Masuk[พาร์ท : ปูน้อย]
ผู้ชายที่กำลังจูงมือหนูเดินไปที่ไหนสักแห่ง
เขาคือ ‘สมิง’ ลูกชายผู้บริหารของมหาวิทยาลัยที่หนูเพิ่งเข้ามาเรียนที่นี่ใหม่ๆ และใช่ค่ะ เขาเป็นคนที่ค่อนข้างหัวรุนแรงและเอาแต่ใจ สักทั้งแขนโดยที่ฝ่ายระเบียบของมหาวิทยาลัยไม่สามารถเอ่ยปากติเตียนได้
ได้ยินข่าวลือมากคร่าวๆ ว่าเขาถูกพ่อที่เป็น ผอ. โอนเงินสามล้านเข้าบัญชีถึงยอมเรียนต่อด้วย เพราะส่วนตัวเขาได้เปิดกิจการเว็บพนันและบ่อนอยู่กับเพื่อนอีกคนที่สนิทมากๆ แถมรู้จักกันจากวงการมืด
หนูดูเหมือนรู้มากแต่ก็แค่ได้ยินมาคร่าวๆ เท่านั้น เพื่อไม่ให้ตัวเองเข้าใกล้คนอันตรายในมหาวิทยาลัย หนูถึงพยายามทำตัวไม่ให้เป็นจุดสนใจ แต่พอเข้ามาเรียน สิ่งที่น่ากลัวก็เกิดขึ้น เมื่อหนึ่งในคนที่ดาหน้าเข้ามาจีบหนูเป็นแฟนของรุ่นพี่ผู้หญิงแรงๆ คนหนึ่ง
เธอลากหนูเข้าไปในห้องน้ำในอาคารเรียน ตบตีหนูและด่าว่าด้วยถ้อยคำรุนแรง
หนูมักโดนเรื่องทำนองนี้บ่อยๆ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่โดนตบ เพราะปกติจะเป็นคนส่งข้อความมาด่าว่าแฟนมาแอบชอบหนูมากกว่า
หนูเจ็บหน้ามาก แล้วก็รู้สึกอับอายที่คนอันตรายในมหาวิทยาลัยรู้เรื่องนี้เข้า
แต่... เขากลับช่วยหนู
และเขาก็แทนตัวหนูว่า ‘แฟนของหมิง’ แล้วลากหนูออกมา
หนูถูกจับจูงไปที่รถบิ๊กไบค์คันใหญ่ มองเขาตาปริบๆ ทั้งๆ ที่แสบร้อนไปทั้งหน้าเพราะเพิ่งโดนตีมา ร่างสูงปราดเปรียวยกขาขึ้นคร่อมรถ ตัวของเขาสูงกว่าหนูมาก คงสักประมาณ 185 เซน ถึงขึ้นไปได้สบายๆ แบบนั้น
“ขึ้นมาสิครับ คุณแฟน”
ระ เรียกหนูแบบนั้น
“ขะ ขอบคุณที่ช่วยน้องไว้นะคะ” หนูยกมือขึ้นไหว้เขา ก่อนที่จะพยายามพูดอย่างละล่ำละลัก “แค่ช่วยให้ออกมาจากตรงนั้นก็พอแล้วล่ะค่ะ ไม่ต้องให้น้องขึ้นรถไปก็ได้”
หนูแอบคิดในใจว่าเขาน่าจะมีความดีอยู่บ้าง ถึงได้ช่วยหนูไว้
“ใครว่าพี่มาช่วยหนูล่ะคะ?” แต่คำพูดต่อมาของเขาก็ทำให้ความรู้สึกของหนูเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
“...”
“พี่จะมาเอาหนูเป็นเมียต่างหาก”
[จบพาร์ท : ปูน้อย]
[พาร์ท : บุหรี่]
ไอ้เวรสมิง หาเรื่องอีกแล้ว
“อ่า...” คิดในใจว่าแบบนั้นขณะหยัดกายเปลือยที่มีแต่มัดกล้ามบนเตียงกับ... ใครสักคน ที่เมาแล้วลากกลับมาเอาเมื่อคืนนี้
ผมคว้ามวนบุหรี่ที่วางอย่างอ้อยอิ่งบนโต๊ะกระจกใสข้างเตียง แล้วควานหาไฟแช็ค
บทรักเร่าร้อนเมื่อคืน ตอนที่พยายามจะจุดไฟแช็คสูบบุหรี่ แต่ผู้หญิงคนนั้นต้องการผมมากจนปัดมันทิ้งไปอย่างไม่ใยดี ปฏิเสธไม่ได้ว่าผมก็ต้องการเธอเช่นกัน เราเลยแลกลิ้นกันนัวเนียแล้วกระแทกกันบนเตียงอย่างเร่าร้อน
ผู้หญิงที่จำแม้กระทั่งชื่อไม่ได้...
ช่างเถอะ
ผมดูดบุหรี่โดยไม่แคร์ว่าเธอจะเหม็นกลิ่นควันจนตื่น แหวกผ้าม่านออกเพียงน้อยนิด เพราะแสงแดดส่องเข้าจนจ้าสายตา
ไม่ชอบ
ไม่ชอบแสงสว่างแบบนี้เลย
ผมชื่อ ‘บุหรี่’ เจ้าของบ่อนการพนันผู้ยากจน อ่อ... ‘เคย’ ยากจน อาจเพราะว่าพระเจ้าส่งบ่อนเงินบ่อนทองที่มีชื่อเรียกว่า ‘เพื่อนรัก’ มาให้
เมื่อสองปีก่อน บังเอิญไปเจอเด็กเปรตติดเกมคนนึงที่ทักมาเพื่อขอหุ้นเงินกับเว็บโป๊เว็บพนันที่ทำอยู่ มันสนใจทางนี้ และอยากจะแหวกแนวศีลธรรมจากพ่อตัวเอง ไอ้หมอนั่นเปิดเผยตัวเองทุกอย่าง อย่างไม่กลัวว่าบุหรี่คนนี้จะฮุบทุกอย่างที่มันมีมาไว้ในกำมือได้
บังเอิญมากที่มันรู้จักผม บังเอิญมากที่พ่อมันเป็นคนรวย
หลังจากนั้นผมที่เหลี่ยมจัดมากกว่าเลยหลอกใช้มันด้วยการให้ไอ้หมอนั่นมันถลุงเงินไปกับทุกอย่างที่เราจะทำร่วมกัน
แต่เพราะความใจหมาและใจนักเลงของมัน มารู้ตัวอีกทีก็เป็นเพื่อนรักกันไปเสียแล้ว
น่าตลกดี ตอนนี้ก็หุ้นกันทำบ่อนกับเว็บพนัน สองอย่าง แค่นี้เงินก็ไหลมาเทมายังกับสายน้ำ
คบกันมาสองปี แน่นอนว่าตอนแรกพ่อมันก็ไม่ยอม แต่เพราะสปอยลูกจนเคยตัว สุดท้ายชีวิตของลูกมันก็ตกมาอยู่ในกำมือกู
ไม่เชิง เพราะเหมือนเรากำชีวิตของอีกฝ่ายไว้ทั้งคู่มากกว่า
ครืด ครืด
เสียงโทรศัพท์สั่น เพราะไม่ชอบเปิดเสียงให้มันรำคาญหู ผู้หญิงคนนั้นยังไม่ตื่น หลับลึก คงเพราะเมื่อคืนใช้ยาด้วยกันสินะ
ช่างแม่ง
ติ๊ด
เห็นว่าเป็นหยาดเลยกดรับ ไม่ต้องพิธีมากมาย เพื่อนเหมือนกัน
[ไอ้บุหรี่! ไอ้เหี้ยสมิงมันอยู่ไหน!!] เสียงมันโวยวายใหญ่เหมือนโดนไอ้เด็กเวรนั่นเล่นอะไรมา
“เมื่อกี้โทรมา” ผมตอบสั้นๆ ตอนที่ซี๊ดบุหรี่ ไม่ชอบตอบอะไรมากความ “อยู่ที่วิทยาลัย”
[ไปลากหัวมันมากราบส้นตีนกูเดี่ยวนี้!!] ผมเอาโทรศัพท์ห่างจากหูเพราะหยาดมันเป็นคนชอบตะคอก น่ารำคาญ [อุตส่าไปตีอริให้แม่ง มันทิ้งกูลุยคนเดียว ไอ้สัส กูจะฆ่ามันให้ได้!!]
“ได้”
ตอบรับแล้วกดตัดสายเลย ไม่อยากคุยนาน แม่งรำคาญ
ติ๊งต่อง
เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น ผมเลยขยี้บุหรี่ลงกับโต๊ะไม้จนมันเป็นรูดำๆ เงยหน้ามองไปรอบๆ ว่า อ้อ เมื่อคืนเสพสมกันในห้องตัวเอง งี้เวลาไล่กลับบ้านคงต้องรอเธอตื่นก่อนแล้วยอมให้ตบหน้าสักที พร้อมกับต้องทนโดนด่าใส่หน้าว่า ไอ้เลว ไอ้ผู้ชายหลอกฟันผู้หญิง สักทีก่อนไป
พูดแล้วเดินไปเปิดประตู ครั้งนี้คู่ขาคนไหนอีกล่ะ?
“ตะวันแดกตูดแล้วมึง ไอ้ตีหรี่”
เสียงทุ้มดังของคนที่รู้จักกันดีดังขึ้นพร้อมกับประตูที่เปิดไปเจอใบหน้าโง่ๆ ของมัน พร้อมกับผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่มีสีหน้าแดงก่ำพร้อมกับยกมือขึ้นปิดตาแน่นเมื่อเห็นว่าผมออกมารับโดยไม่ใส่อะไรเลย
ผมขยี้หัวตัวเองอย่างง่วงงุน
“มาทำไม” ไอ้สมิงฉีกยิ้ม ก่อนที่จะโอบเอวผู้หญิงตัวเล็กคนนั้นมาตรงหน้า
“ยืมห้องมึงได้ป่าว เจอเมียใหม่ว่ะ”
ไอ้เหี้ยนี่ก็น่ารำคาญเหมือนกัน
“ตะวันแดกตูดแล้วมึง ไอ้ตีหรี่”
เสียงทุ้มดังของคนที่รู้จักกันดีดังขึ้นพร้อมกับประตูที่เปิดไปเจอใบหน้าโง่ๆ ของมัน พร้อมกับผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่มีสีหน้าแดงก่ำพร้อมกับยกมือขึ้นปิดตาแน่นเมื่อเห็นว่าผมออกมารับโดยไม่ใส่อะไรเลย
ผมขยี้หัวตัวเองอย่างง่วงงุน
“มาทำไม” ไอ้สมิงฉีกยิ้ม ก่อนที่จะโอบเอวผู้หญิงตัวเล็กคนนั้นมาตรงหน้า
“ยืมห้องมึงได้ป่าว เจอเมียใหม่ว่ะ”
ไอ้เหี้ยนี่ก็น่ารำคาญเหมือนกัน
“กูไม่ได้ชื่อนั้น” พูดพลางหลบกายใหญ่ๆ ให้สมิงพาผู้หญิงหน้าตาท่าทางค่อนข้างใสๆ ไปข้างใน ไม่ได้กลัวว่าผู้หญิงที่เก็บมาเมื่อคืนจะเปลือยกายนอนอยู่ในห้องแล้วมันจะไปเห็น ในเมื่อสมิงกับผมแบ่งกันใช้แทบทุกอย่าง
แม้กระทั่ง... สตรี
“เจ๊มด ตื่นโว้ย ผมจะเสพสมกับหญิง!” เสียงตะเบ็งดังมาจากข้างใน คงเป็นเสียงของไอ้สมิง ไม่น่าเชื่อว่ารู้จักผู้หญิงที่กูตกมาด้วย
ผมที่ยืนให้ผมปรกหน้าเล่นอยู่จึงเดินตามเข้าไปในห้องนอน เห็นว่ามันยืนอยู่บนเตียงแล้วกระโดดโหยงให้ผู้หญิงที่นอนคว่ำหน้าหันหลังอยู่ตื่น
น่ารำคาญ อยากดูดบุหรี่สักมวน
ผมเดินอ้อมไปด้านหลังผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ยืนทำอะไรไม่ถูกอยู่ใกล้ๆ โต๊ะข้างเตียง ไม่ได้ใส่ใจอะไรตอนที่เอื้อมแขนพาดตัวเธอไปหยิบบุหรี่มาโบโร
“อะ...!” เธอสะดุ้งเฮือก ท่าทางเหมือนกระต่ายตื่นตูมตลอดเวลาช่างน่าขำ ผมฉีกยิ้มมุมปากนิดหน่อย ก่อนที่จะผละออกไปแล้วจุดบุหรี่ดูดตรงนั้นอีกครั้ง
น่าแปลกที่ท่าทางหวาดกลัวแบบนั้นดูน่าเย้าสำหรับผม
อืม... คิดแล้วของที่อยู่หว่างขาก็เริ่มกระตุกนิดหน่อย เพราะปกติก็เป็นพวกบ้าเซ็กซ์อยู่แล้ว
“... มึงเคยเย็ดผู้หญิงคนนี้?” ถามไปตอนที่พ่นควันบุหรี่ออกมา แล้วไอ้สมิงที่ทำให้ผู้หญิงคนนั้นตื่นได้ก็หันกลับมาฉีกยิ้ม
“ใช่ บ่อย” มันขยิบตาให้ผม “ใจตรงกันนี่หว่า มาเอาผู้หญิงคนเดียวกัน”
“กูรู้สึกแย่ กูควรได้ก่อนด้วยซ้ำ”
“เผอิญว่ากูได้ก่อนว่ะ เสียใจด้วยไอ้เวร” ผู้หญิงที่หยัดตัวลุกขึ้นยืนในสภาพเปลือยเต้าใหญ่ๆ มีสีหน้าง่วงงุน เธอมองมาทางไอ้สมิงที่ยืนค้ำหัวอยู่ ก่อนที่จะมองเลยกระต่ายตัวเล็กมายังผมที่ยืนดูดบุหรี่
เธอไม่มีท่าทางดูเป็นเดือดเป็นร้อนอะไรตอนที่คว้าบุหรี่มาโบโรข้างเตียงมาจุดสูบเหมือนเป็นเรื่องปกติ
“เช้าๆ พาคนรู้จักกันดีมาด้วยนี่... บุหรี่” ท่าทางพ่นควันอย่างเซ็กซี่ทำให้ผมสั่นสะเทือนในใจเล็กน้อย “สวิงกิ้งสี่คนเหรอ ก็ไม่เลวนะ”
สมิงกับผมมองหน้ากัน ในขณะที่กระต่ายตัวเล็กหน้าตื่นกว่าเดิม
“น่าสนใจ แต่พอดีว่าน้องปูน้อยยังอยู่ในช่วงทดลองงาน” ไอ้สมิงเอ่ยขึ้นตอนที่เชยคางผู้หญิงที่มันเรียกว่าเจ๊มดมากัดแก้มแล้วดูดดังเปาะ เป็นรอยฟันที่สันกรามของเธอที่มีสีหน้าเคลิบเคลิ้ม “ผมเพิ่งพามาเป็นผู้หญิงของผม เวลาสวิงกิ้งสี่คนของเจ๊ ไว้ให้น้องเป็นงานก่อนได้ปะ”
“อืม” ริมฝีปากสีแดงสดที่เปื้อนเป็นปื้นรับคำอย่างว่าง่ายพร้อมกับห่อปากดูดพร้อมกับพ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวงกว้าง ร่างกายอันเย้ายวนเปิดเผยทุกสัดส่วนตอนที่ผุดลุกขึ้นจากเตียง เดินนวยนาดมาโอบรอบคอผมไว้ พร้อมกับชนปลายบุหรี่ที่ติดไฟชิดกัน
“...”
“เมื่อคืน... เด็ดดีนะ” เธอหัวเราคิกคัก “พี่ไปอาบน้ำก่อนนะคะ จะทำอะไรน้องคนนั้นก็ไม่ต้องปิดประตูนะ”
“อืม” ผมตอบสั้นๆ เธอฉีกยิ้มตอนที่คีบบุหรี่แล้วพ่นควันเป็นวงเดินออกไปจากห้อง ในขณะที่เหลือกู ไอ้สมิง และผู้หญิงตัวเล็กอยู่สามคน
“ถึงจะชอบสวิงมากกว่า แต่กูยังไม่อยากแบ่งคนนี้ให้มึง ไม่ต้องจ้องเหมือนจะแดกขนาดนั้นได้ปะไอ้สัส” ไอ้สมิงดูจะหวงของ ผมฉีกยิ้มตอนเธอเริ่มรู้สึกได้ถึงความอันตรายที่คืบคลานเข้ามา
“ผู้หญิงซิง... กูอยากได้ก่อน” พูดพร้อมกับทิ้งมวนบุหรี่ลงที่ปลายตีน แล้วบี้จนเละคาเท้า ไอ้สมิงมีแววตาแข็งกร้าว
“มึงรู้ได้ไงว่าซิง ผู้ชายในมหาลัยรุมจีบยังกะแมลงวัน” มันก็แค่คนบื้อคนนึงที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังถูกใจผู้หญิงตัวเล็กคนนี้อย่างออกนอกหน้า ก็อย่างว่า ตรงสเป็คมันทุกอย่าง หน้าตาน่ารักดูขี้กลัว ตัวเล็กๆ ขาวๆ ขาเท่าตะเกียบ
แต่
ก็ตรงสเป็คกูเหมือนกัน
“ขอได้รึเปล่า”
“...”
“แล้วมึงก็แค่ไปหาคนอื่น”
[จบพาร์ท : บุหรี่]
[พาร์ท : สมิง]
ไอ้เวร
ไม่น่าพาน้องปูน้อยมาที่ห้องแม่งเลย ลืมไปว่าถึงไอ้บุหรี่มันจะเอาไม่เลือก แค่คลำหางก็ลากเข้าไปเย็ดในถ้ำแล้ว แต่แม่งก็มีสเป็คที่ทรงพลังที่หาได้ยากยิ่ง
นั่นก็คือผู้หญิงที่ดูบอบบางอ้อนแอ้นเหมือนกระต่าย
เอาจริงๆ ก็อยากแบ่งให้อยู่ อย่างที่บอกว่านอกจากติดบุหรี่ ก็ติดเพื่อนที่ชื่อนี้ด้วยว่ะ เอาจริงๆ ที่ผ่านมาแม่งแบ่งกันใช้รูเดียวกันมาตลอด กับเวลาแค่สองปีที่คบกัน มันคือโลกทั้งใบของผม
แต่ก็ไม่ใช่เกย์อะไรเทือกนั้น ยังไม่มีอารมณ์อยากเย็ดตูดมัน แค่เป็นเพื่อนที่ยอมตายแทนกันได้เฉยๆ
แต่พอดีว่าอยากเปิดซิงน้องปูก่อนว่ะ คงต้องข้ามศพสักหน่อย
“พอดีว่ากูเจอก่อน” พูดแล้วกระชากข้อมือเล็กมาใกล้ตัว ก่อนที่จะไล้ปลายนิ้วไปตามลำคอระหงของเธอที่มีชุดนักศึกษาปิดเรือนร่างที่น่าจะขาวแถมสดใหม่ไว้ “แล้วก็บังเอิญว่าเป็นผู้มีพระคุณของน้องตอนที่กำลังจะโดนรุมตบ”
“...”
“นั่งดูดนิ้วรอกูเอาน้องมันไปก่อนละกัน”
[พาร์ท : บุหรี่]ผมลืมตาขึ้นมาในห้องสีขาว ที่ที่บ่อยครั้งจะต้องได้เข้ามานอนเป็นผักอยู่ที่นี่... โรงพยาบาลที่ปากมีที่เครื่องช่วยหายใจที่ครอบไว้ ขาขยับไม่ค่อยได้ พอขยับทีก็รู้สึกทั้งหนักทั้งชา ผมค่อยๆ คว้าที่ครอบปากออกแล้วโยนทิ้งข้างหมอนอย่างไม่ใยดี รู้สึกเจ็บแปลบๆ เหมือนมีอะไรแปะติดอยู่บนหน้า พร้อมกับมือที่มีผ้าพันแผลพอหยัดตัวลุกขึ้นมา ก็เห็นว่ามีผู้หญิงนอนฟุบหลับอยู่ที่ปลายเตียงเธอคือยัยกระต่ายน้อย ในจังหวะนั้นผมเลยเข้าใจว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ตรงนี้... ยุ่งไม่เข้าเรื่องจริงๆผมเผลอแค่นยิ้มออกมาโดยที่ไม่รู้ว่าทำไม มือหนาของตัวเองถูกบังคับให้ขยับอย่างอ้อยอิ่ง เพื่อไปแตะที่ปลายเส้นผมที่ปรกหน้าของสาวเจ้า มือของผมเกลี่ยเส้นผมรุงรังของเธอออก จนเผยให้เห็นใบหน้าขาวใสที่หลับตาพริ้ม“ปากไม่ตรงกับใจ... กระต่ายงี่เง่า”เป็นเสียงกระซิบที่หนักแน่นในจังหวะที่ผมค่อยๆ เลื่อนมือขึ้นมาลูบหัวเธอหัวใจที่ด้านชาของผม... ‘เต้น’ จนปวดหนึบ เป็นครั้งแรกที่เต้นให้กับคำว่าความสุขผมค่อยๆ ขยับตัวอย่างเงียบเชียบทั้งๆ ที่ยังใส่ชุดผู้ป่วยที่น่ารำคาญ ดึงสายน้ำเกลือออกจนเลือดกระเซ็นเล็กๆ ก่อนที่จะคว้าหนังยางรัดแกงมา
“มานอนอะไรตรงหน้าบ้านหนูคะ” หนูปล่อยถุงของกินทิ้งไว้แล้วเดินไปใช้เท้าเขี่ยๆ บริเวณสะบั้นเอวของเขา พี่บุหรี่พยายามหายใจ แต่ดูแผ่วเบามากจนเหมือนคนใกล้จะตาย หนูเลยมุ่นคิ้วพร้อมกับเตะเขาเบาๆ ไปหนึ่งที“... อึก”“อย่ามาทำสำออยนะคะ ลุกขึ้นมาแล้วออกไปจากหน้าบ้านหนูเดี๋ยวนี้” อาจจะดูเหมือนหนูไม่มีความเมตตากับเขา ทั้งๆ ที่เขาดูบาดเจ็บเลือดโชกขนาดนี้ แน่สิคะ ใครจะไปเมตตาลงกับสัตว์ร้ายที่บาดเจ็บอยู่แบบนี้เขาก็เหมือนสัตว์ป่านั่นแหละ ทำร้ายทุกคนได้แม้กระทั่งเพื่อนของตัวเองถ้าเกิดเผลอไว้ใจ แล้วเขาลุกขึ้นมาแว้งกัดเอาจะทำยังไงล่ะบางทีนี่อาจจะเป็นหนึ่งในแผนของเขาก็ได้“ลุก... ไม่ไหว” เขากระซิบเสียงแหบพร่าออกมา หนูชะงักไป ก่อนที่จะพิจารณารอบตัวเขา ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ มีเลือดออกปากออกจมูกแต่ดูจะแห้งกรังไปแล้ว บวกกับขาข้างขวาที่ดู... เบี้ยวนิดๆเอ้ะ?สิบห้านาทีต่อมาสุดท้ายก็จบด้วยการที่แม่พระจำเป็นอย่างหนูต้องหิ้วถุงที่ระหว่างรักแร้ไปด้วย พร้อมกับลากแขนพี่บุหรี่เข้ามาในบ้านตัวเอง ลากที่แปลว่าลากจริงๆ น่ะ แบบลากเหมือนลากของหนักๆ อะไรประมาณนั้นกับคนแบบนี้ก็ไม่อยากช่วยนักหรอกค่ะ แต่พอสังเ
[พาร์ท : บุหรี่]ใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยนิ้วทั้งห้านิ้วของผมสะบัดไปด้วยแรงตบ มันเป็นแรงตบของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ควบคุมตระกูลโอนิซึกะผู้ต่ำต้อยทั้งตระกูล ฝ่ามือหนาที่หยาบกร้านนั่นละเลงความเจ็บแสบบนใบหน้าของผมอีกหลายต่อหลายทีจนรู้สึกชาไปทั้งเสี้ยวหน้าทั้งซีกซ้ายและซีกขวามันรู้สึกดีที่โดนทำร้าย แต่กลับไม่รู้สึกสุขใจเท่าตอนที่โดนยัยกระต่ายน้อยทำเลย แทบกลายเป็นไร้ความรู้สึกด้วยซ้ำ“จะเซไปที่ไหน มองหน้าพ่อสิ!”พ่อจิกหัวผมขึ้นมา แล้วฟาดฝ่ามือลงไปที่ใบหน้าของผมสุดแรงอีกครั้งจนต้องสำลักลิ่มเลือดออกมาด้วยแรงตบ รู้สึกเหมือนฟันจะโยกหน่อยๆ ด้วยว่ะ รู้สึกว่าพ่อจะโกรธจัดได้ที่เลยสินะผมคงไปลองของเข้าให้“แกทำลายยาแก้หอบของคุณสมิงเขาได้ยังไง?” ผมหอบหายใจ เงยหน้าขึ้นมาสบตาคนที่เรียกตัวเองว่าเป็นพ่อของผมตั้งแต่ที่ถูกลากคอมาที่นี่แล้วโดนฝึกให้เชื่องเหมือนหมาคุณสมิง?เหอะผมถ่มเลือดลงพื้นตอนที่พ่อผลักผมจนล้มลงไปกองกับพื้น รักแร้ของผมถูกพวกลูกๆ คนอื่นๆ พยุงไว้ ทั้งๆ ที่ขาสั่นจนแทบยืนไม่ไหว พ่อกระทืบขาผมหลายต่อหลายครั้งจนกระดูกน่าจะร้าว และนี่ไม่ใช่ครั้งแรก“พ่อบอกแล้วใช่มั้ยเร็น ว่าห้ามคิดทำร้ายลูกขอ
[พาร์ท : สมิง]ผมนั่งอยู่ในรถ มองภาพของไอ้บุหรี่ที่อยู่กับยัยเด็กนั่นจากที่ไกลๆ อาการหอบกลับมาอีกครั้งเหมือนเจอสิ่งเสพติด มือผมสั่น ค่อยๆ คว้ายาพ่นมาพ่นเข้าลำคอ ก่อนที่จะกดปิดกระจกรถ“ออกรถ” ผมหันไปสั่งกับคนขับรถตรงหน้าที่เป็นหนึ่งในครอบครัวโอนิซึกะ อย่างที่บอกว่าผู้ชายคนนั้นกลายเป็นทาสรับใช้ตระกูลของพ่ออย่างสบูรณ์แบบ แต่จริงๆ ก็แค่อยากได้เวลาอยู่กับแม่เท่านั้นผมคือลูกที่เกิดมาโดยการลืมคุมกำเนิด แม่คลอดผมออกมาโดยไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อเด็ก แต่สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นพ่อของผม เพราะช่วงนั้นอยู่ด้วยกันเพราะพ่อมีทรัพย์สินและอำนาจมากมาย ในขณะที่คุณโอนิซะเป็นแค่ยากูซ่าตกอับที่ซมซานมาที่ไทยใหม่ๆปฏิเสธไม่ได้ว่าแม่รักคุณโอนิซึกะมากกว่า โดยที่พ่อก็ยินยอมเพราะความคลั่งไคล้แม่ แม่เทียวไปเทียวมาระหว่างบ้านพ่อกับบ้านของคุณโอนิซึกะ พ่อพยายามสร้างตัวเอง สร้างอำนาจ สร้างบ้านหลังใหญ่โตโอ่อ่าเพื่อให้แม่ได้กลับมาสู่อ้อมใจแต่แม่รักคนๆ นั้นมากกว่า มากกว่ามากทีเดียวพ่อเลือกเก็บผมไว้เพื่อเป็นตัวแทนของแม่ หน้าผมเหมือนกับแม่ แต่ในขณะเดียวกัน พ่อก็ทั้งรักทั้งชังแม่ เลยเลือกที่จะดูแลผมด้วยเงิน ส่งเสริมและทำร้ายในเว
ทันทีที่ปลายนิ้วแตะกับมือหนาของผู้ชายตรงหน้า หนูก็เหลือบตาขึ้นไปมองหน้าของเขาอย่างแข็งกร้าวรอยสักที่หลังมือเป็นรูปกางเขนแบบนี้ ก็คงมีคนเดียวสินะผู้ชายพวกนี้นี่ตื้อไม่เลิกเลยจริงๆ ไหนจะสมิงอีกคนหนึ่งแล้ว“มาเอายาให้ไอ้สมิงเหรอ?” น่าแปลกใจมากที่พี่บุหรี่เลือกที่จะเริ่มบทสนทนากับหนูก่อน เขาเป็นคนได้ซองยาในถุงพลาสติกไป ร่างสูงชูมันห้อยต่องแต่งไปมาต่อหน้าของหนูท่ามกลางสายตาของเภสัชกรที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ “มาคาบไปสิ”หนูพยายามข่มอารมณ์โกรธเอาไว้กับคำพูดเหยียดหยันของเขา ก่อนที่จะเอื้อมมือไปคว้าซองยาในมือเขากลับมา แต่ร่างสูงก็ชักมือหลบเหมือนจงใจจะแกล้งกันดีนะที่ยังอยู่ในโรงพยาบาล ไม่งั้นเขาไม่รอดมือหนูแน่“เอาซองยาของพี่สมิงคืนมาค่ะ” หนูกัดฟันพูดกับเขา“ตามมาสิ”พี่บุหรี่หันหลังกลับ แล้วเดินถือซองยานั่นเดินไปทางอื่น ซึ่งมันก็ช่วยไม่ได้ที่ต้องเดินตามไปทั้งๆ ที่รู้ว่านั่นเป็นกับดัก เขาเล่นเอายาช่วยลดอาการหอบของสมิงเป็นของกลางนี่นาไม่รู้ทำไมหนูถึงยอมตามไปก็ไม่รู้ หรืออาจเพราะไม่อยากเห็นสมิงเป็นแบบนี้อีกก็ได้ ก็ถ้าเกิดเขาตายไป หนูคงรู้สึกผิดไปทั้งชีวิตที่เป็นส่วนหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้เขาตายให
[พาร์ท : บุหรี่]“มึงต้องทำตามคำสั่งของกู คุ้มครองลูกชายของกูที่อยู่กับครอบครัวนั้น มึงต้องเชื่อฟังคำสั่งของกูเหมือนหมาผู้ซื่อสัตย์ เหมือนกับที่พวกเราใช้ชีวิตอยู่ภายใต้เงาของครอบครัวนั้น”“...”“อย่าเผยอออกมาจากเงาที่อยู่เบื้องหลังของสมิง จงอยู่เป็นเงาต่อไป เพื่อให้สมิงได้มีชีวิตที่สุขสบายในบ้านหลังนั้น”“ครับ... พ่อ”“!!”ผมผวาลุกขึ้นมาจากเตียงนอนภายในห้องของตัวเอง หอบหายใจถี่รัวจนแทบบ้า หลังจากที่ฝันถึงความทรงจำเมื่อสิบกว่าปีก่อน ตอนที่ถูกรับเลี้ยงออกมาจากบ้านเด็กกำพร้า แล้วมีชื่อเรียกในนาม โอนิซึกะ เร็น และดำรงอยู่ในครอบครัวที่ไล่ล่ากันไปมาเหมือนสัตว์อย่างครอบครัวโอนิซึกะเวรจริงๆดันมาฝันเรื่องที่คิดว่าลืมไปแล้วซะได้ไม่สิ ไม่เคยลืมหรอกว่ะผมหยัดกายออกมาจากเตียงนอน ก่อนที่จะคว้ามาโบโร หยิบมวนบุหรี่ออกมาจากซองด้วยมือที่สั่งเทา จุดไฟแช็คแล้วอัดควันเข้าปอดอย่างอ้อยอิ่ง เสียงผู้หญิงข้างหลังที่ขยับตัวยุกยิกจนน่ารำคาญ ทำให้ผมเลือกที่จะผละความสนใจจากเธอ แล้วผุดลุกขึ้นเดินอาดๆ ในสภาพเปลือยไปที่หน้าประตูมือผมคว้าเสื้อเชิ้ตมากลัดกระดุมใส่ให้เรียบร้อย พร้อมกับคว้ากางเกงที่กองอยู่กับพื้นมาสว







