ログイン共有
บทที่ 5
公開日:
2026-08-06 14:23:23อัยลดาใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังใหม่เพียงลำพังอย่างมีความสุข อยากกินอะไรก็สั่งออนไลน์ หรือไม่ก็เดินออกไปซื้อที่ร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอย อยากทำอาหารเองก็แค่ตื่นเช้าหน่อยเพื่อไปเดินตลาดนัด แต่บางครั้งก็รู้สึกเหงาอยู่บ้าง เพราะเธอรู้สึกว่าตัวเองว่างเกินไป บางครั้งก็นั่งกินข้าวกับน้ำตา เพราะไม่รู้ว่าความสุขนี้จะอยู่กับเธอไปอีกกี่วัน
The Room XVII
จู่ ๆ ศิลาก็หลับตาลงพลางยกมือขึ้นกุมท้อง
“ปวดท้องอีกแล้วเหรอครับเสี่ย” ยศสพลถาม
“อืม” ศิลาลืมตาแล้วเปิดขวดยาลดกรดขึ้นดื่ม
“ผมว่าเสี่ยควรไปหาหมอนะครับ” เขาบอกเรื่องนี้กับเจ้านายรอบที่แปดสิบแปดแล้ว แต่เขาก็ไม่ยอมไปหาหมอสักที อย่างมากก็ให้เขาไปซื้อยามาให้ทานเท่านั้น
“มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบหมอ”
“งั้นเสี่ยก็ควรพักบ้าง ไม่ใช่นั่งทำงานหน้าดำคร่ำเครียดทั้งวันอย่างนี้” ยศสพลเห็นเขานั่งทำงานด้วยใบหน้าเคร่งเครียดมาเกือบเดือนแล้ว
คนตัวใหญ่เอนกายกับพนักพิงเก้าอี้ แหงนหน้ามองเพดานห้องอย่างเหนื่อยล้า “ยอดขายตกติดต่อกันมาเกือบปีแล้ว มึงจะให้กูทำหน้าชื่นตาบานได้ยังไงวะ” ถึงแม้บริษัทยังพอมีกำไรอยู่บ้าง แต่ยอดขายตกทุกเดือนเช่นนี้จะไม่ให้เขาเครียดได้อย่างไร
“งั้นวันนี้เสี่ยเรียกเด็กมาช่วยผ่อนคลายก่อนดีไหมครับ วันอื่นค่อยว่ากันใหม่” เกือบสิบวันแล้วที่เขาไม่ได้เรียกเด็กมาช่วยปลดปล่อยความเครียด ปกติเวลานายเครียดเขามักเรียกสาว ๆ ขาประจำมาคอยปรนนิบัติเสมอ
“ก็ดีเหมือนกัน” วิธีนี้ช่วยให้เขาผ่อนคลายได้จริง ๆ ถึงแม้จะเพียงชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น
“วันนี้เอาใครดีครับเสี่ย น้องเมย น้องฟ้า หรือน้องแจนดีครับ” ยศสพลยังทำท่านึกอีก “หรือว่าจะเป็น…”
“มึงพามาไว้ที่บ้านเช่าแล้วไม่ใช่เหรอวะ ยังจะให้กูเสียเงินอีกเหรอ” เพราะตัวท็อปที่ยศพลกล่าวมาทั้งหมดนั้นแต่ละครั้งเขาจ่ายไม่ต่ำกว่าห้าพัน อีกทั้งเขายังใช้งานไม่คุ้มเสียด้วย สู้ใช้ของที่มีอยู่ไม่ดีกว่าหรือ
“อ้อ ผมลืมไปครับ” ก็เขาไม่คิดว่านายจะเรียกใช้ผู้หญิงคนนั้นนี่นา “แต่เราไม่ได้แจ้งเธอไว้ก่อนนะครับเสี่ย ตอนนี้ก็ตีสองแล้ว…”
“มึงเอาสัญญาให้เธออ่านแล้วไม่ใช่เหรอ”
“ครับเสี่ย แต่ว่า…” หากศิลาไปหาเธอตอนนี้ อัยลดาจะไม่ตกใจแย่หรือ
“ถ้ามึงเป็นห่วงมากก็ส่งข้อความไปบอกเธอก่อนสิ”
“ครับเสี่ย” บอกตอนนี้จะมีประโยชน์อะไร นิสัยอยากได้อะไรปุบปับนี้แก้ไม่หายสักที
อัยลดาได้ยินเสียงโทรศัพท์สั่นเตือนก็ลืมตาขึ้นมาเกือบทันที เพราะปกติเธอเป็นคนตื่นง่ายหลับยากอยู่แล้ว ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่ออ่านข้อความที่ยศสพลส่งมาให้เธอเตรียมตัว และเขายังส่งข้อความมาปิดท้ายอีกว่า ‘เสี่ยไม่น่าจะอยู่เกินสิบหน้านาที’
เธอมองดูเวลาบนหน้าจอมือถือ “ตีสองเนี่ยนะ คิดอยากมาตอนไหนก็มาจริง ๆ” วันนี้แล้วสินะที่เธอจะโดนเชือด อดทนหน่อยว่าอัย อย่างมากก็แค่สิบห้านาที กระนั้นเธอก็ยังรู้สึกตื่นเต้นเจือหวาดกลัว หากเป็นเสี่ยอ้วนลงพุงหน้าตาอัปลักษณ์เธอก็ต้องนอนหลับตาอย่างเดียว เฮ้อ! การมีอะไรกับคนที่ไม่ได้รักมันช่างลำบากใจจริง ๆ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถสปอร์ตก็เคลื่อนตัวเข้ามาจอดในลานบ้านหลังสีขาว ภายในบ้านยังมืดสนิท
“เธออ่านข้อความหรือยัง”
“อ่านแล้วครับเสี่ย”
“ไหนมึงบอกว่าเธอรู้งานวะ แล้วทำไมไม่เปิดไฟรอกู”
“ไม่รู้เหมือนกันครับเสี่ย แต่เธอก็เรียนจบปริญญาตรีแล้ว ไม่น่าจะไร้เดียงสาหรอกครับ” ยศสพลว่า “อีกอย่างเธอสวยออกปานนั้น คงไม่ปล่อยความสดมาจนถึงมือเสี่ยหรอกครับ” ผู้หญิงสมัยนี้หาสด ๆ ซิง ๆ ยากจะตาย
“มึงหาว่ากูไร้วาสนาล่ะสิ” แต่ศิลาไม่ได้ซีเรียสเรื่องนี้ เขากลับชอบเสียอีกที่ไม่ต้องเจอสาวบริสุทธิ์
“ผมแค่ว่าไปตามจริงครับเสี่ย” เพราะอยู่ด้วยกันมานาน ยศสพลจึงกล้าต่อปากต่อคำกับเจ้านาย
“รอกูอยู่ที่นี่ ไม่เกินสิบนาทีเดี๋ยวกูออกมา”
“ครับเสี่ย” เขารู้อยู่แล้วว่าเรื่องนี้ศิลาทำไม่เกินสิบนาทีก็เสร็จแล้ว บางครั้งเขาก็รู้สึกเสียดายความสวยของสาว ๆ แทนเจ้านาย เพราะศิลาเอาแค่เสร็จจริง ๆ อีกทั้งยังสงสารผู้หญิงที่เพิ่งเริ่มครางก็ต้องค้างซะแล้ว
“คอนดอมกับเจลกูล่ะ” เสียงเข้มของเจ้านายทำให้ยศสพลตื่นจากความคิดนินทาเจ้านายทันที
“นี่ครับ” ยศสพลยื่นเจลหล่อลื่นและกล่องถุงยางอนามัยให้กับเจ้านาย ซึ่งในนั้นมีอยู่ประมาณสามชิ้น “แต่ผลตรวจร่างกายเธอปลอดภัยนะครับเสี่ย”
“กูไม่เคยสดกับใครมึงก็รู้” ว่าจบก็เดินตัวปลิวเข้าไปข้างใน เขาไขกุญแจประตูบ้านเข้าไปด้วยตนเอง
แค่ได้ยินเสียงรถยนต์มาจอดอยู่หน้าบ้านอัยลดาก็รู้สึกกลัวจนตัวสั่นแล้ว เธอจึงไม่กล้าลุกไปเปิดไฟ ทำได้เพียงนอนอยู่บนเตียงนิ่ง ๆ แล้วกลอกตาไปมา
最新チャプター
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 11 กิจการน่าเป็นห่วง
พอศิลาก้าวขาเข้ามาในห้อง ผู้จัดการก็เดินตามเข้ามาทันที พร้อมเอ่ย “หิน”“เจอความผิดปกติอะไรไหม” ศิลายิงคำถามออกไปไอศูรย์ปิดประตูลงเบา ๆ แล้วเดินมานั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับคนที่เป็นทั้งเพื่อนและเจ้านาย “ไม่เจอ กูตรวจสอบละเอียดทุกอย่างแล้ว แต่ก็ยังไม่พบความผิดปกติใด ๆ” เขาพูดออกเสียงเรียบ ใบหน้าดูจริงจัง“งั้นก็แสดงว่าเป็นที่เศรษฐกิจจริง ๆ” ศิลาให้ไอศูรย์ไปตรวจสอบทุกแผนกภายในร้านว่ามีการทุจริตหรือไม่ ถึงทำให้ยอดขายตก“ก็คงเป็นอย่างนั้น มึงก็อย่าคิดมากเลยน่า ก่อนหน้า The Room XVII ก็ทำกำไรไว้ไม่น้อยไม่ใช่เหรอ” ก่อนหน้า The Room XVII ทำกำไรให้ศิลาไม่ต่ำกว่าเดือนละสี่ห้าล้าน ไหนจะรายได้ที่เขาปล่อยเงินกู้นั่นอีก แม้ศิลาจะปล่อยเงินกู้ดอกเบี้ยเพียงร้อยละสิบต่อปี กระนั้นก็ยังถือว่าไม่ขาดทุน“แต่ทำการค้าก็ต้องหวังกำไร หากเป็นอย่างนี้ต่อไปแล้ว The Room XVII จะอยู่ได้ยังไง” และเขาก็ไม่มีทางให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นเป็นอันขาด เขาสร้างผับแห่งนี้ขึ้นมากับมือ จะให้มันถูกปิดลงง่าย ๆ ได้อย่างไรเดิมที The Room XVII มีชื่อเก่าว่า Nightforge ซึ่งพ่อของศิลาเป็นคนก่อตั้ง แต่จู่ ๆ ช่วงที่ศิลาเรียนอยู่มหาวิทยาล
เจ้าหนี้เถื่อน ตอนที่ 10 หมาป่าหนังเหนียว
อัยลดาตื่นขึ้นมาตอนสิบโมงก็เห็นข้อความที่ยศสพลส่งมา เธอรู้ว่าคงเป็นศิลาสั่งไว้ อัยลดาลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก เธอใช้มือเสยผมยาวสลวยไปด้านหลัง ตอนนี้ตัวเธอยังไร้อาภรณ์ทั้งปวง แต่อัยลดาไม่ได้รู้สึกอายแล้ว “สิบห้านาทีบ้าอะไรของเขาวะ” ต่อไปเธอจะไม่เชื่อคำพูดของยศสพลอีกเป็นอันขาด อัยลดาเลิกผ้าห่มออกจากกายด้วยความหงุดหงิด เตรียมก้าวขาลงจากเตียง “โอย” เธอรู้สึกปวดไปทั่วร่าง อีกทั้งยังรู้สึกเป็นไข้จริง ๆ เขาคงทำกับผู้หญิงเช่นนี้ทุกคนถึงได้เตรียมยาเตรียมข้าวไว้ให้ อัยลดาก้มมองที่เตียงนอนของตนก็รู้สึกแปลกใจ เขาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนผืนใหม่ให้เธอแล้ว รู้สึกถึงความไม่ชอบมากลจึงก้มลงมองเนินเนื้อสาวของตน แล้วอ้าออกเล็กน้อย รู้สึกว่าที่ตรงนั้นยังเนียนกริบ ไร้ซึ่งน้ำกามใด ๆ มีเพียงรอยบวมแดงเล็กน้อยเท่านั้น เธอจึงใช้มือแตะไล้ขึ้นมาดม เธอเบิกตาโตพร้อมสบถออกมา “บ้าเอ๊ย!” พร้อมกับหุบขาตัวเองอย่างเขินอาย “ไอ้เสี่ยลามก” อัยลดาอยากจะร้องไห้ก็ร้องไม่ออกได้แต่ทำหน้าเหยเก ที่รู้ว่าศิลาทำความสะดาดจุดซ่อนเร้นให้เธอจนสะอาดหมดจด อีกทั้งยังมีกลิ่นหอมดังเดิม เธอยกแขนทั้งสองข
เจ้าหนี้เถื่อน ตอนที่ 9 รับผิดชอบกับสิ่งที่ทำ
จากนั้นสาวบั้นท้ายเข้าลึกออกยาว จากเนิบช้ากลายเป็นหนักหน่วง และถี่รัวขึ้น เวลาผ่านไปจนถึงตีสี่ศิลาก็ยังไม่ยอมถอดท่อนเอ็นออกจากร่องรักคับแคบของอัยลดา แม้ตอนนี้เครื่องป้องกันจะหมดไปแล้วก็ตาม “เสี่ยคะ” “หืม” “คอนดอมมีแค่สามชิ้นไม่ใช่เหรอคะ” แต่ที่เธอนับดูเขาสอดใส่เข้ามาในกายเธอครั้งที่ห้าแล้วนะ “อืม” “แล้วทำไม…” “เธอไม่ต้องกลัว ฉันสะอาดมากพอ” “แล้วกับเม…อ๊ะ” พูดได้เพียงเท่านั้นเขาก็เร่งจังหวะการกระแทกขึ้นอีก อัยลดาจึงไม่ได้ถามต่อว่าตอนเอากับเมียเขาก็ไม่สวมถุงยางไม่ใช่หรือ “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ เสี่ยคะ เบาหน่อยค่ะ” แต่ศิลากลับซอยสะโพกไม่ยั้ง ยศสพลรออยู่ในรถนานแล้วเขาไม่กล้าเข้าไปเรียก เพราะนายไม่ได้สั่งไว้เขาจึงไม่กล้าทำเกินหน้าที่ แต่ปกติศิลาไม่อยู่กับผู้หญิงเกินสิบห้านาทีจริง ๆ เกือบตีห้าเขารอต่อไปไม่ไหวจึงเผลอหลับไปในรถ ศิลายอมให้ท่อนเอ็นใหญ่ยาวได้พักตอนตีห้าครึ่ง แล้วนอนลงข้าง ๆ เธออย่างอิ่มเอม เขาไม่เคยปล่อยน้ำเชื้อเยอะขนาดนี้มาก่อน อีกทั้งยังไม่เคยเอาสดกับใคร กับอัยลดาเป็นคนแรกและมันก็
เจ้าหนี้เถื่อน ตอนที่ 8 กลืนน้ำลายตัวเอง NC
“ฉันก็อึดอัดเหมือนกัน เธอรัดฉันแน่นมาก” เอากับอัยลดาเขาไม่ต้องบอกเธอขมิบด้วยซ้ำ เพราะช่องทางรักของเธอมันช่างคับแคบเหลือเกิน หลายปีมากแล้วที่เขาไม่ได้เจอแบบนี้ เหตุผลก็เพราะเขาไม่ชอบผู้หญิงบริสุทธิ์ เพราะส่วนใหญ่ผู้หญิงพวกนั้นยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำอีกทั้งเขายังไม่ชอบสอนงานใคร เขาชอบคนที่เป็นงานอยู่แล้ว รีบแทงรีบแตกแค่นั้นพอ ไม่คิดว่าอัยลดาจะเป็นข้อยกเว้น เขาโน้มตัวลงไปดูดยอดอกสีทับทิมอีกครั้ง พร้อมทั้งขยับบั้นท้ายเข้าออกอย่างเนิบช้า ช่องทางรักของเธอดูดท่อนเอ็นใหญ่ยาวของเขาจนขยับได้อย่างลำบาก เขาถอนลำเอ็นออกจนเกือบสุด แล้วสอดเข้าไปอีกครั้ง อัยลดายังคงเอามือปิดปากตนเอาไว้ แต่ก็มีเสียงครางอือเล็ดลอดออกมา โยกเพียงสามสี่ทีกลีบกุหลาบนั้นก็ผลิตน้ำหวานออกมาชโลมแก่นกายเขาแล้ว ศิลาเริ่มโยกสะโพกเข้าออกเร็วขึ้น คราวนี้นอกจากหัวนมแล้ว เขายังใช้ปากขบดูดไปทั่วร่างขาวเนียนอย่างลืมตัว อัยลดากักเก็บเสียงต่อไปไม่ได้อีกแล้ว เมื่อเขาเร่งจังหวะหนักหน่วงขึ้น ตับ ตับ ตับ “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” อัยลดารู้สึกกระสันซ่านไปทั่วสรรพางค์ เมื่อแท่งเอ็นใหญ่เสียดสีกับช่องทางรั
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 7 มันอึดอัด NC
ศิลาแค่นยิ้ม “มารยาเยอะจริง ๆ นะเรา” ถึงอย่างนั้นก็ลุกไปปิดไฟ ภายในห้องจึงมีเพียงแสงไฟจากรั้วบ้านที่ส่องผ่านหน้าต่างบานกระจกเข้ามาเท่านั้น อัยลดาเม้มปากแน่น เธออยากจะรู้นักว่าตัวเองมารยาตรงไหน แค่บอกให้ปิดไฟเพราะเธอรู้สึกอายแค่นี้เขาก็หาว่าเธอมารยา เขาเป็นอะไรมากหรือเปล่า ศิลาอ้าขาสองข้างของเธอออกกว้าง แทรกกายเข้าไปตรงหว่างขา จากนั้นถูไถส่วนหัวบานกับร่องรักของเธอเบา ๆ อัยลดาพยายามข่มกลั้นเสียงของตนเอาไว้ เธอคิดว่ามันค่อนข้างรู้สึกดีทีเดียว ในขณะที่อัยลดากำลังจะเคลิบเคลิ้ม ศิลาก็สอดแทรกตัวตนแข็งขึงเข้ามาในกายเธอ พรวด! เขาเอาเข้าไปได้เพียงครึ่งลำเท่านั้น “อื๊อ” อัยลดาส่งเสียงร้องออกมาเพราะความเจ็บ พร้อมทั้งยันกายออกห่างเขา แต่ศิลากลับยึดร่างเธอเอาไว้ เขาเอื้อมมือไปเปิดไฟที่หัวเตียงเพราะความตกใจจนส่วนนั้นมันหดไปเล็กน้อย อีกทั้งยังรู้สึกหัวเสียเพราะเขาเสียเวลากับเธอมาหลายนาทีแล้วเขาถอดแก่นกายออก ม่านตาขยายใหญ่ขึ้นเมื่อเห็นบางสิ่งเลอะอยู่บนผ้าปูที่นอน อีกทั้งยังมีเมือกสีแดงเคลือบอยู่ปลายท่อนเอ็นของเขา ศิลามองคนใต้ร่างด้
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 6
ศิลาเปิดไฟที่ห้องรับแขกแล้วเดินไปเคาะประตูห้องนอนของเธอ เขามีกุญแจสำรองทุกห้องเพียงแต่อยากให้เธอลุกมาเปิดเองก็เท่านั้น “ใครคะ?” อัยลดาส่งเสียงออกมาทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ “ฉันเอง ศิลา” เขาตอบกลับไปเสียงทุ้ม อัยลดารู้สึกแปลกใจกับน้ำเสียงของเขาเล็กน้อย “เสียงยังไม่แก่เลยสักนิด” ใจดวงน้อยเต้นโครมคราม อุตส่าห์บอกกับตัวเองไว้ว่าห้ามกลัว ห้ามตื่นเต้น แต่พอถึงเวลาจริงกลับห้ามตัวเองไม่ได้ คนตัวเล็กเดินมาเปิดประตูให้เขาพร้อมทั้งเปิดไฟ ทั้งสองจ้องตากันนิ่งงัน ต่างฝ่ายต่างตกอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง อัยลดาคิดว่าเสี่ยศิลาที่คนอื่นพูดถึงจะแก่หัวล้านอ้วนลงพุง แต่คนตรงหน้ากลับยังหนุ่มแน่นอยู่เลย แถมยังหน้าตาดีอีกต่างหาก ดีจนสามารถเป็นพระเอกหนังได้อย่างสบาย ๆ อีกทั้งยังตัวสูงใหญ่ จนเธอต้องแหงนหน้ามอง เขาน่าจะสูงราว ๆ ร้อยแปดสิบห้าแปดสิบหกเซนติเมตรได้กระมัง แต่ตอนนี้หน้าเขาดุมาก บวกกับสายตาเย็นชายิ่งเหมือนคนไร้หัวใจ “มองพอรึยัง ถ้ามองพอแล้วก็ถอดเสื้อผ้าออกซะ ฉันมีงานต้องทำต่อ” เขาพูดออกเสียงเข้ม หน้าตาไม่ได้ยิ้มแย้มเลยสั
あなたも気に入るかもしれません
เศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน80.8K ビューรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา59.5K ビューพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย126.6K ビューบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn96.5K ビューแค่เธอไม่รัก
นรมน43 ビューหลงเหลี่ยมหทัยกรณ์
Thita_932 ビューพลั้งรักคุณหมอแสนร้าย
นรมน134 ビューภารกิจรักเฉพาะกิจ (Secret Love Mission)
LUNA PINK40 ビュー
