เข้าสู่ระบบแชร์
เตียงพิศวาส ตอน เสพรักมิรู้ตื่น 2
วันที่เผยแพร่:
2026-06-21 16:31:49“โอว์!...” ภานุวัฒน์คำรามออกมาอีกครั้งด้วยความเสียวซ่าน
“อ๊ะ!...ดูดแรงๆ นั่นแหละ แบบนั้น อ๊า!...ดีเหลือเกินเมร่า....ซี้ด!...” สั่งพร้อมกับมือหนาจับหัวของหล่อนให้ก้มลงดูดกลืนความแข่งร้อนของตน
“อ๊า!....เมร่าจะดูแลให้ดีเลยค่ะนายหัวขา....” หล่อนเงยหน้าขึ้นมองคนที่กำลังถูกตนทรมานด้วยความเป็นต่อ ก่อนจะก้มลงไปใช้ปากเล็กของตนครอบครองความใหญ่โตของชายหนุ่มต่อ
“โอว์!...เสียว!....มันดีเหลือเกินเมร่า...อ๊า!...” ผู้ถูกทรมานคำรามออกมาด้วยเสียงแหบพร่า ยิ่งถูกลิ้นร้ายของหล่อนทรมานมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งปวดหนึบมากเท่านั้น จนเส้นทางมาถึงจุดแตก น้ำรักเขาก็ถูกปล่อยออกมาอีกครั้ง และครั้งนี้ก็ถูกเจ้าหล่อนกวาดเรียบกลืนกินไปจนหมดทุกหยาดหยด
“อ๊า!....เธอทำได้ดีมากเมร่า....” เสียงเข้มเอ่ยชมคู่นอน ก่อนจะผ่อนลมหายใจให้กลับเข้าสู่ภาวะปกติ
“นายหัวขา...วันนี้เมร่าขอนอนกับนายหัวได้ไหมคะ” เจ้าหล่อนคานขึ้นมาพูดคุยกับอกแกร่ง พร้อมกับลูบไล้เบาๆ
ภานุวัฒน์หาได้กอดรัดหล่อนตอบไม่ เพราะหน้าที่ของเมร่าคือให้ความสุขตนเท่านั้น อีกอย่างเมื่อจบบทรักก็ต้องกลับ เขาไม่ชอบนอนกับคนอื่นที่ไม่ใช่เมียที่เขาอยากรับ
“เงินอยู่ที่โต๊ะข้างหัวเตียงนะ เอาเงินแล้วกลับไปซะ ฉันจะนอน” เอ่ยเสียงเข้ม เหมือนกับว่าก่อนหน้านี้ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ
“คะ...คือนายหัวขา...เมร่าอยากค้างที่นี่ค่ะ” หล่อนจีบปากจีบคอเอ่ย พร้อมกับจูบซับเหงื่อบนอกแกร่งที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของชายหนุ่มอย่างเอาใจ
“ฉันบอกให้กลับก็คือกลับ ออกไปได้แล้วฉันจะอาบน้ำ”
“ว้าย!...” หล่อนร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อถูกชายหนุ่มผลักออกอย่างไม่ไยดี
ภานุวัฒน์หันมายิ้มหยันๆ ให้แม่นางแบบสาว ก่อนจะเดินไปยังห้องน้ำ อย่างไม่สนใจว่าหล่อนจะไปแล้วรึยัง แต่ที่แน่ๆ ออกจากห้องน้ำต้องไม่เจอเมร่าอยู่บนเตียง
“อย่าคิดว่าเมร่าจะยอมเป็นแค่นางบำเรอนายหัวนะ ไม่มีวัน!...” หล่อนพึมพำ พร้อมกับลงจากเตียงตามเก็บชิ้นส่วนของตนมาสวมใส่ และก่อนออกไปไม่ลืมหยิบเช็คเงินที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง เมื่อเห็นจำนวนเงินหล่อนก็ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ ไม่ว่าจะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่มาบำเรอบุรุษหนุ่มผู้นี้ก็ได้รับผลตอบแทนที่งดงามเสมอ มันช่างคุ้มค่าเสียจริง แถมบทรักก็ร้อนแรงถึงใจหล่อนจนไม่อยากกลับเลยก็ว่าได้
บทล่าสุด
เตียงพิศวาส ดินปืนคนชั้นต่ำ 17
“น้องดาโตแล้วนะลูก ต่อไปนี้น้องดาจะต้องมีลูก มีหลานให้แม่กับพ่อแล้ว อย่าลืมว่าเรายังเป็นครอบครัวเดียวกัน ถ้าคิดถึงไปหาพ่อกับแม่ได้ที่บ้านของเรานะ ปืนด้วยนะลูก พาน้องไปเยี่ยมคนแก่อย่างเราบ่อยๆ นะ และถ้าไปอย่าลืมพาหลานไปด้วยนะ” นางเอ่ยอย่างมีความสุข เพราะตอนนี้ความทุกข์ที่กัดกินใจตลอดปีกว่าได้สลายหายไปหมดแล้วเมื่อเจอดวงใจที่หายไป “ครับผม ผมจะรีบทำหลานให้คุณพ่อกับคุณแม่เลยครับ” ดินปืนเอ่ยให้คำมั่น “พี่ปืนพูดอะไรก็ไม่รู้” มิดาผละจากผู้เป็นพ่อแล้วกลับมานั่งข้างกายชายคนรักเช่นเดิม “พ่อกับแม่ต้องกลับแล้วนะน้องดา พอดีวันนี้ คุณพ่อมีงานเลี้ยงกับท่านทูต ไว้วันหลังไปเยี่ยมแม่กับพ่อบ้างนะลูก” แม่ของหญิงสาวเอ่ย เมื่อก้มลงมองดูนาฬิกาที่ข้อมือ “ค่ะคุณแม่ น้องดาเข้าใจ ขอบคุณที่ยังรักน้องดานะคะ” หญิงสาวลุกขึ้นไปสวมกอดบุพการีทั้งสองพร้อมกัน ก่อนจะผละออกมา “แม่ก็รักหนูจ้ะ” คุณนายเอ่ย “พ่อก็เหมือนกัน พ่อรักน้องดานะ พ่ออยากอยู่ด้วยนานกว่านี้ ไว้พรุ่งนี้นะ งานเลี้ยงท่านทูตอยู่ที่ชลบุรีนี่แหละ พรุ่งนี้พ่อกับแม่ว่างจะมาหาใหม่นะ”
เตียงพิศวาส ดินปืนคนชั้นต่ำ 16
“ใช่ น้องดาเลือกคนไม่ผิด น้องดาลูกพ่อ พ่อกับแม่ขอโทษนะลูก” ดินปืนยังไม่ทันเอ่ย ก็มีเสียงแหบแห้งของใครบางคนดังแทรกมา จนทำให้ทั้งสองหันไปยังต้นทางของเสียง “พ่อ แม่” มิดาเอ่ยออกมาแผ่วเบาด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าชีวิตนี้จะได้เจอพ่อแม่อีก ก็มันผ่านมานานปีกว่าแล้วที่ไม่ได้เจอท่าน ก็ตั้งแต่เธอเลือกชายที่นั่งอยู่ข้างกาย แล้วทำไมวันนี้ท่านทั้งสองถึงมาอยู่นี้ได้ “น้องดาลูกแม่ แม่กับพ่อขอโทษนะลูก ขอโทษที่ไม่เหลียวแลลูก” คุณนายเพ็ญวดีเอ่ยอย่างเสียใจ “แม่กับพ่อไม่ผิด น้องดาต่างหากที่ผิด ขอโทษ นะคะ น้องดาเป็นลูกไม่รักดี ไม่สมควรจะเป็นลูกพ่อกับแม่” หญิงสาวผละออกจากชายที่รักเดินมานั่งทรุดกายลงกับพื้น เพื่อจะก้มกราบแทบเท้าของบุพการีทั้งสอง “ผมด้วยครับ ผมขอโทษที่แย่งน้องดามาจากพวกท่าน
เตียงพิศวาส ดินปืนคนชั้นต่ำ 15
“พี่ปืน” มิดาเห็นชายคนรักวิ่งมาแต่ไกล หญิงสาวรีบวิ่งเข้าไปหาชายหนุ่มแทบจะทันทีที่แม้นชัยแกะเชือกที่มัดมือของตนออกได้ “ดาของพี่ ดายอดรักของพี่ พี่คิดถึงดาเหลือเกิน พี่ห่วงดาเหลือเกิน ดาเป็นอะไรไหม พวกมันตบตีดาไหมครับ” ดินปืนอ้าแขนสวมกอดคนตัวเล็กที่วิ่งโถมกายเข้ามาหาด้วยความรักสุดลึกของหัวใจ “พี่ดาสบายดีครับลูกพี่ ไอ้แม้นดูแลอย่างดี ไม่ให้ใครเข้ามาใกล้ได้เลยครับ” แม้นชัยเดินมาสมทบพร้อมกับเอ่ย “ขอบใจนายมากแม้น” ดินปืนผละจากคนตัวเล็กมาเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายด้วยความซาบซึ้งใจ “ไม่เป็นไรครับพี่ เรื่องแค่นี้เอง เพราะผมเป็นหนี้บุญคุณพี่เยอะกว่านี้อีก มากกว่านี้ผมก็ทำได้ แม้ตายผมก็ยอม” แม้นชัยเอ่ยอย่างรู้คุณ “ไม่เอาไอ้แม้น มึงอย่าพูดแบบนี้สิ ตอนน
เตียงพิศวาส ดินปืนคนชั้นต่ำ 14
หนึ่งวันแล้วที่ถูกจับตัวมายังโกดังแห่งนี้ เธอไม่รู้หรอกว่าที่นี่ที่ไหน รู้แต่ว่ามันน่ากลัวเหลือเกิน แต่ยังโชคดีที่มีแม้นชัยมาคอยดูแลตลอดเวลา ถึงแม้ว่าจะไม่นานแต่ก็ยังดีกว่าอยู่คนเดียว “พี่ดาอดทนหน่อยนะ ตอนนี้พี่ปืนอยู่ใกล้ๆ เรา ไม่นานพี่ดาจะเป็นอิสระครับ” แม้นชัยเข้ามากระซิบบอกคนตัวเล็กให้ดีใจ “ขอบคุณนะแม้นที่ดูแลพี่” หญิงสาวเอ่ยขอบคุณด้วยความซึ้งใจ “ไม่เป็นไรครับพี่ พี่ปืนมีบุญคุณกับผม ดังนั้นผมต้องช่วยพี่ปืนและคนที่ปืนรักด้วยครับ” แม้นชัยเอ่ยอย่างสำนึกบุญคุณ “แต่ก็เถอะ ยังไงก็ต้องขอบคุณแม้นอยู่ดี” หญิงสาวเอ่ย&n
เตียงพิศวาส ดินปืนคนชั้นต่ำ 13
“ให้มันได้แบบนี้สิหมวด ทำอะไรไม่เคยได้เรื่องเลย” เสียงเข้มดังอย่างกับเสียงของฟ้าพิโรธอยู่ในขณะนี้คือเสียงของผู้กองณัฐวุฒิ เปี่ยมบุญ ผู้กองหนุ่มไฟแรงในขณะนี้ ผู้ดูแลคดีค้ายา ค้าอาวุธเถื่อนของเสี่ยกำธรนั้นเอง สาเหตุที่ทำให้หงุดหงิดใส่ลูกน้องในห้องประชุมเพราะว่าให้ตามสืบเรื่องราวของเสี่ยกำธรมา 7 เดือนแล้วยังไม่คืบหน้าเลย แถมยังไม่มีหลักฐานอะไรที่จะเอาผิดและมัดตัวจนดิ้นไม่หลุดได้สักที “พวกเราพยายามแล้วนะผู้กอง แต่เสี่ยกำธรมันซ้อนแผนเราตลอดเลย เลยทำให้พวกเราพลาดทุกครั้งที่จะจับกุม” หนึ่งในลูกน้องเอ่ยในห้องประชุม “พยายามกันมากี่เดือนแล้ว ผมต้องปิดคดีของ เสี่ยกำธรให้ได้ก่อนสิ้นเดือนนี้นะหมวด แต่นี่เราล้มเหลวมาตลอดการสืบคดี” ผู้กองหนุ่มเอ่ยอย่างหั
เตียงพิศวาส ดินปืนคนชั้นต่ำ 12
ดินปืนออกมาซื้อของตามที่ยอดยาใจของตนสั่งตั้งแต่เช้ามืด และตอนนี้ก็ได้ของครบแล้ว กำลังจะนั่งรถสองแถวประจำทางกลับ เมื่อขึ้นมาบนรถแล้วชายหนุ่มก็รู้สึกร้อนใจแปลกๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าร้อนใจด้วยเรื่องอะไร พอมาถึงที่หมายเขาก็รีบจ่ายค่ารถสองแถวแล้วรีบกลับไปยังบ้าน ไม่รู้ว่ามิดาจะเปิดร้านเสร็จรึยังก็ไม่รู้ แต่ยังไปไม่ถึงร้านเขาก็ได้ยินเสียงร้องโวยวายเข้าเสียก่อน ในนาทีนั้นหัวใจชายหนุ่มหล่นวูบไปอยู่ที่พื้นแล้ว เขาจึงมองไปยังบ้านพักหลังน้อยที่ตนและหญิงสาวอยู่ทันที แล้วสายตาก็เห็นกลุ่มคนชุดดำกำลังทำลายข้าวของ และอีกหนึ่งคนกำลังจับแม่ยอดยาใจของเขาไว้ ถึงแม้ระยะที่สายตามองเห็นจะไม่ใกล้เท่าไหร่ แต่เขาก็มองเห็นได้ชัดว่า สาวเจ้านั้นกำลังร้องไห้อยู่ ข้าวของในมือหล่นไปกับพื้น ก่อนเขาจะรีบวิ่งเข้าไปยังบ้านด้วยความรีบร้อนและระมัดระวัง ด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัวว่าตนนั้นมาถึงแล้ว “บอกมาว่าไอ้ปืนอยู่ใน” หนึ่งในกลุ่มคนชุดดำเอ่ยถามหญิงสาวเพียงคนเดียวที่อยู่ในที่นี้&n
เตียงพิศวาส เตียงพิศวาส ตอน เสพรักมิรู้ตื่น 4
“มาถึงเมื่อไหร่ ทำไมไม่แวะมาหาฉัน ถ้าไอ้เดี่ยวไม่พูดฉันคงไม่รู้สินะ เพิ่งรู้ว่าทุกวันนี้ฉันเป็นตอไม้ให้เธอข้าม” เอ่ยเหน็บไปในประโยค “คลีนขอโทษค่ะ พอดีมาแบบด่วนๆ ค่ะ” หญิงสาวก้มหน้าก้มตาตอบ ก็เธอยังไม่พร้อมจะเจอนายหัวเลย ด้วยกลัวว่าจะยังตัดใจไม่ได้ เพราะตลอดเวลาที่เรียนหนังสือ จนตอนนี้ตั
เตียงพิศวาส เตียงพิศวาส ตอน เสพรักมิรู้ตื่น 3
เช้าวันใหม่นายหัวหนุ่มก็ออกไปดูคนงานในเหมืองเหมือนเช่นทุกวัน ก่อนจะกลับเข้ามาพักผ่อนที่บ้าน โดยให้มะเดี่ยวลูกน้องคนสนิทมานวดให้ เวลากลางวันเขาต้องนอนพักผ่อนให้เต็มที่ เพื่อที่กลางคืนจะได้ดื่มด่ำกับบทรักที่เขาโปรดปานเป็นที่สุด ค่ำคืนไหนไม่ได้ปลดปล่อยเป็นอันนอนไม่หลับ และวันนี้ก็เป็นคิวขอ
เตียงพิศวาส เตียงพิศวาส ตอน เสพรักมิรู้ตื่น 1
“อ๊ะ!...ซี้ด!....” เสียงครวญครางเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากเล็กของแม่นางแบบสวยแสนร้อนแรง “เมร่า...อ๊ะ!...ดีมาก.......คุณร้อนแรงเหลือเกิน” หนุ่มหล่อเจ้าของเหมืองแร่ทองของปักใต้คำรามออกมาด้วยความหื่นกระหาย เป็นเหมือนทุกวันที่เตียงนอนเตียงนี้ไม่เคยขาดอิสตรีนางใด ใช่เขาเป็นคนเซ็กส์จัด ไม่ใช่จัด
เตียงพิศวาส เตียงพิศวาส ตอน เสพรักมิรู้ตื่น 5
“โอว์!...ซี้ด!....ใจร้อนจริงๆ เหม่ยอี้ เมื่อเธอร้อนฉันก็พร้อมเสมอ จัดการมันเลยสิ มันรอเธอกลืนกินมันอยู่นะ” ชายหนุ่มเชยคางมนขึ้นสบตาตน ก่อนจะฉกริมฝีปากลงไปทาบทับปากอิ่มของสาวหมวย ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าหาความหวานในโพรงปากหล่อน ลิ้นเล็กก็สู้เช่นเดียวกัน ลิ้นของทั้งสองเกี่ยวพันฟัดเหวี่ยงกันไปมา ในขณะที่มือ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ของรัก มาเฟียร้าย
เด็กหญิงพุงกลม10.0K viewsสัญญารักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar28.9K viewsพิศวาสมาเฟียเถื่อน
ซากิระ9.8K viewsบำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย
เลคเชอร์11.2K viewsรักษาหัวใจนายมาเฟีย
เลคเชอร์3.0K viewsกรงรักเถื่อนสวาท [พระเอกมาเฟีย โหด คลั่งรัก]
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง3.4K viewsRevenge Love แค้นรัก
Piggy.g377 viewsฉันกลายเป็นแพทย์ประจำตัวของบอสมาเฟีย
YuIm212 views
