MasukShare
บทที่ 12
Bab terbaru
เด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก บทที่ 12
เธอร้องไห้หนักกว่าเดิม ทั้งน้ำมูกน้ำตาไหลอาบเต็มหน้า “ฉันรู้แล้วว่าฉันผิด! ฉันรู้ซึ้งแล้วจริงๆ! ได้โปรดให้อภัยฉันเถอะนะ ฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว!”ฉันมองดูสภาพที่น่าเวทนาของเธอโดยไม่มีความสงสารแม้เพียงเศษเสี้ยวเดียว“รู้แล้วเหรอว่าตัวเองผิด?” ฉันหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ แต่ว่าบาดลึก “เธอรู้บ้างไหมว่าฉันทุ่มเทอะไรให้บริษัทนั้นไปบ้าง?”“ฉันลงเงินตัวเองไปหลายสิบล้านบาท ฉันใช้ความสัมพันธ์ระดับแถวหน้าที่ครอบครัวสั่งสมมานับสิบปีเป็นแรงส่ง ฉันทำงานงกๆ ทั้งวันทั้งคืนเพื่อบริษัทนั้น แล้วเธอล่ะ?”ฉันก้มมองลีอาที่คุกเข่าอยู่บนบันได น้ำเสียงของฉันเริ่มเย็นเยียบขึ้นเรื่อยๆ“เธอเห็นความทุ่มเทของฉันเป็นของตาย เธอใส่ร้ายฉัน เธอพยายามทำลายชื่อเสียงของฉันในโลกออนไลน์ และตอนนี้พอเธอตกงานและเสียประวัติทางการเงิน เธอกลับรู้สึกว่าตัวเองถูกรังแกงั้นเหรอ?”บรรดานักข่าวต่างนิ่งฟังอย่างจดจ่อ กล้องทุกตัวจับจ้องมาที่พวกเรา“เธอไม่ได้ถูกรังแกเลยสักนิด” เสียงของฉันกังวานชัดเจนไปทั่วบริเวณบันได “นี่คือราคาที่เธอต้องจ่ายฐานที่มองความใจดีของคนอื่นเป็นความอ่อนแอ”พูดจบ ฉันก็สวมแว่นกันแดดกลับเข้าไปแล้วเดินเข้าสู่ตัวอ
เด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก บทที่ 11
เมื่อต้องเผชิญกับคำถามที่โถมเข้ามาอย่างไม่ลดละของเหล่านักข่าว ลีอาก็สติหลุดโดยสมบูรณ์น้ำตาของเธอในตอนนี้ไม่ใช่การแสดงอีกต่อไป แต่มันคือความหวาดกลัวของจริง“ฉัน... ฉันอธิบายได้นะ...” เธออึกอักนักข่าวจากวอลล์สตรีทเจอร์นัลถามอย่างไม่ปรานี “อธิบายอะไร? อธิบายว่าคุณใส่ร้ายคุณหนูแคโรไลน์แล้วขโมยงานและห้องทำงานของเธอไปน่ะเหรอ?”ช่องแชทในไลฟ์ตอนนี้เดือดพล่านราวกับไฟเพลิงแห่งความโกรธแค้นไอ้สองคนนี้มันน่ารังเกียจชะมัด!พวกมันเอาเงินเขาไป ใช้ความสัมพันธ์เขา แล้วก็ยังมาแทงข้างหลังเขาอีก!ฉันนั่งอยู่ในคาเฟ่ มองดูทั้งคู่ดิ้นพล่านอยู่บนหน้าจอ แล้วจิบลาเต้อย่างสง่างามในตอนนั้น ประตูห้องใต้ดินก็ถูกพังเข้ามากลุ่มคนกลุ่มหนึ่งพุ่งพรวดเข้ามา นำโดยชายวัยกลางคนที่ชี้นิ้วด่าคลอดด์ด้วยความโกรธแค้น“คลอดด์! ไอ้คนลวงโลก! เงินครึ่งล้านที่แกติดฉันอยู่ไหน?”บรรดาซัพพลายเออร์หลั่งไหลกันเข้ามาจนเต็มห้องใต้ดินเล็กๆ “จ่ายเงินมา! ไม่ก็นัดเจอกันที่ศาล!”เหตุการณ์วุ่นวายจนเกินจะควบคุมลีอามุดแอบอยู่หลังโต๊ะด้วยความหวาดกลัว ขณะที่คลอดด์ถูกฝูงเจ้าหนี้รุมล้อมไลฟ์สดยังคงดำเนินต่อไป ถ่ายทอดความอัปยศทั้งหมดน
เด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก บทที่ 10
บ่ายวันถัดมา คลอดด์และลีอาก็เริ่มไลฟ์สดออนไลน์ฉากหลังเป็นผนังปูนเปลือยที่ดูซอมซ่อ พวกเขานั่งอยู่หลังโต๊ะพับง่อยๆ ตัวหนึ่งลีอาไม่ได้แต่งหน้า ดวงตาของเธอทั้งบวมและแดงก่ำ ดูอิดโรยถึงขีดสุด เธอพยายามกลั้นสะอื้นขณะพูดต่อหน้ากล้อง“ฉันก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งที่เพิ่งเรียนจบ และกำลังพยายามดิ้นรนในโลกที่โหดร้ายใบนี้ เมื่อฉันพบความไม่โปร่งใสในบริษัทและทำตามหน้าที่ด้วยการรายงานเรื่องนี้ ฉันกลับถูกสวนกลับอย่างบ้าคลั่งจากผู้บริหารที่ร่ำรวยและมีอิทธิพล...”คอมเมนต์ในไลฟ์สดไหลผ่านหน้าจอไปด้วยความเร็วแสงสงสารเธอจัง! พวกนายทุนนี่มันแย่ที่สุด!นี่คือตัวอย่างที่ชัดเจนของการกดขี่ทางชนชั้น!พวกลูกคุณหนูบ้านรวยควรจะหายๆ ไปให้หมด!ฉันสนับสนุนลีอา! เราต้องคืนความยุติธรรมให้คนธรรมดา!ฉันมองดูหน้าจอที่เต็มไปด้วยข้อความเกรี้ยวกราดด้วยสีหน้าที่ยังคงเรียบเฉยเช่นเดิมคลอดด์แสดงบทบาทของเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “เราก็แค่อยากจะสร้างบริษัทที่ซื่อสัตย์ แต่เรากลับถูกหลอกใช้และถูกบดขยี้ด้วยอิทธิพลของตระกูลใหญ่ นี่เหรอคือความฝันของคนอเมริกัน? นี่คือชะตากรรมของผู้ประกอบการธรรมดาๆ อย่างนั้นเหรอ?”จำนวนผู้เข
เด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก บทที่ 9
ตอนนี้โทรศัพท์ของฉันเต็มไปด้วยข้อความที่หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสายทั้งคลอดด์ ลีอา พนักงานคนอื่นๆ หรือแม้แต่พนักงานต้อนรับ ต่างก็พากันโทรหาฉันกันยกใหญ่ข้อความของคลอดด์นั้นดูสติแตกที่สุด เริ่มต้นด้วยการข่มขู่ด้วยความโกรธแค้น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นคำขอร้องอย่างสิ้นหวัง และลงท้ายด้วยการอ้อนวอนทั้งน้ำตาแคโรไลน์ คุณบ้าไปแล้วเหรอ? คุณรู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่?ตำรวจบอกว่าพวกเราบุกรุกงั้นเหรอ? มันหมายความว่ายังไง?ได้โปรด บอกให้พวกเขาหยุดเถอะ! ผมจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการเลย!เราเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันนะ! คุณทำกับผมแบบนี้ไม่ได้!แคโรไลน์ ผมผิดไปแล้ว ผมรู้ว่าผมผิด! แค่ปล่อยผมไปเถอะนะ ผมยอมทำทุกอย่างเลย!ดูเหมือนเขาจะรู้ซึ้งแล้วว่าไม่สามารถใช้เหตุผลกับฉันได้ จึงหันมาใช้ไม้ตายด้วยการเล่นบทน่าสงสารแทนที่น่าสนใจคือ คุณลุงของฉันเองก็เดินเกมไวเช่นกันเวลลิงตัน แคปปิตอล ได้ประกาศยกเลิกความสนใจในการลงทุนทั้งหมดในบริษัทของคลอดด์อย่างเป็นทางการต่อสาธารณชนไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังขึ้นบัญชีดำบริษัทนั้น พร้อมประกาศกร้าวว่าจะไม่ร่วมงานด้วยอีกเป็นอันขาดด้วยเหตุนี้ บริษัทของคลอดด์จึงมีสภาพไม่ต่าง
เด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก บทที่ 8
เมื่อเห็นคลอดด์น้ำท่วมปาก ฉันก็เบือนหน้าหนีด้วยความขยะแขยง“คุณลุงอาร์เธอร์คะ” ฉันพูดพร้อมรอยยิ้ม “หนูตัดสินใจแล้วว่าจะเปิดบริษัทของตัวเอง ตั้งแต่นี้ไป หนูไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคนพวกนี้แล้วค่ะ”เมื่อได้ยินเช่นนั้น แววตาแห่งความภาคภูมิใจก็วาบขึ้นในดวงตาของอาร์เธอร์ ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาอย่างเย็นชาเขาหันไปหาคลอดด์ น้ำเสียงเย็นเฉียบเหมือนกับน้ำแข็ง “ดีมาก งั้นฉันขอประกาศอย่างเป็นทางการตรงนี้เลยว่า เวลลิงตัน แคปปิตอล ขอยกเลิกความสนใจในการลงทุนทั้งหมดที่มีต่อบริษัทของแก และฉันจะแจ้งให้เพื่อนร่วมวงการในวอลล์สตรีททุกคนรับทราบ เพื่อขึ้นบัญชีดำแกถาวร”ใบหน้าของคลอดด์กลายเป็นสีขาวซีด เขาอ้าปากพยายามจะพูด แต่กลับไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาลีอายืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ ในที่สุดเธอก็สำนึกได้สักทีว่าเธอได้ก่อความผิดพลาดที่เลวร้ายมากแค่ไหนลงไปอาร์เธอร์จัดระเบียบข้อมือเสื้ออย่างสง่างามแล้วยื่นแขนให้ฉันควง “ไปหาอะไรกินกันเถอะหลานรัก ลุงอยากฟังแผนการเกี่ยวกับบริษัทใหม่ของหลานแล้วละ”ฉันควงแขนเขาแล้วพยักหน้า “แน่นอนค่ะคุณลุงอาร์เธอร์”คลอดด์พยายามจะถลาเข้ามาอีกครั้ง แต่ถูกบอดี้การ์ดร่างกำยำสองคนขวา
เด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก บทที่ 7
ฉันไม่ได้ตอบคำถามของคลอดด์แต่ว่าฉันกลับผลักประตูรถออกแล้วค่อยๆ ก้าวลงมา ปรากฏตัวต่อหน้าสายตาทุกคู่ที่จ้องมองอยู่เมื่อคลอดด์เห็นฉัน เขาคิดว่าฉันมาที่นี่เพื่อช่วยกู้สถานการณ์ให้เขาเขารีบกดวางสายแล้วเดินดุ่มตรงมาหาฉัน พร้อมกับเอื้อมมือมาจะคว้าแขน“แคโรไลน์! ในที่สุดคุณก็มา! เร็วเข้า รีบบอกผู้จัดการให้ปล่อยพวกเราเข้าไป...”ฉันปัดมือเขาทิ้งอย่างเย็นชาและถอยหลังออกมาก้าวหนึ่ง“คลอดด์คะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ในเมื่อคุณไล่ฉันออกแล้ว มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่บัตรวีไอพีของฉันจะไม่ได้ให้บริษัทใช้สอยอีกต่อไป นี่ไม่ใช่ตรรกะพื้นฐานทางธุรกิจหรอกเหรอ?”ใบหน้าของคลอดด์ซีดเผือด “คุณ... คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ!”ลีอาซึ่งยืนอยู่ใกล้ๆ รีบเข้ามาเติมเชื้อไฟ เธอเดินเสียงส้นเท้ากระทบพื้นดังตึกๆ เข้ามาด้วยท่าทางหาเรื่อง“แคโรไลน์ คุณไม่ควรเอาความรู้สึกส่วนตัวมาปนกับงานนะ นี่คือเงินลงทุนสำคัญที่จะชี้ชะตาความอยู่รอดของบริษัทเลยนะ! คุณปล่อยให้ความแค้นส่วนตัวมา...”“แค้นส่วนตัวเหรอ?” ฉันหลุดหัวเราะเบาๆ “ลีอา ใครกันที่ส่งอีเมลแจ้งคนทั้งบริษัทพูดหาว่าฉันละเมิดกฎการเข้างาน? ใครกันที่บอกว่าฉันใช้ทรัพยากร
เด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก บทที่ 5
ตลอดสัปดาห์ต่อมา ฉันปฏิบัติตามกฎของบริษัททุกระเบียบนิ้วฉันตอกบัตรเข้างานตอน 8:59 น. และตอกบัตรออกตอน 17:01 น.ไม่ก่อนเวลาสักนาที และไม่เลทเลยสักวินาทีฉันไม่ก้าวเท้าออกจากออฟฟิศไปพบลูกค้าเลยแม้แต่ครั้งเดียวฉันได้รับจัดสรรคอกทำงานเล็กๆ ในมุมที่ผู้คนลืมเลือน ที่ซึ่งฉันนั่งอยู่อย่างเงียบเชียบ จัด
เด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก บทที่ 4
เช้าวันต่อมา ทันทีที่ฉันมาถึง ลินดาจากแผนกฝ่ายบุคคล ก็เดินตรงเข้ามาหาฉัน“แคโรไลน์” เธอพูดด้วยสีหน้าลำบากใจ “ฉันมีเรื่องต้องคุยกับคุณหน่อยค่ะ”เธอหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเอกสาร“บริษัทตัดสินใจว่าจะให้คุณอยู่ในช่วงเฝ้าสังเกตพฤติกรรมเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์” เธอหลบสายตาฉัน “ตำแหน่งหน้าที่ของค
เด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก บทที่ 3
ฉันหยิบใบแจ้งหนี้ขึ้นมาอ่านอย่างละเอียด“น่าสนใจดีนะ” ฉันพูดพลางหัวเราะในลำคอ “ลีอา เธอรู้ไหมว่าตัวเลขพวกนี้คืออะไร?”เธอขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เตรียมใจจะเจอคำถามนี้ “คุณหมายความว่ายังไง?”“นี่มันคือราคาเต็มตามป้าย” ฉันพูดพลางวางใบแจ้งหนี้ลง “แต่ฉันใช้บัตรสมาชิกส่วนตัว ซึ่งทำให้ได้ส่วนลด 30-
เด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก บทที่ 2
ฉันจ้องมองคลอดด์เงียบๆ ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ “แล้วนายคิดว่ายังไงล่ะ?”ฉันรอให้เขาเป็นคนเลือกสายตาของเขาค้างอยู่ที่ใบหน้าของฉันเพียงสามวินาทีก่อนจะเบือนหนีไป เป็นสัญญาณว่าเขาตัดสินใจเลือกแล้ว“แคโรไลน์ ผมต้องบอกตามตรงนะว่าข้อมูลนี้น่ากังวลมาก” คลอดด์กระแอมไอ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นโทนเคร่ง
Anda juga akan menyukai
เที่ยวกับครอบครัว คู่รักวัยเด็กมีตั๋วทำไมฉันต้องขับรถ
กวนอี๋4.2K Dibacaฉันเปิดโปงลูกสาวเศรษฐีจอมปลอม
กำลังดี3.7K Dibacaสองสาวหย่าพร้อมกัน สองหนุ่มเสียใจทีหลัง
เม่นน้อย4.1K Dibacaเกิดชาติหน้า หนูขอเปลี่ยนแม่ใหม่
เยวี่ยจ้าวชวน694 Dibacaความยุติธรรมที่สายเกินไป ฉันไม่ต้องการ
ตั้งชื่อให้เสร็จแล้วนี่941 Dibacaเพื่อช่วยรักแรก สามีจึงปล่อยให้ฉันตายในทะเล
สือเยว่8.0K Dibacaหลังผมตาย เป้าหมายพิชิตทั้งสี่กลับบ้าคลั่ง
เมฆสีขาว9.1K Dibacaกว่าจะรักฉัน ก็สายเกินไป
กำลังดี4.8K Dibaca
