เดอะ เนฟีลิม The Nephilim  ตอนที่ 5 ธนัส คอนเนอร์ 1/2

            ไอแซกและดาริโอกลับมาที่ปราสาท ตลอดทาง ดาริโอ แซวเขาเรื่องฉายาใหม่ เกือบตลอดทาง และพอถึงที่บ้าน อาหารวันนี้ก็ดันเป็นผัดมะเขือม่วงอีก

            “ขืนแกพูดอีกชื่อนั้นอีกครั้งเดียว ชั้นจะเอาหน้ากระแทกโต๊ะซะ !” ไอแซกพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง  เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ดาริโอเห็นเบอร์โชว์ก็รู้เลยว่าใคร

            “ซีโอ คุณเจ้าขา”

            “เปิดลำโพง” ไอแซกสั่ง ดาริโอพยักหน้าเปิดลำโพงของโทรศัพท์

            “สวัสดีคะ คานโลทั้งสอง นี่เจ้าขานะคะ เรื่องที่เกิดขึ้นพวกเราทำลายร่องรอยให้หมดแล้ว และต่อจากนี้เจ้าขาจะเป็นติดต่อพวกคุณนะคะ”

            “รับทราบครับ” ทั้งสองตอบรับราวกับนัดกันไว้

            ทางด้านวงแคนดี้ เลโอพาส ก็กำลังกินอาหารเย็นกันอยู่ ยังดีว่า เทปที่ถ่ายวันนี้ไม่ได้รับความเสียหายอะไร เลยไม่มีการถ่ายซ่อมอะไร และก็เหมือนเคยพวกเธอไม่ได้ถูกสอบสวนอะไรเลย แต่ฮารุกลับถูกเพื่อนทั้งสอง สอบสวนอย่างหนัก

            “ตกลง เธอจะบอกว่าเธอ ร่วมสู้กับนายชุดม่วงนั่นเหรอ” จอยยาถามเพื่อความแน่ใจ

            “ช่าย !” ฮารุพูดพลางกินราเม็งเสียงดัง

            “แล้วรู้สึกถึงอะไรได้บ้างมั้ย” ราโมน่าถาม

            “ที่แน่ ๆ มีดมาเซเต้ที่เขาใช้ไม่ใช่อาวุธธรรมดา มันมีพลังปีศาจอยู่ในนั้น และเขาหล่อดีนะฉันว่า แล้วพวกเธอ เจอนายโยว่จังแล้วเป็นไง” ฮารุพูดหน้าตาเฉย

            “โยว่จัง อะไรคือโยว่จัง” จอยยาขมวดคิ้ว

            “ก็เห็นเขาพูด โยว่เฮ้ยตลอดไงเลยเป็นโยว่จัง” ฮารุพูดหน้าตาเฉย

            “ไม่ได้เห็นตอนเขาต่อสู้เต็ม ๆ แต่สิ่งที่มั่นใจคือ เขามีพลังปีศาจแน่นอน จริง อีกข้อนะ เขาพูดติดสำเนียงอังกฤษ” ราโมน่าพูดอย่างมั่นใจ

            “ข้อมูลได้ไม่น้อยเลยนะนั่น แต่ว่าพวกเขามีใครใช้กรงจักรเป็นอาวุธมั้ย” จอยยาพูดขึ้นมา

            “ไม่เห็นนะ มีอะไร” ฮารุทำหน้าสงสัย

            “มีกรงจักรลอยมาตัดหัวของมัน เลยคิดว่าอาจเป็นอาวุธของหนึ่งในสองคนนั่น” จอยยาพูดขึ้นมา แปลว่ามี นักล่าอีกคนอยู่ในเหตุการณ์ด้วยยังงั้นสิ

            ที่บ้านของธนัสคอนเนอร์ บ้านหลังใหญ่กลางเมือง ทำเลทองเป็นย่านที่คนดังนิยมมาอยู่ ธนัส คอนเนอร์กำลังออกกำลังกายอย่างหนัก สำหรับดารานักแสดงอย่างเขาแล้วรูปร่างหน้าตาต้องดูดีที่สุด ตามเขาเคยพูดออกสื่อเสมอว่า

            “เค้าคือร่างอวตารของความหล่อในโลกนี้”

ขณะที่กำลังออกกำลังกายผู้จัดการส่วนตัวของเขาก็เข้ามา ผู้จัดการส่วนตัวของธนัสเป็น ทอมบอย และญาติกับเขา เธอจะชอบให้ทุกคนเรียกเธอว่า แจ้คกี้ แต่ชื่อจริง ๆ ของเธอ เจนจิรา ซึ่งแจ้คกี้เป็นดูแลทั้งคิวงานของเขา ซึ่งธนัสไม่ได้มีแค่ความหล่ออย่างเดียว เขาเป็นคนที่เล่นได้ทุกบทบาท ทำให้เป็นที่ต้องการของผู้จัดหลายคน

            “ธนัส” แจ้คกี้เดินมาเขาด้วยท่าทาง อึดอัด ธนัสเลยถามไปว่า

            “บริษัท บลัดโรส ติดต่อมาอีกแล้วเหรอ ก็บอกแล้วไงผมไม่ร่วมงานกับค่ายนี้หรอก”

            “แต่ว่าพวกเขา เสนอเงินมากเลย ไป ๆ มา ๆ จะมากกว่าค่าตัวเธอแล้วนะ” แจ้คกี้พูดด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเสียดาย

            “แจ้คกี้ เธอน่าจะรู้นะว่าทำไมผมถึงไม่ยอมร่วมงานกับที่นี่ ผมหล่อเกินไปที่จะร่วมงานกับพวกทำหนังผู้ใหญ่นะ” ธนัสพูด บลัดโรส บริษัทหนังผู้ใหญ่ ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศนี้ มันเป็นธุรกิจที่ถูกกฎหมาย ในประเทศนี้ และค่ายรังกระต่ายเป็นเจ้าใหญ่ที่สุด ความพิเศษของค่ายนี้คือ สามารถดึงดาราดัง ๆ มาแสดงได้หลายคนแล้ว หรือหลายคนก็ได้แจ้งเกิดในวงการบันเทิงจากค่ายก็มีเหมือนกัน

            “แต่ว่า...มันไม่ใช่การถ่ายหนังอะไรนะ แค่ให้เธอร่วมปาร์ตี้กับเจ้าของบริษัทเท่านั้น” ธนัสยกมือขึ้นเป็นเชิงห้าม

            “พอเถอะ ไอ้มุขเดิม ๆ แบบนี้มันหลอกผมไม่ได้หรอก ให้ไปร่วมปาร์ตี้แต่จ่ายหนักขนาดนี้ ผมได้มีได้มีแค่ความหล่อนะ ผมมีสมอง ผมอาจโดนวางยาและยัดเยียดให้เป็นพระเอกหนังผู้ใหญ่ก็ได้นี่ เหมือนกับดาราบางคน ผมน่ะเข้าวงการมาได้ จากการเล่นหนังเกรดบี ก็จริงนะ แจ้คกี้ แต่ผมไม่เคยเล่นหนังผู้ใหญ่นะ และผมก็ไม่ร้อนเงินขนาดนั้น หรือว่าอย่าบอกนะว่า...” ธนัสเงียบไปครู่หนึ่ง จริงอยู่ธนัสเข้าวงการด้วยหนังเกรดบี แต่เพราะมันทำเงินจนตอนนี้ค่ายหนังค่ายกลายเป็นค่ายหนังขนาดใหญ่เบอร์ต้น ๆ ไปแล้ว เพราะหน้าตาและความสามารถของธนัสล้วน ๆ แจ้คกี้พูดไม่ออก

            “เอาอีกแล้วสินะ ผมบอกแล้วไงอย่าไปหาเล่นการพนันแล้วเป็นไงล่ะ เงินไม่พอใช้อีกล่ะสิ”

ธนัสบ่น

            “แค่รับงานนี้ ฉันก็หมดหนี้แล้วนะ ช่วยฉันหน่อยเถอะ” แจ้คกี้รีบพูดขอร้อง

            “ไม่ล่ะ เดี๋ยวผมจะเจรจากับเจ้าหนี้ให้แล้วกัน ผมเชื่อว่าความหล่อของผม คงจะทำให้เจ้าหนี้ ของเธอใจอ่อนได้บ้างล่ะนะ”  ธนัสพูดขึ้นมา มันอาจเหมือคำพูดเล่น ๆ แต่ว่า ธนัสเองนี่ล่ะที่ให้เธอรอดจากเจ้าหนี้มาได้หลายครั้งแล้ว แจ้คกี้กัดฟันด้วยความไม่พอใจ

            ณ บริษัทบลัดดี้โรส นี่น่าจะเรียกว่าเป็นเมืองย่อย ๆ เลยก็ว่าได้นอกกองถ่ายหนังผู้ใหญ่ ที่ดูจะลงทุนราวกับเป็นระดับบ็อกบลาสเตอร์ แถมภายในยังมีแหล่งบันเทิงมากมาย ส่วนมากก็จะเป็นบาร์ระบำเปลื้องผ้า โรงหนังที่ฉากในผู้ใหญ่ โรงแรม เรียกได้เป็นแหล่งรวมเรื่อง คาว ๆ มีทั้งเป็ดมีทั้งไก่ให้เลือก แจ้คกี้เดินเข้ามาในตึกกดไปที่ชั้น 13 ประตูลิตฟ์พาเข้าไปที่ห้องหนึ่ง กำลังจัดปาร์ตี้ โดยมีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่หัวโต๊ะ เธอเป็นผู้หญิงสวยมาก จนดูไม่ออกว่าอายุเท่าไหร่ รูปร่างอวบอัดยั่วใจชาย หากชายใดเห็นก็ต้องมีหวั่นไหว หากผู้หญิงเห็นอาจรู้สึกหมั่นไส้เพราะความสวยที่เกินหน้าเกินตา เธอยู่ในชุดผ้าบางเบาสีฟ้า เผยให้ชุดชั้นในสีดำยิ่งทำให้ดูเย้ายวนเข้าไปอีก แจ้คกี้ถึงกับกลืนน้ำลาย แต่ก็หวาดกลัวเพราะ มีผู้ชายห้าคน ล้อมเธอยู่ทุกคนมีกุหลาบสีแดงติดที่เสื้อผ้า และสายตาที่มองมา ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ มันทำให้เธอขนลุก เธอคือ มีอา เจ้าของบลัดดี้โรสและผู้ชายทั้งห้าคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ คือ แฟนหนุ่มของเธอ แจ้คกี้กลัวจนต้องก้มหน้า

            “มีข่าวดีหรือเปล่าแจ้คกี้” มีอาพูดด้วยน้ำเสียงเย้ายวน

            “คือ...ธนัส...ไม่ตกลงค่ะ” แจ้คกี้พูดด้วยน้ำเสียงอึดอัด ชายหนี่งในห้าคนลุกขึ้นมา เขาเป็นชายร่างสูงใหญ่หัวโล้น หน้าตาดุร้ายและเมื่อเทียบกับอีกสี่คนแล้วเขาดูจะหน้าตาดีน้อยกว่า เพราะที่เหลืออีกสี่คนราวพระเอกหนังทำเงินเลยทีเดียว

            “เฮ้ย ! อะไรกันมันเป็นใครถึงได้กล้าปฎิเสธมีอาวะ”

            “ใจเย็นก่อน มาร์ตัน ฉันว่าแจ้คกี้ต้องมีคำอธิบาย” มีอาพูดขึ้นมา แจ้คกี้อั้มอึ้ง จนมาร์ตันตะโกนใส่หน้า

            “มีอะไรก็พูดมาสิโวย”

            “คือว่า..เขาบอกว่า...เขาหล่อเกินไปที่จะทำอะไรแบบนี้” แจ้คกี้พูดออกมาจนได้ มาร์ตันกันฟัน เกิดประกายไฟขึ้นมาจากร่างกายของเขาทำให้ไฟติด ๆ ดับ ๆ ผู้ชายอีกสี่คนก็แสดงอาการไม่ค่อยพอใจนัก