บรรยากาศพาไป

“สวัสดีครับผมชื่อสายลมอายุ 22 ปีปัจจุบันเรียนอยู่ปี 4 คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีสาขาบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ ชีวิตของผมที่ผ่านมาถือว่าค่อนข้างดีเลย ผมมีเพื่อนที่ไว้ใจได้ มีพ่อแม่ที่คอยดูแลเอาใจใส่แถมยังตามใจผมสุด ๆ ไปเลยส่วนในเรื่องความรักผมก็เคยมีครั้งนึงนะตอนอยู่ปี 1 แต่ว่าคบกันได้แค่ปีกว่า ๆ ก็เลิกหลังจากนั้นผมก็ไม่เคยคบกับใครอีกเลยแต่ไม่ใช่เพราะเข็ดนะแค่รู้สึกว่ายังไม่เจอใครที่ถูกใจขนาดนั้นก็เลยเลิกที่จะโสดแล้วใช้ชีวิตสนุกกับเพื่อน ๆ ไปก่อนดีกว่าและคืนนี้ก็เป็นอีกคืนที่ผมออกมาสนุกกับเพื่อน ๆ แต่ว่ายังสนุกได้ไม่เต็มที่เลยก็ดันไปใจดีช่วยคนเมาเอาไว้ซะละและที่ยิ่งซวยไปกว่านั้นก็คือผมยังคุยอะไรกับเธอไม่รู้เรื่องเลยเธอก็ชิ่งหลับใส่ผมซะงั้นทำเอาผมต้องลำบากพาเธอกลับมาที่คอนโดตัวเองก่อน”

สายลมประคองเกรซขึ้นดอนโดอย่างยากลำบากเพราะเธอเอาแต่ทิ้งตัวอยู่ตลอดแต่สุดท้ายแล้วเขาก็พาเธอขึ้นมาบนห้องได้สำเร็จแล้วพาไปนอนลงบนโซฟาดี ๆ

"แฮ่ก ๆ ๆ ดื่มแล้วดูแลตัวเองไม่ได้แบบนี้อย่าดื่มซะดีกว่า" สามลมบ่นแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของเขาเพื่อหยิบผ้าห่มมาห่มให้เกรซ

"วันนี้พี่ก็นอนโซฟาไปก่อนก็แล้วกันนะ" สามลมพูด มันอาจจะดูไม่ดีไปบ้างที่เขาให้ผู้หญิงนอนที่โซฟาส่วนตัวเองนอนเตียงสบาย ๆ แต่ว่าสำหรับสายลมแล้วเขาไม่ได้รู้จักกับเกรซมากขนาดนั้นเขาคงไม่สามารถนอนร่วมเตียงกับเกรซได้เพราะกลัวตื่นเช้ามาแล้วเกรซจะโวยวายหาว่าเขาฉวยโอกาสเธอหรือถ้าจะให้เขาเสียสละเตียงให้เกรซที่เป็นคนแปลกหน้านอนคนเดียวเขาก็คงทำไม่ได้เพราะนั่นมันห้องส่วนตัวของเขานี่จึงเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้วสำหรับเขาในตอนนี้

หลังจากจัดการห่มผ้าให้เกรซเรียบร้อยแล้วสายลมก็กลับเข้าห้องไปอาบน้ำเตรียมเข้านอนบ้างเหมือนกันและเขาก็ต้องตกใจจนร้องเสียงหลงเมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ

"เฮ้ยพี่! นี่พี่เข้ามาได้ไงเนี่ย" สายลมถามทั้งที่ยังนุ่งแค่ผ้าขนหนูสีขาวปิดแค่ช่วงเอวลงไปอยู่ เกรซค่อย ๆ หันหน้าที่สะลึมสะลืออยู่มาหาสายลม

"ปวดหัวอ่ะ" เกรซตอบ

"ปวดหัวก็รออยู่ข้างนอกก็ได้ป่ะเดี๋ยวผมเอายาไปให้" สายลมตอบ

"แล้วนายแก้ผ้าทำไมอ่ะ อ่อยฉันเหรอ" เกรซถาม

"ก็ผมเพิ่งอาบน้ำเสร็จ พี่อ่ะออกไปรอข้างนอกก่อนเถอะเดี๋ยวผมแต่งตัวแล้วจะเอายาไปให้" สายลมตอบ เกรซมองหน้าสายลมอยู่แป๊ปนึงแล้วจึงลุกขึ้นเดินมาหาเขา

"เดี๋ยว ๆ อะไรอ่ะพี่" สายลมรีบก้าวถอยหลังหนีจนแผ่นหลังของเขาชนเข้ากับประตูห้องน้ำ

"หนีทำไมอ่ะ นายกลัวฉันเหรอ" เกรซถาม

"ก็ผมโป๊อยู่ไหมอ่ะ พี่ไม่ควรเล่นแบบนี้นะรู้ไหม" สายลมพูด

"แล้วที่นายลากฉันกลับมาที่ห้องเนี่ยมันไม่ใช่เพราะเรื่องนี้เหรอ" เกรซถาม

"ไปกันใหญ่ละ ที่ผมพาพี่กลับมาที่ห้องด้วยก็เพราะผมไม่รู้ว่าควรจะเอาพี่ไปส่งที่ไหนดี ถามเท่าไหร่ก็เอาแต่หลับใส่ตลอด" สายลมตอบ

"ทำไมอ่ะ ฉันไม่สวยเหรอ ฉันมันดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอทำไมใคร ๆ ก็ไม่ต้องการฉันกันเลยสักคน" เกรซพูดออกมาด้วยความน้อยใจแววตาของเธอสั่นไหวนิดหน่อยเหมือนคนกำลังจะร้องไห้

"พี่สวยมากโอเคไหมแต่ว่าที่ผมพาพี่กลับมาด้วยมันไม่ใช่เพื่อจุดประสงค์นี่ไงพี่เข้าใจป่ะ" สายลมตอบ เกรซไม่ได้สนใจคำตอบของสายลมเลยเธอเดินเข้าใกล้สายลมเรื่อย ๆ แล้วใช้มือสอดคล้องไปที่ลำคอของเขา

"อย่าทำแบบนี้" สายลมพูดแต่เกรซก็ยังคงไม่ฟัง เธอรู้สึกแย่มากที่ถูกสายลมปฏิเสธไปก่อนหน้านี้

"ผมขอเตือนพี่ไว้ก่อนเลยนะว่าถ้าพี่ยังไม่หยุดผมก็จะไม่อดทนแล้วเหมือนกัน" สายลมพูด เขาไม่ยกมือขึ้นมาสัมผัสตัวเกรซเลยสักนิดเอาแต่ยืนนิ่งปล่อยให้เกรซทำอะไรตามใจส่วนเกรซเองเธอก็ยังคงไม่หยุดใช้จมูกสูดดมและซุกไซร้ซอกคอของสายลมอยู่แบบนั้น

"ทำไมนายไม่สนใจฉันเลยล่ะ" เกรซเงยหน้าขึ้นมาถามด้วยความหงุดหงิดเพราะเขาไม่แม้แต่จะขยับตัวหรือแสดงอาการสนใจเธอเลยสักนิดมันเลยยิ่งทำให้เธอไม่มีความมั่นใจในตัวเองเข้าไปใหญ่

"ช่างเถอะ นายอย่าลืมเอายาไปให้ฉันนะ" พูดจบเกรซก็หันหลังเตรียมจะเดินออกไปแต่ก็ถูกสายลมคว้าแขนเอาไว้แล้วดึงกลับมาหาเขาซะก่อนทำให้หน้าของทั้งสองคนเกือบชนกันจากนั้นสายลมก็พุ่งเข้าไปจูบที่ริมฝีปากของเกรซทันทีอย่างเร่าร้อน

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ

เกรซเองก็จูบตอบสายลมอัตโนมัติแม้ว่าเธอจะรู้สึกว่าตามสายลมไม่ทันเพราะเขารุกเธอหนักมากแต่เธอก็พยายามจูบตอบเขาอยู่ตลอด สายลมเลื่อนมือทั้งสองข้างลงมาจับที่เอวของเกรซจากนั้นเขาก็ดันเธอให้ถอยหลังเดินไปที่เตียงแล้วค่อย ๆ ประคองหลังของเธอให้นอนลงบนเตียงดี ๆ สายลมค่อย ๆ ไล่ริมฝีปากของเขาลงมาเรื่อย ๆ จนถึงคอของเกรซจากนั้นเขาก็แลบลิ้นออกมาไล่เลียทั่วทั้งซอกคอขาวลามไปจนถึงใบหู

"อื้อ...ซี๊ด...อือ...อื้อ...อือ"

หลังจากซุกไซร้ร่างกายของเกรซได้สักพักสายลมก็เหมือนนึกได้ว่าตอนนี้เกรซอยู่ในอาการของคนเมาดังนั้นเขาจึงหยุดแล้วเงยหน้าขึ้นมามองเกรซในท่าทางที่เขาเองก็ยังคร่อมร่างของเกรซไว้อยู่

"ผมขอถามพี่อีกครั้ง" สายลมพูด

"อะไร" เกรซตอบ

"พี่แน่ใจแล้วใช่ไหมว่าหลังจากผ่านคืนนี้ไปพี่จะไม่เสียใจทีหลัง" สายลมถาม

"ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ ถึงฉันจะเมาแต่ฉันก็รู้ตัวดีว่าทำอะไรอยู่" เกรซตอบ

"งั้นผมไม่ถอยแล้วนะ" สายลมพูด

"จะทำอะไรก็ทำ" สิ้นสุดครับของเกรซสายลมก็พุ่งตังเข้าไปจูบประกบปากกับเธอทันที ทั้งสองคนรับส่งอารมณ์กันได้อย่างเข้าขามาก ๆ สายลมใช้มือลูบไล้ตัวเกรซไปทั่วจนมาหยุดอยู่ที่หน้าอกจากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นแล้วถอดเสื้อของเกรซออกมาเผยให้เห็นหน้าอกที่ถูกปิดไว้ด้วยบรายกทรงลายลูกไม้สีดำซึ่งมันตัดกับผิวขาวเนียนของเธอได้เป็นอย่างดี สายลมเอื้อมมือไปปลดตะขอบราออกแล้วก้มลงไปโลมเลียมันทันทีจนเกรซถึงกับสะดุ้งนิดหน่อยด้วยความตกใจแต่ในเวลาต่อมาไม่กี่วินาทีเธอก็ยกมือขึ้นมาจับที่ศีรษะของสายลมไว้พร้อมกับเปล่งเสียครางออกมาเบา ๆ

แพร่บ...แพร่บ...จ๊วบ...จ๊วบ...อึก

"อื้มมมม~ ซี๊ด...อื้อ...อือ"

สายลมค่อย ๆ เลื่อนมือลงไปปลดกระดุมและซิปกางเกงของเกรซจากนั้นเขาก็สอดมือเข้าไปลูบไล้ที่น้องสาวของเกรซเบา ๆ ผ่านกางเกงใน เขาพยายามใช้นิ้วชี้ถูวนบริเวณจุดคลิตอริสของเกรซจนเธอต้องเงยหน้าแอ่นอกขึ้นมาด้วยความเสียว

"อ๊ะ...อืม...ซี๊ด"

สายลมแอบเงยหน้าช้อนมองไปที่ใบหน้าของเกรซเมื่อเห็นเธอมีอาการออกมาและเมื่อเขาเห็นว่าเกรซกำลังหลับตาซูดปากแสดงออกถึงความพึงพอใจเขาก็ยิ่งรู้สึกได้ใจมากยิ่งขึ้นจากนั้นเขาก็ใช้แขนข้างที่ว่างอยู่ยันตัวเองขึ้นมาดูเกรซชัด ๆ แล้วสอดข้างที่กำลังปรนเปรออยู่อยู่เข้าไปในกางเกงในของเธอเพื่อให้เขาสามารถช่วยให้เธอรู้สึกดีกว่านี้และเมื่อมือของสายลมสัมผัสกับน้องสาวของเกรซตรง ๆ เขาก็รู้สึกได้ถึงความนุ่มความเนียนของมันจนอยากจะเห็นชัด ๆ แล้วแต่ติดตรงที่ว่าตอนนี้เขากำลังติดใจกับสีหน้าท่าทางของเกรซอยู่จึงยังไม่ได้หันไปมอง สายลมยิ้มออกมาแล้วใช้นิ้วลูบผ่านกรีบแคมน้องสาวของเกรซจนมันแตะโดนเข้ากับจุดเสียวของเธอจัง ๆ จนเธอสะดุ้งและร้องออกมาเสียงดัง สายลมชอบรีแอคของเธอมาก ๆ เขาเริ่มออกแรงมากขึ้นทีละนิดจนเกรซนอนอยู่ไม่สุขแล้ว

"อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อืม...อื้ม"

เกรซกวาดมือไปทั่วจนไปโดนแขนของสายลมข้างที่ยังว่างอยู่จากนั้นเธอก็กำแขนเขาไว้แน่นจนเล็บของเธอเผลอจิกเข้าเนื้อของเขานิดหน่อยจนเขารู้สึกเจ็บแต่ว่าสายลมก็ไม่ได้มีท่าทีจะว่าเธอเลยจากนั้นไม่นานเกรซก็ตัวสั่นเกร็งกระตุกเพราะถึงจุดสุดยอดของเธอแล้วสายลมเลยผ่อนแรงลงและหยุดในทันทีเธอเห็นว่าเธอทนต่อไม่ไหวแล้ว

"อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อร๊ายยย...ฮือ"

หลังจากเธอเสร็จสมสายลมก็เอามือของเขาออกแล้วลุกจากเตียงไปหยิบของบางอย่างในลิ้นชักส่วนเกรซก็ได้แต่นอนหอบหายใจแรงอยู่บนเตียงด้วยความเหนื่อยจากนั้นไม่นานเธอก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่ออยู่ ๆ สายลมก็กลับมาแล้วออกแรงจะดึงกางเกงของเธอออกเธอเลยรีบลืมตาขึ้นมาแล้วจับกางเกงของตัวเองไว้

"ทำไรอ่ะ" เกรซถาม

"เอ้า!" สายลมอุทานออกมางง ๆ

"แป๊ปนึงได้ป่ะ เหนื่อยอ่ะ" เกรซพูด

"ฮะ! จะบ้าเหรอพี่ พี่เสร็จแล้วแต่ผมยังไม่เสร็จหนิ" สายลมพูด

"ก็มันเหนื่อยหนิ ฉัน 30 แล้วนะไม่ใช่ 13 จะได้มีเรี่ยวแรงมากมายมาทำกับนายทั้งคืนอ่ะ" เกรซตอบด้วยน้ำเสียงงึมงัมจากนั้นเธอก็ดึงผ้าห่มของสายลมมาคลุมตัวไว้

"ถ้าพี่ 13 ผมก็ไม่ลากขึ้นเตียงหรอกป่ะ" สายลมพูดแต่เกรซก็ไม่ตอบ

"พี่ พี่ เฮ้ย! หลับหนีทั้งอย่างงี้เลยเหรอ" สายลมว่าแล้วลองใช้มือสะกิดเกรซดูแต่เธอก็ไม่ยอมตื่น

"อะไรว่ะ" สายลมว่าอย่างหงุดหงิดแล้วก้มมองน้องชายของตัวเองที่แข็งโด่

"แม่ง! ถุงยางก็ใส่แล้วมาหลับใส่กันเฉย" สายลมพูดแล้วมองดูเกรซที่หลับไม่สนใจเขาเลยสักนิด

"เฮ่อ~" เมื่อเห็นว่าคงไม่สามารถไปต่อได้แล้วสายลมจึงทำได้แต่ยอมแพ้แล้วถอนหายใจออกมาด้วยความเสียดายจากนั้นเขาก็เดินกลับเข้าไปในห้องน้ำเพืื่อจัดการตัวเองแล้วออกมานอนที่โซฟาแทนแต่ก่อนที่เขาจะออกมานอนข้างนอกเขาก็ยังไม่ลืมที่จะช่วยใส่เสื้อผ้าให้เกรซก่อนเพราะกลัวเธอจะนอนตากแอร์จนไม่สบายและเสื้อผ้าที่เขาเอามาเปลี่ยนให้ก็เป็นเสื้อยืดกับกางเกงขาวยาวของเขาเองด้วย