Share

6.1 ห้วงฝันตื่นหนึ่ง

last update publish date: 2026-10-10 12:16:31

6.1

ห้วงฝันตื่นหนึ่ง

สาวใช้ที่ตามเข้ามามีสีหน้าเลิ่กลั่ก ยามเห็นบุรุษผู้หนึ่งกำลังปรนนิบัติคุณหนูของนาง เขาอุ้มร่างบางไปยังเตียงกว้าง แล้วบรรจงนั่ง

ลงตรงปลายเท้า แล้วค่อยๆ ถอดรองเท้าให้กับหญิงสาวอย่างเบามือ

ส่วนคุณหนูใหญ่ของนางยังคงนอนหลับไม่รู้เรื่องเช่นเดิม แต่นางก็เหมือนจะออกแรงถีบคนที่กำลังบังคับถอดรองเท้าด้วยความรำคาญ แต่คุณชายฉีนั้นกลับแย้มยิ้ม ไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลยสักนิด

สาวใช้ถืออ่างน้ำอุ่นๆ เข้ามาวางตรงข้างเตียง แล้วเอ่ยกับแขกอย่างสำรวม

“คุณชายฉี ท่านปล่อยให้ข้าดูแลคุณหนูเถอะเจ้าค่ะ วันนี้ขอบคุณท่านมาก”

ฉีต้าเฉินพยักหน้าอย่างเข้าใจ พลางโน้มหน้าไปหาถังเหวยซือที่กำลังนอนตะแคงหันมาทางเขา

“ซือซือ พักผ่อนมากๆ นะ วันนี้ข้าจะกลับไปก่อน พรุ่งนี้จะมาหาแต่เช้า”

ทันทีที่สิ้นคำ ฉีต้าเฉินก็จะลุกออกไป แต่เขายังไม่ได้ทำอย่างที่ใจคิดก็ถูกแขนบอบบางดึงกระชากเข้ามาหาตัว ชายหนุ่มที่ไม่ทันได้ตั้งตัวถึงกับล้มลงไปนอนเคียงข้างนาง มิหนำซ้ำขาของถังเหวยซือยังก่ายกอดร่างสูงเอาไว้โดยไม่รู้ตัวอีกด้วย

“อย่าไปจากข้า ข้าอยู่ไม่ได้ อึก!” นางเอ่ยออกมาเสียงดังด้วยความเมามาย ใบหน้าของนางมีน้ำตาไหลนองราวกับธารน้ำตก

“ซือซือไม่ต้องร้องนะ ข้าอยู่ตรงนี้แล้ว”

ชายหนุ่มลูบไหล่บางเพื่อปลอบโยน แต่เสียงสะอื้นไห้ของนางยังคงดังมาไม่หยุด ส่วนตัวสาวใช้ที่ยืนอยู่ไม่ห่างนั้นยืนตัวแข็งทื่อไปแล้ว เนื่องจากไม่เคยเห็นคุณหนูใหญ่ของนางให้ความสนิทสนมกับบุรุษหน้าไหนมาก่อน

เมื่อปลอบอยู่สักพัก หญิงสาวก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดร้อง อีกทั้งยังซบหน้าลงร้องไห้จนเสื้อของชายหนุ่มเปียกโชกไปด้วยน้ำตาของนางจนเป็นด่างดวง ฉีต้าเฉินก็หันไปบอกกับสาวใช้ว่า

“ดึกมากแล้ว เจ้าออกไปพักเถอะ ข้าจะดูแลคุณหนูเอง”

“แต่ว่า...” สาวใช้ไม่กล้าจากไป เพราะถูกพ่อบ้านสั่งให้ดูแลคุณหนูอย่างใกล้ชิด

“ออกไปสิ ข้าจะอยู่กับท่านแม่” จู่ๆ ถังเหวยซือก็เอ่ยขึ้นมา ทำให้สาวใช้ที่ได้ยินเพียงแค่ช่วงแรก เข้าใจไปว่าคุณหนูของนางกำลังออกปากไล่ตนเอง นางจึงก้าวออกจากห้องไป พร้อมกับปิดประตูให้อย่างเรียบร้อย

เมื่อได้อยู่ตามลำพังแล้ว หญิงสาวที่ยังคงซุกซบใบหน้าอยู่กับอกของเขาก็รัดเอวสอบแน่นขึ้น พร้อมกับพร่ำเพ้อขึ้นมาด้วยความเมามาย

“ท่านแม่ ข้าเหนื่อยเหลือเกิน เหตุใดท่านกับท่านพ่อก็ต่างทิ้งข้าไป ข้าเหนื่อยกับการดูแลสกุลถังแล้ว ข้า...”

นั่นคือความรู้สึกที่ถูกซ่อนไว้ในจิตใจของนางอย่างนั้นหรือ...

ฉีต้าเฉินคิดในใจ ที่ผ่านมาจากการที่เขาให้คนสืบเรื่องของนางมานาน ใครๆ ก็ต่างกล่าวว่าถังเหวยซือเป็นสตรีที่แข็งแกร่งยิ่งนัก นางสามารถเป็นผู้นำครอบครัวได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ทั้งที่มีอายุเพียงแค่สิบแปดปี อีกทั้งยังสามารถสร้างกิจการมากมายด้วยฝีมือของตนเองจนมีฐานะร่ำรวย ผู้คนทั่วไปต่างมองนางเป็นสตรีที่ยากจะเข้าถึง สิ่งเดียวที่หญิงสาวต้องการและรักที่สุดคือเงินทอง แต่วันนี้ในยามที่นางเมามายขาดสติ เขากลับได้เห็นมุมอ่อนแอของหญิงสาว

เมื่อได้เห็นแล้ว ฉีต้าเฉินก็ถึงกับใจอ่อนยวบ ที่ผ่านมาเขาละเลยไม่ให้ความใส่ใจคู่หมายของตนมานานหลายปีเพียงนี้ได้อย่างไร นางจึงต้องมีชีวิตที่ยากลำบาก ต้องฝืนทำตัวเองให้เข้มแข็งเพื่อซ่อนความอ่อนไหวของสตรีนางหนึ่งเอาไว้

ชายหนุ่มเลื่อนมือไปโอบเอวบาง พร้อมกับดึงร่างของนางมาอิงซบให้แนบแน่นขึ้น จุมพิตเบาๆ ลงบนหน้าผากมนของนางด้วยความอ่อนโยน

“หลังจากนี้ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าต้องดิ้นรนอยู่เพียงคนเดียวอีกต่อไป” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยความมุ่งมั่น ก่อนจะสวมกอดร่างบางแน่นขึ้นถังเหวยซือเองก็กอดตอบเขาเช่นกัน แต่สักพักนางก็ผุดลุกขึ้นมา แล้วสำรอกออกมาใส่ร่างของชายหนุ่มไปเสียเต็มที่ ร้อนถึงฉีต้าเฉินต้องรีบลุกขึ้น

ชายหนุ่มเปิดประตูออกไปตามสาวใช้ให้เอาเสื้อผ้าของหญิงสาวมาให้ผลัดเปลี่ยน ก่อนที่เขาจะไล่นางออกไป ปล่อยให้ตนเองได้ดูแลถังเหวยซือด้วยตนเอง

ทางด้านฉีต้าเฉินหลังจากถอดเสื้อตัวนอกออกไปแล้ว ชายหนุ่มก็เดินไปหาหญิงสาวพร้อมกับช่วยเปลี่ยนชุดให้ พร้อมกับเช็ดตามเนื้อตัวของนางให้อย่างช้าๆ

ฉีต้าเฉินต้องใช้ความอดทนอย่างมากมาย ในยามที่เห็นร่างผุดผ่องและกลิ่นกายที่หอมกรุ่นของถังเหวยซือ แต่ด้วยความที่เขาไม่ต้องการรังแกนางในยามที่กำลังเมามาย เขาจึงได้แต่ดูแลนางด้วยความอดทน จนตอนนี้หญิงสาวก็รู้สึกสบายตัวจนหลับไปเสียแล้ว

ฉีต้าเฉินนั่งมองหญิงสาวหลับอยู่ด้วยแววตาอบอุ่น ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใดแล้ว ถังเหวยซือจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา และนางก็ยังพบว่าฉีต้าเฉินยังอยู่ที่นี่ เพียงแต่เขากำลังฟุบหลับ โดยการใช้ศีรษะพิงกับมุมหนึ่งของหัวเตียง

นี่นางฝันอยู่หรือ...จึงได้เห็นใบหน้าของฉีต้าเฉินเข้า ทั้งที่เขาไม่ควรจะอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ ความฝันในคืนนี้ของนางช่างประหลาดจริงๆ

ใบหน้าของชายหนุ่มยามหลับนั้นน่ามองยิ่งนัก คิ้วดกหน้าเข้มเรียงตัวสวย จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักงาม รวมกันแล้วส่งให้ฉีต้าเฉินมีความโดดเด่น และน่ามองกว่าบุรุษในวัยเดียวกัน

ถังเหวยซือพิศมองใบหน้าของชายหนุ่มจนเพลิน ดวงตาของนางสะท้อนเพียงแค่ภาพของเขาอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนที่คนที่ถูกจ้องมองจะลืมตาขึ้นมามองนางเช่นกัน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เถ้าแก่เนี้ยมือทองคือมารดาของตัวร้าย   21.3 ช่วงเวลาอันผ่อนคลาย

    21.3ช่วงเวลาอันผ่อนคลายหลังจากนั้นฉีต้าเฉินก็บอกให้หญิงสาวนั่งดื่มชากับของว่างที่คนงานหญิงจัดเตรียมมาให้ไปก่อน เนื่องจากเขาจำเป็นต้องไปตรวจดูความเรียบร้อยของงานที่ค้างอยู่สักหน่อย เนื่องจากอีกไม่นานต้องส่งใบชาที่ตากแห้งเรียบร้อยแล้วเข้าวัง“ท่านไปเถอะ ไม่ต้องห่วง ข้าอยู่ที่ศาลานี่คนเดียวได้”นางกล่าวอย่างนุ่มนวล ก่อนจะนั่งมองสายน้ำและนกน้อยที่โผบินโฉบน้ำให้ได้เห็นไปเรื่อยเปื่อย แล้วด้วยความที่มีสายลมเย็นพัดโชยเข้ามาตลอดเวลา หญิงสาวที่เหน็ดเหนื่อยสะสมจากการดูแลบุตรสาวติดกันมาหลายวันก็เริ่มง่วงงุน นางเอนศีรษะพิงกับเสาต้นใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ ก่อนจะปิดตาลงพักสายตา แต่เพียงไม่นานหลังจากนั้นก็ผล็อยหลับไปจริงๆถังเหวยซือรู้สึกตัวขึ้นเมื่อมีบางอย่างสัมผัสที่แก้มตน นางรีบยกมือขึ้นกันและเมื่อรู้ว่ามันคือหลังมือของมนุษย์ก็รีบลืมตาขึ้น แล้วได้พบว่าตอนนี้นางกำลังนอนอยู่บนตักของฉีต้าเฉินหญิงสาวจำได้เพียงแค่ว่า นางรู้สึกง่วงงุนจนต้องพิงเสาศาลาพักสายตา และอาจเผลอหลับไปในที่สุด แต่เหตุใดยามตื่นเต็มตา ศีรษะของนางจึงนอนหนุนอยู่บนตักของชายหนุ่มได้เล่ามิหนำซ้ำพอเลื่อนสายตาไปมองริมน้ำ นางก็พบว่าตอนนี้เป็น

  • เถ้าแก่เนี้ยมือทองคือมารดาของตัวร้าย   21.2 ช่วงเวลาอันผ่อนคลาย

    21.2ช่วงเวลาอันผ่อนคลายด้านซานลี่ทราบมาก่อนหน้านี้แล้วว่า นายท่านของเขาจะพานายหญิงมาแนะนำให้ทุกคนได้รู้จัก ซ้ำยังสอบถามจากจงหู ที่เป็นผู้มาแจ้งข่าวเมื่อหลายวันก่อนว่าสตรีที่จะมาเป็นนายหญิงของสกุลฉี ซึ่งเรียกได้ว่าร่ำรวยที่สุดในเมืองหลวงซานลี่ได้ความว่าสตรีนางนี้มีความสามารถโดดเด่นด้านการค้า จนโด่งดังไปทั่ววงการซื้อขายของโบราณ จนได้รับฉายาเถ้าแก่เนี้ยมือทองทั้งที่ยังมีอายุน้อยมิน่าเล่า...นายท่านจึงได้เลือกมาเป็นภรรยา ชาวไร่ชาวสวนของเขาที่ผ่านมาก็เพียงแต่ก้มหน้าก้มตาทำผลผลิตให้ดีเท่านั้น แต่หากได้นายหญิงที่มีความสามารถด้านการค้ามาดูแล เขาก็เชื่อมั่นเหลือเกินว่าไร่ชาสกุลฉีจะยิ่งมีชื่อเสียงโด่งดังไปไกล“นายท่านเป็นคนรอบคอบ หากกล่าวว่านายหญิงเหมาะสมจะดูแลกิจการของเรา แสดงว่านายหญิงเป็นสตรีมากความสามารถ โปรดเชื่อมั่นในฝีมือของตนเองเถิดขอรับ ข้าน้อยได้ข่าวมาจากจงหูว่า นายหญิงมีกิจการการค้าไม่น้อยที่บ้านเกิด ซ้ำยังค้าขายได้เก่งยิ่ง”“ไม่เจอหน้ากันเพียงไม่กี่เดือน เดี๋ยวนี้ท่านลุงพูดเก่งขึ้นมากเลยนะ” ฉีต้าเฉินเอ่ยเย้า ตลอดเวลาที่ผ่านมา ชายหนุ่มวางใจให้ซานลี่เป็นกำลังหลักของกิจการไร่ชาจึงไม

  • เถ้าแก่เนี้ยมือทองคือมารดาของตัวร้าย   21.1 ช่วงเวลาอันผ่อนคลาย

    21.1ช่วงเวลาอันผ่อนคลาย“ท่านจะไปที่ใด นี่ไม่ใช่ทางกลับจวนมิใช่หรือ”หญิงสาวเอ่ยถามขณะมองไปยังทิวทัศน์ด้านนอกตัวรถม้า มันเป็นเส้นทางที่ตรงออกสู่เขตเมือง และไม่ใช่เส้นทางที่จะตรงกลับจวนสกุลฉีด้วย“พี่มีธุระต้องไปอีกที่หนึ่ง”หญิงสาวตอบรับเพียงเบาๆ ก่อนจะนั่งมองภาพผู้คนรอบข้างที่บางตาลงไปเรื่อยๆ เส้นทางที่รถม้าเคลื่อนผ่านไปออกจากเขตเมืองและย่านการค้าไปแล้ว แต่เพียงสองชั่วยามพวกเขาก็เดินทางมาถึงจุดหมายไร่ชากว้างไกลสุดลูกหูลูกตาถูกรายล้อมด้วยทิวเขาเขียวขจีขนานสองข้างทางด้วยลำธารกว้างไกล สถานที่แห่งนี้มีความสุขสงบไม่วุ่นวายเฉกเช่นในตัวเมืองแต่ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ดูเปลี่ยวหรือรกร้าง เพราะในพื้นที่ของไร่ชาในตอนนี้มีบรรดาคนงานเดินไปเดินมา เพื่อทำหน้าที่ที่ตนได้รับมอบหมายด้วยความตั้งอกตั้งใจถังเหวยซือทราบอยู่แล้วว่าเมืองหลวงแคว้นเมิ่ง ที่มีนามว่าเพ่ยเย่าแห่งนี้ มีชื่อเสียงโดดเด่นในเรื่องการปลูกชาแต่ที่หญิงสาวเพิ่งได้ทราบก็คือ ไร่ชาที่ถือว่าเป็นไร่ชาอันดับหนึ่งของเมืองนี้เป็นของสกุลฉี“เดิมทีข้าคิดว่าครอบครัวของท่านเป็นตระกูลบัณฑิตที่รับราชการในราชสำนักเพียงอย่างเดียวเสียอีก”“ส่วนมากบรรพช

  • เถ้าแก่เนี้ยมือทองคือมารดาของตัวร้าย   20 ไม่มีวันที่จะรัก

    20ไม่มีวันที่จะรักเมื่อได้จื่อเยี่ยนมารับหน้าที่แม่นม ถังเหวยซือก็คล้ายจะสามารถผ่อนคลายและวางใจลงได้บ้างเล็กน้อย ว่าบุตรสาวคนนี้ของนางก็ช่างเลือกนัก ในตอนกลางดึกมักไม่ยอมให้จื่อเยี่ยนได้นอนเฝ้า หากแต่จะต้องเป็นนางเท่านั้นที่พาเด็กน้อยมานอนบนเตียงด้วยกัน เมี่ยวถิงจึงหยุดร้องไห้งอแง มิหนำซ้ำ เด็กน้อยคนนี้ยังนอนนิ่งอยู่บนเตียงไม่ขยับไปเลยจนถึงเช้าทว่าในทุกกลางดึกเด็กน้อยมักผวาตื่นแล้วร้องไห้จ้าออกมาอย่าง น่าสงสาร ทำเอาถังเหวยซือที่นอนอยู่ข้างๆ รู้สึกระแวงจนนอนไม่หลับไปด้วย นานวันเข้านางก็เริ่มอ่อนล้า ดวงตาลึกโบ๋ ขอบตาดำคล้ำเหมือนแพนด้ายักษ์ที่เพิ่งหลุดออกมาจากป่าลึกเข้าไปทุกวันทางด้านฉีต้าเฉินก็ได้ตามหมอมาตรวจอาการของบุตรสาวอยู่ตลอด ด้วยกลัวว่าเด็กน้อยจะป่วยไข้ จึงได้มีอาการร้องไห้งอแงในช่วงกลางดึก ทั้งที่ในช่วงเวลาอื่นๆ ที่อยู่ในจวนก็ดูจะปกติร่าเริงดี“ท่านหมอ บุตรสาวของข้าเป็นเช่นไรกันแน่ เหตุใดนางจึงร้องไห้โยเยกลางดึกแทบทุกคืน”“ข้าก็ตรวจอาการคุณหนูมาหลายรอบแล้ว นางอาการปกติดีทุกอย่าง เลือดลมก็ไหลเวียนได้ดียิ่งนัก”“งั้นก็น่าแปลก นางงอแงมากในช่วงกลางดึก ท่านตรวจแน่แล้วนะ”“นายท่า

  • เถ้าแก่เนี้ยมือทองคือมารดาของตัวร้าย   19.3 ถิงถิงออกโรง

    19.3ถิงถิงออกโรงแม้ชิวซื่อหลานจะตกใจและเริ่มเจ็บที่เด็กน้อยใช้เล็บจิกลงบนนิ้ว แต่นางก็ไม่ได้แสดงปฏิกิริยาใดๆ ออกมา แล้วยังคงยิ้มหน้าระรื่น เหมือนมีความสุขที่ได้เล่นกับเด็กน้อยหน้าตาน่าชังผู้นี้“ดูท่าเมี่ยวถิงจะชอบคุณหนูนะเจ้าคะ จับนิ้วท่านไว้เสียแน่นเชียว”ถังเหวยซือเอ่ยยิ้มๆ เหมือนจะสะใจอยู่ลึกๆ ขณะมองไปทาง เด็กน้อยเมี่ยวถิง นางเห็นท่าทีของเด็กน้อยก็รู้แล้วว่าไม่ได้ชื่นชอบคุณหนูชิวสักเท่าไร เพราะเลี้ยงมาเองกับมือเมี่ยวถิงจิกเล็บลงไปบนนิ้วขนาดนั้นคุณหนูชิวอะไรนี่ยังทนยิ้มหวานอยู่ได้ นางนับถืออีกฝ่ายเหลือเกิน เพราะถ้าเป็นตนเองล่ะก็...คงรีบชักนิ้วมือออกแทบไม่ทันไปแล้ว“กะ...ก็คงจะอย่างนั้น” ชิวซื่อหลานยังคงกัดฟันทนข่มความเจ็บ นางอยากให้พี่ต้าเฉินมองว่านางเป็นคนรักเด็ก เข้ากับบุตรสาวของเขาได้เป็นอย่างดี“แล้วไม่ทราบว่าพี่ต้าเฉินหาแม่นมได้หรือยังเจ้าคะ ถ้าอย่างไรให้ข้าช่วยหาให้ดีหรือไม่ บ้านของข้ามีสาวใช้ที่เพิ่งคลอดอยู่หลายคนทีเดียว”“ขอบคุณคุณหนูชิวที่หยิบยื่นไมตรี แต่ข้าคงไม่ขอรบกวน เมี่ยวถิงของข้าเป็นเด็กดื้อรั้น นางเข้ากับคนได้ยาก ข้าไม่อยากให้พวกท่านต้องวุ่นวาย”“ไม่วุ่นวายเลยเ

  • เถ้าแก่เนี้ยมือทองคือมารดาของตัวร้าย   19.2 ถิงถิงออกโรง

    19.2ถิงถิงออกโรงถังเหวยซืออุ้มเมี่ยวถิงไปพลางแอบสอดส่ายตามองแขกในห้องโถงไปพลาง แม้จะอยู่ในระยะที่ค่อนข้างไกล แต่นางก็เห็นว่าสตรีที่มากับนายท่านสกุลชิวด้วยมีรูปร่างโปร่งบางอ้อนแอ้นอรชรการแต่งกายของนางหรือก็ดูพิถีพิถัน เน้นการใช้เครื่องประดับราคาแพงแทบทุกชิ้น ราวกับนางสามารถยกหีบเครื่องประดับจำนวนมากมาประโคมลงบนร่างกายได้ในคราวเดียว“แต่งกายด้วยเครื่องประดับราคาแพง แต่มากเกินไปจนดูเหมือนเป็นสตรีไร้รสนิยม” นางแขวะออกมาเบาๆ แต่เด็กน้อยในอ้อมแขนกลับหัวเราะร่วนราวกับชอบอกชอบใจ“ฟังรู้เรื่องด้วยหรือไร จึงได้หัวเราะ” ถังเหวยซือก้มลงมามองเด็กน้อยเมี่ยวถิงที่ยิ้มและขำจนเห็นฟันแทบทุกซี่ แต่เพราะอะไรก็ไม่รู้ นางจึงได้รู้สึกว่าดวงตาของบุตรสาวช่างร้ายเหลือ“ข้านี่ท่าจะบ้าไปใหญ่ คิดว่าเจ้ามีแววตาที่ร้ายกาจไปได้อย่างไรนะ ลูกของแม่ออกจะน่ารักน่าชังขนาดนี้” นางหัวเราะไปกับความคิดของตนเองแต่ก็ต้องเงียบเสียงลงเมื่อสาวใช้เดินมาหา พร้อมทั้งกล่าวเชิญ“นายหญิงเจ้าคะ นายท่านให้มาเชิญไปที่โถงรับรองเจ้าค่ะ”“นายท่านหรือ แขกยังอยู่มิใช่หรือ”“นายท่านให้มาแจ้งด้วยว่า ต้องการให้นายหญิงได้รู้จักกับสหายจากสกุลชิว

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status