Short
หลังตายไปอย่างอนาถ ในที่สุดพี่ชายก็เสียใจแล้ว

หลังตายไปอย่างอนาถ ในที่สุดพี่ชายก็เสียใจแล้ว

By:  บานาน่าCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
7Chapters
34.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ตอนที่ฉันถูกคนใช้มีดเฉือนซ้ำแล้วซ้ำเล่านั้น ก็ได้พยายามโทรหาพี่ชาย จนกระทั่งสติของฉันใกล้จะดับลง เขาถึงจะรับสาย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “มีอะไรอีกแล้ว?” “พี่ ช่วย......” คำพูดของฉันยังไม่ทันจบ เขาก็ขัดขึ้นทันที “ทำไมวันๆก็มีแต่เรื่องอยู่ได้? สิ้นเดือนนี้เป็นงานฉลองบรรลุนิติภาวะของเสี่ยวเยว่ ถ้าเธอไม่มา ฉันจะฆ่าเธอ!” พูดจบ เขาก็วางสายอย่างไม่ลังเล ฉันทนความเจ็บปวดไม่ไหว หลับตาลงอย่างตลอดกาล ตรงหางตายังคงมีน้ำตาไหลลงมาอยู่ พี่ไม่ต้องฆ่าฉันตายหรอก ฉันได้ตายไปแล้ว

View More

Chapter 1

บทที่0001

"Berhati-hatilah, Xuan Li. Kita bersiap sekarang!" seru Yan Hui dengan sikap waspada.

"Emm." Xuan Li mengangguk, ia menggenggam pedangnya dengan erat. Napasnya berat, bukan hanya karena rasa takut, tetapi juga karena ini adalah pertama kalinya ia berburu binatang roh. Nyawa ayahnya tergantung pada kristal roh itu, dan ia harus mendapatkannya, apa pun risikonya.

Tiba-tiba, tanah bergetar. Dari balik kegelapan hutan, sepasang mata merah menyala muncul, diikuti raungan dahsyat. Naga Hitam, makhluk buas dengan sisik gelap mengkilat, menyerbu dengan kecepatan yang sulit diprediksi.

Bau manusia memancing insting berburunya sehingga pertarungan tidak mungkin terhindarkan.

Adrenalin Xuan Li melonjak. Dengan gerakan gugup, ia mengayunkan pedangnya. Namun, kekuatannya terlalu kecil. Serangan itu hanya menggores sisik keras Naga Hitam dan membuat makhluk itu semakin murka.

“Arrggh!” Tubuh Xuan Li terpental, menghantam batu besar hingga darah segar mengalir dari sudut bibirnya. Ia terus menjadi bulan-bulanan binatang roh Naga Hitam yang terus menyerangnya tanpa ampun.

Pandangannya mulai kabur, namun ia melihat sekilas Yan Hui berdiri diam, menyaksikan semuanya tanpa bergerak.

Sebuah senyum misterius terlihat samar di wajah Yan Hui. Sebagai seorang pengawal terlatih, ia sebenarnya mampu untuk melawan monster itu. Namun, ia tidak melakukannya dan membiarkan Xuan Li yang lebih banyak bertarung.

“Yan Hui... Tolong aku...”

Merasa cukup dengan permainannya, dengan gerakan cepat Yan Hui melompat ke udara, lalu menyerang Naga Hitam. Tidak butuh waktu lama akhirnya binatang roh itu pun mati di tangannya. la lalu mengambil kristal roh sebelum akhirnya datang menghampiri Xuan Li.

Xuan Li terluka parah dan tidak bisa menggerakkan tubuhnya.

"Terima kasih sudah membantuku mendapatkan kristal roh." Xuan Li tersenyum, mengabaikan luka-lukanya.

"Bodoh. Benda ini tidak ada gunanya untukmu."

Xuan Li menatap Yan Hui tidak percaya. Ia belum sepenuhnya mengerti maksud dari ucapan sahabatnya itu. Sejak kecil mereka saling mengenal tetapi hari ini ia melihatnya sebagai orang yang berbeda.

Sebelum semuanya menjadi jelas, Yan Hui sudah menyeret tubuhnya dengan kasar dan membawanya berjalan.

"Yan ... Hui ... Apa yang terjadi padamu?" tanya Xuan Li sembari menyeringai kesakitan.

Yan Hui hanya meliriknya sekilas tanpa ada niatan untuk menjawab. Benar-benar berbeda dengan orang yang sebelumnya dikenal baik oleh Xuan Li. Saat ini ia lebih mirip dengan iblis kejam.

'Apa yang terjadi pada Yan Hui? Apakah dia tersihir oleh kekuatan gelap?' Xuan Li bertanya-tanya dalam hati, ia tidak percaya jika Yan Hui akan mengkhianatinya.

Tubuh Xuan Li yang tidak mampu berkultivasi semakin melemah. Ia tidak mampu melawan meskipun tidak ingin menyerah. Tiba-tiba, Yan Hui menghentikan langkahnya ketika tiba di bibir tebing yang curam.

"Mulai detik ini, kamu tidak akan menjadi beban siapapun lagi." Yan Hui mengangkat tubuh Xuan Li dengan satu tangannya.

Mata Xuan Li terbelalak saat melihat jurang yang dalam di bawah mereka. Bayangan kematian membuatnya bergidik. Wajahnya memucat oleh ketakutan yang menjalar di sekujur tubuhnya.

"Apa yang ingin kamu lakukan? Bukankah aku selalu memperlakukanmu dengan baik?"

"Baik katamu? Demi melindungimu aku kehilangan orang yang kusayangi satu persatu. Terimalah takdimu, Sampah!" Setelah mengatakan itu, Yan Hui melepaskan tubuh Xuan Li dan membiarkannya jatuh ke dalam jurang.

Tubuh Xuan Li menghantam batu besar di dasar jurang, menyisakan teriakan keras yang menggema di seluruh penjuru hutan. Ia merasa jika hidupnya telah berakhir.

"Kerja bagus." Seorang pria menatap ke dasar jurang yang gelap dan tidak melihat tubuh Xuan Li lagi. "Ayo kita kembali. Ayah akan memberimu imbalan besar."

"Terima kasih, Tuan."

Di ambang kesadarannya, Xuan Li mengenali suara pria itu. Dadanya bergetar oleh emosi yang bercampur dengan rasa sakit.

"Jadi ini kenyataannya..." pikir Xuan Li. "Aku hanyalah sampah memalukan di mata ayahku dan anak yang tidak diinginkan oleh ibuku. Semua ini sudah direncanakan sejak awal."

Air mata jatuh dari sudut matanya, tetapi amarah mulai berkobar di dalam dirinya.

"Tidak... Aku tidak boleh mati. Tidak di sini."

Di kedalaman jiwanya, Xuan Li merasa kekuatan yang lama terpendam mulai bangkit. Tiba-tiba muncul rasa sakit yang melebihi semua luka fisiknya. Sesuatu di dalam tubuhnya menggeliat, seolah ingin lepas dari rantai yang telah lama mengikatnya.

Jurang yang gelap menjadi saksi ketika sebuah aura misterius menyelimuti tubuhnya. Batu-batu di sekitarnya mulai retak, udara bergetar, dan cahaya merah keemasan menyemburat dari tubuhnya.

"Ada apa dengan tubuhku?" Xuan Li menyeringai menahan semua siksaan.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviewsMore

chelle_tmj
chelle_tmj
ตัวร้ายยังไม่ได้ชดใช้กรรมเลย
2026-08-07 03:32:37
0
0
Waritsara Saisueb
Waritsara Saisueb
แสนดีเกินไปมากกกก สงสารมากๆเลยย...............
2026-06-15 14:30:24
1
0
Kluay Jurairat
Kluay Jurairat
เติมเงินแล้วแต่เปิดอ่านไม่ได้อ่า
2026-06-14 08:46:34
3
0
I'm 6339
I'm 6339
นอยอะ น้องไม่โกรธพี่ชายเลยด้วยซ้ำ กูนอย ๆๆๆๆ
2025-11-17 02:19:34
6
0
Katsu
Katsu
สนุกมากกกกกก
2025-11-15 15:22:25
0
0
7 Chapters
บทที่0001
หลังจากที่ฉันเสียชีวิตไปแล้ว วิญญาณของฉันกลับไม่สลายหายไปอย่างน่าแปลกประหลาด และยังคงวนเวียนอยู่บนโลกมนุษย์ฉันเห็นร่างของตัวเองถูกพบในถังขยะและในแม่น้ำอย่างต่อเนื่อง ภาพนั้นทำให้ทั้งเมืองตกอยู่ในความหวาดกลัวส่งผลกระทบอย่างรุนแรง เจ้าหน้าที่ระดับสูงจึงเรียกพี่ชายที่เป็นนักสืบ มาทำการสืบสวนอย่างละเอียดฉันรู้สึกผิดอยู่เล็กน้อย เพราะฉันรู้ว่าตัวเองสร้างปัญหาให้พี่ชายอีกแล้ว และก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสะท้านเมื่อเห็นร่างที่ถูกประกอบขึ้นมา พี่ชายก็ขมวดคิ้วแน่น“มีข้อมูลที่เกี่ยวกับผู้ตายไหม? ระบุเวลาการเสียชีวิตได้หรือยัง?” เขาถามอย่างเร่งรีบหัวหน้าฉินที่มาช่วยงาน นวดขมับอย่างเหนื่อยล้า แล้วตอบว่า “จากการประเมินเบื้องต้น ผู้ตายเป็นหญิงสาว อายุประมาณ 20 ถึง 22 ปี เสียชีวิตมาแล้วไม่น้อยกว่า 48 ชั่วโมง”“สภาพศพเสียหายหนักมาก ตอนนี้ยังไม่สามารถดึงข้อมูลที่เป็นประโยชน์ได้ ผลตรวจ DNA จะออกมาเร็วที่สุดภายในสองวัน”หัวหน้าฉินพูดต่อว่า “อีกอย่าง ตอนยังมีชีวิตอยู่ผู้ตายถูกทารุณกรรมอย่างไม่อาจจินตนาการได้ เพื่อไม่ให้ผู้ตายขัดขืน ฆาตกรได้ตัดแขนขาของเธอทั้งเป็นอย่างโหดเหี้ยม” คำพูดนี้ทำใ
Read more
บทที่0002
“ฮัลโหล? เสี่ยวเยว่หยา คิดถึงพี่แล้วใช่ไหม?”พี่ชายฉันยิ้มอย่างอ่อนโยน ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าปลายสายคือเหวินเสี่ยวเยว่”พี่ชายที่เคยมีเพียงฉันอยู่ในสายตา และอยากจะมอบโลกทั้งใบให้ฉันนั้นตอนนี้ในสายตาเขา เหลือเพียงน้องสาวบุญธรรมที่ทั้งเสแสร้งและเจ้าเล่ห์คนนี้แล้ว“เยวี่ยหยารอพี่ก่อนนะ พี่ทำงานเสร็จจะรีบกลับไปอยู่เป็นเพื่อนหนูนะ……โอเค พี่รู้แล้ว พี่จะดูแลตัวเองให้ดีเลย”พี่ชายฉันพูดพร่ำไม่หยุด ไม่รู้ว่าปลายสายพูดอะไรไป จู่ ๆ น้ำเสียงของพี่ชายฉันก็เย็นลงทันที “เยวี่ยหยาไม่ต้องห่วง เรื่องวิจัยก่อนจบพี่จะให้เสิ่นจือน่วนยอมรับว่าเธอเป็นคนลอกของหนู ถ้าเธอไม่ยอมรับ พี่ก็จะตีจนให้เขายอมรับ!”“โอเคนะเสี่ยวเยว่หยา อย่าเสียใจไปเลย อยู่บ้านดีๆรอพี่กลับไป ตอนนี้ด้านนอกไม่ปลอดภัย ออกไปข้างนอกต้องบอกพี่นะ”ฟังพี่ชายปลอบโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ฉันก็หัวเราะเยาะตัวเองทั้งที่เป็นพี่ชายแท้ๆของฉัน แต่กลับไม่เชื่อน้องสาวแท้ๆ และยอมไปเชื่อคนที่เก็บมาจากข้างนอก?วิจัยเรื่องนั้นเธอเป็นคนลอกฉันต่างหาก!ทำไมพี่ถึงไม่เชื่อฉัน!“จริงสิ พี่ วันอาทิตย์ตอนกลางคืนพี่ต้องมาให้ได้นะ หนูเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ให้พี่ด้วยล่ะ”เสียงร
Read more
บทที่0003
พี่ชายฉันกับลุงจ้าวสบตากัน มองดูเด็กผู้ชายตรงหน้าที่ร้องไห้เหมือนเด็กน้อย เขากัดริมฝีปากแน่น ลังเลว่าจะบอกข่าวร้ายที่มีความเป็นไปได้นี้กับเขายังไง“ทางเราเพิ่งพบศพหญิงนิรนามหนึ่ง……” เสียงพี่ชายของฉันต่ำและเจือด้วยความลำบากใจขาของเด็กชายอ่อนแรง เกือบทรุดลงกับพื้น พึมพำซ้ำๆ ว่า “ไม่ ไม่จริง……”เขาถูกพยุงไปทำการบันทึกรายละเอียดตลอดทางทันใดนั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นเสียงที่สดใสของผู้หญิงดังมาจากปลายสาย “นายอยู่ไหนน่ะ? ทำไมไม่อยู่บ้าน? ฉันนั่งรถมาตั้งสองวัน ยังอยากเซอร์ไพรส์นายสักหน่อยอยู่เลย!”“พี่! ผมนึกว่าพี่เป็นอะไรไปแล้ว ผมจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้เลยครับ!”เด็กชายเช็ดน้ำตา ก้มขอบคุณพวกเขา แล้วรีบวิ่งจากไปอย่างเร็วฉันกับพี่ชายก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อการสืบสวนคดีดำเนินลึกลงไปเรื่อย ๆ เหล่านักสืบที่ถูกส่งออกไปทั้งหมดก็ทยอยกลับมากัน แต่ก็ไม่มีใครนำเบาะแสที่มีคุณค่าใด ๆ กลับมาเลยคิ้วของพี่ชายก็ขมวดแน่นขึ้นอีกครั้ง เวลาผ่านไปทีละนิด แต่เรื่องนี้กลับไม่มีความคืบหน้าอะไรเลยแม้แต่นิดสองวันต่อมาลุงจ้าวเดินมาหาพี่ชายฉันด้วยสีหน้ากังวล“หยวนเฉิน ลุงก็ยังรู้สึกผิดปกติเหมือนเดิม น่วนน่วนติดต่
Read more
บทที่0004
พี่ชายชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาฉายแววสับสน “นายพูดอะไรนะ? ทำไมโทรศัพท์ของเสิ่นจือน่วนถึงอยู่กับนาย?”“พี่เสิ่น เราพบจุดเกิดเหตุแรกแล้ว โทรศัพท์อยู่ที่นี่ พี่มาดูด้วยตัวเองเถอะ”เสียงจากปลายสายทำให้ร่างของพี่ชายโซเซเล็กน้อย เขาอ้าปาก แต่เหมือนมีอะไรบางอย่างจุกอยู่ในลำคอ จนไม่อาจเปล่งเสียงออกมาได้ลุงจ้าวรีบดึงแขนเสื้อของพี่ชายอย่างรีบร้อน “อย่ามัวแต่ยืนนิ่งเลย รีบไปกันเถอะ!”พี่ชายจึงค่อยได้สติกลับมา หันไปพูดกับเหวินเสี่ยวเยว่ว่า “หนูกลับบ้านไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะไปหาหนูทีหลัง”เหวินเสี่ยวเยว่น้ำตาคลอเบ้า ยื่นมือออกไปหมายจะรั้งเขาไว้ แต่กลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็น พี่ชายเลือกจะไม่สนใจเหวินเสี่ยวเยว่ เพราะฉันมองดูแผ่นหลังที่จากไปอย่างรีบร้อนของพี่ชาย ในใจของฉันก็มีความรู้สึกอันซับซ้อนที่เอ่อล้นขึ้นมาทันทีในชั่วขณะนั้นเอง พี่ชายผู้ที่เคยเอ็นดูฉัน เหมือนจะกลับมาที่ข้างกายฉันอีกครั้งเมื่อมาถึงที่เกิดเหตุ ผู้ช่วยคนหนึ่งยื่นโทรศัพท์ของฉันให้“พี่เสิ่น โทรศัพท์เจอที่มุมหนึ่ง รอบ ๆ มีคราบเลือดเต็มไปหมด น่าจะตกหล่นตอนเหยื่อกำลังวิ่งหนีเอาชีวิตรอดครับ”พอเห็นเ
Read more
บทที่0005
“ทำไมเธอถึงมีเรื่องอยู่ทุกวันเลย? สิ้นเดือนนี้เป็นงานฉลองบรรลุนิติภาวะของเสี่ยวเยว่ ถ้าเธอไม่มา ฉันจะฆ่าเธอแน่!”พูดจบ เขาก็วางสายตัดขาดเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่ฉันกำลังจะเปล่งออกมาและตัดขาดความหวังสุดท้ายที่จะมีชีวิตอยู่ของฉันหลังจากวางสาย โจวเยว่ก็หัวเราะเยาะ“ดูพี่ชายเธอสิรักน้องสาวฉันมากขนาดไหน ตอนนี้เขาอยากให้เธอหายไปจากโลกนี้ยิ่งนัก งั้นฉันก็จะช่วยเขาเอง”มีดของเขาฟันลงมา ฉันหมดสติไปทันทีผู้ช่วยเดินตามหลังพี่ชายฉัน รายงานรายละเอียดการสืบสวนอย่างต่อเนื่อง “เก็บตัวอย่างเลือดเรียบร้อยแล้ว ส่งไปวิเคราะห์แล้ว คาดว่าไม่นานจะได้ผล”พี่ชายฉันนั่งยองๆ อยู่บนพื้น ค้นหาทุกเบาะแสที่คนร้ายอาจทิ้งไว้อย่างละเอียดแต่ฉันอยากจะบอกเขาเหลือเกินว่า พี่ แท้จริงแล้วคนร้ายก็อยู่ข้างกายพี่เองเมื่อพี่ชายฉันกลับมาที่สำนักงานสืบสวน ผู้อำนวยการเฉินก็มองเขาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ผลตรวจออกแล้ว ผู้เสียชีวิตคือ……คือเสิ่นจือน่วน”ร่างกายของพี่ชายฉันโซเซ เขาจ้องรายงานพลางส่ายหัว“ไม่ เป็นไปไม่ได้ เธอจะตายได้ยังไง? เธอจะตายได้ยังไง?”เขาวิ่งเข้าไปในห้องชันสูตรศพเหมือนคนบ้า ดึงร่างของฉันออกมา
Read more
บทที่0006
เหตุผลที่เธอกล้าหยิบมันออกมาอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้ ก็คงเป็นเพราะพี่ชายฉันเป็นคนให้ความมั่นใจแก่เธอขอแค่เป็นสิ่งที่เวินเสี่ยวเยว่พูด พี่ชายฉันก็จะหลงเชื่ออย่างไม่สงสัยดังนั้น เธอจึงกล้ายุยงความสัมพันธ์ของฉันกับพี่ชายอย่างไม่เกรงกลัวขนาดนี้ และโยนความผิดใส่ฉันอย่างไม่หยุดหย่อนจนกระทั่งตอนนี้ พี่ชายก็ยังเลือกจะเชื่อเธอหลังจากเงียบไปพักใหญ่ พี่ชายฉันก็พูดขึ้นว่า “งั้นก็ลองสืบเธออย่างลับ ๆ ก่อน พรุ่งนี้ผมจะไปหาเธอตามปกติ จะได้ไม่ทำให้เธอสงสัย”แต่คิดไม่ถึงว่า แม้แต่คืนเดียวเวินเสี่ยวเยว่ก็รอไม่ไหวแล้วทันทีที่พี่ชายฉันพึ่งพูดจบ มือถือของเขาก็ดังขึ้น“พี่คะ ฉันได้ยินว่าน่วนน่วนเกิดเรื่องแล้ว?พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” เสียงเธอเต็มไปด้วยความห่วงใยและหวาดกลัวพี่ชายฉันหันมองลุงจ้าว แล้วตอบอย่างเรียบเฉยว่า “อืม พี่ไม่เป็นไร”เธอชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างระมัดระวังว่า “พี่ค่ะคนร้ายยังไม่ถูกจับ หนูกลัวจังเลย คืนนี้พี่กลับมาอยู่เป็นเพื่อนหนูได้ไหม?”ภายใต้การส่งสัญญาณด้วยการพยักหน้าของลุงเจ้า พี่ชายฉันก็ตอบตกลงทันที “ได้ พี่จะกลับเดี๋ยวนี้”ทันทีที่วางสาย ลุงจ้าวก็กำชับพี่ชายฉันว่า “หาก
Read more
บทที่0007
สายตาของเขาจ้องมองไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่ มองเห็นเพื่อนร่วมงานล้มลงทีละคนสุดท้าย ภายใต้ความช่วยเหลือจากคนในสำนักงาน โจวเยว่ถูกยิงเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ส่วนเวินเสี่ยวเยว่ก็ถูกจับกุมได้สำเร็จลุงเจ้าถูกส่งตัวไปรับการช่วยชีวิตยังโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วนพี่ชายฉันสอบสวนเวินเสี่ยวเยว่ทันทีในคืนนั้น“เธอเป็นใครกันแน่? ทำไมเธอต้องฆ่าน่วนน่วน?”เผชิญกับการสอบถามของพี่ชายฉัน เวินเสี่ยวเยว่เพียงแค่หัวเราะเยาะโดยไม่พูดอะไรเธอปิดปากแน่น ไม่ยอมเปิดเผยพี่ชายฉันโกรธจัด ทุบโต๊ะเสียงดัง “อย่าคิดว่าถ้าเธอไม่พูด ฉันจะสืบไม่ได้”ไม่นาน ตำรวจก็นำข้อมูลของเวินเสี่ยวเยว่มา“ชื่อจริงของเธอคือ โจวซิน? งั้นพ่อของเธอก็คือ โจวเฉิงกังสินะ?”พี่ชายฉันมองดูเวินเสี่ยวเยว่ด้วยความตกตะลึง “เธอเป็นลูกสาวของโจรที่ถูกพ่อฉันยิงตาย?”เวินเสี่ยวเยว่หัวเราะเบา ๆ “ใช่ ขอบคุณตลอดหลายปีที่ดูแลฉันนะ เพื่อฉันแล้วแม้แต่น้องสาวแท้ๆของตัวเองก็ไม่เอา ถ้าพ่อฉันรู้ คงภูมใจมากสินะ”ใบหน้าของพี่ชายฉันเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “เธอจงใจเข้าหาฉัน?”เวินเสี่ยวเยว่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “แน่นอนอยู่แล้ว แน่นายก็หลอกง่ายจริงๆเลย ฉ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status