LOGINShare
ตอนที่ ๓๒ — คนจากอดีต
publish date:
2026-09-08 09:52:52
Latest chapter
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๖๘ — เรื่องที่ข้าไม่อยากให้เจ้า
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสี่ — ดอกเหลืองใต้ฟ้า ตอนที่ ๖๘ — เรื่องที่ข้าไม่อยากให้เจ้ารู้ ฝนตกตั้งแต่ก่อนรุ่ง ไม่หนัก แต่ยาวนาน เม็ดฝนละเอียดเกาะชายคาแล้วหยดลงตรงร่องดินทีละหยด ต้นดอกเหลืองสั่นตามลม กลีบที่เพิ่งบานบางส่วนร่วงติดพื้นเปียก ส่วนต้นอ่อนในหม้อร้าวถูกหลินเยว่ย้ายเข้าชายคาตั้งแต่เมื่อคืน เพราะนางไม่ไว้ใจคนที่เพิ่งเรียนรู้ว่า “น้ำมากไปก็ทำให้รากเน่า” ให้เป็นผู้ตัดสินชะตาต้นไม้ในคืนฝนตก เทียนเผิงตื่นเพราะเสียงครก ตึก ตึก ตึก เขานอนฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนลุก ล้างหน้า แล้วเดินออกมา หลินเยว่นั่งบดสมุนไพรตรงโต๊ะข้างหน้าต่าง ผมยาวรวบหลวม มีปอยหนึ่งตกข้างแก้ม ตะเกียงยังไม่ดับเพราะฟ้ามืดจากฝน ข้างมือนางมีขวดยาเรียงอยู่ห้าใบ “ตื่นแล้ว?” “อืม” “หิว?” “อืม” “ในหม้อมีโจ๊ก” เทียนเผิงเปิดฝา โจ๊กยังร้อน มีไข่ต้มหนึ่งฟองวางข้างชาม เขามอง “ของข้า?” “ถ้าไม่กินก็ของอาเหลียง” เทียนเผิงหยิบทันที หลินเยว่ยิ้มโดยไม่เงยหน้า “รู้จักหวงแล้ว” “ของกินต้องหวง” “ใครสอน” “โลกมนุษย์” “เรียนเร็วเฉพาะเรื่องกิน” เทียนเผิงนั่ง “มีประโยชน์” --- ฝนทำให้เช้าวันนั้นไม่มีคนไข้ ร้านเงียบกว่
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๖๗ — เรื่องที่เราเห็นไม่เหมือนกัน
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสี่ — ดอกเหลืองใต้ฟ้า ตอนที่ ๖๗ — เรื่องที่เราเห็นไม่เหมือนกัน ต้นอ่อนในหม้อร้าวแตกใบใหม่ในเช้าวันที่ห้า หลินเยว่เป็นคนเห็นก่อน นางกำลังยกกระด้งสมุนไพรออกมาตากใต้ต้นดอกเหลือง พอเดินผ่านหม้อเก่าก็หยุดแล้วคุกเข่าลง ใบสีเขียวอ่อนสองใบคลี่ออกจากยอด ละเอียดจนเส้นใบแทบมองไม่เห็น นางไม่ได้เรียกเทียนเผิงทันที เพียงใช้นิ้วแตะขอบหม้อแล้วมองอยู่ครู่หนึ่ง กระทั่งชายผู้ถูกใช้ออกไปซื้อเต้าหู้เดินกลับมาพร้อมของเต็มสองมือจึงเห็นนางนั่งอยู่ตรงนั้น “เป็นอะไร” หลินเยว่ชี้ “งอกแล้ว” เทียนเผิงวางของ คุกเข่าข้างกัน แล้วมองต้นเล็กด้วยสีหน้าจริงจังเกินความจำเป็น “เมื่อวานยังไม่มี” “มีแล้ว แต่ยังไม่โผล่” “เจ้ารู้?” “รากมันอยู่ข้างล่าง” เขาพยักหน้า “อ้อ” หลินเยว่หันมอง “ท่านไม่ต้องทำหน้าเหมือนเพิ่งค้นพบความลับฟ้าดินก็ได้” “มันโต” “ต้นไม้ก็โต” “ในหม้อที่ร้าว” นางยิ้ม “ก็ข้ายังไม่ทิ้งมันนี่” เทียนเผิงมองหม้อเก่าอีกครั้ง หม้อที่ทำหน้าที่เดิมไม่ได้แล้วกลับกำลังเลี้ยงชีวิตอย่างอื่น เขาไม่พูดว่ามันเหมือนอะไร เพราะคราวก่อนหลินเยว่ถามว่าเขาคิดว่าตัวเองเป็นหม้อหรือ เขาจำได้ และไม่ต้องการเปิ
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๖๖ — พรุ่งนี้ของเรา
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสี่ — ดอกเหลืองใต้ฟ้า ตอนที่ ๖๖ — พรุ่งนี้ของเรา หลังเหตุการณ์หม้อข้าวไหม้ หลินเยว่ไม่ยอมให้เทียนเผิงหุงข้าวอยู่สามวันเต็ม วันที่สี่เขาได้รับอนุญาตให้ตวงน้ำ วันที่ห้าจึงได้ล้างข้าว และวันที่หกหลินเยว่ยืนกอดอกเฝ้าตั้งแต่จุดไฟจนถึงตอนยกหม้อลงจากเตา เทียนเผิงทำทุกอย่างช้ากว่าปกติราวกับกำลังปลดค่ายกลโบราณ เมื่อเปิดฝา ไอขาวลอยขึ้นพร้อมกลิ่นข้าวสุก ไม่มีควันดำ ไม่มีข้าวติดก้นหม้อเกินควร เขาใช้ทัพพีคุ้ยดูถึงด้านล่าง ก่อนเงยหน้ามองนางอย่างรอคำตัดสิน หลินเยว่ตักหนึ่งคำ ชิม แล้วพูดว่า “กินได้” เทียนเผิงขมวดคิ้ว “คราวก่อนเจ้าบอกกินได้ตอนข้าตำยา” “แล้ว?” “ข้าคิดว่าวันนี้ควรดีขึ้น” นางชิมอีกคำอย่างตั้งใจ “กินได้ดี” เทียนเผิงพยักหน้า “อืม” หลินเยว่กลั้นยิ้ม “ความต้องการคำชมของท่านเพิ่มขึ้นทุกวัน” “เพราะเจ้าชมน้อย” “งั้นพรุ่งนี้ลดลงอีก” “ไม่ยุติธรรม” “โลกมนุษย์เป็นแบบนี้” นางตอบหน้าตาย แล้วตักข้าวใส่ชามเขามากกว่าตัวเองเหมือนทุกวัน ชีวิตหลังจากนั้นดำเนินด้วยเรื่องเล็กจนเทียนเผิงเริ่มเข้าใจว่าความสงบไม่ได้แปลว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ร้านยาต้องสั่งสมุนไพรเพิ่ม หลังคาหลังร้านมีรอ
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๖๕ — คนที่ไม่ได้รอ
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสี่ — ดอกเหลืองใต้ฟ้า ตอนที่ ๖๕ — คนที่ไม่ได้รอ เช้าวันต่อมาเทียนเผิงตื่นก่อนหลินเยว่จริง ๆ เขาไม่ได้ปลุกนาง ไม่ได้เข้าไปดูว่ายังหลับหรือไม่ เพียงล้างหน้า ตักน้ำ แล้วเดินออกมาตรวจสมุนไพรสามกระด้งใต้ชายคาตามที่จำไว้ กระด้งแรกต้องพลิกก่อนแดดแรง กระด้งที่สองต้องผึ่งลม กระด้งที่สามห้ามโดนน้ำค้างนาน เขาจำได้ทั้งหมด และเพราะกลัวจำผิดจึงยืนทบทวนในใจอีกสองรอบก่อนแตะอะไร มือที่ครั้งหนึ่งเคยกำตราจอมพลควบคุมนทีเหนือหยิบใบไม้แห้งขึ้นทีละกำ พลิกอย่างระวังราวกับกำลังเคลื่อนทัพ พอเสร็จ เขาถอยออกมาดูผลงานแล้วรู้สึกพอใจอย่างไม่มีเหตุผลนัก หลินเยว่เปิดประตูออกมาตอนเขากำลังตักน้ำใส่โอ่ง นางหยุด มองกระด้ง มองโอ่ง มองฟืนที่ถูกผ่าเรียงไว้แล้ว จากนั้นมองเขา เทียนเผิงรอ “เป็นอะไร” นางถาม “ไม่มี” “ตื่นเอง?” “อืม” “ไม่มีใครเอาด้ามไม้กวาดกระทุ้ง?” “ไม่มี” หลินเยว่เดินไปตรวจสมุนไพร พลิกดูสองสามกำ แล้วพยักหน้า “ถูก” เทียนเผิงยืนตรงขึ้นเล็กน้อย นางเห็น “ภูมิใจ?” “นิดหนึ่ง” “แค่พลิกสมุนไพร” “เมื่อก่อนข้าทำผิด” “จริง” “วันนี้ถูก” หลินเยว่พยายามกลั้นยิ้ม “เก่ง” คำ
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๖๔-วันที่เจ้าไม่ต้องขอ
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสี่ — ดอกเหลืองใต้ฟ้า ตอนที่ ๖๔ — วันที่เจ้าไม่ต้องขอ เจ็ดวันผ่านไปโดยไม่มีใครนับ เทียนเผิงยังอยู่ เช้าวันแรกเขาไปตลาดผิดร้านเพราะจำชื่อคนขายยาสลับกับชื่อร้าน วันที่สองชั้นวางยาที่ช่วยหลินเยว่ซ่อมแข็งแรงเสียจนเฉินต้าไห่ลองโยกแล้วบ่นว่าถ้าบ้านถล่มชั้นนี้คงเป็นอย่างสุดท้ายที่ยังตั้งอยู่ วันที่สามเขาเริ่มแยกสมุนไพรได้เจ็ดชนิด วันที่สี่เพิ่มเป็นเก้า ก่อนจะถูกหลินเยว่จับได้ว่าชนิดที่สิบเขาจำจากตำแหน่งวาง ไม่ได้จำจากใบ วันที่ห้ามีคนไข้สิบสามคนจนทั้งคู่กินข้าวกลางวันตอนตะวันคล้อย วันที่หกฝนตกทั้งวัน เทียนเผิงนั่งซ่อมตะกร้าอยู่ใต้ชายคา หลินเยว่บดยาอยู่ข้างกันโดยแทบไม่ได้พูดอะไร และวันที่เจ็ด เมื่ออาเหลียงถามว่าพรุ่งนี้อาเผิงยังจะอยู่หรือไม่ เทียนเผิงเพียงหันไปมองหลินเยว่ นางกำลังนับเม็ดยาโดยไม่เงยหน้าแล้วตอบแทนว่า “ถ้าไม่ขี้เกียจก็ตื่นมาผ่าฟืนด้วย” เทียนเผิงจึงรู้ว่าตัวเองมีงานสำหรับวันที่แปดแล้ว ชีวิตไม่ได้เปลี่ยนในเหตุการณ์ใหญ่เสมอไป บางครั้งมันเปลี่ยนเพราะถ้วยน้ำถูกวางเพิ่มอีกใบโดยไม่มีใครถาม เพราะหลินเยว่เริ่มซื้อข้าวมากกว่าเดิมครึ่งถัง เพราะตะขอข้างประ
เทียนเผิง : แสวงวิถี ตอนที่ ๖๓ — คนที่อยู่กินข้าว
เทียนเผิง : แสวงวิถี ภาคสี่ — ดอกเหลืองใต้ฟ้า ตอนที่ ๖๓ — คนที่อยู่กินข้าว รุ่งเช้าหลังจอมพลเทียนเผิงกลับจากสวรรค์ เขาถูกปลุกด้วยไม้กวาด ไม่ใช่เสียงไม้กวาด แต่เป็นด้ามไม้กวาดจริง ๆ ปลายด้ามกระทุ้งสีข้างสองครั้งผ่านผ้าห่ม เทียนเผิงลืมตา มือขวาคว้าข้อมือคนถือแทบพร้อมกัน ปราณในร่างสะเทือนขึ้นเพียงเสี้ยวหนึ่งก่อนดับลงเมื่อเห็นใบหน้าหลินเยว่ นางยืนก้มมองเขา ผมยังรวบไม่เรียบร้อยดี เสื้อคลุมชั้นนอกพาดไหล่ และในมืออีกข้างถือกระบุงสมุนไพร “ตื่น” เทียนเผิงปล่อยมือ “มีศัตรู?” “มี” เขาลุกนั่งทันที “ไหน” หลินเยว่ชี้ออกนอกหน้าต่าง “แดด” เขามอง “แล้ว?” “สมุนไพรต้องตากก่อนสาย” เทียนเผิงนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง “อ้อ” “อ้อแล้วก็ลุก” นางดึงผ้าห่มออก “กลับมาอยู่บ้านคนอื่นแล้วอย่าคิดว่าจะกินข้าวฟรี” เทียนเผิงนั่งบนขอบเตียง มองตามหลังนางที่เดินออกไป เมื่อคืนเขาเพิ่งปิดภาคหนึ่งของชีวิต เช้านี้เขาต้องตากสมุนไพร เขากลับรู้สึกว่าอย่างหลังยากกว่าเล็กน้อย --- หน้าร้านยาเต็มไปด้วยกระด้ง หลินเยว่จัดสมุนไพรออกเป็นกองตามชนิด ส่วนเทียนเผิงได้รับหน้าที่ถือกระด้งไปวางตามตำแหน่งที่นางชี้ ตอนแรกทุกอย่างราบรื่น กระท
You May Also Like
เดินวิถีเซียน (Walking the Immortal Path)
ปัฐน์พี3.9K viewsหมอนวดเสียวของเมียสาว
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร13.8K viewsฮูหยินปลาเค็มกับสามีจอมบงการ
ซูเล่อเหยียน2.1K viewsข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค5.1K viewsหมอครับผมรัก(ลัก)หมอ
เรืองรัสมิ์238 viewsปักษาคืนรัง
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.9K viewsฮูหยินผู้กุมอำนาจด้วยกระทะทองเหลือง
ซูเล่อเหยียน1.5K viewsเลือดสีทอง จันทร์ที่สาบสูญ
จิตจักร์167 views
