FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 4 พันธนาการสวาท 2
Data de publicação:
2026-09-17 00:20:34“อุ๊ยย ซี้ดดด” ร่างบางร้อง สีหน้าซาบซ่าน
แจะๆๆๆๆๆ
“อ๊า.. อ๊า...&r
Último capítulo
เทพธิดาสวาท บทที่ 10 เงาอสรพิษ 1
บทที่ 10 เงาอสรพิษหลังเหตุการณ์ที่วิหารเทียนอวิ๋น เทพธิดาถูกนำตัวกลับมายังตำหนักที่ลึกที่สุดใจกลางวังหลวง พรั่งพร้อมด้วยการอารักขาแน่นหนา บานประตูไม้จันทน์ปิดลงอย่างแรง แสงไฟในห้องสลัว ดอกเหมยแห้งวางกระจัดกระจายกับพื้น หลินหลินถูกวางลงบนเตียงกว้าง ผ้าคลุมบ่าหลุดร่วง ดวงหน้าแดงระเรื่อเพราะพิษที่กำลังค่อยๆ ก่อตัวอีกครั้ง“เจ้าร้องเรียกชื่อมัน...ต่อหน้าข้า”เสียงของลู่หวังเฉียนดังแผ่ว…แต่แฝงความเย็นเยียบ ดวงตาคมดั่งอสรพิษจับจ้องเธอไม่วาง แม้หลินหลินจะเบือนหน้าหนี…แต่ไอร้อนในกายกลับทวีขึ้นเรื่อยๆ“เจ้าคิดหรือว่าเขาจะกลับมา ข้าเตือนแล้ว ว่าพิษนี้...ไม่มีวันหาย ถ้าไม่มีข้า”หลินหลินเม้มปากแน่น ข่มกลั้นความรุ่มร้อนในกาย แต่เมื่อเขายื่นมือมาแตะข้อมือบาง เธอก็สะดุ้ง สะโพกไหว เผลอสั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่“ช่างน่าสงสาร…” เขากระซิบ ลมหายใจร้อนเฉียดซอกคอ “เจ้าติดพิษของข้าแล้วอย่างสมบูรณ์ แต่ใจเจ้ายังดื้อดึง&hell
เทพธิดาสวาท บทที่ 9 ทวงคืน
หลงเทียนอี้ก้าวออกจากเสาหิน ทว่า…“หยุดนะ เจ้าพ่อค้า” เสียงทหารหยุดพระองค์ไว้ กั้นทางขึ้นวัด “พื้นที่พิธี ต้องได้รับอนุญาตจากองค์ชายลู่เท่านั้น!”หลงเทียนอี้กัดฟัน แน่นิ่ง ทำได้เพียงมองเงาของทั้งสองหายลับเข้าไปในวัดโบราณ เบื้องหลังม่านศักดิ์สิทธิ์... ทิ้งไว้เพียงเสียงลมหายใจของคนที่หัวใจเหมือนถูกเผาเป็นเถ้าด้านในวิหารวัดเทียนอวิ๋น เสียงสวดมนต์แผ่วเบา ขับกล่อมทั่ววิหารโบราณ หลงเทียนอี้ในชุดนักบวชปลอมตัว เดินย่องเข้าไปด้านในพร้อมมีดเล็กซ่อนไว้ที่ข้อเท้า ทุกย่างก้าวราวเสือรอขยุ้มเหยื่อ ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองซ้ายขวา ไหวตัวเมื่อเห็นเหล่าทหารลับประจำการเงียบงันตามมุมวิหาร“เจ้ามันระวังตัวจริงๆ เจ้าลู่หวังเฉียน…”ทรงพึมพำในใจ ก่อนจะชะงัก บนแท่นพิธี ท่ามกลางแสงเทียนพันดวงนาง…ยืนอยู่ตรงนั้น... หลินหลินในชุดคลุมยาวสีขาวปักลวดลายมังกรเมฆสีทอง ผมยาวสยายประดับหยก ดวงหน้าซีดเซียวแต่ดวงตายังคงเลื่อนลอยและเบื้องหลังเธอ… ลู่หวังเฉียนยืนอยู่ไม่ห่าง ในมือกางพัดไม้หอมอย่างผ่อน
เทพธิดาสวาท บทที่ 8 เปิดใจ 2
อึดใจต่อมาองค์ชายแคว้นลู่กำลังบดกระแทกแท่งเนื้อเข้าใส่กลีบสาวอย่างเมามันส์ ต้นขาแข็งแกร่งกระทบเนื้อบั้นท้ายกลมกลึงดังพั่บๆๆๆ“อึ่ก... อา...”“รูแฉะๆ แถมตอดข้าแรงด้วยความสุขขนาดนี้ อย่ากลัวใจตัวเองอีกเลย เทพธิดา ยอมรับเสียเถอะว่าเจ้าเองก็ปรารถนาข้า”เธอควรโกรธเกลียด ควรขยะแขยงผู้ชายสารเลวคนนี้ แต่ทว่าร่างกายกลับไม่เป็นเช่นนั้น ฤทธิ์ยาพิษกำหนัดทำให้รสเสียวเข้มข้น กระสันเสียวล้ำเลิศ ทุกครั้งที่มือสากกระด้างบีบเคล้นสองเต้าอวบอิ่ม เธอสั่นสะท้านเกินความควบคุม ยามที่ลิ้นของเขาตวัดขึ้นลงรัวเร็วจนน้ำหวานหยาดชุ่มแฉะ เธอบิดกายแอ่นอ้าให้เขาเลีย และเมื่อเขาสอดใส่แท่งลึงค์ใหญ่ยาวเข้ามาในรูแน่นปั๋ง เธอก็ร้องครางราวกับหญิงร่านคาวสวาทไม่อาจห้ามใจได้เลยแสงจันทร์กระทบผ้าโปร่งที่พลิ้วไหวอยู่ตรงหน้าต่าง หลินหลินนอนหลับสนิทบนเตียงที่มีหมอนพะเยิบและผ้าแพรหอมกรุ่นจากกลีบดอกไม้ แต่สายตาของลู่หวังเฉียนยังไม่หลับลงเขานั่งพิงหัวเตียง กอดอก มองใบหน้าของหญิงสาวที่ตอนนี้
เทพธิดาสวาท บทที่ 8 เปิดใจ 1
บทที่ 8 เปิดใจค่ำคืนในแคว้นลู่เย็นยะเยือกยิ่งกว่าทุกวัน หยาดน้ำค้างเกาะอยู่บนกระจกหน้าต่าง ดวงจันทร์ลอยค้างฟ้าเหมือนตั้งใจเฝ้ามองบางสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น...ในห้องเงียบสงบ หลินหลินนั่งนิ่งอยู่ในเงามุมห้อง ดวงตากลับเหม่อลอย ราวกับพยายามหลีกหนีความคิดบางอย่างในหัวใจเสียงฝีเท้าเงียบเชียบดังขึ้นช้าๆ ชายหนุ่มในชุดสีเข้มเดินเข้ามาอย่างเงียบงัน ดวงตาคมทอดมองภาพตรงหน้า“เจ้าชอบอยู่มุมเงียบเสมอ...” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นคล้ายรำพึง “ข้าเกือบลืมไปว่าเจ้าเคยเป็นเทพธิดา”หลินหลินไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง เพียงตอบเบาๆ “หม่อมฉันก็คือหม่อมฉัน ไม่จำเป็นต้องทำตัวให้สะดุดตาใคร”เสียงหัวเราะแผ่วเบาดังขึ้นในลำคอของบุรุษตรงหน้า เขาเดินเข้ามาใกล้ จนกลิ่นของหญ้าแห้งและกลิ่นอายพิษเฉพาะตัวแตะจางๆ ในอากาศ“ข้าใคร่ต้องการแต่งงานกับเจ้า”“อะไรนะ ไม่ ไม่มีทาง...” ไม่ทันกล่าวจบ ร่างสูงก้มลงมา กระซิ
เทพธิดาสวาท บทที่ 7 พิษย้อนกลับ
หากแคว้นใดได้ครอบครองนางไว้ เทพแห่งโชคลาภย่อมโบกมืออวยพรไม่สิ้นสุดแต่ในขณะที่แผ่นดินเฉลิมฉลอง ลู่หวังเฉียนกลับมิได้หลงระเริงไปกับเสียงยกยอเหล่านั้น เขายืนอยู่บนหอสูงของวังหลวง มองทอดสายตาออกไปยังทิวเขาเบื้องหน้า แสงจันทร์สาดแสงลงบนไหล่กว้างและแววตาคำนึง ดวงหน้าที่เคยเฉยชา กลับมีแววลังเลบางเบาแฝงอยู่ เพราะหญิงสาวผู้นี้ทำให้โลกทั้งใบของเขา...เคลื่อนไหวขึ้นอีกครั้ง"หากเทพธิดา...เป็นผู้พลิกโชคชะตาของแคว้นลู่จริง ข้าควรยึดนางไว้ให้แน่น แต่หากหัวใจของนางแน่วแน่อยู่เพียงหลงเทียนอี้เล่า?"ดูท่าว่าควรจะต้องปรับยาพิษกำหนัดให้แรงขึ้นเสียแล้ว...ช่วงกลางดึกในค่ำคืนที่พิษกำหนัดแผดเผาราวจะปลิดวิญญาณ แสงจันทร์ส่องผ่านช่องหน้าต่างไม้ลงกระทบผิวกายขาวละมุน ร่างเปลือยเปล่านอนเอนกายอยู่บนตั่ง เนื้อตัวมีร่องรอยจุมพิตแดงระเรื่อไปทั่ว ตรงหว่างขาเปรอะเปื้อนเต็มไปด้วยคราบน้ำกามร้อนผ่าว แม้สีหน้าของเธอซีดเผือดด้วยพิษกำซาบในร่าง ทว่าในดวงตาคู่งามกลับมีประกายแปลกประหลาดที่ยากจะอธิบายหลินหลินเอื้อมแตะผ้าห่มที่มีร่องรอยความอุ่น สัมผัสนั
เทพธิดาสวาท บทที่ 6 ปวดระทม
บทที่ 6 ปวดระทมยามดึกใต้แสงดาว นอกชายแดนแคว้นลู่ ค่ำคืนเงียบงัน มีเพียงเสียงหรีดหริ่งและลมหนาวพัดเสียดผิวกาย ร่างสูงใหญ่ในชุดพ่อค้าเอนกายอยู่บนเสื่อเก่าใต้ผ้าห่มบาง ไฟคบเพลิงที่ค่อยๆ มอดลงทิ้งเพียงกลิ่นควันจางหากยิ่งทอดเวลาออกไปช้ากว่านี้... เทพธิดาผู้ทรงโฉมของแคว้นต้าหยางอาจจะกำลังถูกชำเรา... หลงเทียนอี้หลับตาลงช้าๆ แต่หัวใจกลับไม่เคยหยุดคิดถึงใครบางคนกระทั่งทรงหลับใหล ตกอยู่ในภวังค์ความฝัน... ในฝันนั้นมีหมอกขาวหนาทึบปกคลุมไปทั่ว ผืนหิมะใต้เท้าชื้นเย็นและเปียกชุ่มไปด้วยบางสิ่ง...กลิ่นบางอย่างลอยมาแตะจมูก เป็นกลิ่นหอมรัญจวน คล้ายกลิ่นที่เคยได้กลิ่นจากร่างของนาง…ในวันฝนตกวันนั้นเสียงหัวเราะต่ำ ดังขึ้นจากเงามืดเบื้องหน้า “เจ้ารู้หรือไม่ ว่านางครางชื่อเจ้าทั้งที่อยู่ในอ้อมแขนของข้า?”ไม่ทันตั้งตัว… ภาพนั้นก็ปรากฏ ร่างบางทรุดตัวลงกับพื้น ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าแดงซ่าน นัยน์ตาเจือพิษรัญจวนจนไร้สติองค์ชายลู่หวังเฉียนย่อตัวลง กอบกุมคางเธอไว้แน่นก่อนบังคับให้แหงนหน้า ริมฝีปากของเขา
Você também pode gostar
ยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน173.5K visualizaçõesมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า40.5K visualizaçõesชายาแพทย์พลิกชะตา
ฮวาฮวาตีลังกาแปล687.5K visualizaçõesข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.3K visualizaçõesนางเอกนิยายเรื่องนี้เหตุใดุถึงเป็นบุรุษไปได้เล่า
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า67 visualizaçõesลิขิตรักสังเวยบูชาสวรรค์
บีตามใจเขียน263 visualizaçõesลูกอนุเช่นข้า ขอตัดใจ
แคลร์ออสติน308 visualizaçõesหยางจื้อซีเกิดใหม่ ในหมู่บ้านป่าหมอก
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ2.9K visualizações
