Mag-log inShare
บทที่ 96 กลับบ้านเร็ว
Petsa ng paglalathala:
2026-09-18 11:54:49
Pinakabagong kabanata
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 96 กลับบ้านเร็ว
อัยลดาบันทึกขั้นตอนที่พวกมันทุจริตไว้ทุกอย่าง ศิลาขบกรามแน่นไม่คิดว่าไอศูรย์จะทำเขาได้เจ็บแสบขนาดนี้ เขากำลังหยิบใบเสนอราคาขึ้นมาดู ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น “เข้ามา” กล่าวโดยไม่ละสายตาออกจากเอกสารตรงหน้า ศิลาทำท่าเหมือนนั่งทำงานปกติไอศูรย์เดินเข้ามาด้วยสีหน้าจริงจัง “กูไปทวงเงินจากไอ้ณเรศกลับมาให้มึงแล้ว”ศิลาเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาและท่าทางยังคงสงบนิ่ง “กูให้อัยเป็นคนไปจัดการไม่ใช่เหรอ”“กูกลัวว่ามันสองคนจะไม่ยอมคืนเงินดี ๆ น่ะสิ กูก็เลยต้องไปจัดการด้วยตัวเอง”“ขอบใจนะ ถ้ากูไม่มีมึงป่านนี้บริษัทกูคงขาดทุนย่อยยับแน่” ศิลาพูดแกมประชดแต่ไอศูรย์กลับมองว่าเพื่อนพูดออกมาจากใจจริง“กูเป็นหนี้ชีวิตมึง ยังไงกูก็ต้องช่วยบริษัทมึงอยู่แล้ว”“ขอบใจมากเพื่อน จริงสิ แล้วปัญหาหัวใจมึงเคลียร์จบหรือยัง” เพราะไม่อยากให้ไอศูรย์ไหวตัวทัน ศิลาจึงรอรวบรวมหลักฐานแล้วเล่นงานเขาทีเดียว“ปัญหาหัวใจอะไรวะ”“ก็เรื่องฉายกับพรีม” ศิลาก็ได้ดูวิดีโอคลิปที่ไอศูรย์ถูกรุมตีแล้วเช่นกัน เขารู้สึกสมน้ำหน้าเพื่อนไม่น้อย“อ๋อ กูไม่ได้จริงจังกับใครหรอก” ไอศูรย์พูดคล้ายกับว่าตนเป็นคนหล่อเลือกได้“แล้วสองคนนั้นเข้าใจ
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 95 หลักฐาน
วันถัดมาไอศูรย์ยังมาทำงานเร็วกว่าปกติ แต่ฉายระวีกับพรีมาใช้สิทธิ์ลาป่วยเพราะใบหน้ายังไม่หายดี อีกทั้งยังรู้สึกอับอายกับเรื่องที่เกิดขึ้น เพราะตอนนี้พนักงานที่ผับก็รู้กันหมดแล้วว่าพวกเธอตบตีกันเพื่อแย่งไอศูรย์ไอศูรย์เดินไปหาพศินทันทีที่มาถึง “เป็นมึงใช่ไหมที่ไปบอกฉาย” “บอกเรื่องอะไร” พศินยังคงงุนงงกับคำถามของเขา “ก็มึงไปบอกฉายว่ากูอยู่กับพรีมไง” พศินถึงกับหัวเราะคล้ายเยาะเย้ยออกมา ยิ่งเห็นใบหน้าของไอศูรย์ที่ยังมีรอยบวมช้ำก็ยิ่งรู้สึกสะใจ “คิดว่าผมรู้เรื่องพี่คนเดียวหรือไง ผมจะบอกอะไรให้นะความลับมันไม่ในโลกหรอก ยังไงความเลวที่พี่ทำสักวันมันก็ต้องถูกเปิดเผยอยู่ดี” ก่อนจะเดินจากไปพศินยังพูดทิ้งท้ายไว้อีก “ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม” ตอนนี้พศินไม่ได้รู้สึกกลัวไอศูรย์อีกแล้ว ไอศูรย์โกรธจนหน้าเขียวคล้ำ “ทำปากเก่งไปเถอะ สักวันมึงก็จะอยู่ที่นี่ไม่ได้เหมือนกัน” บ่ายสามโมงวันนั้นอัยลดาจึงเข้าไปหาธำรงที่บ้าน “คุณท่านคะ คุณอัยมาขอพบค่ะ” จาริณีย์เดินเข้าไปบอกเจ้าของบ้าน ธำรงทำหน้างง “หินไม่มาด้วยเหรอ” “ไม่มา
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 94 เอาคืน
วันนี้เป็นวันหยุด พลอยไพลินกับกัลยากรจึงมาอยู่เป็นเพื่อนอัยลดาได้ “อัย เจ้าหนี้เถื่อนโทรมา” เสียงกัลยากรตะโกนบอกเพื่อนที่กำลังอาบน้ำ “ใครอะ” “ไม่ต้องรับนะ” เสียงอัยลดาตะโกนกลับมา กัลยากรหันมากระซิบถามพลอยไพลิน “ใครเหรอพลอย” มือยังคงสับมะละกอเพื่อทำส้มตำถาด “น่าจะเป็นคนนั้นแหละ” “อ้อ เข้าใจละ ตั้งชื่อซะน่ากลัวเลย เธอเคยเห็นหน้าเขาไหม” กัลยากรถาม “ไม่เคย” “ได้ยินว่าเป็นเพื่อนกับพี่รักไม่ใช่เหรอ” “อืม แต่พี่รักไม่เคยพามาที่บ้านเลย มีแต่พี่รักนั่นแหละที่ไปหาเขาที่ผับ” “ชื่ออะไรนะ” “หิน” “อ้อ ก้อนหินสิ้นใจ” พลอยไพลินขำน้อย ๆ กับชื่อใหม่ที่กัลยากรตั้งให้เจ้านายเพื่อน หลังจากนั้นเจ้าหนี้โคตรเถื่อนก็โทร. มาอีก อัยลดาเดินออกมาจากห้องน้ำยังทำเป็นไม่สนใจ “ไม่รับสักหน่อยเหรออัย” กัลยากรถาม “ไม่อะ เรายังไม่พร้อมที่จะคุยกับเขา” อัยลดาไม่รู้ว่าเขาจะโทร. มาทำไม แต่เธอยังไม่อยากคุยกับเขาตอนนี้ “แล้วเรื่องที่มีคนทุจริตในผับขอ
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 93 เมียหาย
ศิลาหยิบภาพถ่ายในซองเอกสารขึ้นมาดูทีละแผ่น กรามของเขาขบกันแน่น พศินจึงเปิดคลิปเสียงพร้อมวิดีโอคลิปที่นักสืบถ่ายเอาไว้ตอนที่อัยลดาไปพบณเรศให้พี่ชายฟัง “นี่คือคลิปของจริงที่ผมจ้างนักสืบตามไอ้ณเรศไป ส่วนที่ไอ้ไอซ์ส่งให้พี่มันคือคลิปที่สร้างมาจากเอไอ” ลำคอของศิลาคล้ายตีบตันจนแทบกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้ เมื่อดูคลิปทั้งสองจนจบ พร้อมกับพึมพำออกมา “นี่กูทำอะไรลงไป” เพราะอัยลดาเคยบอกเขาว่ามีคนทุจริตและกำลังรวบรวมหลักฐาน และยังพูดเป็นนัยว่าอาจเป็นคนสนิทของเขาอีกด้วย เป็นเพราะความโกรธและหึงหวงเขาจึงลืมนึกถึงเรื่องนี้ “ส่วนเรื่องที่คุณอัยโอนเงินให้ไอ้หมอนั่น ผมคิดว่าคงเป็นฝีมือไอ้ไอซ์ เพราะมันคิดจะจัดการคุณอัยอยู่แล้ว” ศิลาคิดย้อนไปวันที่ไอศูรย์มาขอให้อัยลดาปลดล็อกรหัสพนักงานให้ “ต้องเป็นวันนั้นแน่” ที่ไอศูรย์ลอบจดจำรหัสผ่านของอัยลดา “ส่วนหลักฐานการทุจริตพี่ต้องไปถามคุณอัยแล้วละ” “อัยจะยอมคุยกับกูเหรอ” “ก็ต้องลองดู”ทางด้านของอัยลดา เพราะชินกับการนอนกลางวัน พอตกกลางคืนจึงทำให้นอนไม่หลับ เที่ยงคืนแล้วเธอยังไม่รู้สึกง่
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 92 ความจริงจากปากน้องชาย
อัยลดาเดินเข้ามาในบ้านด้วยอาการเบื่อหน่าย เหตุผลที่เธอไม่กลับไปที่บ้านเพราะเรื่องนี้มันเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป อีกอย่างเธอไม่อยากให้พ่อต้องเป็นห่วงเรื่องที่เธอถูกศิลาเข้าใจผิด อีกทั้งยังถูกไอศูรย์ใส่ร้าย อัยลดานั่งคิดอยู่นานว่าจะหาหลักฐานที่เธอไม่ได้พูดประโยคพวกนั้นกับณเรศได้อย่างไร แต่ก็คิดไม่ออก เพราะเธอไปพบเขาเพียงลำพัง อีกทั้งยังโมโหที่เธอหลงกลคนอย่างณเรศ เมื่อคิดอะไรไม่ออกอัยลดาจึงมองไปยังกระเป๋าเดินทางของตนโดยไม่ได้ตั้งใจ และเธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นกระเป๋าโน้ตบุ๊กของตนวางอยู่ด้วย เธอหัวเราะออกมาเบา ๆ “เอาของของเขามาทำไมวะเนี่ย” หลังจากนั้นจึงเดินออกไปซื้อของกินในตลาด ซึ่งอยู่ถัดไปอีกสองซอยแต่ก็ไม่ถือว่าไกลมาก ส่วนศิลาพอตื่นขึ้นมาตอนสิบโมงก็ปวดทั้งศีรษะทั้งท้อง เพราะเมื่อคืนเขาแทบไม่ได้นอนเลย อีกทั้งเขาคงเครียดมากเกินไปจึงทำให้ปวดท้องด้วย คนตัวใหญ่นั่งหย่อนขาลงข้างเตียงด้วยท่าทางอ่อนแรง วันนี้เป็นวันแรกที่เขาไม่อยากทำงานเอาเสียเลย เช่นนั้นเขาจึงตัดสินใจว่าวันนี้เขาจะไม่เข้าไปที่ผับ คืนนั้นพอ
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 91 ย้ายที่อยู่ใหม่
ไอศูรย์เดินเข้ามาหาฉายระวี ซึ่งตอนนี้เธอมาทำตำแหน่งแคชเชียร์ชั่วคราว เนื่องจากมินตราลาออกกะทันหันทางร้านจึงหาแคชเชียร์ไม่ทัน “จัดการเรียบร้อยแล้วเหรอคะ” ฉายระวีถามด้วยท่าทางกระตือรือร้น “อืม” “แล้วอย่างนี้…” “เริ่มทำงานได้” ช่วงนี้ศิลายังคงเสียใจกับสิ่งที่อัยลดาทำลงไป คงไม่มีเวลามานั่งตรวจสอบพนักงานในร้าน เพียงเท่านั้นฉายระวีก็ยิ้มกว้างออกมา เธออดอยากมาหลายเดือนแล้ว คราวนี้เห็นทีเธอต้องรีบกอบโกยเสียแล้วผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมงครึ่งยศสพลกลับขึ้นมาบนห้องทำงานของเจ้านาย พลางเอ่ย “เสี่ยครับ” “ถึงบ้านหรือยัง” “ถึงแล้วครับ” ศิลายังคงนั่งเงียบ ยศสพลจึงพูดขึ้นอีก “ถ้าเสี่ยเป็นห่วงคุณอัย ทำไมต้องไล่เธอไปด้วยล่ะครับ ผมว่าเสี่ยควรฟังเธอ…” “หุบปากซะ กูไม่อยากฟัง” “ครับ” เพียงเท่านั้นยศสพลก็ไม่ได้พูดอะไรอีกฝ่ายอัยลดาที่พยายามอดทนอดกลั้นมาตลอด กระทั่งกลับมาถึงบ้านจึงปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาดั่งสายธาร เธอไม่คิดว่าศิลาจะเป็นคนไร้เหตุผลเช่นนี้ ทำไมเขาไม่ยอมรับฟังคำอธิบายของเธอบ้างคืนนั้นอั
Maaari mong magustuhan
คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี109.2K viewsพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.8K viewsนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย71.2K viewsBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด151.6K viewsฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง
จินเหมยเทียน171 viewsสามีล้างหนี้
CORDIA/เดือนสิบ89 viewsคุณนายกับตาเฒ่าคนสวน
กาสะลอง201 viewsเด็กดื้อของไคเลอร์ (ควีน x ไคเลอร์)
dragonred24299 views
