Short
หลังตายไปอย่างอนาถ ในที่สุดพี่ชายก็เสียใจแล้ว

หลังตายไปอย่างอนาถ ในที่สุดพี่ชายก็เสียใจแล้ว

Oleh:  บานาน่าTamat
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
7Bab
34.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ตอนที่ฉันถูกคนใช้มีดเฉือนซ้ำแล้วซ้ำเล่านั้น ก็ได้พยายามโทรหาพี่ชาย จนกระทั่งสติของฉันใกล้จะดับลง เขาถึงจะรับสาย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “มีอะไรอีกแล้ว?” “พี่ ช่วย......” คำพูดของฉันยังไม่ทันจบ เขาก็ขัดขึ้นทันที “ทำไมวันๆก็มีแต่เรื่องอยู่ได้? สิ้นเดือนนี้เป็นงานฉลองบรรลุนิติภาวะของเสี่ยวเยว่ ถ้าเธอไม่มา ฉันจะฆ่าเธอ!” พูดจบ เขาก็วางสายอย่างไม่ลังเล ฉันทนความเจ็บปวดไม่ไหว หลับตาลงอย่างตลอดกาล ตรงหางตายังคงมีน้ำตาไหลลงมาอยู่ พี่ไม่ต้องฆ่าฉันตายหรอก ฉันได้ตายไปแล้ว

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่0001

On the table was roast chicken, garlic mashed potatoes, and steamed green beans with butter.

They looked and smelled very appetizing.

As someone who survived on quick bites, I practically drooled on the spot.

Hunger triumphed over fear.

I hesitantly picked up the knife and cut myself a piece of the roast chicken.

It tasted heavenly.

I almost swallowed my tongue.

I devoured everything on the table and even licked the plates clean.

I patted my full belly and let out a satisfied burp.

I praised the air. “Not bad. Keep it up tomorrow.”

Then, I left for work.

When I returned home in the evening, the aroma of a home-cooked meal washed over me the moment I pushed the door open.

Another home-cooked dinner was waiting on the table.

It was a spread of pot roast with gravy, garlic-sauteed spinach, macaroni and cheese, and a hearty vegetable soup.

Once again, with zero self-restraint, I polished off every last bite.

After freeloading meals for three days in a row, I started to feel a little guilty.

This ghostly roommate was not just good-tempered. It also knew how to manage a household well.

I took out a yellow sticky note from the drawer and wrote in thick black marker. [Hey, what’s your name? I feel bad about always eating your food.]

I placed the note neatly in the center of the dining table.

The next morning, breakfast was laid out on the table as usual.

There was a bowl of grits, a link of savory breakfast sausage, and two buttermilk biscuits.

Beside my sticky note lay an identical one.

A response was written on it in an elegant, flowing script.

[Nathaniel Simmons.]

It was a nice name.

After finishing breakfast, I left another note. [Nat, it’s a waste that you didn’t get into Le Cordon Bleu to hone your cooking skills.]

I was purely making conversation for the sake of it.

When I returned in the evening, an elaborate dinner was waiting on the table.

Under my note, there was a new reply. [What is Le Cordon Bleu?]

I burst out laughing.

He seemed to have been dead for quite some years.

A bold idea occurred to me.

I spread out a piece of paper and wrote down a shopping list.

It included Australian lobster, Wagyu beef, black truffles, and caviar.

I wrote down every expensive ingredient I had ever heard of but could never afford.

After finishing the list, I glanced around the room guiltily.

The air was dead silent.

I placed the list in the center of the table and went to bed with a sense of anticipation.

The next day, the first thing I did after waking up was rush to the dining room.

The table was empty.

There was no breakfast whatsoever, let alone Australian lobster or Wagyu beef.

I was a little disappointed.

I may have driven the ghost away with my outrageous demands.

I sighed and prepared to microwave a box of macaroni and cheese.

But when I turned around, I spotted a note pressed under something on the table.

It was in Nathaniel’s familiar handwriting, though this time, his note held a hint of cold anger.

[Wasteful.]

I was stunned for a moment before I burst out laughing.

This ghost was not just a good cook, but he was also thrifty and responsible.

I liked that.

I immediately picked up a pen and wrote back. [My bad, Nat. It’s just a joke. Let’s just stick to homemade food from now on. I won’t bring up that extravagant nonsense again, okay?]

I apologized sincerely.

Sure enough, when I returned that evening, food was laid out on the table once more.

Although they were all simple, homemade dishes, I enjoyed the meal more than any other I had ever had.

That weekend, as I was lounging on the couch scrolling through my phone, the doorbell rang.

I looked through the peephole and saw my colleague, Whitley Brennan.

What brought her here?

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasanLebih banyak

chelle_tmj
chelle_tmj
ตัวร้ายยังไม่ได้ชดใช้กรรมเลย
2026-08-07 03:32:37
0
0
Waritsara Saisueb
Waritsara Saisueb
แสนดีเกินไปมากกกก สงสารมากๆเลยย...............
2026-06-15 14:30:24
1
0
Kluay Jurairat
Kluay Jurairat
เติมเงินแล้วแต่เปิดอ่านไม่ได้อ่า
2026-06-14 08:46:34
3
0
I'm 6339
I'm 6339
นอยอะ น้องไม่โกรธพี่ชายเลยด้วยซ้ำ กูนอย ๆๆๆๆ
2025-11-17 02:19:34
6
0
Katsu
Katsu
สนุกมากกกกกก
2025-11-15 15:22:25
0
0
7 Bab
บทที่0001
หลังจากที่ฉันเสียชีวิตไปแล้ว วิญญาณของฉันกลับไม่สลายหายไปอย่างน่าแปลกประหลาด และยังคงวนเวียนอยู่บนโลกมนุษย์ฉันเห็นร่างของตัวเองถูกพบในถังขยะและในแม่น้ำอย่างต่อเนื่อง ภาพนั้นทำให้ทั้งเมืองตกอยู่ในความหวาดกลัวส่งผลกระทบอย่างรุนแรง เจ้าหน้าที่ระดับสูงจึงเรียกพี่ชายที่เป็นนักสืบ มาทำการสืบสวนอย่างละเอียดฉันรู้สึกผิดอยู่เล็กน้อย เพราะฉันรู้ว่าตัวเองสร้างปัญหาให้พี่ชายอีกแล้ว และก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสะท้านเมื่อเห็นร่างที่ถูกประกอบขึ้นมา พี่ชายก็ขมวดคิ้วแน่น“มีข้อมูลที่เกี่ยวกับผู้ตายไหม? ระบุเวลาการเสียชีวิตได้หรือยัง?” เขาถามอย่างเร่งรีบหัวหน้าฉินที่มาช่วยงาน นวดขมับอย่างเหนื่อยล้า แล้วตอบว่า “จากการประเมินเบื้องต้น ผู้ตายเป็นหญิงสาว อายุประมาณ 20 ถึง 22 ปี เสียชีวิตมาแล้วไม่น้อยกว่า 48 ชั่วโมง”“สภาพศพเสียหายหนักมาก ตอนนี้ยังไม่สามารถดึงข้อมูลที่เป็นประโยชน์ได้ ผลตรวจ DNA จะออกมาเร็วที่สุดภายในสองวัน”หัวหน้าฉินพูดต่อว่า “อีกอย่าง ตอนยังมีชีวิตอยู่ผู้ตายถูกทารุณกรรมอย่างไม่อาจจินตนาการได้ เพื่อไม่ให้ผู้ตายขัดขืน ฆาตกรได้ตัดแขนขาของเธอทั้งเป็นอย่างโหดเหี้ยม” คำพูดนี้ทำใ
Baca selengkapnya
บทที่0002
“ฮัลโหล? เสี่ยวเยว่หยา คิดถึงพี่แล้วใช่ไหม?”พี่ชายฉันยิ้มอย่างอ่อนโยน ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าปลายสายคือเหวินเสี่ยวเยว่”พี่ชายที่เคยมีเพียงฉันอยู่ในสายตา และอยากจะมอบโลกทั้งใบให้ฉันนั้นตอนนี้ในสายตาเขา เหลือเพียงน้องสาวบุญธรรมที่ทั้งเสแสร้งและเจ้าเล่ห์คนนี้แล้ว“เยวี่ยหยารอพี่ก่อนนะ พี่ทำงานเสร็จจะรีบกลับไปอยู่เป็นเพื่อนหนูนะ……โอเค พี่รู้แล้ว พี่จะดูแลตัวเองให้ดีเลย”พี่ชายฉันพูดพร่ำไม่หยุด ไม่รู้ว่าปลายสายพูดอะไรไป จู่ ๆ น้ำเสียงของพี่ชายฉันก็เย็นลงทันที “เยวี่ยหยาไม่ต้องห่วง เรื่องวิจัยก่อนจบพี่จะให้เสิ่นจือน่วนยอมรับว่าเธอเป็นคนลอกของหนู ถ้าเธอไม่ยอมรับ พี่ก็จะตีจนให้เขายอมรับ!”“โอเคนะเสี่ยวเยว่หยา อย่าเสียใจไปเลย อยู่บ้านดีๆรอพี่กลับไป ตอนนี้ด้านนอกไม่ปลอดภัย ออกไปข้างนอกต้องบอกพี่นะ”ฟังพี่ชายปลอบโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ฉันก็หัวเราะเยาะตัวเองทั้งที่เป็นพี่ชายแท้ๆของฉัน แต่กลับไม่เชื่อน้องสาวแท้ๆ และยอมไปเชื่อคนที่เก็บมาจากข้างนอก?วิจัยเรื่องนั้นเธอเป็นคนลอกฉันต่างหาก!ทำไมพี่ถึงไม่เชื่อฉัน!“จริงสิ พี่ วันอาทิตย์ตอนกลางคืนพี่ต้องมาให้ได้นะ หนูเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ให้พี่ด้วยล่ะ”เสียงร
Baca selengkapnya
บทที่0003
พี่ชายฉันกับลุงจ้าวสบตากัน มองดูเด็กผู้ชายตรงหน้าที่ร้องไห้เหมือนเด็กน้อย เขากัดริมฝีปากแน่น ลังเลว่าจะบอกข่าวร้ายที่มีความเป็นไปได้นี้กับเขายังไง“ทางเราเพิ่งพบศพหญิงนิรนามหนึ่ง……” เสียงพี่ชายของฉันต่ำและเจือด้วยความลำบากใจขาของเด็กชายอ่อนแรง เกือบทรุดลงกับพื้น พึมพำซ้ำๆ ว่า “ไม่ ไม่จริง……”เขาถูกพยุงไปทำการบันทึกรายละเอียดตลอดทางทันใดนั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นเสียงที่สดใสของผู้หญิงดังมาจากปลายสาย “นายอยู่ไหนน่ะ? ทำไมไม่อยู่บ้าน? ฉันนั่งรถมาตั้งสองวัน ยังอยากเซอร์ไพรส์นายสักหน่อยอยู่เลย!”“พี่! ผมนึกว่าพี่เป็นอะไรไปแล้ว ผมจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้เลยครับ!”เด็กชายเช็ดน้ำตา ก้มขอบคุณพวกเขา แล้วรีบวิ่งจากไปอย่างเร็วฉันกับพี่ชายก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อการสืบสวนคดีดำเนินลึกลงไปเรื่อย ๆ เหล่านักสืบที่ถูกส่งออกไปทั้งหมดก็ทยอยกลับมากัน แต่ก็ไม่มีใครนำเบาะแสที่มีคุณค่าใด ๆ กลับมาเลยคิ้วของพี่ชายก็ขมวดแน่นขึ้นอีกครั้ง เวลาผ่านไปทีละนิด แต่เรื่องนี้กลับไม่มีความคืบหน้าอะไรเลยแม้แต่นิดสองวันต่อมาลุงจ้าวเดินมาหาพี่ชายฉันด้วยสีหน้ากังวล“หยวนเฉิน ลุงก็ยังรู้สึกผิดปกติเหมือนเดิม น่วนน่วนติดต่
Baca selengkapnya
บทที่0004
พี่ชายชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาฉายแววสับสน “นายพูดอะไรนะ? ทำไมโทรศัพท์ของเสิ่นจือน่วนถึงอยู่กับนาย?”“พี่เสิ่น เราพบจุดเกิดเหตุแรกแล้ว โทรศัพท์อยู่ที่นี่ พี่มาดูด้วยตัวเองเถอะ”เสียงจากปลายสายทำให้ร่างของพี่ชายโซเซเล็กน้อย เขาอ้าปาก แต่เหมือนมีอะไรบางอย่างจุกอยู่ในลำคอ จนไม่อาจเปล่งเสียงออกมาได้ลุงจ้าวรีบดึงแขนเสื้อของพี่ชายอย่างรีบร้อน “อย่ามัวแต่ยืนนิ่งเลย รีบไปกันเถอะ!”พี่ชายจึงค่อยได้สติกลับมา หันไปพูดกับเหวินเสี่ยวเยว่ว่า “หนูกลับบ้านไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะไปหาหนูทีหลัง”เหวินเสี่ยวเยว่น้ำตาคลอเบ้า ยื่นมือออกไปหมายจะรั้งเขาไว้ แต่กลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็น พี่ชายเลือกจะไม่สนใจเหวินเสี่ยวเยว่ เพราะฉันมองดูแผ่นหลังที่จากไปอย่างรีบร้อนของพี่ชาย ในใจของฉันก็มีความรู้สึกอันซับซ้อนที่เอ่อล้นขึ้นมาทันทีในชั่วขณะนั้นเอง พี่ชายผู้ที่เคยเอ็นดูฉัน เหมือนจะกลับมาที่ข้างกายฉันอีกครั้งเมื่อมาถึงที่เกิดเหตุ ผู้ช่วยคนหนึ่งยื่นโทรศัพท์ของฉันให้“พี่เสิ่น โทรศัพท์เจอที่มุมหนึ่ง รอบ ๆ มีคราบเลือดเต็มไปหมด น่าจะตกหล่นตอนเหยื่อกำลังวิ่งหนีเอาชีวิตรอดครับ”พอเห็นเ
Baca selengkapnya
บทที่0005
“ทำไมเธอถึงมีเรื่องอยู่ทุกวันเลย? สิ้นเดือนนี้เป็นงานฉลองบรรลุนิติภาวะของเสี่ยวเยว่ ถ้าเธอไม่มา ฉันจะฆ่าเธอแน่!”พูดจบ เขาก็วางสายตัดขาดเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่ฉันกำลังจะเปล่งออกมาและตัดขาดความหวังสุดท้ายที่จะมีชีวิตอยู่ของฉันหลังจากวางสาย โจวเยว่ก็หัวเราะเยาะ“ดูพี่ชายเธอสิรักน้องสาวฉันมากขนาดไหน ตอนนี้เขาอยากให้เธอหายไปจากโลกนี้ยิ่งนัก งั้นฉันก็จะช่วยเขาเอง”มีดของเขาฟันลงมา ฉันหมดสติไปทันทีผู้ช่วยเดินตามหลังพี่ชายฉัน รายงานรายละเอียดการสืบสวนอย่างต่อเนื่อง “เก็บตัวอย่างเลือดเรียบร้อยแล้ว ส่งไปวิเคราะห์แล้ว คาดว่าไม่นานจะได้ผล”พี่ชายฉันนั่งยองๆ อยู่บนพื้น ค้นหาทุกเบาะแสที่คนร้ายอาจทิ้งไว้อย่างละเอียดแต่ฉันอยากจะบอกเขาเหลือเกินว่า พี่ แท้จริงแล้วคนร้ายก็อยู่ข้างกายพี่เองเมื่อพี่ชายฉันกลับมาที่สำนักงานสืบสวน ผู้อำนวยการเฉินก็มองเขาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ผลตรวจออกแล้ว ผู้เสียชีวิตคือ……คือเสิ่นจือน่วน”ร่างกายของพี่ชายฉันโซเซ เขาจ้องรายงานพลางส่ายหัว“ไม่ เป็นไปไม่ได้ เธอจะตายได้ยังไง? เธอจะตายได้ยังไง?”เขาวิ่งเข้าไปในห้องชันสูตรศพเหมือนคนบ้า ดึงร่างของฉันออกมา
Baca selengkapnya
บทที่0006
เหตุผลที่เธอกล้าหยิบมันออกมาอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้ ก็คงเป็นเพราะพี่ชายฉันเป็นคนให้ความมั่นใจแก่เธอขอแค่เป็นสิ่งที่เวินเสี่ยวเยว่พูด พี่ชายฉันก็จะหลงเชื่ออย่างไม่สงสัยดังนั้น เธอจึงกล้ายุยงความสัมพันธ์ของฉันกับพี่ชายอย่างไม่เกรงกลัวขนาดนี้ และโยนความผิดใส่ฉันอย่างไม่หยุดหย่อนจนกระทั่งตอนนี้ พี่ชายก็ยังเลือกจะเชื่อเธอหลังจากเงียบไปพักใหญ่ พี่ชายฉันก็พูดขึ้นว่า “งั้นก็ลองสืบเธออย่างลับ ๆ ก่อน พรุ่งนี้ผมจะไปหาเธอตามปกติ จะได้ไม่ทำให้เธอสงสัย”แต่คิดไม่ถึงว่า แม้แต่คืนเดียวเวินเสี่ยวเยว่ก็รอไม่ไหวแล้วทันทีที่พี่ชายฉันพึ่งพูดจบ มือถือของเขาก็ดังขึ้น“พี่คะ ฉันได้ยินว่าน่วนน่วนเกิดเรื่องแล้ว?พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” เสียงเธอเต็มไปด้วยความห่วงใยและหวาดกลัวพี่ชายฉันหันมองลุงจ้าว แล้วตอบอย่างเรียบเฉยว่า “อืม พี่ไม่เป็นไร”เธอชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างระมัดระวังว่า “พี่ค่ะคนร้ายยังไม่ถูกจับ หนูกลัวจังเลย คืนนี้พี่กลับมาอยู่เป็นเพื่อนหนูได้ไหม?”ภายใต้การส่งสัญญาณด้วยการพยักหน้าของลุงเจ้า พี่ชายฉันก็ตอบตกลงทันที “ได้ พี่จะกลับเดี๋ยวนี้”ทันทีที่วางสาย ลุงจ้าวก็กำชับพี่ชายฉันว่า “หาก
Baca selengkapnya
บทที่0007
สายตาของเขาจ้องมองไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่ มองเห็นเพื่อนร่วมงานล้มลงทีละคนสุดท้าย ภายใต้ความช่วยเหลือจากคนในสำนักงาน โจวเยว่ถูกยิงเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ส่วนเวินเสี่ยวเยว่ก็ถูกจับกุมได้สำเร็จลุงเจ้าถูกส่งตัวไปรับการช่วยชีวิตยังโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วนพี่ชายฉันสอบสวนเวินเสี่ยวเยว่ทันทีในคืนนั้น“เธอเป็นใครกันแน่? ทำไมเธอต้องฆ่าน่วนน่วน?”เผชิญกับการสอบถามของพี่ชายฉัน เวินเสี่ยวเยว่เพียงแค่หัวเราะเยาะโดยไม่พูดอะไรเธอปิดปากแน่น ไม่ยอมเปิดเผยพี่ชายฉันโกรธจัด ทุบโต๊ะเสียงดัง “อย่าคิดว่าถ้าเธอไม่พูด ฉันจะสืบไม่ได้”ไม่นาน ตำรวจก็นำข้อมูลของเวินเสี่ยวเยว่มา“ชื่อจริงของเธอคือ โจวซิน? งั้นพ่อของเธอก็คือ โจวเฉิงกังสินะ?”พี่ชายฉันมองดูเวินเสี่ยวเยว่ด้วยความตกตะลึง “เธอเป็นลูกสาวของโจรที่ถูกพ่อฉันยิงตาย?”เวินเสี่ยวเยว่หัวเราะเบา ๆ “ใช่ ขอบคุณตลอดหลายปีที่ดูแลฉันนะ เพื่อฉันแล้วแม้แต่น้องสาวแท้ๆของตัวเองก็ไม่เอา ถ้าพ่อฉันรู้ คงภูมใจมากสินะ”ใบหน้าของพี่ชายฉันเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “เธอจงใจเข้าหาฉัน?”เวินเสี่ยวเยว่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “แน่นอนอยู่แล้ว แน่นายก็หลอกง่ายจริงๆเลย ฉ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status