MasukShare
ตอนที่ ๒๖ — ถ้วยอีกใบ
Tanggal publikasi:
2026-09-05 07:47:48
Bab terbaru
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๓๒ — คนจากอดีต
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสอง — คนธรรมดา ตอนที่ ๓๒ — คนจากอดีต เสียงฝีเท้ายังคงดังขึ้นเรื่อย ๆ ช้า สม่ำเสมอ ไม่มีความเร่งรีบแม้แต่น้อย เทียนเผิงนั่งนิ่งอยู่หน้าร้านยา มือข้างหนึ่งแตะด้ามดาบ แต่ยังไม่ชักออก เพราะเขาจำจังหวะนั้นได้จริง ๆ สิบปี ไม่สิ— นานกว่านั้น เขาไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าแบบนี้มานานจนเกือบลืมไปแล้วว่า ครั้งหนึ่งมันเคยทำให้คนทั้งกองทัพหยุดหายใจ เงาร่างหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏใต้แสงจันทร์ ชายหนุ่มในชุดสีดำ ผมยาวรวบไว้ด้านหลัง ใบหน้าคม แต่มีรอยแผลบาง ๆ พาดจากหางตาซ้ายลงมาถึงแก้ม เขาไม่ได้ถืออาวุธ เดินมือเปล่า เมื่อมาถึงหน้าร้าน เขาหยุด มองเทียนเผิง แล้วเอ่ยขึ้น “ไม่ได้เจอกันนาน” เทียนเผิงไม่ตอบ ชายหนุ่มยิ้ม “ยังจำข้าได้?” “จำได้” “ข้านึกว่าท่านจะลืม” “ข้าอยากลืม” รอยยิ้มของชายหนุ่มหายไป “แต่ก็ยังจำ” “ใช่” ความเงียบเกิดขึ้นระหว่างคนสองคน ในที่สุดชายหนุ่มจึงพูด “ท่านเปลี่ยนไปมาก” เทียนเผิงมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “เจ้าก็เหมือนกัน” “ตรงไหน” “ยังพูดมาก” ชายหนุ่มหัวเราะ “นั่นแปลว่าท่านยังเป็นท่าน” เสียงหัวเราะทำให้หลินเยว่ตื่น นางเปิดประตูออกมา “
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๓๑ — รายชื่อใต้แสงตะเกียง
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสอง — คนธรรมดา ตอนที่ ๓๑ — รายชื่อใต้แสงตะเกียง คืนนั้น เทียนเผิงไม่กลับบ้าน เขานั่งอยู่หน้าร้านยา มีดสั้นวางข้างตัว ส่วนหลินเยว่นั่งอยู่ด้านใน กำลังจัดสมุนไพรที่เหลือจากตอนกลางวัน ทั้งหมู่บ้านเงียบผิดปกติ ตั้งแต่ชายแปลกหน้าสามคนเข้ามาถามหาเขา ความรู้สึกบางอย่างก็ไม่ยอมจางไปจากใจ เหมือนมีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองลงมาจากที่ไกลแสนไกล “ท่านจะนั่งเฝ้าทั้งคืน?” หลินเยว่ถาม “อาจ” “แล้วพรุ่งนี้?” “ก็เฝ้าต่อ” นางถอนหายใจ ก่อนยกถ้วยชาออกมาวางข้างเขา “ดื่ม” เทียนเผิงรับมา “ขอบใจ” หลินเยว่นั่งลงข้าง ๆ “ท่านคิดว่าตัวเองปกป้องทุกคนได้หรือ” เทียนเผิงไม่ตอบ “ตอบไม่ได้?” “ไม่ได้” “ดี” เขาหันมอง “ดี?” “เพราะถ้าท่านตอบว่าได้ ข้าจะตีท่าน” เทียนเผิงหัวเราะเบา ๆ “ทำไม” “คนธรรมดาคนหนึ่งจะปกป้องทั้งหมู่บ้านจากสวรรค์ได้อย่างไร” คำว่า สวรรค์ ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าเขาจางลง หลินเยว่พูดต่อ “ท่านก็ไม่ใช่เทพแล้ว” เทียนเผิงมองเปลวตะเกียง “เมื่อก่อนข้าคิดว่าคนแข็งแกร่งต้องทำทุกอย่างเอง” “แล้วตอนนี้?” “ตอนนี้ข้าคิดว่า…” เขาหันมองนาง “คนแข็งแกร่งต้องรู้ว่าเมื่อไรค
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๒๙ — คนที่กำลังกลับมา
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสอง — คนธรรมดา ตอนที่ ๒๙ — คนที่กำลังกลับมา เช้าวันนั้น เทียนเผิงไม่ได้มาที่ร้านยา เป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน หลินเยว่นั่งรออยู่หน้าโต๊ะ อาหารเช้าสองชุดถูกวางไว้แล้ว หนึ่งชุดเย็นลงเรื่อย ๆ อีกชุดไม่มีใครแตะ นางมองประตูอยู่หลายครั้ง จนในที่สุดก็ถอนหายใจ “คนบ้า…” แต่พอพูดจบก็ส่ายหน้า “ข้าจะรอทำไม” นางลุกเก็บอาหาร แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากหน้าประตู “รอใครอยู่หรือ” หลินเยว่หันขวับ เทียนเผิงยืนอยู่ตรงนั้น ในมือมีถุงผัก “ท่าน!” “ว่า?” “ทำไมวันนี้มาสาย” “ข้าไปตลาด” “แล้วทำไมไม่บอก” “เจ้าจะได้รอ?” หลินเยว่ชะงัก เขายิ้ม “ข้าเดาเอา” “แล้วถ้าข้าไม่รอล่ะ” “ก็ไม่เป็นไร” “จริง?” “ไม่จริง” นางหลุดหัวเราะ “อย่างน้อยวันนี้พูดตรง” เทียนเผิงวางผักลง “กินข้าวหรือยัง” หลินเยว่มองอาหารบนโต๊ะ “ยัง” “ดี” “ดีตรงไหน” “ข้าหิว” นางมองหน้าเขา แล้วหัวเราะออกมาอีกครั้ง “นั่งสิ” --- มื้อเช้าวันนั้นธรรมดามาก มีเพียงโจ๊กหมู ไข่ต้ม และผักดอง แต่เทียนเผิงกลับกินมากกว่าปกติ หลินเยว่สังเกต “เมื่อคืนไม่ได้กิน?” “กิน” “แล้วทำไมวันนี้กินเยอะ” “หิว”
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๓๐ — คนแปลกหน้าที่ไม่กินข้าว
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสอง — คนธรรมดา ตอนที่ ๓๐ — คนแปลกหน้าที่ไม่กินข้าว เช้าวันนั้นอากาศดีเกินไป หลังฝนตกติดต่อกันหลายวัน ฟ้าจึงปลอดโปร่งจนเห็นยอดเขาไกลออกไป หลินเยว่เปิดหน้าต่าง สูดลมหายใจ แล้วหันกลับมา เทียนเผิงยังนอนอยู่บนเก้าอี้ไม้หน้าร้าน หลับสนิท นางยืนมองอยู่ครู่หนึ่ง “คนอะไร…” เมื่อก่อนนางเคยคิดว่าเขาเป็นคนระวังตัว แม้ตอนหลับยังเหมือนพร้อมจะลุกขึ้นชักดาบ แต่พักหลัง— เขาหลับง่ายขึ้น โดยเฉพาะเวลาที่อยู่ที่นี่ หลินเยว่หยิบผ้าผืนหนึ่งมาคลุมให้ ยังไม่ทันเดินกลับ เทียนเผิงก็ลืมตา “ตื่นแล้ว?” “อืม” “ข้าปลุก?” “เปล่า” “งั้นนอนต่อ” “ไม่ได้” เขาลุกขึ้น “วันนี้มีงาน” “อะไร” “เจ้าบอกว่าจะซ่อมรั้ว” “ข้าบอก?” “เมื่อวาน” หลินเยว่คิด “ข้าบอกจริงด้วย” “อืม” “ท่านจำได้?” “ข้าจำเรื่องที่เจ้าพูดได้” นางนิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนเดินหนี “งั้นไปเอาไม้” เทียนเผิงยิ้ม “รับคำสั่ง” --- รั้วด้านหลังร้านผุจริง เทียนเผิงใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวันก็ซ่อมเสร็จ แต่สิ่งที่ใช้เวลานานกว่าคือการถกเถียงกันว่า รั้วควรสูงแค่ไหน “สูงกว่านี้” “ไม่เอา” “ทำไม” “คนไข้แก่ปีนไม่ไหว”
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๒๘ — คำที่ยังไม่ได้พูด
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสอง — คนธรรมดา ตอนที่ ๒๘ — คำที่ยังไม่ได้พูด เช้าวันรุ่งขึ้น ฝนตกตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง หลินเยว่เปิดประตูร้านช้ากว่าปกติ และพบว่า— หน้าร้านมีถุงข้าววางอยู่หนึ่งถุง ข้างกันมีชายคนหนึ่งยืนกอดอก เปียกไปครึ่งตัว “ท่านมาทำอะไรแต่เช้า” เทียนเผิงหันมา “เอาข้าวมา” “ข้าว?” “ยายซู่อิงบอกว่าที่บ้านเจ้าใกล้หมด” หลินเยว่ก้มมองถุง “แล้วทำไมไม่วางไว้แล้วกลับไป” “ฝนตก” “แล้ว?” “ข้าไม่อยากให้ข้าวเปียก” นางมองถุงข้าว แล้วมองเขา “ถุงอยู่ใต้ชายคา” เทียนเผิงเงียบ “อืม” หลินเยว่หัวเราะ “เข้ามาเถอะ” เขาเดินเข้าไป ก่อนที่นางจะพูดต่อ “เช็ดผมด้วย” “ไม่เป็นไร” “เปียกหมดแล้ว” “เดี๋ยวก็แห้ง” หลินเยว่ถอนใจ หยิบผ้าขนหนูผืนเล็กโยนให้ “ท่านนี่…” เทียนเผิงรับไว้ “อะไร” “ดูแลตัวเองไม่เป็น” เขาเช็ดผมอย่างเชื่อฟัง “ข้ามีเจ้าแล้ว” มือของหลินเยว่หยุด เทียนเผิงเองก็หยุด ทั้งคู่มองหน้ากัน “ข้าหมายถึง…” เขาเริ่ม “เจ้าเป็นหมอ” หลินเยว่ยิ้ม “อืม” “อย่าอืม” “แล้วให้พูดอะไร” เทียนเผิงคิด “ไม่รู้” นางหัวเราะ “งั้นก็อืมไปเถอะ” --- ฝนตกหนักขึ้น คนไข้แทบไม่
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๒๗ — สิทธิ์ที่ไม่มี
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสอง — คนธรรมดา ตอนที่ ๒๗ — สิทธิ์ที่ไม่มี จ้าวเหวินมาที่ร้านยาในวันที่เทียนเผิงกำลังซ่อมเก้าอี้ เขามาพร้อมขนมหนึ่งห่อ เสื้อสะอาด ผมเรียบร้อย และเรียกหลินเยว่ว่า “เยว่เอ๋อร์” ค้อนในมือเทียนเผิงหยุด กึก หลินเยว่เงยหน้า “กลับจากเมืองแล้วหรือ” “เมื่อวาน” จ้าวเหวินวางขนมลง “ขนมดอกกุ้ยจากร้านที่เจ้าเคยชอบ” “ขอบใจ” เทียนเผิงมองห่อขนม จ้าวเหวินมองเขา “ท่านเผิง” “อืม” “ยังช่วยงานอยู่หรือ” “อืม” “ชอบรักษาคน?” “ไม่เป็น” จ้าวเหวินชะงัก หลินเยว่พูดโดยไม่เงยหน้า “เขาเป็นลูกมือ” เทียนเผิงหัน “ข้ายังไม่ได้—” นางยกมือชี้ครก “บดหวงฉิน” เขาเงียบ แล้วลุกไปบด จ้าวเหวินมองภาพนั้นด้วยสีหน้าประหลาด “เขาฟังเจ้าดีนะ” หลินเยว่ตอบ “บางครั้ง” ครกดังแรงขึ้นนิดหนึ่ง กึก นางเหลือบ “เบา” เสียงเบาลงทันที กึก...กึก... จ้าวเหวินหัวเราะ เทียนเผิงไม่เข้าใจว่ามีอะไรน่าขำ --- จ้าวเหวินมาครั้งนี้เพราะได้รับตำแหน่งเสมียนในเมืองชิงเหอ เขาพูดเรื่องงานใหม่ พูดถึงบ้านเช่าที่กำลังหา พูดถึงอนาคต หลินเยว่ฟังบ้าง ถามบ้าง เทียนเผิงบดหวงฉินนานกว่าปกติ จนละเอีย
Anda juga akan menyukai
DEVIL'S CURSE ต้องคำสาป
-Something1.8K DibacaOMG!! ฉันย้อนเวลากลับมาเจอปะป๊าตอนเขาอายุ14
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.8K Dibacaทะลุมิติไปเป็นสะใภ้ยุค 80
กัญจารีย์2.3K Dibacaไข่มุกหมื่นปรารถนา
เพลงมีนา5.0K Dibacaปริศนาคลื่นความทรงจำ
อักษราลัย215 Dibacaเสวี่ยอิ๋ง แมวร่านราคะ NC20+
0I0VIII1.2K Dibacaหนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา
คุณแม่แฝดสาม2.9K Dibacaรักข้ามมิติเหนือการเวลา
ไหล่ซ่า598 Dibaca
