مشاركة

บทที่3

last update تاريخ النشر: 2025-11-22 01:45:00

บทที่3

ผมตัดสินใจพาอันดามาที่คอนโดของผมเอง เพราะเวลานี้ก็ตีหนึ่งกว่าแล้ว ไม่อยากรบกวนคุณน้า เอาไว้ค่อยโทรบอกอีกที หรือไม่ก็รอให้เจ้าตัวได้สติก่อนแล้วค่อยไปส่งก็แล้วกัน

ผมค่อย ๆ วางร่างของคนในอ้อมแขนลงกับที่นอนภายในห้องนอนของผมอย่างเบามือ ก่อนจะตรงเข้าไปในห้องน้ำเพื่อหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดหน้าเช็ดตัวให้ แต่ก็ใช่ว่าจะทำกันได้ง่าย ๆ อันดาเล่นพลิกตัวไปมา ไม่ยอมอยู่เฉย ๆ ให้ผมเช็ดตัวได้เลย

“ร้อน!” เสียงของอันดาที่ครางออกมา พร้อมทั้งปัดมือผมออกจากตัวเขา

“เช็ดตัวก่อนนะ จะได้สบายขึ้น” ผมบอกกับร่างที่ไร้สติตรงหน้า แต่ก็ดูจะไร้ประโยชน์เพราะอันดาเหมือนจะไม่ได้รับรู้ในสิ่งที่ผมพูดเลย

“ร้อน ผมร้อน”

อันดามีอาการกระสับกระส่าย จนผมทำอะไรไม่ถูก อาการแบบนี้มันแปลก ๆ หรือจะเป็นเพราะยาที่อยู่ในแก้วเหล้านั่น

ความคิดของผมเป็นอันต้องหยุดชะงัก เมื่ออยู่ ๆ อันดาก็ปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออก มือบางปัดป่ายที่นอนไปทั่ว ก่อนที่จะดึงตัวผมลงไปกอดเสียดื้อ ๆ ผมถึงกับเหวอเพราะไม่ทันได้ตั้งตัว

ชัดเลย! อันดาโดนยาปลุกเซ็กส์จากไอ้เลวนั่นแน่ ๆ

“อันดา ตั้งสติก่อน” ผมบอก ทั้งที่ยังอยู่ในการก่อกวนของคนตรงหน้า มือเรียวปัดป่ายไปจนทั่วตัวของผมอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่

“ช่วยที! ไม่ไหวแล้ว” อันดาพูดอยู่กับอกของผม

       สภาพตอนนี้คือผมลงไปนอนบนที่นอนโดยที่อันดานอนทาบทับมาบนตัวของผมอีกที ผมว่าไม่ใช่แค่อันดาคนเดียวแล้วที่โดนยาปลุกเซ็กส์ เพราะสภาพของผมตอนนี้ก็ไม่ต่างจากคนที่กำลังโดนยาเหมือนกัน

ผมยอมรับเลยว่าอันดามีรูปร่างเซ็กซี่มาก เอวคอดอย่างกับผู้หญิง ผิวขาวเนียนน่าสัมผัสไปหมด ขนาดผมได้สัมผัสผ่านชุดที่อันดาสวมอยู่แท้ ๆ ยังรู้สึกได้ขนาดนี้แล้ว แต่ละสัมผัสของอันดามันช่างยั่วยุอารมณ์ของผมจนปั่นป่วนไปหมด และมันก็ยากที่จะต่อต้าน…

ร่างของอันดาถูกผมจับให้นอนราบกับที่นอนนุ่ม สายตาที่เย้ายวน บวกกับริมฝีปากแดง ๆ นั่น มันน่าหลงใหลไม่หยอกเลย มือของอันดายังคงลูกไล้ไปทั่วตัวผมไม่หยุดหย่อน มันยิ่งทำให้อารมณ์ของผมถึงขีดสุด

       ผมแตะริมฝีปากลงกับริมฝีปากแดงอย่างอดใจไม่ไหว ขบเม้มความนุ่มหยุ่นของเรียวปากบางอย่างคลั่งไคล้ อันดาเองก็ตอบรับสัมผัสของผมเองเหมือนกัน ถึงจะดูไม่ประสาในช่วงแรก แต่มันกลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ในตัวผมให้พลุ่งพล่านจนเกินที่จะต่อต้านแล้ว

ผลไล่จูบเรียวปากนุ่มไปจนถึงลำคอขาวเนียน กลิ่นกายหอมละมุน มันทำให้ผมไม่อยากที่จะละจากซอกคอขาวนั้นได้เลย จนเผลอขบเม้มเนื้ออ่อนบริเวณซอกคอจนเกิดเป็นรอยแดง คนใต้ร่างถึงกับครางออกมาด้วยความวาบหวิว ก่อนที่จะเลื่อนขึ้นมาหาความหวานที่เรียวปากนุ่มอีกครั้ง และผละออกมาเพื่อให้อันดาได้โกยเอาอากาศเข้าปอด อันดาถึงกับหอบน้อย ๆ เมื่อผมถอนริมฝีปากออกมา

ผมมองใบหน้าเรียว ที่บอกได้คำเดียวว่าสวย อันดาสวยอย่างกับผู้หญิง บางทีอาจจะสวยกว่าผู้หญิงบางคนด้วยซ้ำ แถมหุ่นบาง สะโพกที่รับกับเรียวขานั่นก็อีก บอกเลยว่าผมห้ามใจไม่อยู่จริง ๆ

ผมก้มลงไปจูบซอกคอขาวของคนตรงหน้าอีกครั้งอย่างไม่รู้จักพอ เวลานี้ความต้องการของผมมันมาถึงขีดสุดแล้ว

จนกระทั่ง

“แม่...” ผมถึงกับชะงักเมื่ออยู่ดี ๆ อันดาก็เอ่ยออกมา

“อันไม่ทำ อันไม่ได้ชอบเขา แม่เลิกบังคับอันได้แล้ว!” ผมก้มมองคนในอ้อมกอดที่ยังคงเพ้ออะไรสักอย่างทั้งที่ตายังคงปิดสนิท และเหมือนจะร้องไห้ด้วย

“อันดา เป็นอะไร?” ผมประครองร่างที่ไม่ได้สติขึ้นมากอดไว้กับตัว รับรู้ได้ถึงแรงสะอื้นน้อย ๆ ของคนในอ้อมกอดได้เลย อันดายังคงเพ้อไม่เป็นภาษา กำปั้นน้อย ๆ ทุบลงมาที่หลังของผมเป็นระยะ ๆ

“ไม่ร้องนะครับคนดี” ผมกอดอันดาไว้แน่น แรงสะอื้นค่อย ๆ ผ่อนลง พร้อมกับร่างกายก็สงบลงด้วย

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เด็กดื้อของท่านประธาน   บทที่33

    บทที่33วันนี้คอบครัวของเราทั้งคู่นัดกันไปเที่ยวต่างจังหวัด เหมือนเป็นการไปพักผ่อน ซึ่งผมตื่นเต้นมาก เพราะตั้งแต่ผมกลับมาไทย ผมยังไม่เคยได้ไปเที่ยวที่ต่างจังหวัดเลยสักครั้งผมตื่นเต้น จัดกระเป๋ารอไว้เป็นอาทิตย์ ก็ตั้งแต่รู้แพลนนั่นแหละ และก็ไม่พลาดที่จะถูกพี่เหนือเอ่ยแซวแต่ใครสนกันล่ะ ผมสนใจที่ที่ผมกำลังจะไปมากกว่าเราเดินทางโดยรถตู้ 2 คัน ที่ ๆ เราจะไปคือทะเล เพราะคุณลุงมีบ้านพักตากอากาศอยู่ที่นั่นเราทั้งหมดมาถึงก็สายมากแล้ว พอเห็นทะเลผมก็แทบอยากจะเดินลงไปเล่นน้ำเสียตอนนี้เลย แต่ก็ต้องผิดหวัง เพราะถูกยัยวายตัวแสบใช้ให้ขนกระเป๋าของคุณหญิงและก็ของยัยตัวแสบเข้าไปเก็บไว้ในห้องก่อนบ้านพักของคุณลุงเป็นบ้านหลังใหญ่มี 3 ห้องนอน ถัดออกไปจากตัวบ้านนิดหน่อย จะเป็นบ้านหลังเล็กที่พี่เหนือสั่งคนงานมาสร้างเอาไว้ เวลาที่ตัวเขาเองอยากมาพักผ่อน เพราะจะได้ไม่ต้องเดือดร้อนแม่บ้านที่นี่ ต้องคอยไปทำความสะอาดที่บ้านหลังใหญ่ อีกอย่างพี่เหนือต้องการความเป็นส่วนตัวด้วย เวลาที่ต้องพาเพื่อนมาพักที่นี่และมันจะเป็นที่พักของผมกับพี่เหนือตลอดระยะเวลา 2 คืน 3 วันที่เราอยู่ที่นี่ด้วยช่วงบ่าย หลังจากที่พวกเราเก็บ

  • เด็กดื้อของท่านประธาน   บทที่32

    บทที่32ผมกลับมาที่คอนโดกับพี่เหนือในตอนดึก เพราะขี้เกียจนั่งฟังคุณหญิงเขาคุยโวเรื่องลูกเขยสุดที่รักอย่างพี่เหนือก็หลังจากที่พูดตอกหน้าคุณน้าแพรพรรณเรื่องที่ผมกับพี่เหนือเป็นแฟนกันจนทางนั้นถึงกับพูดไม่ออก เพราะใส่ร้ายผมเอาไว้เสียเยอะ หลังจากที่รู้ว่าที่จริงแล้วผมคือลูกชายคนโตของคุณหญิงอัญชลี ก็เลยรู้สึกเสียหน้า และแทบจะเข้าหน้าคุณแม่ผมไม่ติดเห็นแบบนั้นคุณหญิงท่านเลยได้ที คุยโวโอ้อวดผมเสียยกใหญ่ ตอกกลับคุณน้าไปก็หลายยก จนพอใจคุณหญิงเขานั่นแหละ“ตกลงจะไม่ย้ายมาอยู่กับพี่จริง ๆ ใช่ไหม” พี่เหนือเอ่ยถามเมื่อเราทั้งคู่มาถึงคอนโดของพี่เหนือแล้ว“ยังดีกว่าครับ เพิ่งจะกลับมาอยู่ไทยได้ไม่นาน ขออยู่กับคุณแม่ที่บ้านให้หายคิดถึงก่อน”“แต่เท่าที่พี่ดู เหมือนคุณน้าจะเต็มใจให้หนูมาอยู่กับพี่นะ” พูดจบก็เดินเข้ามาสวมกอดผมจากทางด้านหลังซึ่งมันก็คือเรื่องจริงนั่นแหละ เพราะตั้งแต่ที่คุณแม่ผมรู้ว่าผมเป็นแฟนกับพี่เหนือ ก็ดูเหมือนอยากจะจับผมใส่พานแล้วขนเสื้อผ้าให้มาอยู่ด้วยกันเสียให้รู้แล้วรู้รอด”แม่อันเขาก็เป็นแบบนี้แหละ พี่เหนืออย่าไปถือสาเลย”“พี่ว่าคุณน้าน่ารักดีจะตายไป”“เป็นเพราะพี่เหนือไม่ได้อยู่ก

  • เด็กดื้อของท่านประธาน   บทที่31

    บทที่31“เดี๋ยวเราอยู่ดูแลทางนี้ก็แล้วกันยัยเพชร แม่จะเข้าไปทักทายคุณหญิงเสียหน่อย แขกมาถึงบ้านไม่ออกไปต้อนรับมันจะเสียมารยาท” คุณป้าบอกกับน้องเพชร“ได้ค่ะแม่ เดี๋ยวถ้าเสร็จตรงนี้แล้วเพชรจะตามออกไปนะคะ” สองแม่ลูกคุยกันประหนึ่งว่าผมไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นเลยคุณป้าแพรพรรณเดินออกไปแล้ว ส่วนน้องเพชรก็หันไปสนใจอาหารบนเตา ไม่ได้สนใจผมที่ยังยืนอยู่ตรงนี้เลย เมื่อเห็นว่าตัวเองเหมือนจะไม่มีประโยชน์ในครัว ผมเลยกะว่าจะเดินเข้าไปขออนุญาตคุณลุงขึ้นไปรอพี่เหนือบนห้องของเขาดีกว่าเพราะถึงยังไงคุณลุงก็รับรู้เรื่องระหว่างผมกับพี่เหนือแล้ว และท่านเองก็ไม่ได้คัดค้านที่เราสองคนจะคบหากันด้วยผมเดินมานั่งลงตรงข้าง ๆ กับคุณแม่ ท่ามกลางสายตาของคุณป้าที่ดูเหมือนจะไม่พอใจ“หนูจ๊ะ ตรงนี้ผู้ใหญ่เขาจะคุยกัน ฉันว่าหนูออกไปรอข้างนอกจะดีกว่านะจ๊ะ” คุณป้าแพรพรรณเอ่ยขึ้น“ไม่เป็นไรหรอกคุณแพร ให้อันดาอยู่ที่นี่นั่นแหละ ถ้าไม่เบื่อฟังคนแก่คุยกันเสียก่อนนะ” คุณลุงเอ่ย พร้อมทั้งหัวเราะอารมณ์ดี“เอ่อ จะดีเหรอคะคุณ” คุณป้าพยายามจะเอ่ยค้าน“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เราก็คนกันเองทั้งนั้น”“คุณหญิงคงไม่ถือสานะคะ ที่มีคนอื่นนั่งอยู่ตร

  • เด็กดื้อของท่านประธาน   บทที่30

    บทที่30วันนี้คุณลุงชวนคุณแม่กับผมไปทานข้าวที่บ้าน ซึ่งวันนี้พี่เหนือติดงานด่วนที่บริษัท กว่าจะเลิกงานก็น่าจะเย็นมาก คงจะกลับมาไม่ทันทานข้าวเย็นกับพวกเราพอคุณแม่ผมทราบว่าคุณลุงชวนเราไปทานข้าวที่บ้าน ก็จัดแจงหาของบำรุงต่าง ๆ นา ๆ เต็มไปหมด มีทั้งโสม ทั้งเครื่องดื่มบำรุงร่างกายอีกหลายอย่าง หอบไปเยี่ยมท่านด้วยช่วงนี้คุณลุงอาการดีขึ้นมากแล้ว แต่ก็ต้องคอยดูแลอยู่ใกล้ ๆ เพราะเราไม่รู้ว่าอาการมันจะเกิดขึ้นอีกเมื่อไหร่ช่วงนี้คุณป้าแพรพรรณเลยดูแลเรื่องอาหารการกินของคุณลุงเป็นพิเศษวันนี้ก็เช่นกัน เห็นคุณลุงบอกว่าคุณป้าลงมือเข้าครัวทำมื้อเย็นเองโดยที่มีน้องเพชรเข้าไปช่วยเป็นลูกมือด้วย เลยไม่ได้ออกมาต้อนรับผมกับคุณแม่ผมกับคุณแม่ก็เลยมานั่งคุยเป็นเพื่อนกับคุณลุงอยู่ที่ห้องรับแขก“สบายดีนะคุณหญิง” คุณลุงเอ่ยถามคุณแม่ เมื่อเราทั้งสามมาอยู่ที่ห้องรับแขกกันเรียบร้อยแล้ว“สบายดีค่ะคุณพี่ ว่าจะหาเวลามาเยี่ยมคุณพี่ที่บ้านอยู่พอดีเลยค่ะ วันนี้อิฉันให้แม่ครัวที่บ้านทำไก่ตุ๋นยาจีนมาฝากคุณพี่ด้วยนะคะ”“ไม่เห็นต้องลำบากเลย พี่ก็สบายดีขึ้นมากแล้ว อ้อ ได้ข่าวว่าเราไปทำงานกับตาเหนือเหรอ” ประโยคหลังคุณลุงหัน

  • เด็กดื้อของท่านประธาน   บทที่29

    บทที่29คุณหญิงนึกโมโหเจ้าลูกชายตัวดี อยู่ในใจ ที่ไม่ได้ดั่งใจเธอเลยสักอย่าง“ลูกเต้าเหล่าใครก็ไม่ทราบนะคะ มีหัวนอนปลายเท้าหรือเปล่าก็ไม่รู้ จากที่อิฉันเห็นเมื่อวาน ยังดูเป็นเด็กกะโปโลอยู่เลย” แพรพรรณเล่าอย่าออกรสในขณะที่คุณหญิงอัญชลี แทบอยากจะกลับไปจัดการกับลูกชายตัวดีเสียเดี๋ยวนี้เลย ที่ปล่อยให้ว่าที่ลูกเขยอย่างดาวเหนือหลุดมือไปได้“แกอยู่ไหน?” คุณหญิงต่อสายโทรหาอันดาแทบจะทันที เมื่อกลับออกมาจากโรงพยาบาลแล้ว“อันเดินซื้อของอยู่ แม่มีอะไรหรือเปล่า” อันดาตอบกลับไป ในขณะที่เวลานี้ออกมาเดินช็อปปิ้งฆ่าเวลา เพราะดาวเหนือออกมาพบลูกค้าแถวนั้นพอดี“ดีจริงลูกชายฉัน แกรู้ไหมว่าตาเหนือเพิ่งจะพาแฟนไปเปิดตัวที่บ้านของเขามา”“ห๊ะ? แม่ว่าไงนะ” คำบอกเล่าของคุณหญิง ทำเอาคนที่กำลังเพลิดเพลินอยู่กับเสื้อผ้าแบรนด์เนมถึงกับแปลกใจ ว่าคนเป็นแม่ไปเอาข่าวนี้มาจากไหนกัน“ไหนแกบอกว่าต้องไปค้างกับตาเหนือเพราะต้องช่วยงานเขาไง แล้วแกปล่อยให้ผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้มาแย่งตาเหนือไปได้ยังไง”“เดี๋ยวนะแม่ แม่พูดเรื่องอะไรเนี่ย อันงงไปหมดแล้ว”“ก็วันนี้ฉันไปเยี่ยมคุณน่านมา เลยได้รู้จากคุณแพรพรรณว่าเมื่อวานตาเหนือพาแฟนไปท

  • เด็กดื้อของท่านประธาน   บทที่28

    บทที่28“แกมันไม่ได้เรื่อง” แพรพรรณบ่นลูกสาวเพียงคนเดียวอย่างขัดใจหลังจากที่รู้ว่า ผู้ชายที่มากับดาวเหนือที่โรงพยาบาลเมื่อวาน คือแฟนของเขา“เพชรจะรู้ได้ยังไงล่ะแม่ ว่าคุณเหนือเขาเป็นพวกชอบผู้ชายด้วยกัน”“แกไม่ต้องมาเถียงเลย ก็เพราะว่าแกมัวแต่ชักช้าอยู่แบบนี้ไงล่ะ แม่บอกให้แกไปฝึกงานกับตาเหนือแกก็ไม่ไป”“ก็เพชรอยากใช้ความสามารถของตัวเองมากกว่านี่ ถ้าไปฝึกงานที่บริษัทของคุณเหนือ คนอื่นก็ต้องมองว่าเพชรใช้เส้นสาย เพชรไม่เอาด้วยหรอก”“ใช้เส้นแล้วมันยังไง ใคร ๆ ก็รู้ว่าแกเป็นน้องของตาเหนือ ถึงจะเป็นแค่ลูกติดของฉันก็เถอะ และแทนที่จะได้เลื่อนขั้นเป็นเมียเขาในอนาคต กลับถูกใครก็ไม่รู้มาคาบไปกินเฉยเลย แกนี่มันไม่ได้ดั่งใจเลยจริง ๆ”และยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะพูดอะไรต่อ คุณหญิงอัญชลีกับคุณฐา ผู้ช่วยคนสนิทก็เดินมาถึงตรงบริเวณจุดพักผ่อนด้านนอก ที่แพรพรรณกับเพชรลดานั่งคุยกันอยู่พอดี“อ้าวคุณหญิง สวัสดีค่ะ” แพรพรรณยกมือไหว้ผู้มาใหม่อย่างนอบน้อม เพชรลดาเองก็ยกมือไหว้ทำความเคารพผู้ใหญ่ทั้งสองด้วย“ได้ข่าวว่าคุณน่านน้ำเข้าโรงพยาบาล เลยมาเยี่ยมน่ะค่ะ”คุณฐาส่งกระเช้าเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ ซึ่งเป็นของเยี่ยม

  • เด็กดื้อของท่านประธาน   บทที่27

    บทที่27อันดาผมลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความร้าวระบมไปทั้งร่างเสียตัวครั้งแรกมันเป็นแบบนี้นี่เองนอกจากจะขยับร่างกายแทบไม่ได้แล้ว ยังมีไอ้คนต้นเรื่องมานอนกอดก่ายจนแทบจะสิงร่างกันอีก“พี่เหนือ อันหนัก” ผมตีแขนที่พาดอยู่ที่เอวไปสองทีอย่างหมันไส้หลับสบายเลยนะ ให้ตายเถอะ ไม่คิดจะตื่นมาดูดำดูดีกันเลยหร

  • เด็กดื้อของท่านประธาน   บทที่21

    บทที่21ผมลงมาอีกที คือทุกคนมานั่งอยู่ที่โต๊ะทานข้าวกันหมดแล้ว ทั้งคุณแม่ ยัยวาย แล้วก็นายดาวเหนือ“ลงมาเสียทีนะเรา พี่เขามารอตั้งนานแล้ว” เป็นคุณแม่ผมที่เอ่ยขึ้น ในขณะที่ยัยวายกับนายดาวเหนือกำลังนั่งทานข้าวต้มมื้อเช้าอยู่ให้ตายเถอะ เขานั่งกินข้าวต้มได้อย่างหน้าตาเฉย ไม่ได้รู้สึกอะไรบ้างเลยหรือไง

  • เด็กดื้อของท่านประธาน   บทที่20

    บทที่20ผมผละออกตามสัญชาตญาณ ก่อนที่จะผลักตัวของเขาให้ออกห่างจากตัวของผมด้วย“ไปอาบน้ำค่ะ”คะขาอะไร? อย่ามาพูดจาแบบนี้นะ“ไม่ บอกแล้วไงว่าผมจะไม่ไปทำงานกับคุณ”“ไม่ได้ค่ะ ถ้าไม่อยากเจอดี”“เจอดีอะไร? คุณคิดว่าคุณจะมาทำอะไรก็ได้ตามใจชอบอย่างนั้นเหรอ อย่าลืมนะว่าที่นี่บ้านของผม แล้วนี่ก็ห้องของผมด้วย

  • เด็กดื้อของท่านประธาน   บทที่16

    บทที่16ดาวเหนือ“ขยับไปไกล ๆ หน่อยได้ไหม ผมอึดอัด” เสียงบ่นของตัวแสบที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ใกล้ ๆ กันกับผม เอ่ยขึ้นอย่างขัดใจดื้อนักใช่ไหม คุณหนูเอาแต่ใจอย่างอันดา ก็ต้องเจอแบบนี้แหละ“เลิกขยับตัวไปมาได้แล้ว”“ก็คุณมานั่งเบียดผมอยู่เนี่ย ผมร้อน” ยังไม่เลิกโวยวายตอนนี้ผมลากเก้าอี้ของอันดามานั่งอยู่ท

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status