ่ยาวได้พักตอนตีห้าครึ่ง แล้วนอนลงข้าง ๆ เธออย่างอิ่มเอม เขาไม่เคยปล่อยน้ำเชื้อเยอะขนาดนี้มาก่อน อีกทั้งยังไม่เคยเอาสดกับใคร กับอัยลดาเป็นคนแรกและมันก็ทำให้เขาเสียวมากจริง ๆ

            ตอนนี้อัยลดานอนหลับไปแล้ว ศิลาถือโอกาสนี้เปิดไฟอีกครั้ง เขานอนเท้าคางมองร่างเล็กปลือยเปล่าที่หลับเป็นตายอยู่ตรงหน้า ครู่หนึ่ง มือข้างที่ว่างเอื้อมไปแตะที่หัวนมของเธอเบา ๆ แล้วพลิกดูโดยรอบ มันเป็นแผลเพราะเขาเผลอกัด

            ในใจของศิลารู้สึกผิดขึ้นมาอย่างน่าประหลาด อีกทั้งรอยดูดบนเนินสองเต้าจนผิวขาวเนียนช้ำไปหมด บางจุดบนร่างกายยังมีทั้งรอยดูดและรอยฟันของเขา นี่เขาเป็นเอามากขนาดนี้เชียวหรือ ปกติเขาไม่เคยปล่อยตัวปล่อยใจให้ทำอย่างนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน มือใหญ่ดึงผ้าห่มมาห่มร่างของเธอไว้

            ศิลาผล็อยหลับไปเพราะใช้พลังงานมากกว่าทุกครั้ง อีกทั้งยังไม่ได้นอนมาหลายวัน และอาการปวดท้องก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง

            ร่างสูงใหญ่เดินออกมาจากบ้านหลังนั้นตอนแปดโมงเช้า “ยศ” เขาเคาะกระจกรถเบา ๆ

            ยศสพลสะดุ้งตื่นขึ้นมา “เสร็จแล้วเหรอครับเสี่ย” เขากวาดสายตามองไปโดยรอบ นี่มันเช้าแล้วนี่นา ยศสพลเหลือบมองหน้าเจ้านายด้วยความประหลาดใจ สิบนาทีของเจ้านายไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

            “เออสิวะ” ศิลาตอบหน้านิ่ง ๆ ก้าวขาเข้ามานั่งในรถ ยศสพลก็สตาร์ทเครื่องยนต์ขับออกไปทันที “ไปร้านขายยาก่อน” ศิลาสั่ง

            “เสี่ยปวดท้องอีกแล้วเหรอครับ” เพราะยาขวดนั้นเขาเพิ่งกินหมดไปเมื่อวาน

            “เปล่า”

            “แล้วเสี่ยจะไปทำไมครับ”

            “บอกก็ไปเถอะน่า”

            “ครับ ๆ”

            พอไปถึงร้านขายยาศิลาจึงสั่งอีกครั้ง “ไปซื้อยาลดไข้ และยาทาแผลสดมา เอาแบบไม่แสบนะ”

            “เสี่ยจะซื้อไปให้ใครครับ”

            “อัยไม่สบาย” เมื่อเช้าเขาตื่นขึ้นมา หน้าของเธอมาซบอยู่ที่ซอกคอของเขา ลมหายใจของเธอร้อนกว่าปกติเขาจึงใช้มือแตะหน้าผากเธอดูจึงรู้ว่าอัยลดามีไข้อ่อน ๆ อีกทั้งรอบหัวนมของเธอยังเป็นแผล เขาต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำลงไป

            “อ้อ” ยศสพลพยักหน้าและทำตามที่นายสั่ง

            ยศสพลได้ยามาแล้วศิลาจึงบอกให้เขาไปซื้อข้าวต้ม พอวิ่งกลับมาที่รถก็ต้องขับเอายากับข้าวต้มไปส่งอัยลดาอีก

            ยศพลเอาข้าวกับยาวางไว้ที่ห้องรับแขกแล้วจึงส่งข้อความไปบอกเธอ

            พอขับรถออกมาจากบ้านหลังนั้นศิลาก็เอาแต่นั่งเงียบ ยศสพลลอบสังเกตเจ้านายผ่านกระจกมองหลัง เห็นคิ้วสองข้างของเขาเดี๋ยวขมวดเดี๋ยวคลายอยู่อย่างนั้นตลอดเวลา

            “มีเรื่องเครียดอีกแล้วเหรอครับเสี่ย”

            “เปล่า”

            “แล้วทำไมคิ้วเสี่ยถึงได้ขมวดตลอดเวลาล่ะครับ”

            “ง่วงมั้ง”

            “เมื่อคืนเสี่ยไม่ได้นอนเหรอครับ” ก็เห็นอยู่ในบ้านหลังนั้นจนสว่าง

            “นอนสิ ไม่นอนแล้วมึงจะให้กูทำอะไร” ใบหน้าเขาเรียบเฉยมาก จนลูกน้องจับพิรุธไม่ได้

            ยศสพลก็คิดว่าเขาคงหลับจริง ๆ เพราะจะให้ศิลาเอาผู้หญิงทั้งคืนคงเป็นไปไม่ได้ แต่ทำไมอัยลดาถึงได้เป็นไข้ อีกทั้งยังมีบาดแผล และปกตินายของเขาก็ไม่เคยนอนค้างกับผู้หญิงคนไหน อัยลดาเป็นคนแรก ยศสพลมองเจ้านายด้วยสายตาจับผิดอีกครั้ง

            “เอาเบอร์โทร. อัยให้กูหน่อย”

            “ฮะ เสี่ยว่าอะไรนะครับ” ศิลาไม่เคยติดต่อกับผู้หญิงคนไหนด้วยตัวเองสักครั้งเขาถึงได้ตกใจ

            “กูบอกว่าเอาเบอร์อัยให้กูหน่อย กูจะได้คุยเรื่องงาน”

            “อ้อ ครับ ๆ” ยศสพลกดโทรศัพท์แล้วยื่นให้เจ้านาย

            ศิลากลับมานอนพักที่คอนโดต่อ เพราะสองสามทุ่มเขาถึงจะไปที่ผับอีกครั้ง