ตอนที่ 14 หลอกเด็กมารีดน้ำ NC

วรเมธยืนมองอยู่ครู่หนึ่งในความเงียบสงัดนั้น เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่พุ่งพล่านในใจ มันเป็นความรู้สึกห่วงใยและความปรารถนา ที่ต้องเก็บซ่อนเอาไว้ทุกครั้งที่เห็นเธอ แสงไฟในห้องทำงานทำให้เขามองเห็นถึงความเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานหนักของเธอ สุดท้ายเข้าก็ตัดสินใจเอ่ยปากเรียกเธอเพื่อทำลายความเงียบนั้นลง

“มิ่งฟ้า!!! เธอยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ?” เสียงทุ้มลึกของพ่อเลี้ยงหนุ่มดังขึ้น ทำให้มิ่งฟ้าเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มบาง ๆ ประดับอยู่

“อ๋อค่ะ!!! พ่อเลี้ยง... มะปรางฝากให้หนูช่วยจัดการเอกสารพวกนี้ แต่อีกเดี๋ยวก็จะเสร็จแล้วค่ะ”

“ฉันนึกว่ามะปรางชวนเธอกลับพร้อมกันเสียอีก” เขาถามด้วยความแปลกใจเล็กน้อย

“มะปราง กลับไปพร้อมแฟนเค้าค่ะ หนูไม่กล้าไปเป็น กขค เค้าหรอก” เธอตอบพลางอมยิ้ม

“แฟนเค้ามารับเหรอ” วรเมธถามอย่างไม่แน่ใจ

“ค่ะ” มิ่งฟ้าตอบรับ วรเมธขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะคิดอะไรบางอย่างออกมา ซึ่งมันเป็นสิ่งที่เขาตั้งใจเอาไว้นานแล้ว

“นี่งานของมะปรางทั้งหมดเลยใช่มั้ย...” เขาถามเสียงเข้ม

“ค่ะ”

“งั้น!!!...เธอปล่อยมันไว้ก่อนเถอะ มันเป็นหน้าที่ของมะปรางเค้า ไม่ใช่ของเธอ” วรเมธกล่าวด้วย