เหตุผลที่แท้จริง

ผิดไหมที่เธอเผลอใจไปรักผู้ชายใจร้ายคนนี้​ ทั้งๆที่รู้ว่าเขาไม่มีวันจะรักเธอเลย​ ทั้งๆที่รู้ว่ารักแล้วตัวเองต้องเจ็บ​ แต่หัวใจไม่รักดีของเธอยังเรียกร้องแต่เขา​ เธอไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันเกิดขึ้นมาตอนไหน​ รู้ตัวอีกทีเธอก็หวั่นไหวและรักเขาไปแล้ว​ ทั้งๆที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยแสดงออกเลยสักนิดว่าสนใจเธอ​ ทำไมกันนะ....ทำไมเราต้องรักคนที่เขาไม่รักเราด้วย

ตอนนี้เธอไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่​ แต่เธออยากลองพยายามเพื่อความรักครั้งนี้สักครั้ง​ เพราะนอกจากเขาจะเป็นคนแรกของเธอแล้ว​ เขายังเป็นรักแรกของเธอด้วย​ ในชีวิตนี้เธอไม่เคยรักผู้ชายคนไหน​แต่หลังจากที่เราได้แต่งงาน​และอยู่ด้วยกัน เธอก็อยากมีความรักดีดีบ้าง​และอยากให้คนคนนั้นเป็นเขาด้วย

คงจะจริงอย่างที่ใครๆเขาพูดกัน​ เวลาผู้หญิงมีอะไรกับใคร​แล้ว​ยิ่งผู้ชายคนนั้นเป็นคนแรกของเราด้วย​ เราก็จะยิ่งฝังใจและอยากมอบทั้งตัวและหัวใจให้เขา​แค่คนเดียว​ อยากให้เขาเป็นทั้งสามีและคนรักจริงๆของตัวเอง​ ​คงไม่มีผู้หญิง​คนไหนอยากนอนกับผู้ชายหลายคนหรอกรวมถึงเธอด้วย​ เพราะฉะนั้นเธอถึงได้ยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเขา​เพื่อครอบครัวของเรา ทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่ต้องการ​ แต่เธอก็ยังคงคอยเอาใจเขาสารพัด​ อีกทั้งยังฝึกทำอาหาร​เมนูที่คิดว่าเขาชอบ​ ฝึกชงกาแฟ​ในแบบที่เขากินอยู่บ่อยๆ คอยเข้าหาเขาทุกครั้งที่มีโอกาส​ เพราะอยากอยู่ในสายตาของเขาบ้าง​ เผื่อบางทีเขาอาจจะยอมเปิดใจให้ภรรยาอย่างเธอ

@Part.ราช

“แก้วเขากลับมาแล้ว​ กูจะทำยังไงดี”​ ตอนนี้ชายหนุ่มกำลังคุยกับคณินเพื่อนสนิทของตัวเอง เพราะเมื่อวานเขาพึ่งจะรู้ว่าอดีตคนรักของตัวเองกลับมาแล้ว​ ตอนนี้ตัวเขาทั้งดีใจและตื่นเต้นมาก​ แค่คิดว่าจะได้เห็นหน้าของเธออีกครั้งหัวใจของเขาก็เต้นแรงขึ้นมาแล้ว​ เพราะหลังจากที่เธอแต่งงานกับผู้ชายคนนั้นเธอก็ย้ายไปอยู่ต่างประเทศทันที​ หนึ่งปีแล้วที่เขาไม่ได้เห็นเธอ​ ความรู้สึกของเขามีแต่คำว่าคิดถึง​

ชายหนุ่มที่ตอนนี้เปิดลำโพงคุยกับเพื่อนโดยไม่รู้เลยว่าคำพูดที่เขาพูดออกมามีใครบางคนได้ยินเหมือนกัน​ เพราะด้วยความที่ห้องทำงานของเขาไม่ใช่ห้องเก็บเสียง​ ทำให้เธอได้ยินทุกอย่าง ตอนแรกเธอแค่จะมาเรียกเขาให้ไปกินขนมที่เธอทำด้วยกัน แต่ไม่คิดว่าตัวเองจะมาได้ยินประโยคที่แสนเจ็บปวดจากคนที่ได้ชื่อว่าสามี มือที่กำลังจะยกขึ้นมาเคาะประตูกลับต้องชะงักทันที เมื่อได้ยินชื่ออดีตคนรักของเขา

ถึงจะรู้ว่าการแอบฟังคนอื่นคุยกันเป็นการกระทำที่ไร้มารยาทแต่เพราะในบทสนทนานั้นมีเธออยู่ด้วย เธอจึงอยากรู้ว่าเขาจะพูดถึงเธอยังไง

“มึงยังตัดใจจากแก้วไม่ได้อีกเหรอ​วะ!! ไอ้ราช มันผ่านมาเป็นปีแล้วนะเว้ย​ อีกอย่างแก้วเขาก็แต่งงานมีครอบครัวแล้ว”​

ตอนนี้ผมกำลังคุยสายอยู่กับไอ้คณิน​เพื่อนรัก​ เพื่อปรึกษามันเกี่ยวกับเรื่องแก้ว​ ใช่แล้วครับแก้วคืนอดีตคนรักของผม​ คนที่ผมรักมากและแพลนจะขอเธอแต่งงาน​ อยากใช้ชีวิตคู่กับเธอ แต่เรื่องราวทุกอย่างมันพังไม่เป็นท่าเพราะเธอมาขอเลิกกับผมก่อน​ หาว่าผมไม่มีเวลาให้​และเธอยังไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น​ ตอนนั้นผมเสียใจมากและเสียศูนย์​เลยทีเดียว​ ใครจะไปคิดว่าความรักที่สวยงามของเราสองคนต้องจบลงง่ายดาย​เช่นนี้​

ถึงเธอจะทำให้ผมเสียใจมากขนาดไหน​ แต่ผมไม่เคยเกลียดเธอได้เลย​ มีโกรธ​บ้าง​แต่ก็ไม่เคยตัดเธออกไปจากชีวิตได้เลย​ ผมยอมแต่งงานกับทิชาเพื่อประชดเธอ​ อยากให้เธอเจ็บปวดเหมือนที่ผมเจ็บ แต่สุดท้ายเป็นผมเองที่ทรมานเพราะผมไม่สามารถรักทิชาได้ ผมไม่น่าตัดสินใจแบบนั้นเลย

ใช่ครับ...ผมรู้ว่าตัวเองเลวมากที่แต่งงานกับคนคนหนึ่งเพื่อประชดใครอีกคน​ ตอนแรกผมไม่ได้อยากทำแบบนี้เลย​ แต่เพราะเรื่องของเรามันเริ่มบานปลายเพราะพ่อของเธอไม่ยอม​ ท่านอยากให้ผมรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำลงไป​ ไม่อย่างนั้นท่านจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด​ ผมไม่อยากให้เรื่องถึงหูพ่อกับแม่ตัวเอง​ ไม่อยากให้ท่านต้องมากังวลกับเรื่องแบบนี้​ ผมก็เลยตัดสินใจตกลงแต่งงานกับเธอ​เพื่อตัดปัญหา อีกอย่างเพราะผมอยากให้แก้วเจ็บเหมือนที่ผมเจ็บ​ ในเมื่อเธอแต่งงานกับคนอื่นได้​ผมก็แต่งกับผู้หญิง​คนอื่นได้เหมือนกัน​ ตอนนั้นผมยอมรับว่าตัดสินใจทำทุกอย่างเพราะอารมณ์​

“กูรักแก้วและรักมาตลอด มึงก็รู้นิ”​

"แต่มึงเองก็แต่งงานมีเมียแล้วนะเว้ย​ ต่างคนต่างมีครอบครัวแล้ว​ มึงควรหยุด​ หยุดทุกอย่าง”​

“มึงก็รู้ที่กูแต่งงานกับทิชาเพราะอะไร​ มันคือความผิดพลาด​และกูก็ผิดเองที่ตัดสินใจแบบนั้นลงไป​ ตอนนั้นกูคิดว่าอยากเอาคืนแก้วด้วยการแต่งงานกับคนอื่น​ เพื่อให้เธอเจ็บเหมือนที่กูเจ็บ​ กูถึงยอมทิ้งชีวิตโสดไง​ อีกอย่างตอนแรกกูคิดว่าถ้ากูแต่งงานกับทิชากูอาจจะลืมแก้วได้​ แต่ไม่เลย....กูไม่เคยลืมแก้วและกูก็ไม่ได้รักทิชาด้วย​ คนไม่รักก็คือไม่รัก​ กูไม่อยากทำร้ายน้องแล้ว​ หนึ่งปีมันมากพอแล้วสำหรับเรื่องของเรา”​

"แต่น้องมันรักมึง​ หรือมึงดูไม่ออก”​

“รู้สิ​ยัยนั่นแสดงออกขนาดนั้น​ แต่กูก็ชัดเจนมาตลอดนะเว้ยว่าไม่ได้รู้สึกอะไร​ ทุกวันนี้กูก็ให้อิรสะกับน้องมัน​ อยากทำอะไรกูก็ปล่อย​ เงินเดือนกูก็ให้​ ในฐานะสามีกูก็ทำดีที่สุดแล้วนะแต่ในฐานะคนรักกูให้เธอไม่ได้”​

“และมึงจะทนอยู่แบบนี้อีกนานแค่ไหน ในเมื่อมึงไม่คิดจะรักน้อง​ มึงควรปล่อยเธอไป​ กูแค่สงสารน้อง​ อีกอย่างน้องพึ่งจะยี่สิบห้าเอง ถ้ามึงคิดว่าไม่รักก็ควรจบทุกอย่างให้เร็วที่สุด”​

“กูว่าจะเลิกกับทิชาเร็วๆนี้ กำลังหาโอกาสคุยกันอยู่”​

“ก็ดี​ ถ้าไม่รักก็อย่าทำร้ายน้องเขาเลย กุถามหน่อยสิตั้งแต่อยู่ด้วยกันมึงกับน้องมีอะไรกันอีกไหม”​

"ก็มีบ้างเวลากูเมา และกูก็คิดว่าทิชาคือแก้ว..."

"ไอ้ราช!! มึงมันเลวจริงๆ ถ้าน้องมาได้ยินเขาจะเสียใจขนาดไหนวะ ที่ได้รู้ว่าที่ผ่านมาสามีตัวเองมองเราเป็นคนอื่นเวลามีอะไรกัน"

"ก็เพราะกูคิดถึงแก้วมากไง มันก้เลยเป็นแบบนี้"

"แล้วหลังจากเสร็จล่ะ มึงก็รู้นิว่าทิชาก็คือทิชาไม่ใช่แก้ว แล้วความรู้สึกลึกๆของมึงจะไม่รู้สึกผูกพันกันบ้างเหรอ"

"ไม่รู้เหมือนกันวะ!! พอเสร็จก็จบ...กูแยกเซ็กกับความรู้สึกออกจากกันได้"

นี่คือบทสนทนาของคนเป็นสามีกับเพื่อนของเขา​ ในที่สุดวันนี้เธอก็ได้รู้ความจริง.... และที่เจ็บไปมากกว่านั่นคือเขาไม่คิดจะรักเธอเลยสักนิดก็ไม่มี​ ที่เธอทำเพื่อเขาทุกอย่างมันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย ความพยายามของเธอไม่ได้มีค่าสำหรับเขาเลย และที่เขาที่ยอมแต่งงานกับเธอเพราะแค่ต้องการประชดหรือเอาคืนคนรักเก่าของตัวเองเท่านั้น นี่สินะเหตุผลที่แท้จริง เขาเห็นเธอเป็นตัวอะไร เห็นเธอเป็นแค่ตัวแทนของคนที่ตัวเองรักเหรอ หึ...มีอะไรกับเธอแต่คิดว่าเธอเป็นแฟนเก่าของตัวเอง ​

ทำไมนะทำไมเขาถึงทำกับเธอแบบนี้แค่เขาไม่รักก็เจ็บแล้ว แต่นี่เขาตั้งใจให้เธอเป็นแค่ที่รองรับอารมณ์เวลาที่เขาคิดถึงผู้หญิงคนนั้น ทำไมเขาไม่คิดถึงความรู้สึกของเธอบ้างหรือลืมไปแล้วว่าเธอก็มีหัวใจ เธอเองก็เจ็บเป็นเหมือนกัน