รับผิดชอบ

ย้อนกลับไปเหตุการณ์ในคืนนั้น เขาที่พึ่งจะเลิกรากับแฟนสาวที่ตัวเองรักมากทั้งที่กำลังวางแผนจะขอเธอแต่งงานในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า แต่วันนั้นเขาโดนบอกเลิกด้วยเหตุผลที่ว่าเขาไม่มีเวลาให้เธอ ผู้หญิงคนนั้นขอจบความสัมพันธ์ง่ายๆเพื่อจะไปแต่งงานกับคนอื่น เขาเสียใจมากจึงเลือกที่จะมาดื่มเหล้าย้อมใจเพื่อระบายความเจ็บปวด

ส่วนเธอที่พึ่งจะเรียนจบนึกครึ้มอยากไปฉลองกับเพื่อนๆที่ผับ เธอรู้ว่าตัวเองเป็นคนคออ่อนแต่ก็เสือกอยากไปดื่มอยากเมาเพื่อปลดปล่อยชีวิตที่หนักอึ้งกับการเรียนที่ผ่านมา โดยไม่คิดเลยว่าการตัดสินใจในครั้งนี้ของตัวเองจะเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิต

ในตอนที่เธอเมาเธอมักจะทำอะไรแปลกๆที่ทุกคนไม่คาดคิดเสมอ เหมือนกับสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขา เธอไม่รู้ว่าเรื่องมันเริ่มต้นยังไง แต่ที่รู้คือเธอเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาเขาเอง เพียงเพราะถูกใจคนหล่อ เขาทำให้ผู้หญิงเมาๆคนนี้หัวใจเต้นแรงตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตา

ตอนแรกเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเธอด้วยซ้ำ แต่เธอดันเสนอหน้าไปนั่งข้างๆเขา พอเริ่มเมาเขาก็เริ่มพูดความในใจออกมา เธอเองก็เป็นคนขี้สงสารก็เลยนั่งปลอบเขา แต่ไม่รู้ปลอบกันท่าไหนมันถึงได้มาจบบนเตียงแบบนี้

พอตื่นเช้าเราทั้งคู่ก็ตกใจกับสภาพเปลือยเปล่าของกันและกันและภาพกิจกรรมบนเตียงอันเร่าร้อนของเราสองคนก็ฉายขึ้นมาให้หัวของเธอเป็นฉากๆ บ่งบอกได้ว่าเราสนุกกันแค่ไหน

เขาเอยคำขอโทษที่ทำแบบนั้นลงไป ส่วนเธอก็ตอบรับแบบงงๆ ก็จะให้ทำยังไงล่ะในเมื่อเขาไม่ได้ตั้งใจ ถึงมันจะเป็นครั้งแรกของเธอก็เถอะ จะให้เธอบังคับให้เขามารับผิดชอบก็ไม่ใช่เรื่อง

"ผมขอโทษที่ล่วงเกินคุณ ผมทำไปเพราะเมา" เขายอมรับผิดกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ทุกอย่างมันเกิดเพราะความเมา ไม่ใช่เพราะชอบหรือพิษสวาทอะไรทั้งนั้น ปกติเขาไม่ใช่คนที่ชอบนอนกับคนอื่นไปทั่ว เมื่อคืนถือว่าเขาพลาดจริงๆ

"ค่ะ ฉันเข้าใจ เพราะเราก็เมากันทั้งคู่ เอาเป็นว่าเราแยกย้ายกันเถอะคะ" เธอต้องรีบจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด เพราะตอนนี้เธอไม่เป็นตัวของตัวเองเลย การที่ต้องมานั่งเจรจาเรื่องนี้กับผู้ชายที่ตัวเองไม่รู้จักมันไม่ดีเลยสักนิด

"คุณแน่ใจนะ...ว่าโอเค" ชายหนุ่มถามหญิงสาวข้างกายที่กำลังก้มหน้าก้มตาเพราะต้องการความชัดเจน เขาไม่อยากให้เรื่องผิดพลาดครั้งนี้กลายเป็นปัญหาในอนาคต

"ฉันไม่เป็นไร คุณลืมมันไปเถอะ" หึ ถ้าเธอโอเคก็บ้าแล้ว แต่ให้ทำยังไงได้ละ เธอไม่กล้าที่จะเรียกร้องความรับผิดชอบจากเขาหรอก

"เมื่อคืนผมไม่ได้ป้องกัน" นี่คืออีกเรื่องที่เขาพลาด เพราะเขาไม่เคยมีอะไรกับใครโดยไม่ป้องกัน

"ค่ะ เดี๋ยวฉันจะกินยาคุมฉุกเฉิน คุณไม่ต้องกังวล"

"แต่ผมเป็นคนแรกของคุณ" รอยเลือดเป็นจุดๆบนที่นอน บอกได้ชัดเจนว่าเธอยังบริสุทธิ์และเขาก็เป็นคนแรกของเธอ

"เออ คุณรู้" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นไปถามเขาด้วยความสงสัยว่าเขารู้ได้ยังไง

"อื้ม" จะไม่ให้เขารู้ได้ยังไงละ ในเมื่อเขาคือคนที่พรากเยื่อบางๆของเธอไป เขารู้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่เพราะความตื่นเต้นที่ได้เป็นคนแรก เขาถึงได้ปล่อยผ่านและสานต่อความต้องการของตัวเองจนจบ

"ไม่เป็นไรหรอก ยังไงสักวันฉันก็ต้องเสียมันอยู่แล้ว อีกอย่างเรื่องที่เกิดขึ้นคุณก็ไม่ได้ตั้งใจ เราก็ผิดด้วยกันทั้งคู่"

ในระหว่างที่เราสองคนกำลังตกลงกัน อยู่ๆก็มีบุคคลที่สามสี่ห้าเปิดประตูห้องนอนของเธอเข้ามาและพวกเขาเหล่านั้นก็คือพ่อกับแม่และน้องสาวสุดที่รักของเธอเอง เหมือนว่าทุกคนตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์เธอที่เรียนจบ แต่กลับต้องเจอเซอร์ไพรส์เองเพราะลูกสาวสุดที่รักอยู่ในห้องกับผู้ชายสองต่อสองในสภาพที่ไม่ได้ใส่เสื้อผ้า จากที่ตอนแรกเรื่องจะจบง่ายๆแต่พ่อกับแม่ของเธอกลับไม่ยอม เรียกร้องให้เขารับผิดชอบด้วยการแต่งงาน และไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงถึงได้ตอบตกลงคุณพ่อของเธอไป

"คุณไม่ควรตอบตกลงคุณพ่อไปแบบนั้นนะคะ"

"มันคือสิ่งที่ผมควรทำ"

"แต่การแต่งงานมันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ คนไม่รักกันจะอยู่ด้วยกันได้เหรอ"

"ได้สิ.... เราแค่แต่งงานให้ผู้ใหญ่สบายใจและผมจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดกับคุณด้วย"

"เพียงเพราะไม่อยากรู้สึกผิดคุณต้องทำขนาดนี้เลยเหรอค่ะ"

ความจริงที่ผมตัดสินใจแต่งงานกับเธอไม่ใช่แค่เพราะรู้สึกผิดหรืออยากรับผิดชอบแค่นั้น แต่ผมอยากทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองลืมผู้หญิงที่รักได้สักที ตอนนี้ผมยังเจ็บปวดกับการเลิกราของเรา ผมยอมรับว่าผมยังทำใจไม่ได้ บางทีการที่ผมได้อยู่ใกล้ผู้หญิงคนอื่นอาจจะทำให้ผมลืมแก้วได้ง่ายขึ้น

"เราจะแต่งงานกันเดือนหน้า พี่คุยกับพ่อของเธอแล้วและดูเหมือนว่าท่านจะกังวลกลัวว่าลูกสาวจะท้อง หวังว่าเธอจะเข้าใจ"

"พะ... พี่"

"ใช่....ต่อไปนี้เธอต้องเรียกพี่ว่าพี่ราช เพราะพี่อายุมากกว่าเธอหลายปี"

"ค่ะ เรียกหนูว่าทิชาก็ได้"

"ก่อนที่เราจะแต่งงานกันพี่ขอย้ำกับเธอให้ชัดเจนและเข้าใจ ว่าเราแต่งงานกันเพราะความผิดพลาดฉะนั้นพี่ไม่คิดจะรักเธออยู่แล้ว เธอสบายใจได้และในระหว่างที่เราอยู่ด้วยกัน เราทั้งคู่ต่างมีอิสระ

ของกันและกัน พี่ไม่ชอบให้ใครมาล้ำเส้น"