Masukตอนที่ฉันถูกคนใช้มีดเฉือนซ้ำแล้วซ้ำเล่านั้น ก็ได้พยายามโทรหาพี่ชาย จนกระทั่งสติของฉันใกล้จะดับลง เขาถึงจะรับสาย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “มีอะไรอีกแล้ว?” “พี่ ช่วย......” คำพูดของฉันยังไม่ทันจบ เขาก็ขัดขึ้นทันที “ทำไมวันๆก็มีแต่เรื่องอยู่ได้? สิ้นเดือนนี้เป็นงานฉลองบรรลุนิติภาวะของเสี่ยวเยว่ ถ้าเธอไม่มา ฉันจะฆ่าเธอ!” พูดจบ เขาก็วางสายอย่างไม่ลังเล ฉันทนความเจ็บปวดไม่ไหว หลับตาลงอย่างตลอดกาล ตรงหางตายังคงมีน้ำตาไหลลงมาอยู่ พี่ไม่ต้องฆ่าฉันตายหรอก ฉันได้ตายไปแล้ว
Lihat lebih banyak"세강그룹 강시혁 전무님과 백림그룹 백유리 씨의 약혼을 진심으로 축하드립니다."
서하윤은 남편을 위해 준비하던 와인잔을 놓쳤다.
투명한 잔이 식탁 모서리에 부딪혀 바닥으로 떨어졌고, 날카로운 파열음과 함께 붉은 와인이 대리석 위로 번졌다. 그러나 하윤은 깨진 유리 조각을 내려다볼 겨를도 없이 거실 텔레비전으로 고개를 돌렸다.
화면 속에는 남편이 있었다.
검은 정장을 입은 강시혁은 수많은 취재진 앞에 서 있었고, 그의 곁에는 흰색 드레스를 입은 아름다운 여자가 팔짱을 끼고 있었다.
여자는 환하게 웃고 있었다. 남편도 웃고 있었다.
하윤이 지난 몇 달 동안 한 번도 보지 못했던 얼굴이었다.
"세강그룹 강시혁 전무와 백림그룹 백유리 씨의 약혼이 공식 발표됐습니다. 두 사람은 오랜 인연을 이어 온 사이로, 양가에서는 이번 약혼을 계기로 더욱 긴밀한 협력 관계를 구축할 것으로 알려졌습니다."
하윤은 천천히 식탁 모서리를 붙잡았다. 손바닥 아래로 차가운 대리석의 감촉이 전해졌지만, 다리에 힘이 풀리는 것을 막기에는 역부족이었다.
오늘은 결혼 3주년이었다.
남편과 자신이 평생을 함께하겠다고 약속했던 날이었고, 세상 누구에게도 알리지 못했던 그 결혼을 적어도 두 사람만큼은 기억해야 하는 날이었다.
그런데 남편은 다른 여자와 약혼하고 있었다.
하윤은 텔레비전 화면을 향해 한 걸음 다가갔다.
카메라가 강시혁의 얼굴을 가까이 잡자 그녀는 자신도 모르게 고개를 저었다. 매일 아침 같은 집에서 출근하던 남자였고, 불과 몇 시간 전까지만 해도 결혼기념일을 축하한다는 메시지를 보내왔던 사람이었다.
그런 남자가 지금 다른 여자의 손을 잡고 있었다.
***
세 시간 전까지만 해도 하윤은 행복한 저녁을 기대하고 있었다.
오후 네 시가 조금 넘었을 무렵, 그녀는 식탁 위에 새하얀 식탁보를 펼치고 직접 손질한 흰 장미를 유리 꽃병에 꽂았다.
시혁은 화려한 장식을 좋아하지 않았다. 식탁에 꽃을 놓더라도 색이 강한 것은 피하라고 했고, 집 안의 가구와 커튼 역시 밝고 단정한 색으로 맞추기를 원했다.
하윤은 남편의 취향을 알고 있었다.
삼 년 동안 그의 아내로 살면서 좋아하는 음식과 싫어하는 냄새, 피곤할 때 나타나는 표정까지 기억하게 되었으니, 결혼기념일 식탁을 준비하는 일도 어렵지 않았다.
그녀는 오븐에 넣어 둔 요리의 온도를 확인한 뒤 시혁에게 메시지를 보냈다.
*시혁 씨, 오늘은 조금 일찍 들어올 수 있어요?*
잠시 후 답장이 도착했다.
*오늘 중요한 일정 있어. 늦을 수도 있어.*
하윤은 화면을 내려다보다가 조심스럽게 다시 입력했다.
*오늘이 무슨 날인지 기억하죠?*
이번에는 답장이 늦었다.
그녀가 휴대전화를 내려놓고 식탁에 접시를 올리려던 순간, 짧은 진동이 울렸다.
*알아. 축하해.*
하윤의 입가에 미소가 번졌다.
남편은 원래 다정한 말을 길게 하는 사람이 아니었다. 결혼 전에는 꽃 한 송이를 건네면서도 쓸데없는 말을 덧붙이지 않았고, 결혼한 뒤에도 사랑한다는 말보다는 필요한 것을 사 주거나 생활비를 넉넉하게 넣어 주는 방식으로 마음을 표현했다.
하윤은 그런 사람이기에 더 작은 말에도 기뻐했다.
*고마워요. 기다릴게요.*
답장은 오지 않았지만, 그녀는 개의치 않았다.
오늘만큼은 남편도 결혼기념일을 기억하고 있다는 사실이 중요했기 때문이다.
하윤은 냉장고를 열어 작은 케이크 상자를 확인했다.
케이크 위에는 두 사람의 이름 대신 짧은 문구만 적혀 있었다.
*우리의 세 번째 봄.*
처음 케이크를 주문할 때에는 남편과 자신의 이름을 나란히 적어 달라고 부탁할 생각이었다. 그러나 주문서를 작성하다가 결국 이름을 지웠다.
결혼 사실을 숨기고 살아온 습관이었다.
시혁은 결혼 직후부터 자신의 신분 때문에 당분간 외부에 알릴 수 없다고 했다. 세강그룹의 후계 구도와 복잡한 가족 문제를 정리한 뒤에는 반드시 아내로 소개하겠다고 약속했으므로, 하윤은 그 말을 믿었다.
첫해에는 조금만 기다리면 된다고 생각했다.
두 번째 해에는 남편이 바쁘기 때문이라고 자신을 달랬다.
그리고 세 번째 결혼기념일을 맞은 오늘, 하윤은 더 이상 기다리기만 하고 싶지 않았다.
식탁 옆에는 작은 선물 상자도 준비해 두었다.
สายตาของเขาจ้องมองไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่ มองเห็นเพื่อนร่วมงานล้มลงทีละคนสุดท้าย ภายใต้ความช่วยเหลือจากคนในสำนักงาน โจวเยว่ถูกยิงเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ส่วนเวินเสี่ยวเยว่ก็ถูกจับกุมได้สำเร็จลุงเจ้าถูกส่งตัวไปรับการช่วยชีวิตยังโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วนพี่ชายฉันสอบสวนเวินเสี่ยวเยว่ทันทีในคืนนั้น“เธอเป็นใครกันแน่? ทำไมเธอต้องฆ่าน่วนน่วน?”เผชิญกับการสอบถามของพี่ชายฉัน เวินเสี่ยวเยว่เพียงแค่หัวเราะเยาะโดยไม่พูดอะไรเธอปิดปากแน่น ไม่ยอมเปิดเผยพี่ชายฉันโกรธจัด ทุบโต๊ะเสียงดัง “อย่าคิดว่าถ้าเธอไม่พูด ฉันจะสืบไม่ได้”ไม่นาน ตำรวจก็นำข้อมูลของเวินเสี่ยวเยว่มา“ชื่อจริงของเธอคือ โจวซิน? งั้นพ่อของเธอก็คือ โจวเฉิงกังสินะ?”พี่ชายฉันมองดูเวินเสี่ยวเยว่ด้วยความตกตะลึง “เธอเป็นลูกสาวของโจรที่ถูกพ่อฉันยิงตาย?”เวินเสี่ยวเยว่หัวเราะเบา ๆ “ใช่ ขอบคุณตลอดหลายปีที่ดูแลฉันนะ เพื่อฉันแล้วแม้แต่น้องสาวแท้ๆของตัวเองก็ไม่เอา ถ้าพ่อฉันรู้ คงภูมใจมากสินะ”ใบหน้าของพี่ชายฉันเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “เธอจงใจเข้าหาฉัน?”เวินเสี่ยวเยว่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “แน่นอนอยู่แล้ว แน่นายก็หลอกง่ายจริงๆเลย ฉ
เหตุผลที่เธอกล้าหยิบมันออกมาอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้ ก็คงเป็นเพราะพี่ชายฉันเป็นคนให้ความมั่นใจแก่เธอขอแค่เป็นสิ่งที่เวินเสี่ยวเยว่พูด พี่ชายฉันก็จะหลงเชื่ออย่างไม่สงสัยดังนั้น เธอจึงกล้ายุยงความสัมพันธ์ของฉันกับพี่ชายอย่างไม่เกรงกลัวขนาดนี้ และโยนความผิดใส่ฉันอย่างไม่หยุดหย่อนจนกระทั่งตอนนี้ พี่ชายก็ยังเลือกจะเชื่อเธอหลังจากเงียบไปพักใหญ่ พี่ชายฉันก็พูดขึ้นว่า “งั้นก็ลองสืบเธออย่างลับ ๆ ก่อน พรุ่งนี้ผมจะไปหาเธอตามปกติ จะได้ไม่ทำให้เธอสงสัย”แต่คิดไม่ถึงว่า แม้แต่คืนเดียวเวินเสี่ยวเยว่ก็รอไม่ไหวแล้วทันทีที่พี่ชายฉันพึ่งพูดจบ มือถือของเขาก็ดังขึ้น“พี่คะ ฉันได้ยินว่าน่วนน่วนเกิดเรื่องแล้ว?พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” เสียงเธอเต็มไปด้วยความห่วงใยและหวาดกลัวพี่ชายฉันหันมองลุงจ้าว แล้วตอบอย่างเรียบเฉยว่า “อืม พี่ไม่เป็นไร”เธอชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างระมัดระวังว่า “พี่ค่ะคนร้ายยังไม่ถูกจับ หนูกลัวจังเลย คืนนี้พี่กลับมาอยู่เป็นเพื่อนหนูได้ไหม?”ภายใต้การส่งสัญญาณด้วยการพยักหน้าของลุงเจ้า พี่ชายฉันก็ตอบตกลงทันที “ได้ พี่จะกลับเดี๋ยวนี้”ทันทีที่วางสาย ลุงจ้าวก็กำชับพี่ชายฉันว่า “หาก
“ทำไมเธอถึงมีเรื่องอยู่ทุกวันเลย? สิ้นเดือนนี้เป็นงานฉลองบรรลุนิติภาวะของเสี่ยวเยว่ ถ้าเธอไม่มา ฉันจะฆ่าเธอแน่!”พูดจบ เขาก็วางสายตัดขาดเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่ฉันกำลังจะเปล่งออกมาและตัดขาดความหวังสุดท้ายที่จะมีชีวิตอยู่ของฉันหลังจากวางสาย โจวเยว่ก็หัวเราะเยาะ“ดูพี่ชายเธอสิรักน้องสาวฉันมากขนาดไหน ตอนนี้เขาอยากให้เธอหายไปจากโลกนี้ยิ่งนัก งั้นฉันก็จะช่วยเขาเอง”มีดของเขาฟันลงมา ฉันหมดสติไปทันทีผู้ช่วยเดินตามหลังพี่ชายฉัน รายงานรายละเอียดการสืบสวนอย่างต่อเนื่อง “เก็บตัวอย่างเลือดเรียบร้อยแล้ว ส่งไปวิเคราะห์แล้ว คาดว่าไม่นานจะได้ผล”พี่ชายฉันนั่งยองๆ อยู่บนพื้น ค้นหาทุกเบาะแสที่คนร้ายอาจทิ้งไว้อย่างละเอียดแต่ฉันอยากจะบอกเขาเหลือเกินว่า พี่ แท้จริงแล้วคนร้ายก็อยู่ข้างกายพี่เองเมื่อพี่ชายฉันกลับมาที่สำนักงานสืบสวน ผู้อำนวยการเฉินก็มองเขาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ผลตรวจออกแล้ว ผู้เสียชีวิตคือ……คือเสิ่นจือน่วน”ร่างกายของพี่ชายฉันโซเซ เขาจ้องรายงานพลางส่ายหัว“ไม่ เป็นไปไม่ได้ เธอจะตายได้ยังไง? เธอจะตายได้ยังไง?”เขาวิ่งเข้าไปในห้องชันสูตรศพเหมือนคนบ้า ดึงร่างของฉันออกมา
พี่ชายชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาฉายแววสับสน “นายพูดอะไรนะ? ทำไมโทรศัพท์ของเสิ่นจือน่วนถึงอยู่กับนาย?”“พี่เสิ่น เราพบจุดเกิดเหตุแรกแล้ว โทรศัพท์อยู่ที่นี่ พี่มาดูด้วยตัวเองเถอะ”เสียงจากปลายสายทำให้ร่างของพี่ชายโซเซเล็กน้อย เขาอ้าปาก แต่เหมือนมีอะไรบางอย่างจุกอยู่ในลำคอ จนไม่อาจเปล่งเสียงออกมาได้ลุงจ้าวรีบดึงแขนเสื้อของพี่ชายอย่างรีบร้อน “อย่ามัวแต่ยืนนิ่งเลย รีบไปกันเถอะ!”พี่ชายจึงค่อยได้สติกลับมา หันไปพูดกับเหวินเสี่ยวเยว่ว่า “หนูกลับบ้านไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะไปหาหนูทีหลัง”เหวินเสี่ยวเยว่น้ำตาคลอเบ้า ยื่นมือออกไปหมายจะรั้งเขาไว้ แต่กลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็น พี่ชายเลือกจะไม่สนใจเหวินเสี่ยวเยว่ เพราะฉันมองดูแผ่นหลังที่จากไปอย่างรีบร้อนของพี่ชาย ในใจของฉันก็มีความรู้สึกอันซับซ้อนที่เอ่อล้นขึ้นมาทันทีในชั่วขณะนั้นเอง พี่ชายผู้ที่เคยเอ็นดูฉัน เหมือนจะกลับมาที่ข้างกายฉันอีกครั้งเมื่อมาถึงที่เกิดเหตุ ผู้ช่วยคนหนึ่งยื่นโทรศัพท์ของฉันให้“พี่เสิ่น โทรศัพท์เจอที่มุมหนึ่ง รอบ ๆ มีคราบเลือดเต็มไปหมด น่าจะตกหล่นตอนเหยื่อกำลังวิ่งหนีเอาชีวิตรอดครับ”พอเห็นเ






Ulasan-ulasanLebih banyak